13902 resultaten.
MIJN GEHEUGEN
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
868 Links bij mijn oor
is het warm en nat
mijn oog dwaalt af
valt bij mij weg
het asfalt glimt mij tegen
storm en regen
zijn tot zegen
ik ben op weg
rondkijkend zie ik boeken
kaften op een rij
gelezen en vergeten
was het heg noch steg
luisterend eerst links dan rechts
hoorde ik weer stemmen
doof zijn, niet begrepen
weer iets weg…
openbaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
585 zoals de tijd verder spreekt
in woorden die wij vinden
wij die de sterren tellen
nooit konden leren
omdat het leven ons riep
soms bij het raam
vaak op de gang
in een hoek
staan
omdat dit bestaan niet bestaat
in boeken die echt nergens over gaan
wij die altijd zoeken
in woorden en zinnen
wij die de sterren tellen
maar de waarheid nooit…
WIJSGEER MET PILS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 Vraagschap, vaagheid, biodiversiteit
Zeg mij, publiek, waarover zal ik schrijven
Het allereerst in mijn te komen boek
In mij werd het nadenkende bevrijd
Heldere gedachten kwamen bovendrijven
Zochten houvast, vonden een invalshoek
Brokjes van frisse kijk, wat een ervaring
Ons toegediend door filosoof Bas Haring…
De(n) draad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 Hij staat er weer de grenzen af te tasten
De dunne lijn tussen de Lage landen
Daarom terecht genoemd de draad der schande
Een vijand die veel te diepe wonden kraste
Hij leeft nog in tal vergeelde boeken
Op oude foto’s schreeuwt hij om begrip
Totale waanzin brandt op ieders lip
Gezond verstand is mijlenver te zoeken
De dwaze draad om…
Diep in mij
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
657 Haar eigen kleine kamertje
met boeken en een pop haar
maatje,waar ze tegen praten
het dakraam met de maan.
Zondags naar de kerk na afloop
koffie en limonade bij de buren
gezelligheid en samenhorigheid
beelden die ze nooit zal wissen.…
impressie van het onzichtbare
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
678 ontbinden
van gedachten zonder
gezicht
waar wil je dat ik sterf
mij te grijpen leg,
vierhoofdig
in de onmacht
op lippen droog
doorzichtig zoals het water
geweven uit het maanzand
waar overwintering
de buitenstaander doet vluchten
van de ene krater
naar de andere
niemand voelt
wanneer de ochtend woorden slaat
luidop leest in een boek…
alleen in de tuin
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.821 oude nalatige vragen
men zwijgt zich tezamen, is sprekend zijn naaste
het is later, onhoorbaar als tijd
men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken
deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment
willen wissen in scheurende zijde, ontastbare
tastende voeten voorbijgaand over het grind
zo duurt men nog even, uurglazen, eetgrage boeken…
wanneer bloemen geuren in de nacht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
769 bloem
glimlacht naar me
alsof ze weet
dat ik de blaadjes zou willen
afplukken
één voor één
ze hoort het me zeggen
hij houdt van me
hij houdt niet van me
hij houdt van me
net zolang
tot de tafel vol ligt
met rozerood
bladeren die ik in mijn handpalm leg
en die ik zachtjes zoen
één voor één
hij houdt van me
ik neem het boek…
Strooitekeningen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
721 We zagen ze tentoongesteld in Ede,
uw serie tekeningen voor de almanak,
zo hartveroverend, vooral die ene,
schoenen op tafel van wie krant las,
op gemak, het sigaretje losjes in de hand,
een koffiekopje naast een stapel boeken,
de knipoogtekens op de uitgevouwen krant,
het sprong eruit tussen kostbare doeken.…
Veroordeeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
801 0-1
Ik zit klaar
Ze kunnen ieder moment met me afrekenen
Ik anticipeer op het eindsignaal
in een wedstrijd die aan het einde van de dag
nooit over is
Was ik maar een toeschouwer
Dan liep ik weg als de wedstrijd mij niet zinde
Dan ging ik een boek lezen, of de krant
Heb ik niet genoeg getraind?…
Aan het zicht onttrokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
503 Een open boek, vol van mysterie.
Jouw schoonheid ontwapent mij.
