Alle inzendingen over stroom

3179 resultaten.

Sorteren op:

- Onzichtbare dag -

netgedicht
4.2 met 36 stemmen aantal keer bekeken 592
De dag hij ging, hij schoof met uren, licht brandbaar en onbruikbaar, nam dubbel troostloos afgestudeerd, in de vroege morgen glinsterend en sterk verbleekt in glans, leeggezogen, angstig en onaantastbaar, langzaam weer vaste vormen aan om de warmte te laten stromen, als kleingeld voor de parkeermeter ondankbaar en verbitterd betalen…

Fietsen langs de Lindt

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
Langs het fietspad hoort de Lindt een stroom van levend water, de Zon vormt in de oostenwind een pakkend takkenspel; de lijnen in het grijs schijnen herten uit het niets, zich lavende aan smeltend ijs. De Lindt is een zijtak van het Aduarderdiep.…

Cocon

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 511
Met z'n poten had de morgenspin me in de nacht besprongen met haar tranen ingesponnen verstilde lijnen van geronnen uren, verzonnen in krap gemeten tijd,ongeduld bleef aan me kleven, een keurslijf wat de toekomst bleef verzuren waarin het bloed niet wilde stromen om het gewicht te wegen, verder dan de vaste pijn, verleidt tot eerder…
pama24 april 2010Lees meer >

vergeet de sluitstenen

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 621
een smalle gang geschaafd uit wilgen vlucht in beeldspraak als een impasse waarin spiegels zich laven aan illusies over stilte heersen, onafgerond om verder te golven, tot daar waar stromen spelen in daggezichten met wilde vruchten van hoop. wuivend naar onderweg, naar jonge en oude bomen, naar vlaggen in de verte en heerlijk…

zij is boom

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 649
te rul en boven haar kruin staat een hemel die enkel Magritte zou kunnen schilderen ze rookt graag pijp en houdt van appels op haar hoofd ooit speelde ze piano, nu geniet ze van Vivaldi wanneer de noten door haar takken gaan haar bladeren beroeren en haar nerven doen trillen ze zoekt een uitweg voelt de sappen door haar stam hemelwaarts stromen…
jandeb24 juni 2010Lees meer >

diepe weemoed

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 616
of een groet in ieder oor zing boven zij die rouwen samengedrukt worden door een doornen heg wanneer de leegte over hen ademt eens stil, vol en vrij wacht boven het gewelf van de wind de halmen die beven en op hun knieën vallen omdat niets meer overblijft, vreemd aan alles en aan het landschap, in het zuiden bedekt vertel over stromen…

Reflectief ?

netgedicht
1.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 593
In de reinigende stroom in palm van seizoenen heb ik de mens in mij afgestroopt, leek het bijzonder om niets te hebben of te willen en alleen met de liefde onder een onbedorven hemel te staan, een zon die zich een ongerepte weg baant naar de essentie van het bestaan, het zwijgen betaald met een allerstilste klank als blote schaduw…
pama21 september 2010Lees meer >

Storm

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 709
De lucht verzwart en smijt zijn water in striemen tot de aarde zwelt stromen gorgelen dan tot beken en water vlucht voor dat geweld. De boom verbleekt en bloedt zijn bla'ren heft nog wanhopig op zijn kruin met zijn gekromde vingers schril geheven maar bliksem klieft hem toch tot puin.…
Chatfant22 september 2010Lees meer >

Dag na dag

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 748
felle ros van Venus nog in de lucht Verscholen is de maan volop vanzelf aanwezig "Dag maan" zegt de man met blauwzwarte haren de ogen grijs en de lippen stijfjes gesloten Hij spreekt door zijn neus in puntige gebaren vanwege dolle blinden in de zaal van het heelal De maan weerkaatst ieder woord zoals het licht in luchteloze, twijfelende stromen…

Antalya 1995

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 770
Haar catwalk trekt aandacht van mannen boordevol hormonen, met lusten sterker dan de natuur heeft bedoeld; in hun hersens stromen bizarre dromen, zonder ruimte voor rationeel verstand, nemen lusten duivelse vormen aan, en gloeiende breinen met orgasmen geblust.…
Custor25 november 2010Lees meer >

