2935 resultaten.
Nieuwsgierig overleven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
828 door onbekende gevaren
de menselijke geest tast
het eindeloze heelal af
in ‘n nooit eindigend pogen
het eens te bevaren
Waren we niet nieuwsgierig
leefden we nu nog in bomen
ultieme doel is ooit ontsnappen
in de ruimte om aan
de stervende zon te ontkomen
Als nieuwsgierigheid verzaakt
interesse in ‘t leven verzwakt
zijn we op sterven…
ontvouwen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
578 smaken
dan gewoon een keerpunt
ik had de weg
moeten opgaan
zonder ooit om te kijken
maar het trekt
om naar dezelfde plekken
terug te keren
zoals ouders hun kinderen
steeds weer binnenhalen
ik lijk wel verkleefd
met mijn eigen scharnieren
het trekt
zoals moeders huilen
om hun verloren zonen
het is als
steeds weer opnieuw
sterven…
Licht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
864 “Ik ben het licht” zegt Jezus onze Heer
“Wie in mij gelooft, zal niet sterven
Maar zal het eeuwig leven verwerven.“
En daar heerst geen duisternis meer.
De duisternis gaat voor immer wijken
Vertrouw op Jezus, het ware Licht
Nader tot Zijn vriendelijk aangezicht
Een schone nieuwe dag gaat prijken.…
samen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
671 Naakt onder de mantel van jouw liefde
wil ik wel sterven.
Maar laat me liever leven -
laat mij smelten als een deken van sneeuw
over de warmte van je buik.
Zoeter dan honing zul je smaken,
wanneer ik je zachtjes open
met mijn lippen.…
Stel je eens voor (Imagine)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 Stel je voor dat er geen landen zijn
het is niet moeilijk te doen
niets om voor de doden of te sterven
en geen godsdienst ook
stel je eens voor dat alle mensen
hun leven in vrede leven.…
Gong
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
763 In alles
te willen sterven, dicht
bij me als vluchtige
gedachte, als zucht
ontvloot, te willen
schrijven, wat klonk wat
al geschreven was, gevat
in een laatste woord wat
in me overschoot, de toon
bleef zwerven in een vreemde
tongval van de wind en de
verwachting in wat je zong
en daar alles tussen in.…
Tanen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
607 mijn lederenhuid weerstaat
de volmaaktheid van mijn dromen, het pad
dat me drijft langs opgedroogde vennen
en afgegraven wierden voedt mijn gedachte
met zinnen die ik niet wil spreken
het zijn slechts grauwe kleuren
die het sterven bespoedigen
in een lichaam dat zijn adem
sprokkelt in een
wereld die de zijne niet is
het doel…
bij vlagen en verdriet
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
693 “terwijl ik mij schoonheid inbeeldde
koesterde ik tevens de illusie van liefde”
alles gaat voorbij
alles is geweest
wanneer werkelijkheid gedichte woorden opent
er slechts een droevig ronken
overblijft
van een kind
dat, angstig in een wereld, verlangt
het sterven omlaag te halen
woorden kruimelt uit gebeden
om te ontsnappen…
en geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 in zwart raak jij dit licht
radioactiviteit in een testbeeld
het zwaard valt vlak naast ons beiden
zwaar weegt dit omgedraaide glas
zonder inhoud leef je
niet echt is nep gedimd water
dus het sterven is een zege
weet jij dit zeker weten
doen wij de deur dicht
en de beat beukt door
hersenspinsels versplintert verteerd
omhulsel gelukkig…
De Vrouw op mijn Schoorsteen
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.736 U heerst over mijn schoorsteen en uw blik
is recht en ongesluierd door de schrik
van te bederven vóór uw knallend sterven.…
Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Hulp vragen aan u, maar u
Hoort mij niet…
Eenzaam en alleen zal ik
De verdrinkingsdood sterven…
En dan plots, ontwaak ik!
Badend in het doodszweet
Mijn domein is droog,
Bloed smeert beter…
Opluchting…
Ik kom er aan……
De vrouw van de zon
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.778 'Ik zag een vrouw, die schreed
alsof zij nooit zou sterven.'
A. Roland Holst
Vrij en eeuwig,
tijdeloos ontheven,
in een hoog en onaanrandbaar zweven,
schrijdt gij,
koninklijk geheven,
langs de blauwe muren van het licht.
o! de sneeuwstorm van uw gouden mantel
o!…
Dijklichamen*)
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.585 De namen op de stenen zijn
bijna verdwenen in zoutbeslag en regen
die familie Toxopeus wist wat sterven was.
Deze botten houden de dijk op orde
kraakbeen en knekelwering.
Ze liggen daar maar open en bloot,
missen de schaduw van de kerk
als schapen in de zomer de bomen.
Pak het zand vast, dijklichamen
en houd de zondvloed tegen.…
leven
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
854 dat,
alleen maar een paar pinda's of zo
Ik kijk een natuurserie
bijna al die dieren blijven in leven
op bijna niks, zeg
zoiets als op een paar pinda's of algen
dat is de dierlijke conditie
bv. 3000 km. zwemmen voor wat garnalen
een walvis
natuurlijk met je jong
waarom anders zou je dat doen
wij weten inmiddels beter
en sterven…
Herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
712 armen liggen
er is geen reden om te blijven maar ik blijf
ik wil praten en lachen en oud worden met jou
tot de dood ons scheidt van het leven
en jouw bed plaats maakt voor het graf, of het mijne
ik wil niet bang zijn want ook na de dood is er leven
tot we verdwenen zijn uit de herinnering
maar dat zal nooit gebeuren
want herinneringen sterven…
Vertrek uit Tirol
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.305 En hier, in dit voorbijgaan, de ene
moeder net gestorven, teruggeroepen
voor het sterven van de andere - hier
dacht ik voor het eerst: want alles
op de aarde is als hout begonnen.
