Alle inzendingen over takken

3020 resultaten.

Sorteren op:

SCHOOL

gedicht
4.2 met 524 stemmen aantal keer bekeken 91.736
De taak van heel dat traag docentenras ? De vragen van de jeugd te confisqueren, haar creativiteit elimineren totdat zij loopt in eender, trage pas. Nieuwsgierigheid wordt hier beschouwd als plaag. Je leert het antwoord éérst, daarna de vraag. De meester maakt wel uit wat jij wil weten.…
Aaike Jordans27 augustus 2020Lees meer >

Wereldboom

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 898
magische plek Zag hij het eerste levenslicht onder een beschermend bladerdek Van een jong klein boompje uitgegroeid tot een echte reus Groot, sterk en machtig naar een evenbeeld van zeus Met zijn stevige wortels verankerd na eeuwen nog steeds imposant Heeft alles al overleefd stormen, slagregens en brand Spreidt zijn brede takken…

Herfst in mijn hoofd

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 892
Zwijgend zie ik de bladeren vallen, van tak tot vloer, dat is hun doel. Kort en winderig, zo is hun reis, en bedekken bruin gekleurd de wegen. Zie mij zwijgend mijn vuisten ballen, met niets meer dan een triest gevoel. De lucht boven mij, het kleurt grijs, en ik weet: Straks wacht me de regen.…

Een scheepje van papier

hartenkreet
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.999
Tot in een bocht een tak de weg verspert "en 't schip te pletter slaat op deze klip". Dit schijnt een beeld te echt en groots voor een scheepje van papier. Maar denk aan 't kind dat in zijn boot de wereld zag.…

Silhouet

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Tastbaar maken jaren stervend leven regenachtig of zonnig, elke dag voel ik de adem naar buiten streven zie ik het zoeken naar die oogopslag waar ik mezelf in terug kan vinden het is meer dan kinderlijk verlangen ook volwassen zoek ik speelse winden omdat mijn taken ermee samenhangen soms voel ik me zeker als vrije man dan zie ik ook mezelf…

Tranen

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.935
Dat zijn tranen van een vertwijfelde moeder, Een moeder die zich schuldig voelt omdat ze haar taak niet goed heeft volbracht.…

Een lijster op een takkie

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
Och was ik maar een lijstertje een lijster op een takkie Ik zou zo nu en dan wat fluiten en deed links en rechts een kakkie Och had ik maar haar vleugeltjes zo kon ik kiezen welke twijg of tak ik nemen zou om de werkelijkheid te beschouwen op mijn gemak Och had ik maar haar verenpracht dan liet ik hier en daar een donsje vallen op iemands…

vier quotes

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 886
1 geef de hoop nooit op het was er al eer je werd geboren hoop opent ogen om opnieuw het verlangen te bekoren 2 ook al sterven wij iedere dag en is pijn en verdriet een hard gelag je kunt niet ontkennen dat je dan ook waarlijk leeft en gedwongen wordt nieuwe wegen te verkennen 3 ook een treurwilg wordt heel oud hij laat takken…

De Belgische Ardennen

gedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.922
Heel bemoedigend natuurlijk al die therapeutische sparren: de een begrijpt je, een ander peinst met je mee, een derde slaat wat takken om je heen maar allemaal met dat sombere smoelwerk. Alles druppelt, druipt, snottert, wasemt, sopt. Hout dat wil verzoenen, helen, meeleeft, meewaait, maar vooral meemiezert.…

Haags bevel

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 925
ach dames, blijf niet langer onbevlekt een goddelijke taak voor u is ... baren het veilig vrijen blijkt nu vol gevaren zo heb ik na wat rekenwerk ontdekt het is de kinderloosheid die ons nekt gehoorzaam mij, sla ongeremd aan ’t paren houd Nederland straks financieel gezond behoedt u voor condooms en ook voor pillen maak van de ware liefde…
Daan de Ligt20 februari 2008Lees meer >

katjestijd

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 733
snoeiwerk onzer boeren voor natuurbehoud van pruiken in februari op de wilgenbomen wordt nu door vrijwilligers overgenomen dat moet - anders worden ze te vroeg oud noem het vormwil waarin ze worden opgeleid met takken die na ter worteling aangeplant door ferme knotters zompig aan de waterkant twee meter hoog van hun kop worden bevrijd…

