425 resultaten.
februari
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.120 Doch, even broos als het sneeuwklokje
zijn de getekenden, zie ze schuifelen
achter hun rollators, weerbarstig is hun pad
als was het een modderige steppe.
Februari wakkert de winter aan
en eens de vrieskou het land inneemt
krassen kraaien van afscheid nemen
en menige grijsaard wordt gesprokkeld.…
kikkerroep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 terwijl de duivelse droogte
tot op het kurkdroge bed
langzaam zuigend het leegdrinkt
als zinderend de zon ondergaat
stoomt dan de avond tot nacht
waarin langzaam onweer vleugelt
tot in licht flitsend de donder rolt
terwijl het overstromingen regent
dan kwaken uit tientallen kelen
in het moeras verscholen kikkers
hees en hard uit de modder…
Rutte stuurt parlement naar huis
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
460 Rutte stuurt parlement naar huis
225 kamerstoelen blijven leeg
de Koning stemde direct toe
is het gezeik over zijn stoelen
ook meer dan modder-flodder zat
het uitschakelen van de democratie
versnelt tenminste ook de verbouwing
van het binnen en buitenhof
Rutte en Willem zijn goede vrienden
al sinds Beatrix, de vorige majesteit
samen staan…
Afgelopen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
724 Het was er modderig en kil.
Stenen bedekt met mos,
ze lagen er roerloos en stil.
Er was een werkman met een spa.
Ik sprak hem aan: “Er is hier een pad,
vroeger wandelde ik daar met mijn man.”
Hij zei: “ik weet het niet, ik denk niet dat het kan.”
Er was een heuveltje,
Ik klom er moeizaam tegen op.…
Dronken vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 te drinken
mijn zoete water is voor jou te flauw
het schip zal spoedig neerwaarts zinken
je hangt wat slingers naast het bed
beschonken begin je luid te zingen
geen mens ontroer je met jouw pret
bezig is men met serieuzere dingen
mijn nauwe riviertje is voor jou
te ondiep, je voelt de bodem
onder jouw blote voeten
je wilt wat in de modder…
Naar de maan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 een
en ander uit te leggen
dus valt er stilte en
die wordt steeds meer
fundament voor
nieuwere discussies
over hetzelfde
de aanleidingen
zijn identiek en het
inzicht omtrent
verandering verbetert
voor geen meter
het naar elkaar groeien
is verworden tot
gaan van eigen weg
enig inzicht in de
problematiek is er niet
zo modderen…
De slachtlammeren
gedicht
3.6 met 22 stemmen
10.675 Doch als wij trachten door de modder
ons stap voor stap een weg te banen,
is bij het hek de wacht betrokken.
Twee machtige rammen. Vast voornemens
hun horens door ons heen te stoten.…
F-pupil
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
1.567 Kleine noppen tikken zachtjes;
modder valt van voetbalschoen.
Dampend kinderlijfje zingt:
'We worden wereldkampioen.'
