Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Vooruitzicht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
Door je tijd, zo spaarzaam, voel ik me in no time op het spoor hoe kort 't moment van huid en haar en stem, om mij gewaar van het blijvende in alles wat verandert, gaat en komt, gewaar hoe onze bron dezelfde is eender als die van dier, insect, het blad, zwart vastgeplakt op straat, dan oplost in de regen en ook de as, maar ons huis in het…
Ralameimaar7 november 2014Lees meer >

Xantippes land

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Meisjesverdriet, tranen die in tederheid tronen maar altijd met kans op vreugde verweven tot de bladen zich langzaam sluiten en bloemen tot “kostbare” vazen maken terwijl spiegels aangezichten op vrouwen stuiten die aan wereld en gevoelens van anderen verzaken.…

Tabula rasa

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Er mist een kamer hier een witte kamer waar ik niet hoef te bestaan een onbeschreven blad om mij te bergen Waar het kristallijne venster mijn woorden terzijde schuift het winterlicht binnenlaat dat naakter is dan mijn blote huid De klok een witte tijd aangeeft ik mijn adem bladstil zie hangen boven een deken van stuifsneeuw het vroegste…

De val der woorden

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.478
Als dor blad dwarrelden zij op uit, en sloegen weer neer in een vreugdeloos groepje oude mannen dat op een verhoogd grasveld stond.…
L.F. Rosen18 december 2015Lees meer >

Blote bast

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
In haar knoesten, kerven woorden verstopt in de nerven van het ongeboren blad, weldra komt het ontluiken en geeft zij haar binnenste bloot.…
Marije Geerts12 februari 2016Lees meer >

Het paard van troje

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
ik zag het aan de blaadjes van de heg zij bogen waar zij anders openden toen donker passeerde pas later toen het vaker gebeurde begonnen blad en tak een subtropische vorm te krijgen in vergelijken in de kledinglijn ging lang en donker overheersen het vrolijke verloor zijn lente in eenvormigheid vrouwen sjokten hun gelijk multiculturelen…

Ons leven is als een boek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Ons leven is net een opengeslagen boek We worden geboren als een blanco blad En we vervolgen al gauw ons levenspad Naar het slot zijn we nog niet op zoek. Tijdens ons leven wordt het beschreven Met mooie en warme vreugdevolle dingen Door veel lieve mensen die ons omringen Maar zeker ook met droefheid in ons leven.…

LENTE.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 906
De koude luister van de winter vluchtte, En alles bloeit wat eens zijn nijping duchtte; Zacht worden blaad'ren door de wind bewogen, De bonte weide lonkt met schitterogen.…

TEN AANVANG.

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 987
En waar ik ieder blad zag groenen, Ontbloeid der bloemen blij gezicht, En later achter de plantsoenen Met elke dag het avondlicht; De stad met feestlijke geluiden, De vogels in de' ontloken boom, Doortoog, als in het wit der bruiden, Mijn ziel haar schoonste levensdroom.…

Lyrische loftuitingen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
mijn gedachten dwalen af terwijl wij wachten jij op een stoel en zonder tekst alleen je ogen spreken ik een blanco blad omdat woorden hun geboorte nog niet weten een kaal decor maar de reacties van jouw gezicht worden strak uitgelicht het openingsapplaus werpt meteen zijn schaduw op de eerste scene ik start mijn monoloog…

Herfst

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.032
En in de lucht des vochten uchtends hangen De laatste dunne blaad'ren van het jaar, Als in het zwarte takkennet gevangen, Met fijne glans van kleuren naast elkaar. Zo louterde de pracht zich van de lange En luide lichttijd en de brede schaar Van groengedoste bomen, tot die bange En tere lichtkleur van het late jaar.…
Hein Boeken16 oktober 2017Lees meer >

Kolibrie

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
Zij nemen graag een bad, in een hol blad. Kolibries zijn vogels naar mij hart.…

Klimaatverandering

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.470
Eindelijk tijd voor westerstormen brekende takken, krakende bomen, dwarrelsneeuw van blad. Het regent nu, wolken van neerslaand water worden door het bos geslagen. Ook op de binnenvaart is er herademing.…

Lachjes krulden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
geuren prikkelden stemmen rumoerden jij zat daar aan het tafeltje in een zee van stille rust zacht kabbelden woorden over het blad sierlijke handen ritueelden verbanden van lief samen zijn lachjes krulden verborgen met onuitgesproken plezier in het uur zonder zorgen door aangenaam vertier plots vlaagde de wind kwamen uniformen…

In de kantlijn?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 367
belegen mijmeringen, begeef ik mij uiteindelijk op glad ijs, labyrint van goed ogende bedoelingen alle moed te plaveien, verstild het zwijgen in tumult van middelmatigheid, ben als doel het beloofde dichtersparadijs alweer ver voorbijgeschoten alles vermeden met het krijt van schone schijn, als dicht-lakei op z’n onbeschreven blad…
Pama26 mei 2019Lees meer >

Essentie als concept?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
Nimmer bleef een onbeschreven blad waarmee de wereld wordt vol geklad, onverschillig voor de dood en voor het werkelijke “zijn”, onfeilbaarheid gedoopt in een oceaan van inkt waarin de muzen en cultuur zijn verdronken.…
Pama16 juli 2019Lees meer >

