263 resultaten.
Domburgs uitzicht
poëzie
3.2 met 14 stemmen
2.592 overbruggen, valt verslonken
De straklazuren Roompot tot een kronkelkreek
Voor ‘t land van Schouwen als verheerlijkt opgeblonken
En stralend aangedreven uit zijn nevelstreek:
De witte stranden en de brede berg der duinen
Met in zijn laatste plooi het kleine dorp bekneld,
De hoeven loofgepluimd binnen haar akkertuinen,
En verre bezigheid van volk en vee…
Brief
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.494 O vee, in overvloed gemest!
Uw rundvlees is mij thans een pest,
uw kalfsschijf ben ik walgens moe.
Weg met het vleesprodukt der koe:
weg met de lamsbout en de nier,
de zweezrik, 't borstje, weg van hier!
'k Hou van uw lekkerheid geen zier
en haat thans ieder zoogbaar dier.…
waanzin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
895 idee vraagt hij een tolk
die ronkende waanzin omzet
in de letters van de lezer
een ander, kleiner alfabet
zijn geest lijkt verwrongen
tot de arts gluurt onder het schedeldak
waar de cel woekert tot gezwel
dat verklaart zijn gespleten onmacht
hoe hij gekneld zit in het vel
zo bloeit de rebel in de schaduw
zijn wil ontsteeg het grazend vee…
BURGERKRIJG
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.183 Het vee werd geroofd en de huizing verbrand:
Slechts 't onkruid stond welig op 't eenzame land.
Verstrooid langs de heirbaan, in kommer en nood
Zocht zwervend en beedlend de dorper zijn brood.
Maar eindlijk wees 't lot aan het kind het gezag;
De riddervorst viel in de weiflende slag.…
Zomer.
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.269 Ik zat waar zon op 't warme water scheen
En gele bloemen bloeiden aan de kant;
Het grazend vee ging door de weiden heen,
De zomerlucht hing walmend over 't land.
De wilgen waren zilverbleek en stil
Voor 't stralend blauw, van wolk en nevel vrij;
Een glazenmaker vloog, met lichtgetril
Op 't parelmoerig vleugelgaas, voorbij.…
Zomer
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.024 Ik zat waar zon op 't warme water scheen
En gele bloemen bloeiden aan de kant;
Het grazend vee ging door de weiden heen,
De zomerlucht hing walmend over 't land.
De wilgen waren zilverbleek en stil
Voor 't stralend blauw, van wolk en nevel vrij;
Een glazenmaker vloog, met lichtgetril
Op 't parelmoerig vleugelgaas, voorbij.…
junglebook
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
761 Mijn waarde is een rekensom
van deviatie en van modus
mijn plaats bepaalt men met Tomtom
en koopkracht door mijn kaart met bonus
Ik heb geen chip nog in mijn oor
dat zou nog beter controleren
en bindt men touwtjes aan mij vast
laat zich de mens manipuleren
tot eenheidsworst, gemolken vee
te zien op monitor, tv
heel goed op afstand te bedienen…
WINTERMUGGEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.139 Ze ligt in heure droom,
ze droomt van overvloed en
van voorspoed overal,
om vee en volk te voeden.
'n Wekt ze niet, 'n laat
heur geen geruchte dwingen,
om, al te schier ontwekt,
uit heure slaap te springen!
Daar ligt ze nu en rust:
heur zwijgend beddelaken,
de wintermuggen spree'n 't,
die geen geruchte en maken.…
In de oude ijsselstreek
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
507 der vijftiende eeuw
ook was hij de beschermheilige
van telers van het fruit en vee
en bouwers van het per seizoen vruchtdragend en welvarend land.
Groot was de invloed van de Heren.…
De dieren
poëzie
4.0 met 87 stemmen
18.903 Hij toeft bij 't vee, en luistert hoe het ademt;
Rond schoft en horen hangt een warme damp,
Die met een geur van zomer hem bewademt,
En in een nimbus nevelt om de lamp.…
Matrozenblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
956 Hij slingert een verwijt
Naar het vaste, vlottend land
Waar een wachtend, edel wijf
Een Penelope zonder frullen
Haar man en moed en macht kwijt
Dwalend over fossielen uit de ijstijd
Het strand uitkamt, en stijf
Van zenuwen, zuchten, zand
Het juichend vee, het feest mijdt
Ruw als roestend ijzer
Statig als gegoten brons
Is de matroos die…
Ons Nederland...