De Lente

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
Nog gehuld in ijzig zwijgen, zie ik de vorst zijn witte rijp over dak en tak verspreiden. Maar spoedig kom ik en ga zwaaien met mijn gouden toverstaf, ik zal de vorst zijn kracht ontnemen, tegen mij legt hij het af.…
Aad3 maart 2008Lees meer >

de verstandskies

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.586
maar mijn gemaar werd luchtig weggewoven ik had geen kans en moest eraan geloven de achtergrondmuziek werd zwanenzang zij handelde met forse dadendrang gedraai, gewrik, gesjor, gevolgd door kraken de tandarts kweet zich kwellend van haar taken het viel wel mee toch, vroeg zij, ietwat wrang ach, sprak ik na de helse martelgang we moeten maar…

fluisterbomen

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 983
er is geen boom die bijt of woorden snijdt uit de aarde van hen die zich niet kunnen weren en zwerven in ontvolkte schaduwen dat ik dan aan vrede denk telkens ik een boom zie staan met takken nog in het ochtendmaal brengt de honger in mij naar boven om de stilte te verraden met een machteloze schreeuw II.…

ik blaas mijn adem jou

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.378
zacht kom ik in de nacht naar jou een droom die blaast doorheen de woorden misschien ontwaak jij zwetend uit je slaap ongrijpbaar als het blad een tak dat op je kussen ligt te rusten verschrik je niet, mijn adem streelt je waar herfst zich groeit door ’t dak in woorden, vingers, steken in een zomerhart alsof er nooit een eerste vriesnacht…
sunset4 september 2008Lees meer >

DECEMBER

poëzie
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.370
Door ’t huivrend schaarhout vaart een lange zucht, En tillend klapwiekt, als een bruine vlinder, ’t Verdorde blad, dat trouw bleef aan zijn tak.…

Fritz

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 967
net als je bedenkt dat het wellicht de takken van de hazelaar zijn die tegen het vensterglas zwiepen blijkt het toch weer Fritz te zijn die krast met zijn zegelring “verdomme Fritz jij weer! wat wil je toch van me?”…
erik14 december 2006Lees meer >

De witte sneeuw

poëzie
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.947
Als wit besneeuwde mensen staan De wilgen, half gebogen De ruwe romp, opengedaan Hun takken, onbewogen. Zijn ’t pelgrims, in gesloten pij, Van uit het Oost gekomen, Die wachten staan, nu het daggetij Tot bidden roept de vromen?…

HELSCHE PIJNEN (aan J. Rutgers)

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 656
In mijn hersens- feest, ik loop op dons Ik ben een vrije dichter, ruim van geest Evenveel engel, als demonisch beest Ondanks de grote liefde tussen ons Ben ik alleen in fijngevoeligheid Zo eenzaam als een huismus op een tak Sinds vader ging en niet meer tot mij sprak Snak ik naar warmte en genegenheid De sabelslagen van mijn moeders tong…

Eenmotorigen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.058
looping weer omlaag dit alles zonder dat zelfs maar een vleugeltip een andere raakte bewonderend toezien kon ik ja vanachter mijn hoge kamerraam maar hun kabaal niet horen als bij afspraak streken de vliegers plots vermoeid in het dun winterskelet van een breed gewaaierde boom die als met rijpe vruchten volgeladen deemoedig de takken…