-------------------------------
uit: 'Ik heet welkom', 2007.…
Het water wil ons wijze lessen leren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
502 Het water wil ons wijze lessen leren,
van rust en vree, genezen en bezeren,
maar mensen zijn soms nog niet toe aan dit verhaal
en sterven eerder aan een niet vermoede kwaal
dan dat zij weten en hun leven richten
naar het licht en naar de vergezichten
die toch van elders komen, van het water
dat stroomt vanuit de altijd grote levensbron,…
DE GROOTVADER.
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.681 Wie zal het eerst van beiden sterven,
Zo diep beducht thans voor elkaar —
Het meisje in de bloei van 't leven,
Of de oude man van tachtig jaar?…
herfst als staar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 gul legt de wind haar woorden
over de koud belegde akkers, vorens
liggen als zware golven op het zwarte klei
de dood is in aantocht
toch lijkt het sterven minder zwaar
als ik het album terugzie van jaar na jaar
het lijkt te refreinen als een lied vol met lijden
doch vrees lijkt niet te overheersen wanneer
ik het groen zie verteren…
ode aan een gestorven dichter
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 poëzie laat zich niet sterven
als de reis ten einde is
schrijft in alle talen
waar de dood te stil is
om het te verbieden
poëzie houdt niet op
als het keerpunt eenzijdig
het lichaam neemt, want de geest
van een dichter is de jeugd
die altijd blijft
poëzie is de adem van de
schrijvershand, het typt het zwart
van inkt met gele stippen…
Voor E...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.230 Maar dat de freelste bloemen het eerst worden verstikt
als goede harten die door kommer ontwricht
door ziekte of stormen worden geveld
en voor ze sterven wie heeft hun nieuw leven besteld?…
Sonnet
poëzie
4.8 met 4 stemmen
964 Er is geen kleur van huis, noch vreemde taal,
wij sterven allen aan dezelfde kwaal
die tussen dood en leven wordt gesponnen
en waar het eenzaam hart in wanhoop slaat
daar is het land waarin mijn vaandel staat
en waar de strijd in vrede wordt gewonnen! -…
liefde in verzet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
433 oogwenk
is de hele wereld om ons heen
alles wat ons lief en dierbaar is
weigeren wij stellig het bijzijn
we leven op afstand van elkaar
om zo de belager te overtreffen
de ons heimelijk verholen vijand
ontziet niets- en niemand meer
de mensen die ons er toe doen
raken wij dag na dag nog kwijt
door het gebrek aan een medicijn
sterven…
Mussel Aa
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Ik ben de Mussel Aa
en op sterven na
dood
ooit
ontsprong ik bij Valthe
in het hoogveen
totdat het verdween
nu heb ik alleen
een begin als rivier
bij Zandberg aan het kanaal
ik baal
maar ik haal
Mussel nog
bij Blekslage
zijn mijn dagen
geteld
in het veld
ben ik haast niet
te zien
naast Musselmeeweg
misschien
onder Onstwedde
ben…
Troost
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
508 door tarwe maait
een lied
dat muren
naar beneden
haalt, je mee neemt naar
de hoop van
de zon overgoten rivier
troost in de opeenhoping
van mensen
waar de dood rond maait
de ziekte
om zich heen slaat
bevend
huilend naar adem snakkend
de mensen
We willen leven studeren
werken schrijven kunst maken
en niet voortijdig sterven…
AUTOFOCUS
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
850 jezelf omkaderd
daar sta je dan in je pose van antiheld
je onschuldiger, onwetender zelf
zich naar de toekomst te zenden
voor toekomstig bewijs
dat, objectief gezien
je dit ooit ook was en nu
je vastgelegd bent
in het felle licht
één milliseconde vastgepind
in het gouden uur
moest ik een paar keer overleven, tot ik
weet ik hoe dingen sterven…
De DAGEN DRAGEN NACHTEN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
594 liefst in een stil geween
nog bind ik mij aan herinneringen
die moeizaam zwerven door mijn hart
van mooie dagen die te vlug vergingen
en nu lange uren vullen vol van smart
de pijn die niet wil verzwinden
schrijf ik in droeve verzen neer
de doornen die mijn ziel doorprikken
zijn de witte bloesems van weleer
ik dacht dat liefde nooit kon sterven…
Restant religie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 zichzelf te houden
Zij had geen ruimte voor een nieuwe band
Die was als zwoegen door het mulle zand
Als anderen dat eens aanvaarden zouden
De vrouw begon zichzelf nu zacht te strelen
Liet los haar vrijwel levenslange taak
Van het verzorgen, want het was nu zaak
Om voor het eind haar eigen hart te helen
Zij was benieuwd wat of zij na haar sterven…
Restant religie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 zichzelf te houden
Zij had geen ruimte voor een nieuwe band
Die was als zwoegen door het mulle zand
Als anderen dat eens aanvaarden zouden
De vrouw begon zichzelf nu zacht te strelen
Liet los haar vrijwel levenslange taak
Van het verzorgen, want het was nu zaak
Om voor het eind haar eigen hart te helen
Zij was benieuwd wat of zij na haar sterven…
Teerbeminde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
502 Styx dat ik
veer in het oeverriet
ieder uur de stof van vrede
als een engel van geduld
onzichtbaar met elkaar verbind
Hoe schrijf ik je Teerbeminde
met een blad voor mijn mond
dat ik me in afgemeten tijd
ademloos vasthoud aan
deze stengel de enige die ik heb
aan de oever van de Styx
Hoe schrijf ik je Teerbeminde
dat ik oefen in sterven…