2456 resultaten.
Hetzelfde lachje
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.358 Je sloeg je ogen neer,
en kon nog blozen,
dat lukt je nu helaas niet meer,
en ik, ik plukte voor jou veel rode rozen.
En nu, na zoveel vervlogen jaren,
zie ik je weer en herken je aan je ogen,
en denk terug aan al jouw bezwaren,
aan toen je mij hebt bedrogen.…
Dromenvanger
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
601 ze weeft de wonderbaarlijkste dromen
als de zon haar wangen streelt
bewegingloos leunt ze achterover
geen mens weet wat er zich
in haar mooie hoofdje dan wel speelt
alleen de wind
in een zachte intieme fluister
draagt weerspiegelend
het sprookje van hem en haar
op een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door…
- Contrasten -
netgedicht
4.2 met 42 stemmen
855 net zoals het leven ze vervat
het verschil tussen tegenstellingen
dromerige romantische lentepoëzie,
naast zachte sprookjesachtige schakeringen,
kleuren traditioneel, doordrongen met sympathie
het gevoelsleven heel mat, maar met fantasie
de lantaarn is wit, de grond verijst,
zwart zonder tussenliggende speciale grijstinten
grote wolken rozé…
Nieuw behang
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
573 Nog even peuteren
aan resten roze en grijs.
De kwast strijkt
wat wil rollen plat,
links komt op rechts,
inspanning kleurt mijn wangen.
De armen vol met lente,
mijn haar raakt het plafond.
Het zachte plofgeluid
laat het geweekte hangen,
al strijkend tover ik
mijn voorjaarsdroom.…
Bubbelbed
hartenkreet
3.3 met 25 stemmen
4.444 De rode zon schijnt laag in onze tuin
je hoofd schuin, ligt op mijn schouder
we kijken maar we zien niets, alleen gevoel
onze ruggen tegen het nat beschot van ’t bad
de bellen van lucht ploffen uiteen, druktemakers
je borsten dansen op en neer door de speelsheid ervan
het warme water omhult onze lijven als een cocon
druppels glijden als roze…
Lieve pop
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
804 Soms zit de hoogte in je sokken,
de lage tonen in je keel
bijvoorbeeld als ik op mijn handen sta,
mijn voeten hoog tegen de muur van blokken,
soms duikel ik van mokkend zwart
naar blij licht roze of andersom
zo speel ik op de blokfluit stukjes mij.…
Zeven echo's uit de natuur
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
884 een oude bladluis
zei fier en zonder blozen:
ik zit op rozen
***
een jonge glimworm
staart afgunstig naar de maan:
jou kan ik niet aan
***
een naaktslak smeekte:
genade zus huisjesslak,
bied me onderdak
***
Het web sloot zich niet
“geen vlieg”, zei de oude spin
de mot zit erin
***
Bram, het vliegend hert
liet zich finaal verblinden…
oogappels reiken
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
632 wilde stromen
laat onze lippen laven
drinkend uit de blauwe bron
mijmeringen
zo zoet
tot in ons diepste wezen
door te dringen
helder als een melodie
geëtst uit ebbenhout
klinkt de dwarsfluit
door het dal
van beloftevolle dromen
in stille maneschijn
wachten lotusbloemen
fluisteren sprookjes
in ’t oor
wijl minnekozend
de rozen…
Over verkilde wateren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 aan land
De vrouw die aan
huis gekluisterd
met fluisterend hart
haar dierbaren opwacht
In handen knijpend
met kinderen, te jong nog
om het noodlottige te beseffen
spelen met hun geliefde speelgoed
buiten in de omgewoelde tuinvijver
waar in kinderlijke onschuld
het leven wordt nagebootst
onderwijl zingend over verwelkte
rozen…
open zijn en blijven
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
555 waar niet alleen
vlinders welkom zijn
boven bloemen vol geuren en kleuren,
waar muggen zich vrij mogen spiegelen
boven tuinvijvers,
waar blauwe libellen
roze verhaaltjes vertellen
tegen niet gekooide kooien.…
Ik ken
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
611 trillen van een kinderhand
ik ken het hijgen van mijn minnaars
en de reutel van mijn doodsvijand
ik ken de stille vreugde van het boek
en het hunkeren van mijn vege lijf
ik ken de rust van menig kloostertuin
en het vrijen als hevig tijdverdrijf
ik ken de weke delen van een vrouw
de harde spieren van een mannenkont
ik ken de geur van rozen…
Een wolk van een baby
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.821 Je ronde, zachte wangetjes die roze kleuren.
