294 resultaten.
Sjaloom aan de frontlijn
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
616 Sjaloom galmt luid vanuit een toren
vriend en vijand geven elkaar een hand
aan de frontlijn ontstaat een broederband
door Het Kind dat tussen hen is geboren
Sjaloom is het, wat ze beiden graag willen
soldaten wisselen hun sigaretten en wijn
ze willen geen oorlog, maar vrienden zijn
het heimwee naar huis doet hen verstillen
na Kerstmis…
Momentgenoten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
633 echt gelukkig
en wat gaat ze stemmen
hoe
het kapsel voor me
bij een lyrisch concert
beweegt op de muziek
de zweetdruppeltjes in zijn nek
in de onafwendbare nabijheid
onthult mijn vreemdeling
onbedoeld details
die alleen geliefden delen
zijn nekhaartjes en zijn lichaamsgeur
simultaan beleven wij
als vluchtige bondgenoten
de verstilling…
asla na asla
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
258 op zwarte vingers tilt hij de dag
over de grens van verwachting
de trage tijd gebrand in zijn lijf
dat altijd maar weer lucht vereist
terwijl zij naakt ligt te wachten
hopend op zijn warme woorden
valt van de maan niks te vrezen
vanonder deze deken van regen
rook kringelt slechts moeizaam
door de verstilling van de nacht
in het licht…
Gespot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
947 voldoening schonk
zonder het eindeloze wachten
en midden op het ijsvlak daalt
een zwanenpaar uit grauwe lucht
luid snaterend in protesteren
voor het met opgestoken veren
waggelend het glad ontvlucht
dan verschijnt achter de pluimen
een wandelaar die blij verrast
de wondere natuur bespiedt
haar charme door zijn camera ziet
als levende verstilling…
Zaterdagmiddag: PC Hooftstraat
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
709 haren, ademloos nonchalant-
en om haar schouder hangt 't kalfsleder-
Ongegeneerd verveelde
hengsel van haar Prada-tas
'T tikt zoals je hoort: zo goed
radertjes ratelen radiografisch charmant
de wijzers wijzen volmaakt voltooid
het verleden de weg naar ooit
zoals het thuis tikte, tikt het hier nooit
'T klikt, de hakken op de tegels:
verstillen…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 Het silhouet van blauwe bergen
tekent de verheffing van jouw eenvoud
in diepte van jouw groene ogen
verstillen vijvers in herinneringen
dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen…
afpelperiode
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
451 Dit kan niets anders zijn dan een grens
een stadsmuur waarbuiten het leven blijft
een afpelperiode die ruimte nodig heeft
een bittere beet door verzuurde smaakpapillen
een proces dat de vertraging juist versnelt
een projectmatige verstilling die stijfheid zoekt
een zo laat mogelijke tel voor vrije gedachten
een subtiel samenspel van zintuigelijke…
Het Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
202 De avond valt, het laatste woord verstomt
en in de schemer wenkt een stil begeren
Ik zie de dag zijn felle glans verliezen
terwijl de nacht met donkere sluiers komt
Mijn hand zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht…
Merda!!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.226 silhouetten
zwart met rode lijntjes puntjes
de ganse wereld deint niet te verdragen
op glanzende klinkers
voor de pijn van nekwervels
kijk omhoog sammy kijk omhoog
En blijf vooral kijken alles komt
samen in één kruis
lippen van God Maria
die vroeger ouderwets zweetten
vallen luchtig droog
terwijl canonieke krachten
files radeloos verstillen…
Zoals astronauten zagen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.015 Buiten spelen tussen sterren
op gedroomde witte stenen
waar de aarde niet van hier was
maar een stipje van de maan
een blauwe fee in zwart fluweel
die zilverlichtend werd beschenen
zoals astronauten zagen
lichtjes dansend op hun tenen
In een zee die niet van hier was
zoveel mijlen hier vandaan
en kon verstillen als je wou
zo aan de rand…
De passant
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
253 passant
zijn schaduw streek
over de rand
een vluchtige aanraking
tussen zien en niet zien
hij liep voorbij
geen hand reikte uit
geen blik bleef rusten
geen verwondering
vond een plaats
om te landen
de tafel bleef achter
in haar overvloed
en begreep langzaam
wat leegte werkelijk is
niet het ontbreken van kleuren
niet het verstillen…
Zomersproetjes
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.291 - vroeg je verwonderd
toen de wolken over dreven
en ik streelde je gedachten
tot verstillen in mijn schoot
waar ik je zomersproetjes telde
die een jaar waren gebleven
evenals die ene merel
die weer van het voorjaar floot
En ik verstrooide er de zomer
met mijn hand nog wat verlegen
voor mij uit - in één beweging
die je navel had ontbloot…
Momijigari
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
21 Het zonlicht vervaagt
behoedzaam tussen goudbruine
bladeren die hun glans niet willen bewaren, alsof
de middag mij uitnodigt te verstillen in een rust die niets vraagt.…
jongen op een brug
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 alleen staat een jongen - op steen
waaronder gestaag water stroomt
zijn blik een vraag - zonder stem
die voorzichtig van toekomst droomt
de brug - gespannen tussen toen
en wat later nog komen zal
hij kent de wereld enkel nog
zoals een kind de stilte kent
de lucht ademt verandering
hout kraakt van oud verdriet
in het tussenlicht blijft…
De kleine dood
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.883 Afscheid scheurt het vel
dat dan over ons ligt,
de buidel die we samen sparen,
waarin we de tijd verstillen
in het geheim van elkaars geboorte,
mijn bloed in jouw hart.…
Mijn Ziel
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.998 Er is niets dat dit lijden
kan verstillen of verzachten
Moet knopen gaan doorsnijden
anders ga ik m'n ziel verkrachten.…
Dode dag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.018 Ach, ik, verstillend, dwaal
En toef en zoek, waar niets liefs bleef gespaard:
Een angstig kind uit àl te wreed verhaal,
Dat levend zelf, door dode wereld waart.…
Expositie
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
959 Glas tussen hout scheidt
kracht van verstilling,
dieren op sokkels
blikken geducht
naar vogel en beer
in pinguïnpak.
