7677 resultaten.
dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
435 wacht af
welk woord komt
het is dus
niet zo dat
je een woord
zomaar bedenkt
zoals het riet
zomaar waait
en er een paar vogels
zwart zijn en duiken
op vissen die weg zijn
elk gevangen woord
valt tegen voor dat woord
als een vis…
Dichten
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
578 dichten is een keuze
parkbank of voedselbank
maar 's nachts uitzicht
op de Melkweg vol sterren
zolang het nog gratis is
want er komt een tijd
dat als je de nota niet betaalt
er een testbeeld hangt
dat het donkere hemelruim
gewoon al die tijd al
een scherm bleek te zijn
Made in China
hoe kan het ook anders?…
hoe te dichten ?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 Weet niet precies
hoe je moet dichten
Het is zeker
iets van de hersenen
Begrijp tot nu
toe van hersenen niet veel
delen mijn hersenen mij mee
terwijl ze zoeken naar poëzie
Je kijkt naar de rimpeling
over het water,het water huivert
door de wind maar ook door je blik
dus schrijf dat dan maar op terwijl
de pont naar de overkant…
Dichten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
513 Wat is dichten? Woorden vinden
voor wat niet gezegd kan zijn:
geur van lente, kracht van winden,
iets van vreugde of van pijn;
Alles wat een mens kan raken:
levensmoed of dankbaarheid,
doelloosheid of lichtend baken,
juichen soms om wat verblijdt.
Wat is dichten?…
Dichten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 Dichten is,
met steeds minder woorden,
steeds méér zeggen.
Totdat het hart,
tussen de woorden in,
gaat spreken.…
zo wil ik dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 zo wil ik dichten
in de vrijstaat van mijn omhulsel
wonen in het land dat niet bestaat
vrijen met de wind die gaat
alsook leven met de donder
die mijn ziel bestookt met vuur
me laven aan de drank
me behoeden voor stank en dank
dan als het eind mijn vel verrimpelt
de ogen tochtig in de regen die van binnenuit
mijn spreken verhult, de dagen…
Dichten is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 Resultaat nul dacht je
Maar je vond de tocht zelf, het speuren
Spint uit eigen beweging een labyrint
Ik vind een draad die me vooruit gaat
Naar de grond waaruit alles ontstond
Het DNA van het wereldgebeuren
Dichten is een poging te spreken over de oorsprong die je vergeten had…
het dichten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
504 heb het dichten nagelaten aan de zondvloed
waarin woorden stroomden die met vrede en strijd
de richting zochten, doch telkens verwezen zinnen
naar het niets, het niets waar vreemde begrippen
hun oorsprong vonden in een taal die ik slechts begreep
genoeg, bastaard ge hebt genoeg geletterd, tijd is
geen wapen maar een hebbeding die jij ter schrift…
het dichten.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
572 heeft weer zin,
ja het dichten heeft weer zin.…
Dicht bij mij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
445 Als je dicht bij mij bent,
wordt alles wat zwaar is lichter.
Alsof iemand in het donker
een klein lampje aansteekt.
Ik voel dan rust,
zoals water rustig wordt
wanneer de wind gaat liggen.
Je woorden hoeven niet groot te zijn—
één blik van jou
kan al genoeg zijn
om mijn dag te dragen.…
zij dichtte mij
netgedicht
2.6 met 20 stemmen
1.172 zij dichtte mij
dichterbij reflectie
protectie connectie
open hart en handen
dansende liefde
zij dichtte mij
dichterbij levendige
liefdevolle taal
dichtte zij
mij dichterbij…
Kamertje
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.215 het slot
Dan vraag ik
me nog even af
wanneer ik
je nou eens vrij zal laten…
Schaduwrijk ?
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
750 Had ik de zon in mijn gezicht,hield
ik gelijke ogen dicht, voor beide
een overdaad aan licht, sloot
zich bij het duister aan,in het
zog van het altijd ongelijke,
wat voor de voeten loopt,zal het zicht
aan kracht inboeten, moet ik de hoek
omslaan, om mijn schaduwzijde
voor te laten gaan of verblijf
ik in het schaduwrijke?…
Stilletjes
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.466 Stilletjes ben je uit bed gekropen -- pantoffels aan
Zachtjes ben je door de kamer geslopen -- deur dicht gedaan
Misschien nog wel stiller liep je naar buiten -- deur goed op slot
Haast onhoorbaar begon je te fluiten -- een lied voor God
Met lichte tred liep je voort -- niemand die 't hoort
Omhoog de hemel in, prachtig oord -- tot aan de poort…
Ik denk denk ik
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
657 Ik denk denk ik,
dat ik nu niet dichten wil.
Gedachten verschijnen toch.
Daarna drijven ze als wolken,
die van hier naar ergens gaan.
Mijn gedichten schrijven zelf.
Nee, dichten doe ik niet.
Er wordt in mij gedicht.
Wat doe ik dan wel?
Dat is een vraag,
die ik niet stel.…
Zeevruchten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.364 Een dichte damp beneemt nu alle zicht.