Geschreven met letters van gouden ochtendlicht.
Als een waas omgeef Je mij.
Raakt mij, aan mezelf aan.
Jij, mijn andere ik.
Verborgen in mij.
Mijn woorden ontoereikend,
Mijn verstand te nietig.
Enkel de spiegeling die onthult.…
Wecken in september
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Glazen potten
Voor de weck
Tientallen kilo's
Sperziebonen uit
Eigen tuin door
Haar met liefde
Geplukt, en door
Mijn vader afgehaald
En gepunt - hier
Wordt aan de
Toekomst gewerkt,
Mocht het eten
Ooit schaars worden
Dan ligt hier voor de
Winters die nog
Komen gaan genoeg
Voedsel om te overleven -
Ik heb net mijn
Boeken…
Steeds onbeschaamder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
492 hoekstenen zijn verdwenen
privacy is verschenen in plaats
van cohesie in de maatschappij
steeds onbeschaamder
wordt het grote graaien in
het verdraaien van norm en recht
alleen het boek is nog echt
met wetten voor en van
mensen uit generaties geleden
de tekenen verontrusten
maar van binnen uit
groeit er verlangen en hoop
wij zullen…
Kindsoldaten
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
577 Hij heeft nog geen boek gelezen
en hij is volledig afgericht
om als een pitbull te killen,
zeg, malle gast, wat zal het wezen?
lees eens een goed gedicht,
vind betere vormen om te chillen!…
Thuiskinderen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 treur niet lief wanneer je amper iets ziet
een boek opent en een potlood pakt
het is de regen die het land verliet
terwijl de vloer langzaam aan verzakt
je gaf genoeg om het ouderlijk huis
waar de vloer bij elke voetstap kraakte
en wij als kinderen bij het fornuis
niet over elkaar uitgepraat raakte
we hadden vrijheid en een stukje drop…
ongeboren woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 op voelbaar papier
wil ik je schrijven
mijn kind
ik kijk naar een gevulde wieg
met ongeboren woorden
zij verdragen het daglicht niet
ik schrijf je mijn kind
als de avond zacht zal zijn
dichtgeslagen boeken
wrik ik open
ziel en huid keer ik binnenstebuiten
om jou vast te houden
uit droefenis spin ik
mijn nooit gezongen liedjes
jouw…
3 november
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 Langs de foto’s der kinderen
-hoe mis ik de zoon
die niet verder te leven verkoos-,
langs de amper nog gelezen boeken,
langs de amper nog gebruikte zeteltjes.…
vruchteloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
412 ik wil haar bevruchten
in een land waar het licht
winters aandoet in de wind
mijn backpack staat al gevuld
klaar in de hoek met broek
en boeken voor de nacht, een geluk
mijn prinses moet nog komen, zij weet
van niets noch mijn overtuigingskracht
baadt zichzelf in zoet en stilte
de stille trom zingt gevooisd achter schermen
van nacht en…
Echoloze muziek
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
524 ik heb je
op een stoel
voor het voetlicht
gezet zonder tekst
alleen je ogen
presenteren open boek
je lichaamstaal
is de standaard die
jouw aanwezigheid
dragen moet in
het bedrijf dat ik
de voorstelling noem
jij bent en blijft
mimisch schouwen
ik dans en zing
grap en grol in
gefixeerd zijn door
alleen mijn eigen ding
toch voelt…
Ik weet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Ik ken de boeken van de wijsheid
en de regels hoe te leven
zonder afgoden en toch bescheiden
ik weet:
een koning doet er toe, hij maakt
trots en onderdanig, hij zit
op een troon van geweld
ik weet: mislukking verdeelt
nationalisten in fanaten
en fantasten, hun bitterheid
likken ze achter muren
van verstokte…
Open weide
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
