2435 resultaten.
ontkomen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 van vergezichten
zijn grimmige
tentakels uitsteekt
daar huist wildernis
licht en ruimte kunnen
slechts ademen
in de geplaveide
dromen van een man
die met trage tred
de schaduw zoekt
onder een eeuwenoude
mashatu boom
stampende snuivende
gnoes trekken in
stofwolken een
eindeloos lint door
het adembenemende
landschap…
doodsqueeste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 klankkast zo klinkt het zo botst het
falsetto als een kalebas met rotbui
viel in doorweekte vellen voor mijn voeten
en ik stouwde het voor me uit
tot alles zich aan het zicht onttrok
aanwezigheid dimde tot een prop in het oor
mijn verzet dook onder de radar
gedempt als twintig vadem diep
als een wassen schildering
gevangen in haar gekloofde landschap…
Tweede voorschrift
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.579 ga zitten in een nieuw gewelf
en neem een korte, scherpe stift
die voor de drift en 't vliegend weer
van het gevoel niet aanstonds zwicht;
die wachten kan tot 't vergezicht
en 't donker landschap van de ziel
naar alle zijden openligt
onder het koopren avondlicht.…
De eerste vonk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
336 Verscholen in de kern
van het ieder vers
daar waar het slaan
met de stenen die
tegen elkaar de beste
vonken laat voortbestaan
een poëtisch verhaal
van dichterlijk vuur uit
eerzucht van pennen
zijn ontstaan, ontsnapt
aan de stroom van
krachten in hun baan
van blijdschap te bewenen
in het literaire landschap
maar herschept zichzelf…
Wolvenvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
574 dat het verlangen is verdwenen
jij ziet soms dronken beren
onderweg als je mijn benen streelt
voel ik hoe je in mijn hart kunt kijken
hoe jouw adem speelt met de wind
de melodie van een orgel
waar ochtenddauw ontwaakt
even jouw weerspiegelde tranen
op kwetsbaar groeiend groen
je moet weer op weg
rennen naar de horizon
het landschap…
Furore
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 De gele narcis breekt in de nachtmerrie
de vijver maakt furore als lachspiegel
landweg kronkelt zich in zijn gedachten
bij het hek waar zijn slaap de droom hervat
neemt het landschap de vrije hand
in vreemdsoortig droef verlangen
beginnen landerijen met ochtend boerderijen
kraaiende hanen en geiten tussen hondenpoep
wuivende bomen, karakteristieke…
door tuimelramen zweven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 een witte vogel die het rif verlaat
het kind dat met zilveren voetjes baadt
de man met stok die water uit de rotsen slaat
de valk die de verten ziet
de hoge pluimen van het riet
de landwind die naar de zee vliedt
het landschap in slingerlijn
de houtbrug over het ravijn
zal daar mijn grijze vader zijn
de nacht en najaarsvlagen
het hart…
Retro spectivo
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 Op haar ontdekkingsreis
door de woestijn
Waar maar één klaproos
bloeit binnen de muren
Een niemandsland vol weekdierbodemzand
Zingt amazonegirl from
Ipanema
Op het zuchtend landschap
"ik ben vrij
De klanken van mijn hart
altijd bij mij
Dit hier, dat is wat telt in 't tropenuur"
Een blikvanger vangt lichtbrekende regen
Schemervaag…
Zuid-Limburg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 Zie kronkelende beekjes sloom het landschap aaien,
laat jouw hart door dit schouwspel verlichten.
Proef met volle teugen,
van de zachte G en vriendelijkheid.
Een stukje vlaai is zonder leugen,
’n echte niet te missen heerlijkheid.
