2249 resultaten.
Godin van de Fado
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
691 kom en daal de brede trappen af in de rivier
en laat je lichaam langzaam drijven
zweef aan ragfijne snaren van guitarras
traag over het water van de Taag
jij glijdt in visioenen
over heuvels van Lisboa
langs kerken, kloosters en paleizen
Bairro Alto, Cidade Baixa en Bélem
saudade en genade
zingt haar stem:
als jij ontwaakt mijn…
Dichters zielslied
poëzie
2.4 met 14 stemmen
1.562 Die gloeit in luidloos, wijd-verstilde nacht
Diep in mijn oog gelijk een ster,
Die leidt mijn dromen vleiend-traag en zacht
Naar rijken hoog en stralend ver.…
Een droom uit het zuiden
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.772 En rose en witte blaadjes
Die daalden traag en zacht,
En sierden blanke paadjes
Met schoonheid zonder pracht.
Daar liep een heel klein meisje,
In zilver-wit gekleed,
Zij speelde een fluitewijsje
Van vreugde en dàn van leed.…
Remco Campert in het oog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
765 Majestueus traag in gebaren vol verlegenheid.
Zij is wordt overvallen met vertederd begrip.
Onwetend dat hij met de rook een gedicht inzuigt,
vanuit een noodzakelijk ontroerd zijn,
de bijna stervende die enkel buigt
naar het prille leven.
Wild woekerend oorhaar likt haar jonge zuchten,
overhangende oogleden bekijken een hemelsbrede horizon.…
Storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.322 Traag genoeg om het hart
nog wat te laten huiveren
in een stil vermoeden.
In die geladen uren heb ik gesnauwd
naar de zingende stroom
naar het lied van de paradijsvogel.
Mateloos is de afstand tussen de stadsrand en de tropen.…
DE WINTER
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.628 Als 't ijs de trage plas houdt staan,
Ontsluit hem de Eer haar spoor:
Hij zweeft kunstkleurig op de baan
De schaatsenrijders voor;
Of schuift een Meisje in de slee,
En zwiert er als een veder mee:
Het lacht, en tart tot sneller vaart,
Haar speelnoot achter 't rinklend paard.…
De Winter
poëzie
3.2 met 24 stemmen
3.549 Als 't ijs de trage plas houdt staan,
Ontsluit hem de Eer haar spoor:
Hij zweeft kunstkleurig op de baan
De schaatsenrijders voor;
Of schuift een meisje in de slee,
En zwiert er als een veder mee:
Het lacht, en tart tot sneller vaart,
Haar speelnoot achter 't rinklend paard.…
Gek op zijn berg
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
702 Mijn wereldje als wondertol, spint rond als
caleidoscoop verbeeld, als makke lammeren
en trekken in traag galop aan mijn horizon voorbij.
Geklommen naar een bergtop waarop ik boven het aards gareel
spiegelend mezelf aanschouwen kan, krijgt niet ieder snel
z'n deel en lijkt menigeen z'n eigen berg te moeten bouwen.…
Ballerinen
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.738 Eérst een schomlen, traag, schoorvoetend, met heel teder handbewegen,
Dán een zweven, hangen, schuiven langs de planken, vederlicht;
Straks, een plotsling ópwaartwillen, of zij eensklaps vleugels kregen,
Hoog opzwaaiend blanke handen en met stralend aangezicht…
Nu, als zomervlinders, flidderfladderend rond rijpe rozen,
Zwenken zij, elkaar omarmend…
Wie goed doet van alles ontmoet
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.224 s’Heeren wegen stevig vormgegeven
jarenlang de mist met rook bestookt
smog met huid en haar verweven
remmend rubber asfalt zwart berookt
piepende remmen piepende longgeluiden
die zeer ongetwijfeld krachtig duiden
op ongeplande traag lopende massamoord
een tragisch ongewild drama ongehoord
de trein is het ultieme rustbeleven
geen gedoe met…
De appelboom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.609 Als lakens ligt de dauw op bleek en haag
Versteven naar wat zonneschijn te wachten
En slaat in wolken op en regent traag.
