3970 resultaten.
Partij
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
622 En Bos neemt in het verkiezingsdebat op TV om onduidelijke redenen de plaats van Mariëtte Hamer in…
Het gaat
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
646 kijk naar mij uit
als de lichten doven
'k zou moeten zweven
op de toppen van de wereld
voel me meer eenzaam
in deze menigte
mits ik op mezelf ben
wetende dat dit mijn plaats is
ben ik liever thuis
sommigen zeggen dat ik
een ster zou zijn
niet begrijpende wat dat betekent
klinkt alsof ik iets mis
ben ik niet wie zij denken dat ik…
ongedateerd
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
637 misschien vergis ik mij van plaats
en sta ik naast een koorddanser. de vraag verdwijnt;
het touw verandert.
de tas staat voor mijn voeten.
dode hoeken krijten uit het zijvak,
daartussen vele hoofden, voor wie ik was,
nog zoveel wilde zijn.
ik draai me om.
een liefdeswoord valt op zijn rug
en breekt.…
Schepper & Co
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
532 Verbonden in wat leeft en lijdt
terugwinnen wat collectief was
aan het ik en mij voorbij
scheppen is scheiding maken
in een wereld die
hemel en aarde tegelijk is
spel van licht en duisternis
denken in regenboogkleuren
in plaats van concepten
geuren beleven
voelbaar maken en weet hebben
van het onnoembare mysterie
nieuw land ontdekken…
De plechtigheid van Pasen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
886 Er vindt een kleine
intocht plaats
vanuit de voorhof
van de kerk,
de deur kiert
langzaam open.
Voorzichtig
schrijdt de kerkenraad,
voorop gaat de diaken,
dragend het licht
van Pasen.
Wanneer de nieuwe
paaskaars op de
stander is geplaatst
klinkt door de
stille ruimte:
De Heer is waarlijk
opgestaan!
Ons halleluja juicht!…
Dauwdruppels
netgedicht
4.9 met 66 stemmen
2.514 In mij borrelt het.. overstijg jij mijn verzet
aan verlangen dat aansluit aan bedauwde ogen
waarachter geen plaats is voor het onbekende
dat zo kort en amechtig aan mijn horizon grenst..
alleen de onstuitbaren passen in jouw andere wereld
en mogen buiten de wankele treden naar werkelijkheid
rekenen op onverdeeld geluk.…
Doodlot
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
694 Ach realiteit breng me nu terug
met open ogen in verre dromen
toen de dreigende zwarte vogel
die onontkoombaar als het noodlot
almaar dichterbij te komen lijkt
nog een klein zangvogeltje was
het pijnlijke schorre krassen
nog een vrolijk kinderlied
het zwaard van Damocles
nog rustte in de schede
de dood nog onbekend ver weg
in plaats van…
Zijn
gedicht
3.3 met 19 stemmen
11.543 Ik at het brood in plaats van het te strooien; honger
maakt alle wegen eindeloos lang en laat geen tijd voor rust
in de berm, de lucht te zien en daar een vogel thuis.
---------------------------------------------------------
uit: 'Jij bent mijn mooiste landschap', 2003.…
Ik zou iedereen een engeltje willen sturen.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
707 Aan iedereen
zou ik een engel willen sturen,
aan het kind
wat zo lief zit te spelen,
aan de oude man,
die zijn hond een aai geeft,
aan vrienden en vriendinnen,
die me met raad en daad
terzijde staan,
Aan iedereen zou ik
een engeltje willen sturen,
maar op de eerste plaats
komen dan mijn kinderen,
want als die er niet waren…
In Braille
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
505 Hij leest de liefdesroman met stippels
en hij geniet van de passages, vooral
waar de verliefden ineensmelten, daar
drukt hij de stippels bijna plat van
oerverlangen. Stippels, tepels, hij
weet het verschil niet meer.…
Licht
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.111 Pinksteren:
bevrijdend wonder
Iedereen valt nu op zijn plaats
en geloven kan niet zonder
ookal lijkt het tegendraads.