ROMANTICUS

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 373
wat de liefde aangaat was het voor hem niet alleen maar rauwe snelle seks daarover verschilden ze van mening op het laatst hij en z’n ex Toen hij nog een onbeschreven blad was nog heel erg jong slechts de natuur op zijn manier las de vraag invulde over hoe alles begon zag hij de zwaan en wist zo behoort het te zijn zo zou het…

Een ogenblik langslopend ben je te naakt

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 478
Er is weer een deel ruggengraat dat zich recht, een boom die met al haar blad omhoog reikt, zijn armen uitstrekt naar het licht. Kijk er bouwt zelfs een vogel bijna een nest. Nee, je bent weer een bloem ik zie de frêle stengel, je kopje swingt deint zachtjes mee in de wind. Ik geef je voeding al knak je soms bijna even.…

Ontpopping

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 700
Wist niet wat te maken Kreeg een metallic blad om op te schilderen Eerst wat ronde veegjes Daarna wat schuine strepen Bleken vleugels van vlinder lichtval bepaalt de kleuren Toen 't verhaal verteld van Adam Filmhuisfilm over Marokkaanse moeder die haar komend kind niet houden wou, de tijd elders doorbrengen zou totdat het kind geboren…
Ralameimaar25 oktober 2021Lees meer >

Vleugjes wind

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 406
op luwe plekjes langs muren met ramen die al decennialang in vage verten turen dwarrelen vleugjes geur mengen zich zonder kleur tot een database van alle liefde en leed dat in de wereld gebeurt pas als de grote schoonmaak komt in het seizoen van stormen worden de geuren geüpdatet door het blad dat in de herfst gevallen is en meegenomen…
wil melker6 december 2021Lees meer >

Diep in de geest een reservoir van moed

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
een heel nieuw lichaam kreeg Van razendsnelle deeltjes zonnevonk Eerst sterven om weer op te kunnen staan Dat was wat mij al eerder overkwam De appel valt weer niet ver van de stam J.C raadt mij mentaal herrijzen aan Staalblauw en strak vandaag de hoge lucht Een reepje meeuw, restant van lendendoek De zon zet schijnwerpers op bloem en blad…

In de tuin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 607
In de tuin staan duizend gerechten Als fruit en dood dier op hun eigen schavot Aan bomen Hangt blad dat het kauwen ontkomt In bomen Wachten gitzwarte vogels In de tuin staan ook duizenden stoelen Zachte zitting de ruggen in zwijgend gelid Alles onverwacht stil na dat alwilde spel In de tuin liggen greppels gegraven Rokende hulzen…

Waar de winter danst

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Blad en hout sprokkelde ’s morgens vroeg, terwijl de winter danste langs de ruit. Soms lukte het haar om weer te plukken en hem te plaatsen in die ene dag toen ze zijn kussen vulde met veren. Haar verweerde hand trilde bij het bukken, streelde nog zijn gebeitelde glimlach, een jas hing naast haar sombere kleren.…

Winterkou

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 255
Gevallen blad zit vastgevroren Aan de bevroren grond. De verwarming brandt volop, ’s Nachts ’n elektrische onderdeken, Of ’n warme kruik mee naar bed. De plantenwereld is in winterslaap, Net als d’egels en menig insect.…
Joris Olivier22 november 2025Lees meer >

Als de Lente komt

netgedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 296
Groen blad aan de tak bloesem danst zacht op de wind leven begint weer Jonge vogel zingt uit het ei kruipt nieuw leven regen geeft de kracht Zachte ochtendzon dauw glinstert op fris grasveld dag wordt langzaam warm Bij zoemend bijtje tussen bloemen vol nectar lente ademt licht Warme lentewind knoppen openen stilaan zon wekt elke…
CB15 maart 2026Lees meer >

In ‘t Dal der Mariën

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 883
O, Gij goedgezinde zon, geklommen boven nog kale bomen; haagbeuken tunnelen een verleden met blijvend blad; durven floreren in contradictie. Moeder van de toehoorder, spreek met mij, zo wij nader geraken tot elkaar; deel uw smaak, uw verlies in familiaire kring.…

Sonnet 25

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 695
Prinsenvoorkeuren die hun blad laven Zoals de goudsbloem in het oog der zon, En in henzelf - hun trots begraven, In hun glorie sterven zij bij een frons.…

ONZINNIG OVERBODIG

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 35
Zomereiken, linden, ruwe berken Zijn vaak de eerste die hun blad verliezen Door droogtestress kan het proces vroeg werken Veel soorten kunnen voor wat later kiezen Voorzichtig rijd ik over natte blaren Die best wel gladjes zijn onder mijn wielen Poëten worden lyrisch alle jaren Van vallend loof, vanwege tere zielen Dat lijkt bladblazermannen…

Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.904
Het ruisende riet dat daar opgroeit draagt het geheim uit.…

Dagen van onmacht V

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.222
Ik ga door de dagen, maar overal Is haar ruimte en vreemd ruisende golvenval, Zij roept me als gebod Van mijn eigen lot Uit de stemmen der liefde, de zee. Zij wenkt me uit de blikken die liefde ontsloot, De blikken van vreugde en lachende dood...…