De struiken tinkelen met haarfijn ijzel.
En in de hof, de dragende appelaar
Komt uit de damp reusachtig te verrijzen,
Met ronde konen en veel grijzend haar.…
JAREN DIE VOORBIJ GAAN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
798 Van het eerste tot aan het tiende jaar
gaat het tijdloos en een tikkeltje traag
Je wilt gauw groot worden, echt waar
en eigenlijk wil je dat zelfs dolgraag
Van het tiende tot het twintigste jaar
duurt het dertig jaar of zelfs nog meer
Flarden leven blijken nog onvindbaar
tussen brokstukken seksueel verkeer
Van je twintigste tot ‘t dertigste…
Van sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.125 Maar traag in uw gebeent een angel voelen boren,
daar aan 's beds voeteneind het grijnzend doodspook zit,
wijl 't vale waslicht blaakt, een doffe stemme horen
die, over u, het „De Profundis" bidt...…
nocturne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 Een trage fractie slechts van tijd
spelt onherroepelijk haar lot.
Scherp bijten tanden door haar huiverende nekvel.
Zij struikelt zijwaarts, valt.
De weke hals haast sierlijk aangeboden
voor de fatale beet.
Dorens schuren huid
als hij haar meesleurt in de struiken.
Zijn muil graaft gretig
in de lauwte van haar buik.…
De nacht en het verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Zijn ogen zijn op haar gekeerd,
hij kijkt hoe nederig zij prijkt,
vol donkerroden wijn,
gericht vanuit de worden naar het licht
en naakt terwijl zij traag ontwaakt.…
Cyclus: Vallen en Blijven ( het slot )
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
353 iets dat lijkt op vrede
een schaduw van rust
een adem die niet weegt
ik verwacht geen wonderen
geen verlossing uit de lucht
maar ik sta op
elke ochtend
voor hem
mijn zoon
zijn blik
zijn ongezegd vertrouwen
dat ik dit kan
dat ik genoeg ben
gewoon zo
ik zie hem groeien
en ergens
groei ik mee
geen grote stappen
maar wortels
traag…
Moeder dicht
gedicht
3.6 met 45 stemmen
49.601 'als dauw die druppelt van de trage bomen'
Als jij nog één keer binnen durft te komen,
dan krijg je geen vanille-vla vanavond!
'zo druppelt in dit hart tezeer gehavend'
Je moeder dicht. Ze heeft geen tijd, totaal niet.
Als vader thuiskomt gaat het helemaal niet.
Je moeder zou een Shakespeare kunnen zijn.
Ze is het niet.…
het terrilpad, voorbij de mijnwerkershuisjes
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
739 het eerste walsende lentelicht ontvingen
aan hun nog natte voeten
-oh bella italia-
het paard bromde, effende het pad
alsof vriendschap ongezadeld zinderde tussen zwarte wimpers
alsof hij mijn naam lispelde met laag geluid
wanneer hij de kar langs de ietwat scheefgezakte gevels
verder trok
als de zon ’s avonds daalde
en geuren traag…
Stenen vingers
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
553 Op een late namiddag in midfebruari
loop ik samen met jou
over bedauwd grasland
langs het riet van een traag kanaal.
Jouw laarzenen stevenen voor mij uit
door hoge vergeelde stengels,
sporen een weg uit naar de kim.
Jouw ogen schitteren vochtig
als de waterigrode zon
zich door de vochtlagen boort.…
Digi-d en BSN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
624 Loopt u te hoop tegen de muur
van verregaand ondraaglijk trage
arrogante ambtelijke molens?
of erger: stijgt u 't water
tot de lippen nu in droogtenood
uw leidinggevende u dreigt te kippen?…
Stilte na jullie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De Stilte Na Jullie 2
De dagen glijden traag voorbij,
als bladeren die vallen zonder wind.