In het warme bedje straks
met zijn knuffeldier, heel stil
wordt gedroomd van Ajax
door onze kleine F-pupil.…
ieper
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
872 tyne cot
we crepeerden in grauwrode modder
onder vlaanderens loodgrijze hemel
en dodelijk krijsend staal
blind en bang voor pijn ijzer hels vuur
gruwzame dood door gas
groene lijkwaden om stikkend jong leven
kinderen hulpeloos schreeuwend om geliefden
wegkwijnend van verdriet
tot onsterflijke helden gemaakt
liggen we verminkt onder keurig…
Op eigen kracht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
665 Laten we gaan struinen in het veen
onze weg zoeken
tussen veengras en modder
op verende turfpaden
steun aan de wallekant
en aan elkaar
Laten we nat van de regen
tot de enkels wegzakken
in een zompig land
bij een schraler wordende zon
in de stilte van de namiddag
met alle poriën open
en je zintuigen op scherp
niets anders ervaren
dan…
Het tuinhuis uit mijn jeugd
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.296 Ik ruik nog
de muffe rotlucht
van een winter
seizoen leegstand
de vochtigheid
die alles aanvrat
het jonge groen
amper ontsproten
modderige kanten
uitgebaggerde sloten
Maar het had
iets van belofte
een zomerlang
tussen de bomen
vlinders gingen
van bloem tot bloem
weg van harde
stadsgeluiden
luisteren naar
hun gezoem
Planten zaaien…
haiku's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 wind
op weg naar verre plaatsen
winter nadert ras
stappen op het pad
bladerloze boom in sneeuw
een enkele vogel
de oude steen ligt
stil door verre eeuwen heen
door niemand gezien
kabbelend water
stil ligt de verlichte stad
een vogel vliegt weg
het ven verscholen
voetstappen in verse sneeuw
krakend ijs dichtbij
sporen in modder…
Met weigerende keel
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
774 Maar ik heb altijd de smaak
van vlinders in de keel,
als het al een andere smaak is,
dan is het de smaak van rupsen in de modder.
En als mijn stem al eens hees wordt,
is het door toedoen van felle woorden,
die razen als een trein door een tunnel
en me achterlaten
met een strottenhoofd van gebroken glas.…
Nee en ja
gedicht
3.6 met 76 stemmen
17.740 Een ruzie vraagt twee meningen
een kus vier lippen
een lichaam vijf liter bloed
Om regen te maken. een boom
een huis, muziek, een droom
zijn meerdere elementen vereist
En in de sporen van schichtige dieren
rond een modderige drinkplaats
schitteren 's nachts ontelbare sterren
Voor iemand die slechts denkt
met één (en niet de ander)…
DagSchepping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 En maar dicteren componeren
orchestreren dirigeren
alles was er al
land lucht water vuur
als vier seizoenen
modder sneeuw rivier en brand
ook knechterige wolken onder haar
absoluut uitgestrekte troon
Zelfs de zon dook weg
achter de horizon
Zwijgen kijken
en kwaad staren
tot alles stopt met vallen
en de dag eindelijk eindigt
in zonneschijn…
het slagveld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
800 Modder, afgehakte stompjes,
het veld ademt vergank'lijkheid.
De echo galmt in stilte, dreunend,
de aarde antwoordt, rustig kreunend.
Slagveld verlaten, stille trom,
getuige van de eindigheid.…
modderman
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 de grond is doordrenkt
modderig naakt
mijn kippenvel wentelt zich
geheel omhuld met drek
houdt het ongedierte op afstand
modderman
een leven vervat in nat zand
letterbrij verstikt haast
heel de dag breien woorden zich
als een sluier voor mijn ogen
voor uitdrogen oppassen
hardheid beknelt pijnlijk
daarom laat ik mij beregenen…
Het moest gebeurd zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 We waren bang
betrapt te worden
in de verte reed de trein
naar Schagen, hier
zoemden muggen en stonk het
naar de wc
Toen was het een bouwterrein
achter de sloot keken koeien
naar ons, tussen de schaftkeet
en materiaalcontainers lagen we
op een rubberen plaat
over de modder
Ik voelde mijn vingers
in de warmte van zijn haren
en van binnen…
Tijdsbesef
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
431 t voorgaand avondrood
Het voelt dan doorgaans in evenwicht,
ik durf zelfs te zeggen in geurig zoet
waar een kaars mijn horizon verlicht
en de gedachte niets meer moet
Zo tel ik mijn dagen door
