Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Hemel van geluk

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 432
is snel met handoplegging genezen zonder zwakke plek in dat dossier staat je leven tot in de kleinste details in jouw taal beschreven er groeien nu nieuwe plantjes met geluk geuren zaden en vruchten die de scherpste kanten van het leven ronden het beter doen smaken en meer acceptabeler maken honger dorst en gebreken verdwijnen…

De storm

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 386
De storm gaat door met zijn getier zwiept alles heen en weer met een duivels plezier het is één en al onrust daarbuiten De storm beukt tegen de ruiten van mijn gedachten ik word onrustig want ik ken de kracht en de macht van de storm die soms in mij raast en woedt en die alle moeizaam verworven zielenrust in één vlaag verdwijnen…

Mijn tegenspel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
tegenspel in de choreografie die komt uit het intens geestelijk contact dat aanviel en pareerde waar lichaamstaal lachte als applaus bijzonder hoe het echte leven verandert als derden belichting en geluid instellen tunen en warmte geven in de nieuwe contrastenwereld zijn kleuren anders spelen schaduwen hun eigen spel verdwijnen…
wil melker9 september 2023Lees meer >

meer dan

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
welke woorden willen we redden nu de stof van puin uiteen waait welke werpen we van ons af in verlaten straten van de stad welke houden de klank aan van een viool onder de sterrennacht welke woorden verdwijnen in het zwarte water van de tijd welke woorden keren terug houden we vast welke verwelkomen het licht koesteren we om niet…

Uit het niets

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 459
bewoog toch hadden wij hier aan het eind van de wereld echt afgesproken om ongestoord even te kunnen koppelen en rangeren niet wetend dat de ontvangst zo desolaat zou zijn ik hoorde schuiven deuren opengaan en zag jou komend uit een ander universum in totale ongebonden vrijheid ik raakte je handen omarmde jou in een vaag verdwijnende…

Open dates

netgedicht
4.9 met 70 stemmen aantal keer bekeken 351
gespannen licht en donker gemixed met een warme terughoudenheid die privacy bood en toch een open kijk gaf op de mensen die binnen waren als snel vormen zich kringen van gelijkgestemden door begroetingen en groepsbekende omgangsritiuelen als de gekleurde borrels verschijnen zie je de eerste koppels alleen of samen verdwijnen…

Weerstand

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 381
We oefenen in verdwijnen: achter schermen, onder dekens, tussen regels door. Een kat springt op tafel, de koffie wordt koud, buiten groeit het gras zonder dat iemand kijkt. Misschien is dit alles: de weerstand van het gewone, het licht dat op de vloer valt en blijft liggen tot we het opmerken.…

Als op stille vleugels

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Als op stille vleugels, heel rustig beweeg ik voort als een veertje zo licht speels, zacht zoet zwevend Zonnestralen, teder als dons blazen voorzichtig met warme adem de scherpe kantjes van het leven genieten, met volle teugen, al is het maar even Donkere wolken verdwijnen diepe verlangens van warmte, genegenheid..…
Toyke128 april 2025Lees meer >

Panta rhei voorbij

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 412
Als de gletsjers zijn verdwenen, De regens zijn opgehouden te bestaan, Verdwijnen ook de rivieren, Gaan ook de planten en dieren er aan.…

Genus, generis

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 537
Zoals ik eerder zei zien wij heel veel van een en 't zelfde genus hier verschijnen die andere soort is toch niet aan 't verdwijnen? zij hebben part maar nemen amper deel!…
Maxim13 juni 2025Lees meer >

Lotgenoten

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 406
Je probeert ruwe lelijkheid te pareren van boze mensen in het herfstige park sublimeren in kwetsbare schoonheid alleen in jouw vervuilde ondergoed op de groene bank naast de door westenwind getergde oude kromme hoge boom je ziet de vrije vogels foerageren de bomen aan de waterkant zwijgen de heldere zon breekt door sombere wolken verdwijnen…
mobar4 september 2025Lees meer >

Het einde van de nacht

netgedicht
3.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.288
Of wegen je woorden bijna niets verdwijnen ze als een zwerm in de wind? Jij heft de tijd op waar je niet van spreken kan je verlaat de betraande aarde jij reist met wilde zwanen naar het einde van de nacht…
J.Bakx5 november 2025Lees meer >

Bad race

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 989
- dat wat groeit en bloeit op het punt staat te verdwijnen! Als wij niets doen, wu wei, gaat de bliksemse kloot van de aarde natuur en klimaat naar de knoppen en kunnen wij dág zeggen naar frisse weiden en meren elfstedentocht en Fryslân boppe!…
Maxim17 november 2025Lees meer >

De schaduw van de bomen

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 585
Nu het onheil ons vanuit de verte nadert het licht geen licht meer wordt de zwerfstenen onder lagen zand verdwijnen we de slaap niet uit het duister tillen.…
J.Bakx19 november 2025Lees meer >

OPKALEFATEREN DAT FREGAT

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 319
, wonden die gaan stinken De operatiewant aan elke hand Is van fluweel, hoe moet dat als we zinken Het halve volk zit op een baggerschuit Vergeten is het aantal brave burgers Dat seint met vlaggen of de noodklok luidt Heel Holland snakt enorm naar slaptewurgers Dat krijg je met het woord respect aan gort En als ethiek en godsbesef verdwijnen…