Jullie stemmen zweven soms
door het trillen van het glas,
of in het licht dat langs de gordijnen glijdt.
Ik dek nog steeds de tafel voor te veel,
een gebaar dat ik niet afleren wil.…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 De bloemen openen zich traag, hun kelken vol van nachtdauw,
en drinken gulzig ‘t goud dat valt, als was het levenssap.
O, hoe verrast mij dit: het licht onthult niet slechts de wereld,
maar graaft in mij een put van weemoed, diep en donkerblauw.…
afscheid van een zomerdag
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.613 ginder tussen droge grassen
roomgeel een spaarzame pracht theerozen majesteitelijk
haar illustere mededingster, de kardinaalroze acacia, naar
de kroon stekend
een volkomen dag op trage lome pootjes voortkruipend naar
de avond opent zo het bal voor
alras op het warme ligusterblad wiegende vuurvliegjes
elkeen pinkend wachtend op de eerste maten…
Concordet sermo cum vita
poëzie
4.0 met 3 stemmen
908 Seneca
Zij hebben 't schone woord van oudsher aangebeden,
mijn vriend, en wisten met de trage zoetvijl
hun taal te ronden als een puikjuweel;
de deining grootser klanken siddert door hun lucht
en wentelt open langs den schemerige einder;
te middernacht ontsteken zij een vierwerk,
dat knallend al de daken van de stad verlicht
en op…
NAAR HET EINDDOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 luchtige golving noodt suizend
vraagt hier te blijven liggen
lui afwachten wat komen mag
plotseling snellen horzels en muggen
luid dreigend nader
dwingen tot onmiddellijk opstaan
genadeloos toeslaan en doorlopen
verder langs die blanke slingerweg
je staat bovenaan een helling
ziet neer op een groot dicht bos
zijn boomkruinen wiegen
traag…
Rouw is als de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Onzeker en traag
verlaat je de veiligheid
bereik je de storm.
De storm neemt je mee
geheel omhuld door de wind
de controle kwijt.
Een wazige blik
momenten van angst en zeer
een wankel bestaan.
Met een diepe zucht
uitzicht naar, voorbij de storm
naar licht, naar verder.…
Herakles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Zij wilden wraak voor hun vermoorde vrienden:
een met drakenbloed doordrenkte mantel
gaf Herakles een pijnlijk trage dood.
Maar toch, nog straalt de grote held van Hellas
als constellatie in de nacht;
een eerbetoon en troost voor allen
die worstelen met een gezegend lot,
die eer en schande meesterlijk vervlechten
in hun eigen tien werken.…
Twee werelden in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Mijn brein ordent traag, maar voelt diep,
ziet eerst de delen, dan pas het geheel.
Taal verwart mij — ik ken haar kracht,
maar soms blijft wat ik voel, zonder deel.
Ik leerde overleven, jaren lang,
strategieën die me overeind hielden in de stroom.…
water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
996 ziedende spatten
Kristallijn dwarrelend witte vlok maagdtapijt
Op en eb af en vloed scheepsvlottend zinkend wrak
Wak stilstaand brak ziltig zout zoetig koud
Blauw van azuur alcalisch watermuur
Kracht en storm scheepmansgraf
Terugtrekkend moordend huizenhoog overspoelen
Blank dood gezwollen stank
IJs schots en scheef gletsjerig glijdend breukerig traag…
Economy cruise
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.593 Het dekbed was bezaaid met stront
en slijm en duizend trage slakken,
de wand met spinnen en de grond
krioelde van de kakkerlakken.
Verbaasd vroeg hij zich af, in wat
voor licht hij stond. Het scheen zo fel.
Een heer, die net naarbinnentrad,
zei: 'Welkom in "De Kleine Hel".…