DE GROTE OCEAAN DENKT

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Sterke stromen laat ik samenscholen; trekkend van Nieuwe wereld naar Morgenland toeven ze graag bij 't Hawaiaanse strand, achter vreedzame golven verscholen. Dit lieve eiland vol zwoele tropennacht streelt mij met geuren en sterrenstralen, waar wilde rust in huist, en _ zingend wacht...…
Han Messie10 december 2010Lees meer >

De winter is nu eindelijk gekomen

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.773
De winter is nu eindelijk gekomen, En beemd’ en woud zijn wit van sneeuw en rijp, Bevroren zijn de vlieten en de stromen, Verdord is al wat vruchtbaar was en rijp.…

Mijn godenlach is weg

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Toch lig ik hier in mijn kist nog wat na te hijgen, de ademnood wordt alsmaar groter, het zwart zoent de tranen, die continu stromen, ondanks dit onterechte verraad spreek ik je naam, Mirjam, tot mijn laatste adem heel liefdevol uit, voel je lijden zo diep in mijzelf, draag je met me mee tot God me weer doet lachen in het hiernamaals met…

ongeschreven brieven

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 752
een ondergesneeuwde berg geeft jou geen warmte kille glitters verspreiden rond hem alleen door putten dijken en dalen gaat de slee spoor mijn geheim in waar ongeschreven brieven door de sneeuwbanken naar jou toe stromen zal jij in de labyrint van jouw gedachten een woordenboek zoeken om mijn brieven te vertalen?…
vilija17 januari 2011Lees meer >

het licht in het boothuis brandt

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 639
dat ik de gedachte vond die me nooit meer brengt waar ik was beland de treeplank die jouw spoor nog draagt kraakt op de steiger een flits en het licht waakt ik geef niet toe, nee ik weiger te denken dat jouw lach hier niet meer hangt hij klinkt nog door in deze kajuit en ik ben bang dat ik je alleen nog volgen kan zoals de golven in stromen…

Kwetsbaar?

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 859
Wat dat kind niet weten kan, waar de bron van dat versje ligt, daarvan zeker drinken zal, zag de aarde roze rijpen, zag de lente bloesems dromen, overzag werelds wensen die ze niet begrijpen kan, liet het maar bij tranen stromen in de rivier van aardse onwetendheid, heb het bij de hand genomen.…
pama8 maart 2011Lees meer >

STILTE IN MIJN HART

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
Ik proef alle tranen van mijn hart brutaal tegen de oevers stuk slaan Tranen uit mijn hart stromen hard zou mijn hart echter nog bestaan? Ik hoor het schreien van mijn hart om ‘t allerwegen verdorren van mij Mijn mond fluistert zacht verward zou van mij nog wel iets bestaan?…

Paaslente

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
elke dag komt God mij tegen, ik mag tussen ontluikend leven lopen, de bloesemknoppen barsten open, de bomen groenen langs de wegen, ik adem het vervuld verlangen, het dartelende vee raast door de weiden, ik zing met bloemen lentezangen, 't geboortelied van nieuwe tijden, hemelzon verwent mijn winterhuid en laat de warmte in mijn vezels stromen…
jan mul5 april 2011Lees meer >

Tijd

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 759
Wij leven in de stroom van de tijd, als een nevel die verschijnt en morgen weer verdwijnt. Het heden wordt verleden. Tijd is ontzagwekkend, voorwaarts, altijd raast hij voort. Nimmer staat hij stil is al voorbij als je dit hoort. Vandaag wordt morgen, overmorgen, ons leven spoedt ten eind.…
Antje29 april 2011Lees meer >

Plezant

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.317
Een beeld dat, door de stroom des tijds verdronken, mij plots weer overspoelt als bitter tij. Ach, elke zee kent overslaande baren en prikkend zout dat toch geen zwemmer let. In plaats van naar dit druilerig sonnet met uitgelopen inkt te blijven staren, neem ik een zakdoek, koffie en pralinen. Met chocola is het plezanter grienen.…