Paarden volgen
nieuwsgierig hun maker,
Godshuizen prijken
in vormen van klaver
kleurig op wit
in schijnwerperlicht.
De zolder staat borg
voor een kunstwerk op zich.…
De sterren.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Punten van de absolute verstilling.
De sterren zijn rond.
Maar ze schitteren als kruisjes.
Altijd loop ik met een sterrenkijkertje rond.
Een buisje op een statief.
Van buiten blauw en van binnen van blik.
Met een stralend statiefje als antennesprieten.
Even doe ik het venster open, diep in de nacht.…
Vertel mij niet
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
767 Vertel mij
en laat mij in het geluid
van de omringende wereld verstillen
meedrijvend op de bewegingen
van de voorbijkomende wind
die de wolken verder duwt
in d'eeuwige veranderlijke.…
Engel
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
2.359 Wie tempert mijn ogen met was van de maan
Wie slaapt met de sterren zacht tegen je aan
Is het iemand die groot is, niet bang voor de dood is
En minstens zo mooi is, om nooit dood te gaan
Is het iemand die liefheeft en droomt in verstillen
En kleuren tot wit in een prisma kan stillen
Als maan die de vloed geeft, als eb het laat gaan
En sterk…
Spiegel im Spiegel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 omgeving te kleuren
opent de gesloten deuren
naar de klankkast van de ziel
toen ik dat voor het eerst ervoer
drong het tot mij door
wat mij er zo aan beviel
die alles verklarende hemelse
muziek van Arvo Pärt
en ik begreep dat het mij
overvallende oneindige gevoel
een SPIEGEL IM SPIEGEL*
werd
*de muziek van Arvo Pärt roept verstilling…
Spiegel im Spiegel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 omgeving te kleuren
opent de gesloten deuren
naar de klankkast van de ziel
toen ik dat voor het eerst ervoer
drong het tot mij door
wat mij er zo aan beviel
die alles verklarende hemelse
muziek van Arvo Pärt
en ik begreep dat het mij
overvallende oneindige gevoel
een SPIEGEL IM SPIEGEL*
werd
*de muziek van Arvo Pärt roept verstilling…
De rust van heilige stilte
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
498 Wanneer ik uiteindelijk weer
opsta en mijn stappen de ruimte voorzichtig
verlaten, draag ik geen antwoorden met mij mee maar een
verstilling, die mij van binnen verder opent dan woorden kunnen reiken.…
Een bekeken zaak
netgedicht
2.2 met 26 stemmen
17.031 En mocht de velocypide onverhoopt niet meer willen
na een frigide gillen beroerd gelaten -op de zanderige paden-
werd de stuurvrouw een rustig praten met Sjoerd aangeraden
want na het koffiebaden zou die -het krijsen wel verstillen-
Zo bleek de samenwerking al snel een goedlopend behagen
in bandenlucht gezwets, tijdens gesmeerde bliksem reparatie…
Hooi koorts
gedicht
4.4 met 78 stemmen
9.832 Ik zie de lucht hoog boven me verstillen en
dan trillen van de zomerzotheid.
--------------------------------
Uit: Literair tijdschrift Noach's Kat, 2006…
Wanneer de herfst kleurt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 Dit veranderlijke seizoen vraagt alleen om aandacht en verstilling.
Wat vandaag nog aan de takken
hangt, ligt morgen als een kleurrijk tapijt op
de grond terwijl natuur zich langzaam op de komende
winter voorbereidt. Zo maakt elk einde ruimte voor een nieuw begin.…
Johannesbroodboom
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.264 die hen verdorstte
meer dan honger hen verstond
in die verstikkende woestijn
waarin geen mens een uitweg vond
Het was Johannesbrood dat overbleef
en op mij neer zou dalen
van een boom
die er geen boom was
en in ijlen slechts bestond
uit nog meer treden naar de hemel
voor hen die er wilden dwalen
en steeds dachten dat hun honger
zou verstillen…
Laatste ademzucht
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.346 De wereld mag verder verstillen
insluimerend onder het deken van zwart satijn...…
Waar de stilte spreekt
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
634 Hier, ver van het moeten,
dichtbij het voelen, mag ze trillen, zingen,
verstillen tot essentie, en al lijkt ze onzichtbaar voor wie buiten
kijkt — ik weet: in deze stilte krijgt mijn stem voor het eerst écht bestaansrecht.…