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.166 vaagheid zijn gesluierd
Ons land is al ver voorbij de grenzen van tolerantie
In een ijl tempo brokkelen de normen en waarden af
Waar eens trots onze rood wit blauwe vlag wimpelde
laten nu de zwaarden van terrorisme bloed vloeien
Mogen wij niet meer spreken over vrijheid in dit land
"Vrede op aarde"
Waar eens de maaiers op de velden zongen
het vee…
LANGS DE NETE
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.205 Lijzig rimplend vloeit de Nete
door de diepe dennenwouden,
door de weiden, langs de dreven,
in dit land van peis en vreê,
wouden, lanen, vee en hoeve,
slanke scherpgespitste torens
en de dunbewolkte hemel
wentlend in heur rimpling meê.…
OUDEJAARSAVOND IN DE STAL
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.525 Geerte, kom, gaan we de stal nog eens rond,
Alles is binnen en 't vee is gezond,
Neem onze Janbaas maar mee op de arm,
't Zal hem niet schaden; daar binnen is 't warm.
Ziet ge de Witkop in 't hoekje wel staan?
Hemel, wat kijkt zij ons wonderwijs aan!
Weet je nog, hoe ik na weken beraad
's Ochtends ter markt ging?…
HEROÏNEHOERTJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 man de liefde zocht
Ze was nog lange niet levensmoe
maar feit was dat ze was gekocht
Haar lichaam was zo jong en teer
bijgevolg ontfermde zich die vent
Over haar die zei: Ik min jou zeer
kom mee en zie je wordt verwend
Eens in het zeer verre buitenland
eindigde de heel lange vliegtocht
Daar trof haar vriendje zijn klant
aan wie ze als vee…
Nieuws onder de zon
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
472 meer ongelukken van
het schuilt in listen, alle soorten lagen
straks gaat het drinkwater nog op de bon
Ik lees en hoor veel nieuws onder de zon
zo gaan de zwaluwen wat zachter fluiten
in China breekt de vogelgriep naar buiten
terwijl er virtueel van alles kon
Ik hoorde, zag geen nieuws onder de zon
de q-koorts was een ramp voor vee…
Verzoening
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.739 Hij toonde haar 't vee in de stallen,
En hij toonde de oogst op het land:
"Ginds waren het vroeger al bossen".
Dit wees hij haar met de hand.
"'t Is vader die ze uit heeft doen rotten.
- Ge waart nog te klein", zei hij,
"Ge kunt daarvan niet weten",
En toen knikte en toen glimlachte zij.…
Het leven in coupletten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
575 Terwijl het vee, in haar roep gevangen,
rondjes loopt op vers gemaaid gras.
IJs, als intermezzo gegeten,
dat pijnlijk op de tanden rust.
Ze heeft ze net pas laten bleken.
De deur nog op een kier.
Zie je;
Zijn neus staat niet waterpas.
Het is wat hem ooit griefde.
Maar met een verleden van hard lood,
mag een mens dat verwachten.…
De Schepping 6 & 7
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
563 vissen
En zaaddragend groen op het vruchtbare land
Geen leeuwen en schapen, noch bedden die pissen
Laat staan slingerapen, kameel, olifant
~Hier moet wat gebeuren~ zei God bij zijn eigen
~Het gras moet begraasd en de bodem bemest
Ik ga weer boetseren om beesten te krijgen
Dat is niet eenvoudig, maar ik doe mijn best~
Zo schiep Hij het vee…
Drecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 .>
Het vee heeft me al die jaren geschut,
één geit werd de wereld, een ander woorden,
een schaap heeft me bij jou gebracht, een ander
gaf me wol voor een jas.
In al haar reikwijdte geeft de koe melk
en daarmee rijkdom.
