327 resultaten.
Leemte (ode aan Toon Hermans, overl. 22-4-2000)
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
3.125 Wie belicht nú simpelweg
de lelie, lis en roos
de boterbloem, de bosframboos
de heide, groen en gras
de vlinderstruik, het struikgewas
Wie bezingt nú simpelweg
de vlinder, vlieg en mier
de watervlo, de regenpier
de lijster, spreeuw en kraai
de roepie-roepie, vlaamse gaai
Wie omlijst nú simpelweg
het wonder, land…
anoniem
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.014 winter sluimert over de wereld
traag klinkt de winterhoorn
mystiek in eindeloze nevel
bomen zwarte silhouetten
zweven boven dit witte niets
tegen de vervagende bossen
oergeluid in een lege wereld
weemoedige bezinning
op deze verre stille heide
straks komt het licht
in de diepste winterdag
schreien in een verre stal
zingen d’engelen…
De kloof der jaren
netgedicht
2.4 met 72 stemmen
7.319 Wandelen
over de zandweg
-heide
aan weerszijden-
over het pad
door het elzenbroek
langs het ven
-roerloos staat een reiger
bij de waterlelies-
langs de rand
van bos en heideveld
-het aroom
van hars en nectar-.
Ik ben zestig
jij bent twintig.…
Wandeling
gedicht
2.2 met 88 stemmen
20.385 Om het Onland, heide met jeneverbesstruik.
Ik kroop onder de struik en vond een kind, een baby nog,
met wit gezicht. De armpjes opgericht alsof ze iets of iemand
wegduwden, afweerden, weerhielden. De handen daarop horizontaal, voetstukken op pilaren.
De blik van het kind zei dat het gevaar voorlopig niet was geweken.…
hoera voor de zuringspanners
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
551 de zeëen bloemen en alikruiken
de haringen bomen en struiken
de mensen zie ze gebogen gaan
om als ongepolijste muren
in complete afabetten verzuren
en met de jaren meer uit te slaan
waarbij ik duin en heide uitzonder
bonte vlinders nemen dagactief
veld en schapenzuring voor lief
mits de zon schijnt
minstens in spleetjes
herstellen ze met…
Voor jou: de herfst
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.279 regen kneedt zijn stiltepaden
tot een glanzend blubberpad
glibberglijdend naar de heide
maakt de dauw dit nevelnat.…
Voor dag en dauw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.912 Van groene hulst vermengd met bloesemende heide.…
Nevel over de hei
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
480 Na duister in het prille ochtendgloren
als stilte van de nacht nog hoorbaar klinkt
schuchter in naaldhout de eerste vogel zingt
geen menselijke verstoring is te horen
vormt zich als sluier de nevel over ’t veld
stil verhullend wat zich afspeelt op de heide
als verhelderend licht het zicht verspreidde
en ieder door het schouwspel staat versteld…
onhoudbaar
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
776 waarachtige weten
golf
mijn vriend
en voltooi in het terugkeren de reden;
mijn vraag aan jou en wat in je drijft
vertel me
wanneer jij met een droom het licht ingaat
dat de zon geen zout brandt op huid
elk alleen
in het vonnis van deze achtergelaten
onhoudbare dag
---------------------------------------
afbeelding: schilderij van Heide…
Stuifzand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 Daaronder op de grote stille heide kuisen kuddes
schapen de braakliggende taal , ontsnapt en aan de
herders van de ledigheid, ten prooi gevallen aan de
zwarte wolven en getapt uit het vat van deemoedigheid.…
Ze is niet te begrijpen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Ik voel mijn ring verschuiven
Op willekeur van de wind
Ze draait zich om; we zien haar wuiven
Terwijl ze zingt het zwervende kind
Hoog boven de haan en de toren
Grazen de schapen in de weiden
Mijn trein brengt mij van achter naar voren
Langs de verlaten paden; de heiden
Van ginds als hier.…
Kindervrage
poëzie
4.2 met 9 stemmen
2.614 In de hemel staan de sterren
Als kinderen in de verre
Somber overwolkte heide
Waar zij grazend zich verspreiden
Voor het verschiet.
Hoe komt het dat zij niet verdwalen?
Wel is de Maan een strenge herder
Maar de hond die ze, als ze verder
Gaan dan mag, terug moet halen,
Is er niet.…
Er waren eens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
575 Een tochtdeur en een stoere wenteltrap
die gingen op een dag eens hand in hand
-niet naar het bos de heide of het strand-
maar uitgebreid in Amsterdam op stap.
De mensen in de stad lachten zich slap
het tafereel was zeker amusant:
Een tochtdeur en een stoere wenteltrap
flanerend langs het Damrak, hand in hand.…
Via latina
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
443 àdhortativus of een potentialis
vis vim vi, haec huius hanc of hi
Lingua latina non iam est mihi
Sit terra levis hodié tibi
Precisie van constructies en van tijden
geen speld ertussen, niets is te vermijden -
in regel vier staat driemaal "deze kracht"
daarna "Latijn staat niet meer aan mijn zijde
Laat d'aarde lichter voor u zijn dan heide…
hoor mij
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
562 ik vind je mooi,
als je hart spreekt
zo, als een fladderende vlinder
of een ree zigzaggend over de heide
oprecht zijn kent geen hinder
het laat zich door liefde leiden
ik vind je mooi, de rimpels
die je oude dag tekenen
maar je verblijf rechtvaardigt
omdat ik op jou aldoor kan rekenen
schoonheid is verblijven
in een stille delende blik…
Hoogmis
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
692 Als zwerver in het saaie Kuttekoven
lig ik al weken wakker van Estelle Pfaff,
zij blijft mij alsmaar dikke pret beloven
tijdens een ritje in haar oude DAF,
maar de pastoor verbiedt het haar,
want die zegt dat ik een heiden ben,
hij vond mij ook een slechte misdienaar
en een achterlijke hardrockfan.…
KALMTHOUTS EER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Kempense bossen en heide geven
hun luchtige adem aan een groot landhuis,
brengen door alle ruimtes zingend geruis,
dat roept tot sprookjesachtig beleven.