zoek soms naar de bedoeling
waar staat het duister voor
en slikt de keel de beroering
Het hoort bij onze natuur
bij fonteinen en modderige…
epiloog Groenland 2022
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
525 afgesneden randen
liefdesdans noch -verhaal
van ijskoningen en Inuit
echte mensen gevangen in
niet eindigende winterwals
het kan: levende wezens op
hun achterpoten leren staan
maar diepe ontheemding
dans of aai of sla je er niet uit
opiaten leren ontembare
wezens dansen dansen
op bevel op ijs aan alle
eigenheid voorbij
in de modder…
ode aan de Vlamingen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
863 Dood zijn wij
en tóch zijn wij in leven
zij aan zij
staan wij
naast elkander in ons nauwe graf
Struiken, modder, ijs en steen,
vertellen niet,
kunnen doden echt niet leren spreken
zoals men ziet
het gelaat gaat snel verbleken
het wordt koud
Slechts even
was het streven
de hel te overleven
al wat ons na al die tijd
nog steeds
in leven…
kerst verwensing
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
5.370 ze haasten zich
hun blik neergeslagen
en ze staren star
naar voor gericht
de koude buiten kruipt
heel diep en kraakt
het hart, het lijf en leden
de ijzige regen druipt
ongenadig en vaagt
de modder van de wegen
de muziek huilt
tranerig hysterisch
en draagt
mijn ziel naar de hel
zoals die man daar
met de bel
op…
al was het maar één dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.361 eerst was er stilte, talmende bewustheid
het water van de aarde heeft de zee geruisloos vol getapt
toen in oktoberherfst de dijken braken
woest onbeheerst, een mengsel tussen zand en mist
was alles rondom vis en voel nog enkel modder
de nacht heeft schaduwen tien graden weer teruggedraaid
er ergens tussen twaalf en twee heb ik mijn huis ontruimd…
Schijnaanpassing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
823 Blijft enkel modder en vuil
achter en verstikken dreigt.
Je kunt nu niet meer zwemmen,
enkel de keuze tussen stikken of verzuipen.
Want ter plaatse trappelen helpt niet meer.
En de oever is onbereikbaar.…
In de velden van Vlaanderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.059 In de velden van Vlaanderen
nog altijd een nadorst van dood,
drank in de modder gebruikt,
pijpen gerookt en over de longen
de angst.
In de velden van Vlaanderen groeit
vaker en vaker
het gerieflijk parkeren,
het witten, het beitelen,
harken en poetsen,
en het gras voor
de grasmaaierman.…
vandaag schrijf ik een grijs gedicht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.006 machteloos moet zij toezien
hoe smetteloos wit verwatert
vuil/grauw wordt haar speelgrond
modderig haar paden
al worden handen haar zacht opgelegd
kan zij haar blik niet afwenden
haar stervende geliefde
het gelaat dat haar zo dierbaar
wil zij behouden
met handen en voeten
hart en buik
in eeuwige omstrengeling
desnoods samen sterven…
Hennie Stamsnijder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Vanuit de hoogte gooit het duo bak-
ken sneeuw op d’ aardse modder. Ongemak-
kelijk befietsbaar. Stammie denkt nog: Nietzsche
die had het over God die dood was, maar
ik voel dat hij zijn blubberzegen over
mij uitstort. Kom maar op! Ik doe mijn best,
al is die veldtocht nog zo duivels zwaar.…
Zooitje
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
484 helemaal niet op de eerste plaats
Die man
die beloofde alles anders te zullen doen
Die blijkt nu nog vager en onduidelijker
dan alle kabinetten
uit de voorbije twintig jaar
bij elkaar
Den Haag is een zooitje
De Dierenpartij rolt ruziënd over straat
Forum speelt lego om jongeren te lokken
BBB zakt steeds verder weg in de modder…
De natie
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
436 Hier, in de modder,
begrijp ik.
ik ben de enige
die deze strijd voert.
Thuis bestaat.
Maar het is een kaart
die ik onderweg verloor.…
Doodgelopen, weg.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
862 is nu het licht verdwenen
blijft het voortaan koude nacht
maar hij had het zó geloofd
Waar eerst enkel zonnen schenen
kropen nu, hij zag het veel te laat
-door de liefde blindverdoofd-
slangen langs vermoeide benen
voelt hij de pijnen in zijn schenen
van die tanden vol met haat
Waren luchten open eerst, en heus
dumpte ze hem in de modder…