Als de kaarsen zijn ontstoken
aan het Licht,
dat door de nacht
alle twijfel heeft doorbroken
zeg ik : Jezus kom ..........
ik wacht.…
OPA 'S SCHOOT
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
853 Beide hummels hijsen zich
op de vertrouwde knieën
van hun oude speelmakker
wringen duwen krijgshaftig
vernauwen bedelven
de begeerde plaats
grote stramme handen
maken ruimte en vrede
twee ordeloze boedha's
zitten rustig samen
voelen overal warmte
die 't waaiende denken roept
de stem boven hen bezingt
onbekend verleden
dreigend…
Ineens weet ik het niet meer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
515 De twijfel neemt nu alle plaats in, stroomt
als melk naar de bodem van de zee
en verbergt zo alle dieren, alle leven.
Het is of ik plots blind ben, enkel nog
kan tasten om een heel klein beetje
weg te vinden, strompelend en dwalend.…
Een vloeiend gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 in de zachte vlammen
van het vuur licht plotseling
een andere wereld op
het rustieke knetteren
heeft plaats gemaakt voor
een vreemd kwetteren
kleuren spelen landschap
van een onbekende signatuur
vormen beelden uit de oer natuur
er danst beweging
in het vloeiend gaan
een verplaatsen zonder staan
massa lijkt van geen belang
de wereld…
Vergankelijkheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 daar op het strand
Ons zandkasteel met zijn robuuste toren
werd weggeblazen door een drieste golf
Zoals het schaap wordt gegeten door de wolf
Geen mens leeft eeuwenlang, is uitverkoren
Burchten tellen meer schietgaten dan kantelen
Stormrammen beuken krachtig tegen de poort
De tijd tikt genadeloos en verovert onverstoord
En laat geen plaats…
Illusie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 In plaats
van door te stromen
naar een doel, dat in gedachten
werd verkozen tot mijn klankboord
voor hetgeen ik wil
verwoorden,
verdampt
de vermeende inspiratie.
Krampachtig stapel ik mul zand
waarin de bron spontaan is opgedroogd,
om nog iets van zeggingskracht
te redden.…
Zwarte roos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 Vaker leugens
Waarheden om niet
*****
Tegelijkertijd is er
medelijden en veel verdriet
daar zij, zegt
zij, veel verdriet van vroeger
jaren nooit echt heel goed een plaats
heeft kunnen geven
****
Probleem echter is dat zij
mensen tegen elkaar uitspeelt
Zij doet althans erg haar best
Wijze mensen prikken hier
met een grote naald…
Man zonder naam
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
596 hebt het
dat weet ik uit jouw schrijven
toen ik niet thuiskwam
lag je in bed met een ander
een man zonder naam
met een weerloos gezicht
wat jouw brief vertelt
is het verhaal van
een man zonder naam
zijn geest lijkt ouder
wijzer door ervaring
accepteren van verdriet
zijn ziel wordt rijper
rijker door beleving
verlangen heeft plaats…
- stilstaan -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
558 de tijd beweegt als stroop
plakt mij vast aan stilstaan
ik ploeg door kleverige dagen
en mijn gedachten draaien kolken
maar brengen niets meer dichterbij
de tijd gaat weg en zwijgt
noemt geen naam of plaats
aanzien moet ik volgens hem
stilstaan met mijn armen open
zegt, hierzijn brengt je dichterbij
de tijd laat mij te wankel achter
ik…
Verlof A
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
967 Boven de deur
Waar de school
Van mijn leven
Begon - daar
Stonden ze gewapend,
Letters blauw en wit,
Indrukwekkend,
Streng keken ze me aan
Net als de juf van de eerste klas
Streng en zakelijk -
Voor gevoel was geen plaats
En al helemaal niet voor praats
Zo werden wij gedrild
Zonder dat we het ooit hadden gewild
Inspiratie…
Ergens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
904 Ergens heb ik u ontmoet
op een meridiaan
die naar het verleden voert