Wandel door de hellingbossen,
ruik de geur van het bronsgroen eikenhout.…
Overtuigingen
netgedicht
4.6 met 71 stemmen
587 puilt nog steeds uit
Maar steeds meer mannen en vrouwen kiezen voor echte liefde
Veel scholen zijn nog steeds kinderfabrieken
Maar steeds meer docenten kiezen voor onderwijs vanuit het hart
De energiecrisis groeit ons boven het hoofd
Maar steeds meer mensen begrijpen dat de oplossing ligt in minder energieverbruik
Het politieke landschap…
PHINY DICK
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
859 Het landschap omhelst haar, vindt voorgoed tehuis
ín schilderij, brengt gevoel en verstand
bijeen in zwellend verhalengeruis.…
Breekbaar overeind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
140 Toen mijn vertrouwde landschap zweeg,
brak de grond onder mijn voeten in tweeën.
De val was diep; stilte sloot alle wegen af.
Alle glans verdween.
Op de rand van die breuklijn vond ik een nieuwe taal.
Niet door te verharden, maar door breekbaar te buigen.…
Aarzelend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
165 Een kleine afwijking in het landschap, voldoende voor oud zeer om weer te spreken.
Huizen van vroeger zonder muren, erfenissen nooit op naam gezet. Liefde in ongelijke maat gemeten, nabijheid langs verschillende seizoenen.…
Zomer in Winterswijk
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
548 2020, Hartje Zomer, 27 graden, coronatijd
Er even op uit, in eigen Land
Winterswijk in de Achterhoek
Fletcher Hotel van zaterdag op zondag
’t is Zondagochtend
’t is windstil
’t is oorverdovend stil
ik ben stil
van buiten
maar vooral van binnen
Fletcher Hotel heeft goede bedden
garantie voor de genoten nachtrust
ik ga de kamermeisjes…
Theedoek
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.349 Eindelijk had zij het canvas willen zijn
het beroemde landschap of portret
met de eerste blauwe draad
in haar linnen weefsel
zij naam afscheid van haar wensen,
de vier richtingen van deze wereld
in plaats van ogen
gaven vorm aan haar teleurstelling
en zij werd
het kompas van de keuken,
vriendinnetje van ieder,
ideale opportunist en bijdehandje…
DICHTER ONDERWEG
gedicht
3.8 met 37 stemmen
12.818 O kom, geduld, laat uw ogen genieten
van het landschap dat zich uitspreidt
tussen stations en oases; enkele reis
hemel-op-aarde mensenrijk.
Behoud, o woord, uw kracht
als het water om uw voeten wast -
het werk is aan de werkelijkheid,
het leven neemt zichzelf ter harte.…
Transit
gedicht
2.4 met 153 stemmen
36.000 Twee zwoegende figuren
in het landschap uitgezet.
Straks, in dat derderangs pension
waar wij weer andere poses imiteren
brengen wij elkaar dit uur
in rekening.
-------------------------------
uit: 'Zo is de zee', 2001…
Escape
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.313 mijn schrijfpapier
en zet zich, vleugeltjes-toe, op mijn hand
terug naar de toetsen, maar nu andersom
en via enter de rand langs naar links
om in de toetsgeulen zich te verschuilen
van daaruit plots op mijn schrijfblad te landen
op het roodglimmende schildje de stipjes
twintig in hoogglanzend zwart gepenseeld
het keert terug naar het landschap…
Veluwe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
941 gekaderd in ontembaar kreupelhout
geen ridders meer, geen schurken, geen helden
boerenvolk en werklui, nog degelijk getrouwd
waar de dennen en sparren zich mengen in het loof
geen kathedralen maar kerken met simpel geloof
De wegen waggelen de dorpspleinen over
en een melkbus markeert de rand van het pad
ik wentel mij in de lijnen van het landschap…
Vuur en bloed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
926 o jij jongen, - zwicht voor de roes
van jouw engel, die figuur in het kleed
van het landschap blijft ontkleed
zolang jouw hartstocht niet roest.
