2287 resultaten.
Als een vlinder
netgedicht
2.5 met 50 stemmen
1.839 Als bijzonder wonder is ze leidraad in elke
droom waar haar schitterende kleuren verhalen vertellen
Geboren uit de schaduw van een cocon leidt ze een vluchtig bestaan
die ieder van ons herinnert dat schoonheid verborgen zit in de kleine pure dingen.…
Mensen om me heen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
450 Verbonden, ver weg
sterrenflonkers in de nacht
onzichtbaar, dichtbij
Mensen om me heen, een web van stemmen, gezichten en gebaren,
ze vullen de dagen met woorden die van muren weerkaatsen,
Hun ogen spiegels, hun zielen vaak half verborgen verhalen,
soms troostend nabij, soms ongrijpbaar als vlagen van adem.…
De zachte stem van de heggenmus
netgedicht
2.6 met 27 stemmen
777 Voor wie het verschil kent tussen schreeuw
van een meeuw en de haast verborgen zucht van een vogel die zingt zonder iets te eisen.
En zo leeft hij – niet in de branding van de stad,
niet op de wind van het plein, maar daar waar hagen een grens
trekken en onkruid wordt geduld.…
de tuin in mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
442 er ligt een tuin in mij verborgen
van klei en hoop en ochtendlicht
waar dromen zaden mogen worden
en elke wortel waarheid zoekt
een stukje land, ooit met liefde bewerkt
waar prei en passie samen groeiden
waar ik met aarde werd versterkt
en groenten stille namen droegen
toen viel het stil, mijn lijf, mijn land
de schep stond werkloos in…
de houten bank
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
152 Langs het kronkelend pad, verborgen in het groen,
daar staat een oude bank, die alles heeft gezien.
Met knoestige armen, uitgestrekt en wijd,
biedt zij rust aan wandelaars, die even uit de sleur zijn.
Met fluisterende bladeren als haar zachte stem,
vertelt ze verhalen van wandelaars, als een waardevolle schat.…
Noorderslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 en
hoge golven vielen vervolgens
de zuidwestenwind toe,
die door moerassige
Germaanse streken
door diepe rivieren,
de geweldige vaart der wolken
met kracht door de nabijzijnde noordpool
de schepen ijzingwekkender aantastte en uiteendreef
over de open vlakten der oceaan
of langs steile britse kliffen
en gallische rotsen of verborgen…
Natuurliefde
gedicht
2.7 met 91 stemmen
24.768 Dat krieken van de morgen en het vallen van de nacht
Dat vredige, ja zeg maar dat gewijde
Er is niets mooiers in het leven dan de jacht
Daar vindt hij zijn vervulling, net zoals zijn voorgeslacht
Zich in het jagen op de fauna uit te leven placht
Wat ziet men er niet alles welig tieren
Toch zeker wel een vogelsoort of acht
En als hij zich verborgen…
Openbaring
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.276 Alsof hij een oude vriend ging bezoeken
stond hij op - midden in de nacht
hees zich in pak
en sloot de deur
Hij
die steeds zijn oude handen vouwde
bad voor het geringste eten
en reciteerde
ellenlange verzen uit zijn hardgekafte bijbel
met dungelijnde paarse lippen
waarachter het woord van zijn Heer
diep verborgen lag
als Dode Zee-rollen…
De andere kant van de feestmedaille
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.445 Door overvloed, te veel aan zoete wijn
komt ook hier naar boven het verborgen venijn,
verscholen achter de schil van oppervlakkige schijn.
Geschetter, geschater, te luidruchtig, hypocriet gedoe
wordt het mens-dom dit dan niet moe.…
Tequila signorita
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
888 Vele
schatkisten hebben wij als stoere piraten op geheime
plekken verborgen, wat wij terugvonden waren de lege
schatkisten, de sieraden, het goud en de antieke
kostbaarheden zijn ons door dronken vrouwen ontnomen.
