2456 resultaten.
Valentijnsdag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
873 Ze zei lief: ‘Dankjewel,
ik ben dol op rozen, weet je.’
Vanaf die dag gingen ze
altijd samen ergens heen.
Ze bezochten leuke activiteiten,
je zag ze nooit meer alleen.…
Pas
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 In mijn achtertuin kijkt een rode tulp me wijd lachtend aan,
fleurt daarbij de hele tuin
Aan de voorkant siert een paardebloem
Inmiddels zijn het er twee,
inmiddels vier,
nu tien
Speenkruid is de tulp
gezelschap komen geven
Roze trossen van de schoenlapper
in de schaduw
Een bak narcissen op de tafel
Pas als ik alle plantjes en de…
MAMA-RIUS- 11 MEI BOOM DAG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.321 Vandaag moederdag zondag 11 mei 2025
gaan 'De Tonen van Giulia' spreken
en zeggen met blijdschap en vreugde
vandaag is het zondag 11 mei 2025
MAMA-RIUS 11 MEI BOOM-DAG
maar ipv een boom een roos
rode rozen voor groep rood
een kunstige rode roos
want mama zijn voor mij en mijn huisgenoten
is een kunst apART en zo bijzonder prettig
dus…
Bezinningsbloemen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
412 Het toeval stuit op zijn ongeduld;
als wat niet te verwachten viel,
rende hij met de paarden mee
in de roze en blauwe slierten
van een traumatiserend strevende zon.
'De spinsels van het zó gewende;
een onverzoenlijk tegenstreven',
waar het allemaal begon.…
Nazomer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 banen
een rossige torenvalk zweeft
roerloos boven het tafereel
de zwellende maan en de
zakkende zon maken
de aren goud
de lucht draagt alles
wat licht is
- stad -
nerveus klingelt
de tram als altijd
een verslaafde vrouw
steekt roekeloos over
een Algerijns koppel
met kinderwagen wacht
de kleine meid verliest
haar roze…
Figurant waar je woont
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 In Gilroy verkopen ze knoflook
-koffie, -appels, -ijs, en -koekjes
In Deventer kleurt alles geel:
mosterd, tongen, en baarden
het asfalt, rozen, en de zon
schilderijen in het museum
honden, kleren, overal mosterd
-soep, -salade, -bonen, -thee, en -eieren
Ze leven ervan, ze zijn
wat ze eten, ze zouden
Garlic en Mosterd willen heten
om…
De rijzende zon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
285 De rijzende zon giet kleurpracht
over het zwarte van de nacht
die dan afloopt een wekker rinkelt
zij vangt aan met donkerblauw
een enkele ster die nog twinkelt
beëindigt ze soms met een grauw
weer wordt op mij gewacht
zo vaak verkleurt ze
vervolgens van paars door rood
naar roze om daarna te komen
tot het helderste blauw
een merel…
Leven met autisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
299 Iemand uit de hogere sferen van de goede smaak
leest met je mee tijdens de literaire avondwandeling
ze heeft een roze paraplu en ze draagt witte snobkousen
ze loopt voorzichtig in een cirkel als een balletdanseres
tussen neergestreken vlot gebekte vogelsoorten
en luidruchtige baard dragende buurtbewoners
ze zegt dat ze jouw gedicht niet begrijpt…
De sluis van Hellevoet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
469 zo’n honderd heetgebakerde figuren
in roze - dwaze moeders met hun kuren
nu loopt een vrouwenmars weer uit de hand
Ze rukt aan poorten van de Hellevoet
de sluizen wijken, zwarte lavagloed
stroomt door de straten van het achterland
van de gemeente Voorne AZC
Daar kijft het eigen volk eerst
en uitsluitend
om veiligheid van onbewaakt gepeupel…
onze taal
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
261 geuren gevat
- de wanklanken van de klok
die de uren slaat
het loeien van sirenes
in een of andere verre stad
nemen we erbij -
het ruisen van de regen
in onze blauwe fluistertuin
de stille witte strepen
van straaljagers in ons blauw
het donker klagen
van een misthoorn in de nacht
het zingen van nachtegalen
de geur van lavendel
van rozen…
Lingerie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
80 In een bloeiend zomers zwijgen
ligt ze te zonnen in haar roze lingerie.…
Villa Ellende
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
571 Er staat een huisje verderop,
rozen bloeien vol in knop,
bewoners zijn er ook in dat huisje
aan de rand van de weg.
