3244 resultaten.
Je dialoog vervlakte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
722 jij hebt de palmbomen
nooit zien groeien
op het eiland dat gekozen was
zag alleen het blauw van zee
een heerlijk warm strand
en een beschermende hand
maar in de golven
was geen diepte
alleen een keurig kabbelend gaan
je dialoog vervlakte
zonder verrassingen
in vorm en kleur van het bestaan
de eerste schreden zijn gezet
heet gloeit…
Een lent van vaerzen
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.152 De wolkjens schijnen de golven,
Witgekuifd, met luchtende tint,
En de starren zijn zo schone leliën
Als niemand op aarde vindt.
Was die gondel mijn levensbootjen,
Ik nam je, mijn lieve, er in mee,
En wij zwierven daar hoog in den hoge,
Alleen op de onmeetlijke zee.…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Een blauwe maan dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
is het de herkenning
die de projectie veroorzaakt
of de projectie
die de herkenning raakt
over woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
vrouwen met zalmneusjes
mannen die lijken op Pinokkio
bij de sloot zitten een paar…
In confrontatie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 ik heb het landschap uitvergroot
groen in duizend tinten
op maagdelijk linnen gladgestreken
maar aan pigmenten kleefde dood
wilde het vitale en de
oerkracht van de zee weergeven
golven vangen in hun schuimig grijs
zelfs geen waterspat bleef hangen
zag de storm schimmig jagen
voelde uit donkere wolken regen vlagen
striemend pal in mijn…
Oktobernacht, lang geleden...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Het speelse spel beroeren elkaars lippen,
aarzelende golven van harten strelen.
Hoe broos, zachte woorden te prevelen.
Je zwak belicht gelaat zal mij nooit ontglippen.
Oktobernacht, nimmer vergeten,
verzacht vandaag nog mijn hart:
poort van een eeuwig Eden.…
Het was donker
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.626 hij had het raam op de haak gezet,
opdat het getij van de nacht
door de baai van zijn kamer kon gaan
en zijn dromen stijgen en dalen
op de golven der maan,
en hij dacht:
'hoe vaster ik slaap,
des te zwaarder slaapt het heelal,
hoe dieper ik ademhaal
hoe hoger de nacht
en het lied van de nachtegaal.…
uitgesloten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
806 Alle jongetjes, alle meisjes, alle mannen, alle vrouwen
in alle kleuren en maten, in eindeloze golven aangespoeld.
Menselijk wrakhout.
Je wordt misselijk en kijkt weg!…
Op de vloedlijn
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
545 Jouw denken lijkt een zee op zich, die bindt
niet zomaar in, die slaat jou heen en weer
van lichte hoop naar golven van oud zeer
die tegengaan. Zolang dat nat jou vat,
zie jij geen weg om voort te gaan, verkeer
jij tussen wat er volgt en wat jou had.…
Verjonggingsapp
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 zij zag de ziel
van mensen die
haar stralend aankeken
voelde het intense
golven van hum emoties
door verdwijnende schaduwen
die jaren van stress en
spanning hadden achtergelaten
als tekens van leven op hun huid
ik heb ze niet zien
verjongen maar wel zijn hun
grauwsluiers van zorgen weg
daar schemert weer
de jeugd in lach en blik…
Klank & Timbre
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
484 Golven van geluid
planten zich
in ruimte voort
trilling op je
trommelvlies
trigger in je oor
de bron is louter
klank of toon
geluid signaal of woord
een zoem een motor
slag of stoot het
ruisen van de wind
het ritme van de regen
of het huilen
van een kind
het schreien van
een meisje net verlaten
door haar vrind…
In koude huiver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 ik voelde
hoe zon met
warme vingers
mijn huid raakte
in een overvloed
van helder licht
had mijn
ogen gesloten
nog kwamen zij
binnengeslopen
uit blauwwitte lucht
met kilometers zicht
jij was meer
van de contrasten
alleen op het strand
zonder andere gasten
met koel gefluister van
golven in koude huiver
geen intens
genieten van…
Kleine rimpelingen
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
443 waar de
voorplecht het
water sneed
en jij golven
weer dichtritste
gaf het water
in een kleine
opening snel
stand van zaken
in spiegelend glad
verschijnen
lieten de diverse
metamorfoses
een veelheid aan
mogelijkheden zien
waarvan velen in
kleine rimpelingen
geschiedenis spraken
terug kijkend
konden wij de
vaart zien die
wij…
Een laatste schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
404 Nu je verweerde hart boven het wassende water verdwijnt
nu het verzonken blauw boven leigrijze golven slaapt
zal je dan het lichtste licht vinden?
de winternacht doorstaan?…
De Animist
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
498 de animist gelooft
dat alles een ziel heeft
en krachten bezit
zowel dingen dieren
storm vuur
donder bliksem
de maan en de zon
golven en rivieren
lopend in de storm
vroeg deze zich dan
ook af wat die hem
toch wilde vertellen
de storm waarschuwde
hem via een boom die
met kracht een tak brak
sloeg hem hiermee in z’n nek
gelijk morsdood…
de zee - avond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 de avond ligt op het water
vloeiend donker weg gedragen
het voorzichtig omslaan van de grijze golven
die hun geluid inbinden of ze onder de
rood aanlopende hemel willen bidden
voor meer stilte.
de tonen zijn gelijk met een dof bereik.