De hitte stijgt maar, zonder enig mededogen.
Op deze wijze blijft geen schelp nog dicht.
Er wordt verschrikkelijk geduwd om ruimte.
Het slot begeeft en open gaat de poort.
En vlees dat eerst zo kuis verborgen was.
Wordt gretig door wat witte wijn gesmoord.…
De sleutel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Liefde is de sleutel
van het slot
van het slot
Liefde is de sleutel
tot het mysterie
aan het slot
van een verhaal
Liefde is de deur
opengooien
van een open verhaal
Liefde is een open verhaal
Liefde is ...…
de tijd
netgedicht
3.4 met 90 stemmen
23.660 Hier wandel ik in de
schemering
de nacht zo dicht nabij
het is de tijd niet dat
ik nu nog zing
dauw hangt laag over
de vecht en landerij
De stilte heeft zich
al genesteld
in bomen straten en
de stad
in menig huis dooft
men het licht
zij hebben de dag gehad
In de verte blaft een hond
dendert er een trein
ergens gaat een deur op slot…
Doodlopend spoor
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
442 Het dwarrelend bewegen
nam snel toe,
de natuur sloot
mij onontkoombaar in,
het pad sneeuwde
met dikke vlokken dicht,
het spoor liep dood.…
Winterklaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
700 Bedekte er de
de vaste planten mee
Legde het loof van
tomaten op de hoop
Stalde de tuinstoelen
in de houten schuur
Deed de deur van
de serre dicht. Hing
het slot eromheen
Het metaal schuurde
Een oud bekend geluid,
dit piepen en dit kraken
Het deed me denken aan al
die vorige winters en aan
het knarsen van ijs.…
'K ZAL MIJ VAN TE DICHTEN ZWICHTEN
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.109 Dan ja, zal ‘k genezen wezen,
opstaan en, gespannen fel,
of ‘t een klare snare ware,
dichten ende deunen wel!
---------------------------------------
uit: Tijdkrans
februari 1888…
KOETERWAALS
snelsonnet
4.0 met 27 stemmen
2.210 Meerkoets, vermijd dat woord toch coûte que coûte !
Koet – koeten, dus méér koeten zijn meerkoeten
en ik herhaal, dat zal nog een keer moeten:
meerkoets als meervoud is meer fout dan goed.
Nee, meer nog (ook al brengt dat weinig goeds):
meerkoeten leiden vaak tot mínder koets.…
Zalige dood der kinderen
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.153 Gezegend is de dood der kinderkens genettet*
In Christi* bloed en Geest van 't aangeboren kwaad.
Zij sterven onbelast van wrevelige* daad,
Des werelds ijdelheid en heeft ze niet besmettet.
Haar lichaam in de rust wel vroege werd gezettet,
De ziel van waar ze kwam terstond weer henen gaat,
Zij zien van Godes Zoon het minnelijk gelaat…
Medisch advies
snelsonnet
4.0 met 12 stemmen
2.047 Wie depressief is moet maar niet gaan dichten,
Want dat heeft therapeutisch echt geen nut.
Je raakt nog eerder dieper in de put
Dan dat het je problemen zal verlichten.
En als ik lees wat tal van dichters schrijven,
Dan zou ik daar ook depressief van blijven.…
De oude tuinpoort
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
541 Even zacht en voorzichtig
kraakte ze uiteindelijk in haar oude scharnieren
weer dicht, terug op slot.
De dag verdween bij de avondgong
slechts nog schaduw latend,
begeleid door een melancholische melodie
van de leeuwerik die zijn afscheidslied zong.…
Rock 'n roll
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
680 mijn hemel, waar gaan we heen
we lopen op doortast
langs de oever van een holle maan
de bloemen huilen hun vaas
we zijn dicht bij veraf
en ver van dichtbij
het land van de koning zonder
vrouw, spijt zonder berouw
in het donker lijken alle
schaduwen op elkaar
is dit nu zwart of blauw
of een deur die 't slot vergeet
we lopen hier…
ik had je opgedoekt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
716 was verarmen
ik mis je in de kou van toen
je sloot de deur liet me los
kom ga me weer verwarmen
wil melker
04/11/2005…
Gluusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
263 Op een eiland, zonder vrees, waar je hart ooit verloren is geweest, lag
het eerst nog in de sloot, nu gevormd tot zuiver goud.
Want wat er ook gebeurt, hoe ver of trouw,ik blijf voor altijd bij jou.…
Overbleef
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
131 was
alleen ik bleef nog even
boven staan
nog weken later
liet ik de achterdeur
zachter dicht gaan…
Deïsme
gedicht
3.8 met 153 stemmen
52.594 De overeenkomst lijkt te lopen tot
deze voleinding, dit abrupte slot.
Want God gaat verder, zwenkend van hem heen
in zijn miljoenen. God is nooit alleen.
Voor gene kwam een ander weer aan bod.
We zijn voor hem een vol benzinevat,
dat hij leeg achterlaat. Hij moet het kwijt,
al de afval, met zijn wezen in strijd.…