-------------------------------------------------------------------
*Het gedicht dat de na zijn dood verschenen gedichtenbundel 'Vuur en Bloed' van Jaap Pijper zijn naam gaf.…
verdomse dagen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.027 een knot
ogen spiedend rondgaan
regensluiers verhangen zich
in de schoot van het land
wanneer de vossen grijnzen
tussen asem van koebeesten
stoefen over hun wijvekes
dorpen geuren naar elkaar
ik blijf van het grijs houden
zie haar voorbijgaan, deftig
lichtelijk schuw van opzij
waar heb ik haar meer gezien
in ’t rood zoals mijn landschap…
Onvoorwaardelijk
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
792 brein van mijn intieme gewoonte
boven diepe wateren met vrije vogels
op de golven van het meer
waar ons zomerkamp, zonder droomverlies
daar bij het bospad, droomvrijheid
achter een horizon plaatst
ons liefhebben is nu samen geworteld
jouw seizoenen zijn eilanden rond dromen
de oeverlanden zijn het blikveld
het uitzicht over een levend landschap…
De 4 seizoenen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
632 De winter vult zijn landschap
Met de witte schoonheid van de hemel
Een ongekende vriendschap
Met Hem, heel waardevol
De gouden zon stijgt langzaam
De warmte voel je op je gezicht
De lente kondigt zich aan
Overal zie je Zijn aangezicht
De zomer met Zijn warme ochtendglorie
Geeft dat er een nieuwe dag begint
Een nieuwe dag vol harmonie…
Zout
gedicht
2.6 met 44 stemmen
11.792 Gebiologeerd kan ik naar
je kijken, het giftige witte landschap dat je vormt,
voor iedereen bereikbaar. Soms gooi ik je over mijn
schouders om
te zien waar je terecht zult komen. Jij bent
de Falstaff onder de snaken. Maar wij misbruiken
jou. Pleuren je overal maar op, alsof je geen prins
bent, maar kanonnenvoer.…
Sterren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
653 Met de leegte van het landschap,
en gezoem van de snelweg
in zijn hoofd,
legt hij zijn handen op zijn ogen.
Hij is verloren,
weggegaan.
En daar onder die zachte maan,
Is het tijd dat men hem vindt,
met de echo van de wind.…
- Alles wat jij bent -
netgedicht
4.5 met 50 stemmen
640 ,
slip sterk met mijn bruine open ogen
over mijn eigen gevoelsgrens
open gaapt voor mij een grote afgrond
achter harde wilde golven voel ik wand
doorvoed mijn hartje met het begin
van wat ik seconden lang stil herken,
ik begeer niet langer wat ik krijgen kon
en mijn luiheid toch weerhouden wou
alles wat jij bent
staat in het landschap…
EEN ETS
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.742 Gelijk de droom eens kinds is, dat een dag
Van wandelen en spelen buiten stad
In zwoele zomer-hette heeft gehad:
Een uchtend, dat het landschap zonnig zag;
Een middag, dat de lucht gestapeld lag
Vol donkre donder-wolken, en 't kind mat
En drensend voort moest over 't zandig pad
Met in zijn oogjes stof en spinne-rag;
En in de spoortrein…
Tot besluit, een opdracht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
4.499 en dan wil ik dat jij morgen mijn zinnen streelt,
dat je ze leest als bautastenen*) die zijn als een staande ovatie
voor mijn leeggelopen landschap, dat je ze een bad geeft
in laurierkerswater, om ze tot besluit te begrijpen.…
poelen in het weiland
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
684 komen nader
dag en nacht, in het oprukkend slaglicht
van de waan
mitrailleurs veroveren het succes van de dood
in laatste woorden en aangezichten
onbekend
tot voorbij de dageraad
wanneer een brandgeur het zwarte veld verraadt
zonder geweten
zonder genade
niets mislukt met nieuwe zonden
in rechtopstaande kisten, kronkelend in het landschap…
zoete dronk
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
679 een keuze
waar iedere ziel
eens voor komt te staan
of reeds staat -gezegend zijn zij
de Liefde of doorgaan op oude voet
weliswaar droge voeten in een uitgedroogd landschap
dat is getekend door verleden en toekomst
een Liefde, die stroomt, die draagt, en niet
onderworpen is aan de wetten van deze wereld
verandering toestaat
Haar zelf aanschouwt…