De tequila signorita's hadden ons dubbel beetgenomen!…
RUST NA TOBBEN
hartenkreet
1.5 met 19 stemmen
2.351 De directeur schrijdt verder over het gras
naar het verborgen en veilig ruim
binnen de dichte struiken, gelegen achter
het immer effen tapijt van frisgroen gras.…
Vergezicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 Achter de sterren in jouw hart verborgen,
is een veld vol met wilde bloemen.
Ze zingen van geluk onder duizend zonnen.
Zoals de zandloper steeds op zijn kop moet staan,
zo is de kosmos ooit geboren,
en kreeg jij een gezicht,
wie je bent al een naam.…
Ik wilde reiken naar een tijd
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.034 En waar de maatschappij ligt als een veld,
Geopend in een lichte lentemorgen,
De wondren schieten opwaarts, ongeteld,
De aarde houdt geen enkele vlek verborgen.
De zee geeft vonken, en de hoge zon,
Gaat stralende doorheen de ruimte trekken
En maakt de verte zichtbaar van de bron
En komt de vogels naar de vrijheid wekken.…
De stad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
860 Doodsklokken galmden door de stad, uit een verborgen kerk.
Er wordt een mens begraven, de priester heeft weer wat werk.
Misschien is het een sukkelaar, of een begaafd persoon?.
De stad bruist verder, want 't is markt en ieder doet gewoon.…
De Bedelaars
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
778 voort
zonder wasbeurt of kam door ‘t haar
elk heeft zijn plekje waar ze bedelen
en van de bakker krijgen ze wat brood
die soms nog ’n toemaatje gaat geven
dat ze niet sterven van de hongerdood
hebben ze genoeg geld bijeen geraapt
dan kopen ze ‘n fles jenever of wijn
murmelen ‘n soort van stom gepraat
en willen ‘t liefst in ’t verborgene…
Mijn liefste lief
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
453 Elke minuut en elk uur zet zich dan in memoires om
ook angsten hebben hier hun weg echt wel gevonden
naast wat verborgen was, wij verstonden en leerden
in elkander begeerden zo verbonden zoals we konden.
Dus als ik nu de toekomst gewoon zou mogen lezen
voorspel ik dagelijks 'n feest omdat wat met jou geneest.…
Water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 zomerkleuren in uw iris tooit
wanneer gij volgt en overvloeit in najaar
waar ik naakt en lauw door kilte waad
het zwemen danst in zicht de kim
hier en daar uw felheid niet verveelt
als groots een welkom buigt in ruisen
alle zware deuren opent van mijn hart
sentiment gaat er met behouden kalmte
lokt en sluipt toch weer koelte in mijn warm
verborgen…
Ode aan de boom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
559 Wanneer winter is gearriveerd in stad en land, kan je
onmogelijk jouw kale en neerhangende armen maskeren tegelijk
zien zij helemaal treurig en zielig eruit, maar bovenal is het de plaats waar prille
creativiteit en inspiratie verborgen zitten die bij het geringste moment weer zichtbaar worden.…
Solitaire plataan
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
450 Wanneer tot slot winter met zijn minder lichte
dagen en langere nachten is gearriveerd in stad en land, zijn je
grote gerekte takken voldoende zichtbaar tegelijk ervaar je rust in je lange stam
waarin ook magische kracht en wijsheid verborgen zitten die je bij elke gelegenheid gebruikt.…
Herinnering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 bezochten
trakteerde ‘k poffertjes,
hingen onze zeiknatte jassen en tassen
over de leuning in de hoop
dat ze droogden
maar dat deden ze niet
en na het zachte en zoete en warme
omhulden w’ ons weer in het natte, wachtten,
lachten in de bus toen ik zei dat jij de ring wel inbrengen kon,
hou op zei jij,
stapten over bij ‘t museum
verborgen…
Een herinnering aan februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 Of misschien
is er geen grootse betekenis
geen verborgen boodschap
maar buigen ze
simpelweg
omdat het is zoals het is.