Gelukkig Nieuwjaar

hartenkreet
3.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.154
Smikkel smakkel smikkelsmek De eten kauwende lekkerbek Klingelklongel klingelklang koude zoekende IJsblokjestang Hap en bijt en hap en slik Kaasblokjes, worst en vis geprik Spetter sputter spitter splash Tintelend vol champagneglas Mompel mompel mondjevol Vette warme oliebol Tikke takke tikke tok Middernachtelijke uurwerk klok Kus smok smak…

Het zou een blijde tijding zijn

poëzie
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.674
Ik, die mijzelve ken, Hoe weinig ik mijn taak gewassen ben, Ik ben niet trots en niet eerzuchtig meer, Maar 't werkeloze wachten valt mij zwaar. O, dat mijn arbeidsdag verlopen waar!…

Klein Vogelijn

poëzie
3.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 6.556
Klein vogelijn op groene tak Wat zingt g' een lustig lied wij hebben in ons hele boek zo'n vrolijk wijsje niet O, zeg ons, zeg ons aardig beest Wie toch uw Meester is geweest Zo zuiver zingt gij en zo hoog Zo keurig in de maat En't hart dat popelt ons van vreugd Wanneer uw keeltje gaat O, zeg ons, zeg ons aardig beest Wie toch uw Meester…

Zicht

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.167
twee ogen, gemaakt van tijd en geduld en een zucht en een snode list van bedoeling, van duiding en steeds bereid te broeien, te branden, en dan weer sist door tranen, te stomen, tot onbetwist gefladder steeds helderder schemer verspreidt in mijn ogen, ze dwalen naar ver daarachter waar 't vuur ontstond dat ik zelf ontstak met een droge tak…
Ccatcynn27 maart 2004Lees meer >

jouw bloem verdroogt nu in de knop

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 807
weg is de herfsttooi het mooie donkerrood in geel en bruin de kleuren uit de tuin bloemen werden vaal waren te moe om nog te bloeien takken zijn al kaal nog iets te vroeg om ze te snoeien het land is leger langs de dreven koeien staan al 's nachts op stal alleen de schapen zijn gebleven hun vachten voelen winter al de zomer…
wil melker15 januari 2006Lees meer >

Stormachtige wending

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 754
De bomen hellen over, takken kraken in vlagen van samengebalde lucht. Twijgen zwiepen los en verstrooien zich, verweesd tussen bladeren die omhoog wervelen in tegendraadse krachten. De sterren hoog en stil stralen onaantastbaar voorbij aardse dimensies in een ijl universum.…

Herfst

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 973
De regenwolken barsten open Het bos blijft achter, kil en verzopen Maar dan wordt het intens stil Het woud bekent weer kleur Er is iets op til In die rood-bruin-gele geur Eikenblad weet niet goed wat het wil Nog even lekker pronken aan zijn tak Of slapen, want het wordt wel kil De zon is al gaan lopen De anderen in hun slaapzak gekropen…
milea1 februari 2006Lees meer >

requiem voor een dwaas

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
lijkenvingers als stukjes tak zonder groen zonder vocht er is geen beleven van de dood, slechts verwarring en ongeloof voor hij die niet weet waar het einde ligt hem inhaalt en onderuit schopt zijn sterven zal komen en gaan zoals hij leefde onverwacht en meedogenloos voor de gevolgen, hij wist wat zijn geheugen moet zijn en betaalt…

ochtenblauw met wit gevlekt

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 635
als zonnemist verglijdend dalen kleuren groen en teer het donkere licht versnijdend onder zware takken neer een huis tegen de hemel van ochtendblauw met wit gevlekt verbreekt de ronding van de heuvelrand net iets te dwingend neergezet de lange holle weg met zwoele warme wind beschutting van de volle heg de speelse kreten van een kind…
wil melker24 september 2006Lees meer >

Waar wind de bladeren uit zal vlakken...

netgedicht
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 886
Straks komt weer de grote koude en blijven enkel nog de takken waar wind de bladeren uit zal vlakken.…
Adeleyd21 oktober 2006Lees meer >