Peuk

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 344
De as valt zonder drama, grijs bewijs dat alles wat brandt uiteindelijk lichter wordt door te verdwijnen. Als de peuk wordt uitgeduwd blijft er niets over dat me tegenspreekt— alleen de geur van iets dat er was en nooit bleef.…
Nathan18 december 2025Lees meer >

Berusting in Hoedanigheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 356
Wat ooit schreeuwde, mag nu zwijgen zonder te verdwijnen. Ik laat los wat mij niet langer dient, loop trager op een pad van compassie. Waar geen vijand wacht en geen bondgenoot mij nodig heeft. Ik zoek niet langer naar de bron van agressie om haar te bevechten, maar om haar te herkennen en niet mee te nemen.…

Dak

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
Een gelijkenis die weigert te verdwijnen tussen de schaduwen van de dag. Ik onthoud het beeld. Om te weten dat dit genoeg was om niet te springen— vandaag.…
Nathan20 februari 2026Lees meer >

Tussen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 356
ritme dat niemand hoorde riep iets haar naam steeds opnieuw alsof het terug kon komen, door herhaling haar handen vonden het kussen zochten weerstand een grens iets dat zei hier ben je, het antwoord bleef uit alleen het bonzen dat niet meer wist waar het vandaan kwam en het glijden dat geen richting had tussen verdwijnen…

Maidenspeech

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 314
Bekentenissen op dit podium de zaal waar ik vertegenwoordig in ter zake doende taal die ons allen raakt; Ik zal blijven strijden voor hetzelfde recht zonder te dansen naar hun zware pijpen of achter het gordijn te verdwijnen.…

horizondimmer

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 328
Daar hing hij dan het edele wijsje twinkelend in de zon geen grijsaard waar hij afstandelijk aan vasthouden kon slechts de aarde die haar tanden wilde laten zien; kiezel voor kiezel zag de man de diepte verdwijnen de berg werd kleiner zijn pupillen verwijdden het donker trad in onvermijdbaar klaar voor deze uitgevlakte wachtnacht…
R.E.N.S.27 maart 2026Lees meer >

Nasmaak

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 193
Dat het mag oplichten, even, en verdwijnen. Nu het stil wordt, voel ik het terugkomen. Niet als smaak, maar als iets zachts achter in mijn mond. Mijn lichaam herinnert zich nog wat mijn hoofd losliet. Het was goed zoals het was. Misschien is dat genoeg om te dragen.…

De nacht die vordert

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 174
Ze kennen de dagen waarop ik verdwijn zonder weg te gaan. Ergens wachten dossiers. Oude versies van mijzelf, opgeslagen voor een toekomst die ze telkens opnieuw oproept. Nieuwe halsbanden. Geen wandeling. Te moe om de wereld in te gaan. Tijdens het gesprek leek optimisme mogelijk. Even maar. Een lichtvlek op water.…

BAR EN BOOS

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 133
Bewaakt in ongeschikte huizen wonen Of sterven na drie maanden, hogere lonen Voor arbeiders, de groei mocht niet verzwakken Half mens, half vogelwezen, kolonisten De goelag borg gevangenen, zij wisten Winst komt omdat ik wegkwijn of verdwijn…

Na de bloei

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.120
De tuin ligt er verlaten bij De struiken staan weg te kwijnen Geen hommel vliegt nog op de hei De zomerzon wist te verdwijnen Een lege vlakte werd de wei De nectar is opgedronken Ze gingen: juni, juli, mei Geen bloem staat er nog te pronken Het bos ontbeert zijn zomersprei De bladeren hangen te kniezen Noch groen noch bloei in dit getij…

geschakeerd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 106
nu het kouder wordt, de herfst meer kleurt, de wind gaat wervelen, de regen sombert tegen de ruiten is alles vreemder dan al die jaren hiervoor het donker kent geen vergelijk, het dient zich aan - hoe vreemd toch - telkens als de zon zich zuid-westelijker gaat gedragen gaan schaduwen verdwijnen en trekt de rook van de houtkachels slome sporen…
elze22 oktober 2026Lees meer >

Kerkhof van de kleine vlaggen

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 38
Rijen vers gedolven graven, Verdwijnen in de verte, wachtend op hen die nog moeten komen. Moeders met trillende handen. Vaders met kapotte eeltige palmen— een leven vol liefde begraven onder het zand.…

Versnipperd

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.007
romp bedachte railnet van Stadsland zullen zeeën van tijd steeds vaker worden gespild waar geen reiziger/klant dat ooit had gewild lopen overstap en verveling synoniem uit de hand men zet de schaar in doorgaande lijnen vanwege de tijd waarin comfort niet meer telt terwijl de balans meer en meer overhelt naar het moment dat de klant gaat verdwijnen…

lieve schat

hartenkreet
4.1 met 40 stemmen aantal keer bekeken 3.372
Deze aanraking doet ieder besef van tijd verdwijnen, en doet alle onzekerheid met de minuut verkleinen. Jij bent al zo speciaal, maar dit gevoel overtreft het allemaal. Niemand heeft mij ooit dit gevoel gegeven, zonder jou zal ik deze imtimiteit ook nooit meer beleven.…
sanne ik14 augustus 2003Lees meer >

Mensenleven...

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.257
Hij komt om snel weer te verdwijnen en is slechts als een korrel zand, die -eens ontstaan uit Moeder Aarde- verloren opgaat in het strand.…
Aadriaan16 september 2003Lees meer >