De schuur mag dan nog steeds
vervallen zijn, samen leven we
aan deze kant van de drecht.…
de geboren bergmannen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
341 na Jimmy
nadenkend over de mist Bumburi
de WK-mascotte van achtenzeventig
met zwarte zeerovers zwevend licht
door kneiterende accessoiresrock
tijdens ‘n witte dageraadschok
wat niet hetzelfde is als zwarte rook
uit ‘t Vaticaan met ‘t zwaard gestoken
in de steen en ‘t hert langs ‘t pad
‘n god uit de as van de man in ‘n gat
de soldaat die vee…
De terugkomst van de zomer
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.193 met duim en vinger knipt,
Tenzij ’t gezegde vee hem juist bij tijds ontslipt.-
Nu hoort men dikwijls: ”Kom!…
Plejade van cyclische luchtkastelen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
861 Gedwee als volgzaam vee met een metaalmoeë koebel, maar geheid in de verleiding, lonkend en lokkend naar wie begrijpt. Zonder weerga, compleet in idiotie,
vol impressie.
Het zadel is opgezadeld met weeë heimwee naar het zompige zeem door onvermurwbaar malende billen. Naar een paffige perzik
of een kont met kommer gekweld.…
Goed Begrepen!
gedicht
3.8 met 34 stemmen
13.057 En verdrijf het gehoornde vee aldaar, die
olle halfheilige treiterborsten, met behulp van Pan.
(Omkopen met druiven denk ik. Fluiten? Gooien met kikkers.
Misschien.) En noem je namen, O Lipoe m'n Pootjesslang:
'Sierlijke Reigersbek, Steelse Gep, Fluwelia, Schele
Puiloog en Hondester', o Onberispelijke, herken je me dan?…
Niet vergeten op 4 en 5 mei.
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
533 Toen allemaal naar dezelfde kampen, met hetzelfde doel,
per trein als vee naar Auschwitz-Birkenau, hoe zit dat nou.
Zij die uit landen indirect onder nazigezag leefden beefden.
Hoe lijden en leden verschoppelingen verdoemd door de tijd,
zagen zij alleen het voorjaar in de rug dapper zonder spijt.…
Mijn vaders pad in februari 1953
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
470 Gedetailleerde dromen over de springvloed
vertelden opnieuw zodra jij ogen open doet
over die roeiboot, bange kreten van zolders
het kinderjasje in de west zonder zwemvest
van 't ene stoffelijke rest en ook vee ruimen.
Jij hebt weken gedroomd van 't water
politie-uniformen, gastvrijheid in Klundert.…
MEMENTO MORI
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
531 geromantiseerde gelukkige leven
in schokkerig zwart-wit
vastlegden in 18 frames per seconde
dit alles af te leiden
uit het kwieke lopen
de nieuwsgierige blik
het kokette staren
in het zwarte oog
een wormgat dat tijd en ruimte
overbrugt en alleen het licht
komt van dezelfde zon
maar je weet:
de treinen ontspoord,
de huizen ingestort,
het vee…
Vloed der zond'
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
461 Hoog en lang
Breed van gang
Dik en stark
Noachs ark
Daar in kwam
Sem en Cham
Met zijn broer
Vaer en moer
Al het vee
Had daar stee
Beer en leeuw
Roek en spreeuw
Paard en os
Haas en vos
Zwijn en aap
Geit en schaap
Hen en haan
Specht en kraan
Duif en pauw
Uil en kouw
Raaf en gier
Vond men hier
Kraai en snip
Vloog in't…
Bestemming
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.133 Mijn wielen verslinden het asfalt bij iedere trap
Ik voel de wind spelen met mijn haren en zet me schrap
Een oneindig lang geel lint kronkelt door de groene vlakken versierd met vee
Het brengt mensen naar allerlei bestemmingen, maar ik reis niet mee
Ik reis mijn eigen droom achterna en deze bestemming is in mijn hart gesloten
Mijn ogen dwalen…
Vlas.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.269 ."
Ik zag naar de kelkjes, vol geur en vol zoet,
Waar 't snorrende bijken op aasde;
En 'k staarde op de wei met dat mollige groen,
Waar 't vee tot de knieën in graasde.…