Kind, volwassen mens mogen zich begeven
naar dit wonderbare heldentehuis,
kijken blij verrast, maken licht gedruis
met handen vol kunstzinnig, kleurig streven.…
de deur die niet opengaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
4 de kamer stinkt naar citroen en perzik
die niemand meer eet de blinden klepperen
hard alsof een vuist ze opent en dichtrukt
ik blijf op de stoep stof krast mijn keel
de klok slaat door mijn botten over de heide
blaren fluisteren zeg het zeg het toch
mijn mond zit vol zand ik wil roepen
wie luidt loopt al weg voor ik durf
het land was eden…
ontmoeting
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.671 Weg-
lopen, jij en ik in eenzaam-
heid hier ver vandaan.
laten we gaan..
4
daar gaan we...
5
we gaan.-…
De schoonste bloem
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.000 Hoe schitteren duizend bloemen
in heid' en veld en woud
hier bloeiend aan de glooiing
daar slingrend om het hout.
Maar niet alleen daar buiten
bloeit menig bloemelijn:
de lieflijkst aller bloemen
bloeit in ons huisje klein.
Die bloeme heet de liefde
van moeder tot haar kind.
Een bloem die ieder onzer
thuis altijd bloeiend vindt.…
nix meer?
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
4.167 als je geniet van de sprookjes
van films als Potter en Ring
als je een nacht op de heide
dicht bij een veen hebt gezien
zou er dan echt niet veel meer zijn
dan wat we horen en zien
dan wat we voelen en ruiken
geloof je dat dan misschien?…
momenten van even
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.000 ik zoek nog steeds
de diepte van binnen
tijden lang verlangen
de weg te gaan
naar verlichte gezangen
op de ontgonnen heide
waar een zachte mist
de velden bekleedt
schampt de wazige zon
de wedergeboren aarde
zij allen hebben weet
van mijn innerlijke waarde
ik zoek nog steeds
de eeuwige verbinding
naar herstellende heelheid
verloren…
Ode aan de Heelsumse Beek
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
602 De beekloop verlegd,
van naaldbossen naar heide,
en vistrap geplaatst.
Ook vrijwilligers
druk doende met onderhoud
van beek en oever.
En zie, hoe de beek
nu met dit alles zo glanst
voor zolang het kan.…
de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
903 Je ziet de natuur, de bomen het bos
de slootjes de struiken de prachtige heide.
Ruik al die geuren de planten het mos
en geniet van de rust die hen ons bereiden.
Bezin jezelf mens en geniet ieder uur
maar probeer er vooral van te leren.
Besef dat we een zijn want ook wij zijn natuur
Behoed haar en blijf dit geschenk altijd eren.…
Herfstbruingeur
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
800 Kinderfantasie bespelend... elfenbankjes
Etend eekhoorntjesbrood met eikeltjes thee
Kabouterstoeltjes rood en witgestipt van kleur
Natgeknakt rietgras, randend het heide ven
Sompig.... schaterlach kwakend kikkerlol,
Slisssss glijdend grijsgeruit addervel
Plekken vol... dove, brand en gewone netel
Ik wil hier blijven, nooit meer weg
Ik hoor hier…
WEELDES HERDENKING
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.283 Ter stad gekeerd herdenk ik blij de weelden
Der donkre heide, breed en eindeloos,
Van 't hoge bos waar reeds de blaren geelden
En van de dreven die mijn dolen koos.…
LIDWINA VAN SCHIEDAM (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Oh, help mij, God, ik wil geen heiden huwen
Sla mij met ziekte of neem mij als bruid
Maak mij afstotelijk, misvorm mijn huid
Maak dat de mannen van mij zullen gruwen
Maak dat ze mijn kwetsuren zullen schuwen
Ik zal u loven met mijn stemgeluid
Of kloosterzuster zijn, dag in dag uit
Laat uw barmhartigheid mij steeds omstuwen
Mijn lieve kind…
Er welt een traan?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
616 Voor zover de heide reikt huizen op deze
gekuiste grond veel makke schapen gedreven
door de herders van de ledigheid, ten prooi
gevallen aan de melancholiek van dat ene
zwarte schaap, altijd in de minderheid.…
Acaciabosje
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.459 Klein, fris plekje
Groen gras in bronzen heide,
Teergroen bosje
Van lichte acacia's,
Omringd door donker dennenhout,
Hoe slaat mijn hart zo blijde!
Hoe slaat mijn hart zo lustigjes,
Zo jolig en zo dwaas!
Bén ik een kind?…
De dolle luiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Die zijn woorden spon van
het juiste garen; maar waar de draad snel de
zin verliest, omdat het zich voor de gekkig-
heid wenst te bewaren.
En als het leven dan over de dolle luiden
lijkt te gaan en men het met sterke verhalen
wenst te kleuren; dan zijn er nog altijd de
dolhuizen waar men de normale mens niet hoeft
te betreuren.…