De mensen die er wonen,
zitten er al jarenlang
al zijn ze verstoken
van wat modern spul,
ze zijn er om de drommel
niet bang.…
Café
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.848 Waar, vlam-rood, rozen in de rooie zalen
Bloeien in kronen en 't goud rommedomt,
In spiegel-wanden duizendvoud weerómt,
Komen we, nachtvolk, op het licht aandwalen.…
Oleander
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.088 Een maagdenpalm met een diep verscholen nectar
Staat in een kuip op het balkon
Enkel bijen met een lange tong
zuigen de beloning: het stuifmeel
Wie mislukt valt dood
Een bloem met roze lippen op lange stelen
Buigt naar de lotusvijver
Wordt vaalgeel in volle zon
Het blad lijkt vlijmscherp
Glanzend als opgeblonken leer
Hij bloeit in de vroegste…
De Ode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.020 Een bed vol met vlammende rozen,
obscuur een schim bedekkend,
zijn randen likkend, liefkozen,
steeds meer nageslacht verwekkend.…
Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen
poëzie
3.1 met 17 stemmen
2.385 Roze toppen wachten.…
Jij aan het woord
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.368 Ik voel plots mijn ziel verwant met kleine dingen
die op onze wegen als bloemen staan geschreven
verscholen in de dagen, geven ze oude zinnen leven
en dragen in hun letters de zoetste pure zegeningen
ik tel de dagen sinds de roze blik waarin ik je vond
aan duizelingwekkende vormen, hoe vrouw je bent
ik ben het vraagteken waarop jij het antwoord…
Kinderland
poëzie
3.1 met 28 stemmen
4.125 Doch soms, bij een simpel gebeuren –
In d’ochtend een haan die kraait,
Of even een vleugje van geuren
Dat over een bloemperk waait, -
Wordt plots mij de wereld als rozen,
Ikzelf tot een droppel dauw,
Die niets is dan spiegel voor het blozen
Van bloeikleur, zonlicht en blauw.…
land van me
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
3.826 gedomesticeerde koeien
maar ook Przwalski paarden
en Heck-runderen
bij steppeachtig aangevreten struiken
hooiberg zag ik graag
en de dorsers schuiven,
het rieten dak gedekt, de luiken kleurig,
linden verstrengeld
wortels duwen m’n pad omhoog
maar m’n hitte
verkoelen bladeren
molen, oude molen
op plek als de straaltoren
lila, oranje, roze…
De grootvader
poëzie
4.5 met 6 stemmen
2.323 Zijn lachen werd alwetend, en zijn blik
Omving ons met een zuiverend liefkozen,
Zoals men ’s avonds kinderen en rozen
Kan naderen met een verheugde schrik.
En als hij kalmpjes treuzlend ’t zonnig pad
Afwandelde, kwam ons een groot ontroeren.
Waren Gods englen bezig hem te ontvoeren?:
Wij zagen dat hij haast geen schaduw had.…
De dag van toen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.328 Rode rozen moeten bloeien
in het liefdeswater van je hart
ik besef me nu zelfs ook bewust
dat de dag van toen, belangrijk voor je is.
Ik vlucht in duizend dromen
maar moet de realiteit leren zien
ik wil me ook weer zo voelen
als op de dag van toen.…
En kust de dood
hartenkreet
4.7 met 34 stemmen
2.419 Gedachten zingen trieste tonen
de zon sluimert zachte stralen
Het ruisen van de zee zo mooi
Maar ik ben aan het verdwalen
Ik zoek een herkenningspunt
Langs roze huisjes en baaien
Maar alles lijkt zo op elkaar
laat mijn geheugen verwaaien
In mijn jurkje van wit linnen
Blote voeten vol met blaren
Tranen die een weg zoeken
In ogen die zo…
AURORA
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.631 ze proeft gulzig Homerus' bronsgroene woorden
met haar zachtsmeulende, intens roze lippen,
terwijl haar sterke, slanke handen teder
het vroege, gezeefde morgenlicht strelen,
tot het van rood naar dieprood kleurt
loom en traag strekt ze haar mooie lijf,
de ronding van haar borsten zoekt
uitdagend de stralen van de zon,
een helder flonkerend…
bid je laatste beden
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.164 ik raak je golven, draag zee in mijn luchten
kus je in roze zonondergaande zuchten
voer je mee naar hoge ijle atmosferen
samen als druppel gaan we het weer proberen
we spelen op het mistig draagvlak van vandaag
ik jaag je grauwe nevels tot een vage vlaag
mis mijn zout in al jouw lage regionen
na een koele bui zal snel de zon weer komen
ik…
Aria
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
4.920 Staccato doornenkransen
Rozen slingeren om ranke polsen
En de echo dreunt
Blauwgebalde pauwenveer
Het trots crescendo van de zon
Omglanst het zwarte watervallend haar
De echo dreunt
De sluike handen om het schrille hoofd
Geknielde pantserheld vertrekt zijn
Krom verwrongen mond en monotone schreeuwen
Stijgen hemelwaarts
De echo dreunt…
Tweespalt, driespalt, twee vrouwen en een kind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
729 De vuisten van de man om glas gebald,
De schedel barst terwijl de
Opera vedette zingt en zingt.
2
De groene berg, een schuimend verre kustlijn
De koele bries
De karmozijnen lippen
De witte handen van de maagd, het natte haar doorwoelend
De armen roze wiegend en het schelpen bed
De vederlichte boot vertrekt westwaarts
De vrouw op de boeg…
KERSEN
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.691 Knaap, breng mij kersen op een zilvren schaal,
Strooi blanke rozen over ’t frisrood fruit,
Drijf ’t licht der zon met purpren voorhang uit
En buig de schenkkan naar de wijnbokaal.…
Liefde
gedicht
2.6 met 313 stemmen
58.258 Wie liefheeft en daar langzaam aan gewent,
ontdekt verbijsterd achter maan en rozen,
het kleine strijdperk van twee tomelozen,
waar men elkaar om beurten tart en temt.
Eerst zacht van zin, later snel uitgestoeid,
elkander prikkelen, dan ronduit haten,
en ouder wordend: zacht weer, en vermoeid.…
Verknipt
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
1.496 Van lava en gas in dichtvorm aan
En elke schoonheid heeft zijn bron
Al is het hersenwerk toch wel bar krom
De woorden vleien zich in mooie rijen
Het is stroom die dichten doet gedijen
En pink een traan voor elke dichter
Die huilend met de wereld is begaan
En niet geniet van zijn eigen dichten
Hem zal het al met al minder vergaan
Maar rozen…
Taal en nog eens taal
gedicht
2.6 met 105 stemmen
34.335 De tijd baart rozen, zeggen ze, verstekeling klimt
aan boord, container vol relieken, taal en nog eens
taal, een ansichtkaart, een brief, een boek, muziek
- mazurka van Chopin, die mis van Haydn, strakke Bach
op achterplaats in Calzadillo - ook veel verzameld daar:
eikels, kastanjes, allemaal bermspullen, een stoel
en nog een stoel, een stugge…