387 In de open weide en voorbij 't voetbalveld
Waar de jongen juichend werd geprezen
Door zijn kornuiten; een doelpunt een held
Waarvoor bij 't oranje de vlag wordt gehesen
Verderop loopt in 't licht der hemelbogen
Een man met twee baby's op zijn rug met
Denkrimpels in zijn hoofd voorover gebogen
In 't schemerig zicht de verdrukte; met boeken…
Mijn zinnen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Mijn verhaal slik ik altijd in
elk dagbegin en elke avond
Terwijl zoveel mensen veel te zeggen,
veel weten mooie zinnen
boeken schrijven
Ik breng alle woorden
tot rust.…
In chaos geordend
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
533 zij was alchemist
kende het boek
wist de namen
van de meeste
stoffen zo uit het
onzichtbare te halen
van base tot loog
en alle metalen
tijd etaleerde
pipet en petrischaal
in het donkere lab
waar licht valse info gaf
de stoffige
receptuur voor
een veelheid
van elixers bedekte
een hele boekenwand
in chaos geordend
zacht klonk…
De eeuwige tocht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
424 jij hebt mij verteld
hoe het boek van je
leven geschreven is
uit ieder groeten
en ontmoeten
heb jij het
belangrijkste woord
op het maagdelijk
papier gezet
daaraan gehecht
de fleurigste stukjes
leven vol sfeer die
snel herkenbaar
lijken uit de meest
nabije werkelijkheid
omdat woorden ziel
geven aan de taal
die we gebruiken…
Nooit meer onbezonnen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
564 De ultieme bezinning is niet ver weg
ligt achter ieder boek te slapen
je voelt de affiniteit van de vereniging.
Aangetrokken door het groepsgevoel
calamiteit in het collectieve geheugen
gefaald in sociale vaardigheden.
Het ligt in een brief besloten
het gemeende afscheid
van onbezonnen droombeeld.…
o die wijze koeien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Komedies komen met het leven mee,
net als de golven komen met de zee,
net als de boeken met het lezen.
Ons script wordt gaandeweg geschreven.
Geen heeft de pen in eigen hand.
En als we weer eens zijn gestrand
is huilen, lachen om het even.…
Zelfvoldane krielhaan
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
416 Geen punt Ron, maar toch schrik ik steeds weer wakker
Van malversaties met je onderzoek
Je staat met jouw verrijking slecht te boek
Premier? Een rare rooie
rechtse rakker!
Het wordt een schier onmogelijke queeste
Maar van de minsten ben jij wel
het meeste!…
bloemlezing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
614 heldere nacht
in deze laatste nacht
in deze laatste heldere nacht
in deze laatste helderblauwe
zachte nacht
voor jou
mijn teerbeminde
bloemen lezen
voor jou
blauwe bloemen lezen
en als je dan
zacht
ontwaakt
zacht
mijn geliefde
in deze allerlaatste helderblauwe nacht
in je bed van blauwe bloemen
wakker wordt
dan leg ik
zacht
ons boek…
Onbedwingbaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Hij geeft mij de warmte waarnaar ik weer zoek,
een vervolg op ons ruw verscheurde boek.
In de sneeuwvlokken herken ik mijn dode gezichten,
waarvan er één mij zo prachtig doet verlichten.
Bij storm, hagel en bliksemschichten ga ik dan schuilen,
want onbedwingbaar moet ook een man soms eventjes huilen.…
voorheen wemelde het
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
273 het
buiten van anderen
naar binnen in mij
waar alles en iedereen
zich vrij nestelde
op vertakkingen van
míjn corpus callosum
intussen dus
hang ik hier afgedankt
zonder lumpsumvergoeding
voor iets noch iemand
aan de rand van het ravijn
een diepere bedoeling
zoekend voor dit zijn
de doorwoekerende tijd
in onbepaaldheid gevangen
boeken…