Ze zijn wat ze zijn
en hun buigen herinnert eraan
dat onopgesmukt bestaan genoeg is;
gewoon
een teken van leven dat opbloeit
in een keiharde wereld.…
Imago
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
301 en via een zijweg in de goddelijke komedie van dante aleghieri
staan wij oog in oog met symbolen
die hun zeggingskracht en betekenis ontlenen
aan vaste
niet uit te wissen samenhangen,
zoals wij die ons soms bewust worden bij het horen van muziek,
primitief nog in klank
en prematuur in vorm
men wist dat men in een raadsel
verborgen…
Enkele reis Noordwijk - Sarajevo
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
4.486 Een meisje leest in de Prive het laatste gerucht:
'John Lennon houdt zich in Noordwijk verborgen'.
Maar in Sarajevo is geen plek voor kinderen,
ze zouden alleen maar de soldaten hinderen.
Jong bloed vloeit er door straten en stegen,
weer een kind dat geen toekomst heeft gekregen.…
mijn gevoel
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
2.240 verstopt in mijn eigen lichaam
gevoelens diep verborgen
alles is voor mij een schaam
maakte ik me maar minder zorgen
ik zie mezelf als hallucinatie
grenzen verleggen keer op keer
nooit tevreden met een prestatie
alles kan beter iedere keer weer
ik stel mezelf steeds weer teleur
het vreet aan mijn zelfvertrouwen
loop met mijn hoofd tegen…
voor mijn dag-lief
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
2.377 Of beter nog: hij kan me binden
maar ik wil door nu, zonder touw
van zijn mijn man zijn, ik zijn vrouw
van het alleen niet kunnen vinden
Ze kent de pijn van elke morgen
het lege huis, het lege bed
maar als ze praat dan is het net
of ze de twijfel heeft verborgen
Ze weet: gelijk komt altijd later,
alleen de twijfel is van als
en twijfels…
Op leven en dood
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
5.967 De parel blijft heel lang verborgen,
Totdat de rampspoed met één houw
Zijn schoonheid uitschudt in de morgen.
----------------------------------------------------------------
In 1572 werden te Gorinchem drie katholieke mannen die zich tegen de geuzen hadden verzet veroordeeld tot de galg: Aert Conincks, Dirk Bommer en diens zoon.…
- De zachte traan in mij -
hartenkreet
4.8 met 43 stemmen
1.276 De zachte brandende traan diep in mij,
die ik niemand eigenlijk echt tonen kan,
eerder bij veel gelegenheden verbruikt
veilig en peilloos verborgen komt zij dan,
ontzettend lieve zachte hartsontroering,
‘n diepte die niemand werkelijk evenaart
omdat om wat ik geef, mijn hart omwoelt,
niemand deze zielsgelegenheden aanvoelt
waarmee men zacht…
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Het was op zo een koude zondagmorgen,
de stramme handen heiden traag de klok
die boven in de toren wakker schrok
en begon een wijsje zo lang verborgen,
want door de week slaat hij de stille uren
die vertellen van vergeten en voorbij
van de houten banken, de mijmerij
van de jaren in zijn zware muren.…
DE RING VAN GYGES
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 onder een vilten hoed
het oordeel gestorneerd door falsaris
tot vogelvrij gewend veinzend dwarrelend dwaalspoor
van kwikzilveren zwaluw wijzend de doortocht naar regenboogpoort
gemaskerd gevlucht onder stervende klaagzang
verjaagd door papegaaien en sabeldieren
onder vogelvrije gang gelokt naar valluiken en kelders
van nobelen en prinsen verborgen…
De Zelfmoord Ballade
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
787 Schmidt schreef kinderversjes voor 't vertier
Maar Godfried Bomans vond dat mens een kwal
Rationalisten staan voor rede pal
En door het woeste woud loopt een rivier
Heel geheimzinnig door 'n verborgen dal
Ik zie mezelf vandaag niet hangen hier
Prins George: daar ratelt onder hoorngeschal
De mestkar naar 't schavot, het stinkt naar gier
De…