Prachtig mooie donkerbruine oogjes.
5 vingertjes aan elk handje en 5 teentjes aan elk voetje.
Opeens krijg je de hik. Een schattig klein hikje.
Iedereen moet er om lachen.
Het wordt al laat en het wordt tijd voor mij om te vertrekken.
Jij ligt te slapen, zuigend op je duimje.…
Ik viel stil,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 ik voorspelde je het rood van rozen, wat knellend
werkt in de herfst van minnekozen, ik vervloekte de
dreiging van de overmaat waar het zoet ons voor
liet bloeden waarna je stem wegvloeit uit mijn wil.…
Het jonge naaktmodel.
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.068 achttien lentes jong; staat met het hoofd iets opgeheven
strak lijf, de fraaie borsten fier naar voren gedragen
schilder doet haar linkerarm nog iets verlagen
de blanke huid glanst; is met olie ingewreven
het korenblonde haar hangt welgevallig over haar schouders
haar slanke figuurtje geurt naar witte seringen en rozen
vanwege haar onbevangenheid…
Dans Met mij Mee
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
677 Dans met mij mee
Op wolken van rozen.
Dans met mij mee,
Zoals in een sprookje van Grim.
Dans met mij mee met een blos die doet blozen.
Dans met mij mee
Zonder woorden de leegte in.
Dans met mij mee in de spiegeling van de ijspaleizen.
Dans met mij mee,
Draai met de kolken in de zee.
Draai met mij mee,
Pirouetten tot aan de morgen.…
IJsbeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
613 "
Ik besloot met
hem mee te gaan
en we roetsjten van een roze suikerbaan.
"Hey hoe oud ben jij
geworden dan?" riep ik,
en ik nam van ál het ijs een lik.
De ijsbeer bulderde "ik ben drie
geworden vandaag!",
en hij sloeg triomfantelijk op zijn maag.…
Haar rode jurk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 De warmte van jouw persoonlijkheid
met de verleiding van amber, vanille en rozen
liet valleien door bergtoppen overstromen
zo brak de sensationele zevende hemel open.
Het kant liet jouw fluweel bewonderen
jouw geheime wapen verborgen door satijn.
Jouw ontspannende gevoel dat je deelde
door oliën met geuren van mandarijn.…
In het paradijs
gedicht
2.5 met 2 stemmen
5.837 Waar is de wereld met de namen der rozen,
de musea met genummerde balgen in dozen?
En je staart en je staart door je tranenvloed heen
naar waar een vleugelpaar in het onbenoembare
verdween.
-------------------------
uit: 'Hotel Eden', 2013.…
in passie verknoopt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
675 in passie verknoopt
jongt zich het leven
uit heden een toekomst
een blijde boodschap
die zich weerspiegelt
in ouders ogen
onder moeders hart
rijpt ontwarrend
wat zich laat verwachten
creëert het ongeboren geluk
zich een verbeelding
op roze wolken
dichten gedachten dromen
die grootser dan groots
door het echte wonder
overtroffen…
Taal en nog eens taal
gedicht
2.2 met 5 stemmen
3.213 De tijd baart rozen, zeggen ze, verstekeling klimt
aan boord, container vol relieken, taal en nog eens
taal, een ansichtkaart, een brief, een boek, muziek
- mazurka van Chopin, die mis van Haydn, strakke Bach
op de achterplaats in Calzadillo - ook veel verzameld daar:
eikels, kastanjes, allemaal bermspullen, een stoel
en nog een stoel, een…
bof en buitenkans - van harte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
969 onderwijl de tijd tikt
waarin leeftijd nog
minder lijkt te tellen
groeien de vruchten
uit de boom van liefde
die jij en jou omarmt
intussen echter
leert ons het weten
niet vanzelf spreekt het
dat ook na het nu
morgen de rozen geuren
of de maan schijnt
daarom en van harte
vieren wij jou en het leven
dat zich met en rond jou
samen met…
Wij zullen blijde zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.026 En ons hoofd is schoon als duizend rozen,
nu we overvloedig zijn van zwenkend zomer-bloed...