en ik weet niet waarvandaan
noch hoe het me beroert
Ooit toverden onze ogen
hetzelfde paradijs, lang vergaan
speelden elkaars lippen als één vertogen
naar het enig heilig woord gebogen
van liefde en bestaan
Zo lang geleden
de plaats vergeten
waar wij zoenend
het geheim…
Dinsdagmorgen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.215 Roerloos als appels op een schaal
kijk ik in de leegte van het veld
en voel intens op dinsdagmorgen
een onuitwisbaar verdriet
Tot brakens toe heb
ik een torenhoog verlangen
naar de kleurrijke dagen hiervoor
Ik reik en reik maar kan niet vatten
Zonnestralen op mijn huid en haar
maken plaats voor tranen van ijs
Ik voel geen armen en benen…
kinderwagenview
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
529 nu het kindje slaapt, zijn handjes
rond het lakentje gevouwen
slechts de vingertjes wat zichtbaar
door beweging waar
de mouwen van zijn jasje als
twee kokertjes omringen
lieve dingen in mijn hart, mijn uitzicht
overstemt de smart van toen
voor even
in dit leven is geen plaats meer voor
een grote beer die grommend grauwt
de weg voelt…
Haaks water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 De glunderende namiddag plaats
februari haaks in het vergezicht
alle beloften van de winter
waaien gebroken weg
in de eerste zucht van de lente
de ijle dijk tracht tevergeefs
dwalende geruchten te keren
de jonge dagen van het prille jaar worden
als hoofdkussens opgeschud
de nooit gekomen winter verdrijvend
een zachte 'g' wankelt noordwaarts…
Ook zo is de dood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.008 Eerbiedig sta ik
bij de plaats
waar u ligt
innerlijk verscheurd
bij het afscheid
aan uw vleselijke resten
Eén voor één
hebben uw vezels
uit huldebetoon
uw vlees laten kraaien
uw laatste ademtocht geleid
Nu zwijgen de lippen
Stilte heerst straks ook
als uw onderkaak
-als was het in een verlaat afgrijzen
voor de aanschijn des doods…
Tafel met lederen hoeken.
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.251 Pas op
de plaats. Geblader in een plaatjesboek.
De hersens doen vermoeid. Gedachtenstop.
Ontmoedigd maak ik mijn ideeën zoek.
Een halve dag in kamerjas gewacht
op een beweging in de dooie boel.
Vergeefs heb ik vandaag aan niets gedacht.
Nu, bijna roerloos zak ik op een stoel.
Koppigheid volstaat. Ik kleed mij aan.…
Incrowd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Alles beter dan het lamme niks
Bedenk toch een hype
Om vloeibare jeugd te stollen
Uitgestrekt blauw vast te houden
In stadsblues op te gaan
Erbij te horen, blijven om te zijn
Leegsels te vullen, te omzeilen
Rond wereldkaarten, platte projectie
Maak de weerwolf aan het huilen
Om rond middernacht te cirkelen
Dromen uit beelden te houwen…
Standvast
gedicht
3.6 met 10 stemmen
18.468 wij leggen aan, trekken landinwaarts
laten herinneringen voor anker gaan
die horen bij een periode, bij een plaats
vandaag is zo'n opgediende dag
waarop je anders dan anders eens echt ouder wordt
geen drama, ten hoogste de gewoonte
dat vroeger stil verder van je vaart
wat was heeft zich genesteld
genoeglijk met iets van weemoed wellicht…
~De Volle Borsten~
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
656 In café ~De Volle Borsten~
zal in plaats van dood te slaan
schuim fris langs de lippen gaan
en de schrale keel ontkorsten.
In café ~De Volle Borsten~
spreekt de dwerg als een titaan.…
Het blauw perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
477 wolken pakken samen
verduisteren in vele talen
het blauw perspectief
naamlozen roepen
de wind te gaan liggen
proeven de stilte van angst
hun bewegen wordt gedreven
door een passie voor gaan en
stormenderhand overspoelen
nog maakt het niet uit
land en plaats om het even
voor slaap eten en leven
maar gezichten herkennen
baarden uit…