2296 resultaten.
Wolken van vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 34 stemmen
790 Wolkenvelden gaan ook dichter bij elkander kruipen
en wanneer stille regen zachtjes d'aarde kust
gaan kleine diertjes in hun nestjes duiken.
'k Ga als kind op zoek naar d'elementen van magie,
als sterveling genietend van de windstilte
en het vredige gevoel van het bossenrijk.…
Tineken van Heule
poëzie
3.7 met 7 stemmen
5.260 Tineken van Heule, mijn minneke,
op u staat mijn zoetste zinneke,
u lust ik, u kust' ik,
op uw harteke bouw en rust ik.
Tineken van Heule, mijn minneke,
mijn poezelig dubbelkinneke,
leg uw handeke in 't mijn,
en een bruiloft zal het zijn,
van een boer en een schoon boerinneke!…
Klacht van de weduwe na het vergaan van de vloot
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.451 Aarde = korrel = Babeltoren van manvrouwkind geweeste levens,
geestgrond hier aan de kust ja het zucht. Eet mij. Mijn woord is perkament. En was.
Dat je grit in de droogte, stof op de aangekoekte nerf van het land, huidvel in schuilvorm.
Ik trap je. Mijn zolen van glaspijn, naadloos mijn hoef in het zand? Dat nooit.…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 een keten witte schelpen
is knersende dansvloer
zand voor voeten
de hele dag stuift licht
naar de kraag van duinen
naar open autodeuren
handspiegel parfumgeur
een stroeve kam
door het haar
meisjes kunnen de tenen
schoonspoelen van
de hitte boulevard
drommen wandelaars
hangen jongens tegen wagens
op zoek naar dronken vaart
de kust…
Rimbaud in Marseille
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
700 Isabelle kuste hem teder op zijn voorhoofd,
waaruit de mooiste gedichten zijn ontsprongen,
inmiddels zwaar door de morfine verdoofd,
weet hij niet meer dat hij zo mooi heeft gezongen.
In zijn linkerooghoek ziet hij Paul Verlaine
en zegt hij: 'Wat doet die engerd hier!,
die wilde me vermoorden en dat zonder gêne,
kijk!…
DICHTERWIJDING
poëzie
5.0 met 2 stemmen
986 Toen zweefde een engel door 't omloverd raam
En vouwde op 't blanke bed de vleugels saam
En raakte 't hoofd van wie daar lag zo kalm,
Heel zacht, heel even met een gouden palm
En liet een schat van rozen, wit en rood,
De jonge dromer reegnen in de schoot,
En kuste zacht zijn zijig lokkenblond,
Zijn edel voorhoofd en zijn rode mond.…
Gisteren werd ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 Maar,
of er naar me geluisterd wordt,
het bord ook smakelijk gevuld,
ik de rust vinden kan,
ik de kust als veilig ervaar,
te midden van
het geconditioneerde gevoel
van altijd dreigend gevaar
voor lijf, en af en toe leven,
daarvoor ben ik afhankelijk
van hen die zich goden wanen,
zij die de besluiten nemen,
zij van het slotenregime.…
5- luik kettinggedicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
642 .
-----------------------------
Een stuk verhaal heel stuk gelopen
omdat de zee geen armen heeft
en waar hij kust, de kust zal slopen
slechts zand aan elke zandbank geeft.…
alles of nu
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
3.065 begon
wat hebben we gedanst, gewacht
totdat ik naar de bakker kon,
om er bij ‘t ochtendgloren
zo gelukkig, haast euforisch
een vers brood voor ons te scoren
iets maanzadigs of volkorisch
ja, we hebben het gedaan
zijn - zoals in liedjes, boeken -
nachtenlang er tegenaan
steeds de grenzen lopen zoeken
dus deden we geen oog meer dicht en
kusten…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
868 We kusten elkaar in de bus
en door de ruiten
zagen we de maan op de bergen schijnen.
Aangekomen in jouw stad
liepen we langs kapotte krotte huizen,
bekroop mij huiver,
zou zo één de jouwe zijn?