o God, God, ik en kende U niet, en was verlóren;
maar nu ge Uw adem door mijn adem deinen doet,
is Uw gedaante menig-voud in mijn herboren,
'lijk, beken-veel door 't barstend lente-land, een vloed.…
Weersverwachting
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 stralende zon lacht ons lokkend te gemoed
Zo’n beloftevolle dag krijgt ieder uur weer zin
Een dag door warm stralend lentelicht begroet
En overal spruit het jonge leven uit de aarde
De eerste bloemen kleuren weer het dorre veld
En kleurrijke bloesem bekleed elke gaarde
De winter met sneeuw ijs en kou zijn weer geveld
En samen dromen wij van rozen…
Een verjaardag
poëzie
3.9 met 21 stemmen
2.016 Nooit hebben de rozen zo schoon gebloeid,
Nooit zag ik de hemel zó blauw,
Nooit was het gras zó blij getooid
Met diamanten van dauw.
Ik had een rose kleedje aan,
En stond bij 't struikgewas.
Een vogel zong een lied. Hij dacht,
Dat ik een roosje was!
Nooit heb ik het veld zó onrustig gezien.…
ZO GEWOON MOOI
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 vanmorgen scharrelend door
mijn eigen niet gemaaide wei
zag ik:
de madeliefjes ze knipoogden
me zo vrolijk toe
de boterbloempjes glimlachten
van de nacht nog een beetje moe
roze lila rode halmen gras
wuifden mij trots gedag
blij dat het haar ware
schoonheid tonen mag
een maagdelijk witte klaver
kijkt brutaal naar mij
en lokt ondertussen…
Koerdische vrouw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
645 Er liggen plastic slippers voor de
tent, van meisjes en vrouwen, terwijl
een televisieschotel op de moderne
wereld duidt, net als de kinderbrommer
van roze plastic. De zandgrond en de
stenen doen onvruchtbaarheid vermoeden.…
aanwijzingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 denk aan rozen in de winter. laat je droom jou aankijken, heb de moed om haar te zien, haar te zijn.
stel belangrijke vragen, onderzoek alle stemmen die in jouw stem klinken, blijf toewerken naar dat ene punt, voel de winst van een hapering.
vind zoekgeraakte namen.
bedank voor jammerlijke aanzoeken. open slapend je slapende ogen.…
Dozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Een geile rijder schaatst
in mei van leven
op water waar de zon mee kaatst
een scheve
haar is het om het even
in de tijd haar hier gegeven
moet zij nieuw leven geven
veile dozen gaan niet over rozen.
Een hongerende roofvis zag het schouwspel graag
'Paar maar, heus het mag, op of in een lege maag'
en dan een klots.…
WAT OGEN MIJ VERTELLEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 lopend door de stad zie ik vele ogen
uitgeblust hoopvol of met mededogen
zie ik ogen vol verdriet
en zij die de liefde kozen
gevuld met bloeiende rozerode rozen
er valt zoveel te lezen
en men beseft het vaak niet
zie ze radeloos – het niet meer weten
ook zij die ’s werelds hart met hoop
verwarmen en blijven omarmen
zie sommigen het niet…
Een ooit beleefd festijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
221 van
herkenning
kunnen zijn
of worden
als de glimp van
haar vurig oplicht
in warme omhelzing
of wordt het
een uiterst snel
verdwijnen uit een
ooit beleefd festijn
waarbij ondeugd
meekeek en deelde
omdat vergeten
in samen beleven
een goed excuus leek
daar waar
zachte avonden
spiegelend drijven
op het stille water
kleuren roze…