De verwelkte lente

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 769
eindeloos naar de hemel alsof daar het antwoord te vinden is In een kortstondig ogenblik verdrijft jouw warme stem de verwelkende lente Toch wegen je woorden zwaarder dan mijn arme hart dragen kan Vervolgens keer ik voorgoed naar binnen slenter richting de geknakte bloemknop der liefde en verdrink mijn verloren onschuld in een stroom…

Het sterfbed

poëzie
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.470
Met zorg hield ons bedroefde kring De adem in, om acht te geven Hoe in haar borst de stroom van 't leven Nog flauwtjes op en neder ging. Elk onzer fluisterde zo zacht, En stond zo machtloos op zijn benen, Als hadden we elk zijn eigen kracht Haar tot de doodstrijd moeten lenen.…

Winter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
De wereld schijnt wat lichter van geluid Een echo golft langs de besneeuwde bomen Gelach, gegil, twee kinderen onderuit De winter is dit jaar al vroeg gekomen Breed glimlachend maak ik de beelden buit En voel hoe snel mijn bloed begint te stromen In plaats van hier te staan, achter de ruit Had ik graag aan de ijspret deelgenomen Voor even…

MEISJE UIT MIJN STOUTSTE DROMEN

hartenkreet
1.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.399
verwacht Nog eventjes dan kom ik op stoom en ik heb grootse plannen voor vannacht Ach meisje van mijn stoutste dromen mijn vingers zijn als fluweel, zo zacht Ik houd ze ternauwernood in toom en ze willen je strelen, wel heel de nacht Ach meisje van mijn stoutste dromen ik zie aan je dat je naar liefde smacht Innerlijk bruist een woeste stroom…
Ton Rijkers13 februari 2012Lees meer >

De meeuwen

poëzie
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.566
Zij namen overland de wijk, en zochten langs de brede stromen hun toevlucht, - om op kracht te komen achter de hoge winterdijk. De snavels, onder pen en veer, herstellen de geleden schade. Maar 't nader klinken van de spade des akkermans verjaagt ze weer. Ze vliegen op, - de vleugels reê zich klauwende aan de lucht te klampen.…

Stroomopwaarts

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
De stroom heeft de kiezels meegevoerd. Rond en vlak zijn ze geworden, ontdaan van breukvlakken en doorklievende randen van gespleten aard. Langs de oever zijn aangespoelde voetstappen weer door woelend water gewist. Wellicht heb ik mij ergens in de weg vergist.…
Iniduo3 november 2012Lees meer >

ALSOF EEN VRIEND STIERF

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.482
Na zijn ziekbed van dertien weken is hij dood, de zomer van vorig jaar Hij had ‘t namelijk al lang bekeken hij was met vorig jaar al lang klaar Na de vorst was de lente gekomen daarna scheen hij binnen te sluipen Hitte leek ineens binnen te stromen maar soms lichtte het groeistuipen Zoetjesaan stierven oude bladeren die zomer voelde zich…

Zuchtje wind

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 681
De zee is ruw en met gesloten ogen stromen woorden op het koude strand. Open de sluizen van de hemel, vul wat leeg is en zo mat. Geef woorden zo zacht dat het hart slechts trilt, zoals een zuchtje wind doet met een blad. Zonder het dodelijk weten waren we tijdloos jong.…

Heimelijk verlangen

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 629
tijdens ‘t loflied weemoed en melancholie van het heimweelied in Amsterdamse armoede die verlangt naar jungle tussen Spaanse kastelen onder zomerwolken die verhalen vertellen die jij bent vergeten in dit lenteland van leven het is de vrucht die het sap doet smaken de bloem die de bij zal lokken het water wat de rivier doet stromen…
mobar21 februari 2013Lees meer >

Geluk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Toen ik de berg beklom, mijn hart, hield ik van jou, hoe jij maar klopte en mijn leven stromen liet en ik verder klimmen kon en jij maar klopte. Toen ik naar beneden liep, mijn knieën, hield ik van jullie, hoe je maar knikken wou en buigen dan weer strekken wou en mij staande hield en dan weer buigen.…