de zee raakt alleen en onmerkbaar traag
varen aan de horizon nog een paar schepen.…
WERKWEEK ROTTURMERPLAAT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 ik aan die plaat
Of laat met gesloten ogen m'n oog vallen op 'Oog'
Dan volgt een diepe rust verlangend naar die kust
Die wordt gekust als ik het eiland mag betreden
En wordt ik nu niet gekozen voor die volle werkweek
Waar ik zal 'moeten' werken in 't zweet des aanschijns
Dan wacht ik af, zoals het eiland al eeuwen wacht
Op de golven…
Schets bij de rivier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 Ergens kronkelen zoete golven
in zacht bewegen op en neer
vissen springen boven water
zwanen stijgen op uit zilverpapier
emoties buitelen over elkaar
penselen schetsen tederheid
van de wind, een lentewind
tussen oorlog en vrede
en haar zijdezachte haar
een landschap vol
met groene oevers
gele lissen en libellen
gloed van een rode…
Ode
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
432 In de zeilmakerij van Achiel
danst hij als een schip op de golven
Zijn lange armen wapperen
als grootzeilen in de wind
Meeuwen kabbelen als
lachende oude mannen
Geen zee gaat de danser te hoog
hij voelt ritme tot in zijn vezels
Neem een kathedraal zingt hij
hoog in de lucht breed in de buik
Zet er wat masten op
de liefde voor…
Hoop in de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
497 Laat ons dan dansen op golven van het leven,
met ogen gericht op wat ons nog wacht.
De hoop die ons kracht en moed zal geven,
zingt als een gids en...begeleidt door de nacht.…
Als tegenwind van alle kanten komt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
238 Als tegenwind van alle kanten komt
Je handen geen houvast meer vinden
De woorden verwaaien als je spreken wilt
Als niemand meer ziet wie je was
En jij dus steeds verder de grond in zakt
Waar het je aan nog meer helderheid ontbreekt
Als het echt niet lukt om het tij te keren
Want de golven overspoelen elke mogelijkheid
Ieder greintje kracht…
Venus
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
251 weet dan, Olivier
dat zij zich net als Venus
geboren uit zuchten
van verboden vruchten
aan dansen der
barensweeluchten
ontkomen
uit golven
der ziedende zee
is ontsprongen
dat zij in de Mare
Tranquillitatis
het licht
van haar levensdoel
zag als het ware -
amor en eros
in een mer-à-boire
Idool en symbool
van zinnelijkheid…
Klimaat
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
529 Nu de wind de golven van de zee
streelt met de adem van alle geliefden
ben ik in stille gedachten bij je
om de natuur te koesteren
met de emotionele woestheid
van een heidense zielenknijper
en ik droom deze keer niet in mijn slaap
dat ik een onwetend kind ben, ik leef
en ik ben volwassen in mijn keuzes
ik ben tegen de fabricatie van…
Eilanden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
155 Ik denk aan thuis
waar ik nu even niet kan zijn
zodat ik nog niet terug wil
Op dit kleine eiland
mis ik soms de mensen
Alleen maar hun aanwezigheid
zonder dat ik met hen
contact hoef te hebben
Er is hier genoeg:
muren van wolken
aan de horizon, de zwarte zee
die op mij af komt
met dreunende golven
een gierende wind
over bevroren…
Wij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
133 , als zandkorrels in de zee
Wij kunnen niet aarden, niet aarden
Wij woelen door de baren
Wie we zijn of ooit waren
Wilden in een wereld die zichzelf niet weet
Maar Ik ben
Als Ik in de mensen
Met wat tijd, met wat ruimte
Soms iets vind en soms vergeet
Maar altijd weer verder ga
Op zoek naar Mij
Want in Mij dragen de glooiende golven…
Zij aan zij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.068 Lachend loopt zij door de golven
schatert zwarte schaduwen weg
haalt haar ik onder zand bedolven
voor de laatste leugen weg
voorzichtig pakt zij waarheid op
broos en breekbaar neemt ze het mee
vult haar handen weer met toekomst
proeft aan die andere levenszee
achter haar gelopen passen
ligt het gisteren van de pijn
nimmer ziet zij om naar…
jij ebt, ik vloed
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
995 ik ga je liefhebben
als nooit tevoor
mijn vingers zullen dansen
in woorden open ik
zing zacht de melodie
jij ademt alle kansen
ogen die elkaar ontmoeten
in herkennen en naar de
onontdekte plaatsen zoeken
jij ebt, ik vloed en samen
maken we de branding, onze
golven vinden hier hun stranding
we sprongen in het tij
de storm was…
ego
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.199 als een zielige meeuw
oliebesmeurd
sleept hij zich voort
strompelend
over vervuilde stranden
geen vleugels meer
om vrij
over golven te zweven
boven wolken ook
met kalme
machtige vleugelslag
hij dreigt te vallen
voorgoed
met angst in zijn ogen
staart hij nog eenmaal
vertwijfeld
omhoog
.…
zout in kringen drogend
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.100 op strand met jou
de eerste voeten in het water
ons spoor vervaagt al gauw
in kou die lente overleeft
golven rollen uit over de zomer
zorgen dat je even beeft
we lopen verder dan er
mensen zijn, hun horizon voorbij
de lijn van samen en alleen
gedachten spatten op het lijf
het zout in kringen drogend
je ogen vragen of ik blijf
we…
Offerande
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
996 Je neemt me op
in een warm wellen
van troostrijke baren
en resonerende zuchten
golven in ons refrein.
Devoot stil je mijn gebed,
mijn litanie van lijdzaam deren
bezweer je met
een trillende glimlach.
Vanaf nu hou ik van jou.…
Zwanendans
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
897 Mijn laatste hoop wil ik sterven
in vleugeltranen, een zwanendans;
de golven die mij zullen erven
ebben zacht weg in schitterglans.…