Maar bij de koelte van het water,
achter hek, hoog en voornaam
stond dat van jullie.…
Aan Loan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 vergist, Loan,
het ging hem helemaal niet om jou,
zijn doodsdrift was veel sterker, erger
en loosde wat nooit was, want via jou
kom ik dichter bij mijn voorganger
dan hij had gedacht en wis ik hem uit
zoals hij jou heeft uitgewist, weet,
lieve Loan, voordat je me buitensluit,
dat mijn diepgang op feiten berust,
tot zolang je mij ook teder kust…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 We kusten elkaar in de bus
en door de ruiten
zagen we de maan op de bergen schijnen.
Aangekomen in jouw stad
liepen we langs kapotte krotte huizen,
bekroop mij huiver,
zou zo één de jouwe zijn?
Maar bij de koelte van het water,
achter hek, hoog en voornaam
stond dat van jullie.…
Binnen-in
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
264 Toen keerde ik om, niet naar de stad, niet naar de velden,
maar naar een deur die niemand ziet,
waarachter geen gerucht, geen oordeel en geen helden
het zwijgen breken — of misschien
slechts één verdwaalde vogel, die van verre kusten
zijn oude linde wedervindt,
en in mijn borst, waar stormen zonder einde rusten,
heel zacht zijn voorjaarslied…
Opa
netgedicht
3.5 met 29 stemmen
4.051 Des middags na het verplichte uurtje rusten
Werd hij opnieuw bewonderd en verwend
Door bloed- en aanverwanten die hem kusten,
Nog voor dat hij ze eigenlijk had herkend.
Rechtop in bed met blosjes op de konen,
Omringd door al wat hem gegeven was,
Leek hij tussen zijn oudgeworden zonen
Een fenix, rijzend uit sigarenas.…
Er was eens....
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.550 zij sluit zo haar computer
het prinsessenbed wacht op haar
maar het onmogelijke is gebeurd
zij is hier en de prins is daar
dus kust ze morgen alle kikkers
en schopt tegen haar gouden bal
verliest haar glazen muiltje
maar of hij het haar ooit brengen zal?…
DE FRIESCHE POËET I
poëzie
2.8 met 20 stemmen
3.974 Slechts zijn pet vindt men acht dagen later
Op de kust van Wieringen weer.
-------------------------------------------
uit: Snikken en Grimlachjes (1867)…
Eilandavontuur
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
1.791 drinken ons laatste water
Dan zijn we klaar voor het zand
En rennen de duin naar beneden
Naar het mooie brede strand
Speeltijd, watertijd, pootje baden
Waar is de bal, wat een lol
De moeheid is opeens verdwenen
En niks is ons te dol
Met mijn voeten in de zee
Neem ik dan een moment van rust
Laat alle stress wegglijden
In de golven aan de kust…
Dollemansrit
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
881 Ik rij langs de kust van Den Helder naar Callantsoog,
de zon verzinkt in zee die schittert als een schaal vol
diamanten, vele tinten oranje aan de hemel maken het
land van de meeuwen bijna abstract.…
Maak je droom waar
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
896 Geschreven op het ritme van de muziek van ‘Don't Dream It’s Over’, gezongen door Crowded House, zie link (herhalingen staan tussen haakjes)
Vrijheid zit in je hart
Vrijheid zit in je hand
Je kunt de zee niet vangen in een vingerdop
En je roeit heel alleen
Niemand roeit met je mee
Je ziet de kust achter de horizon als je ver genoeg reist…
Wie We Werkelijk Zijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
298 Gevoel vervliegt als rook naar verre kusten,
waardoor dit moment ontdaan is van pijn en schuld—
een perfecte samensmelting van harmonie en ontzag,
eenzaam penetrerend, doch aangenaam bekend.
Maar ik ontwaak, als uit een boze droom:
naakt in mijn schande, mijn ontzielde geest.
Ben ik echt te bang om te zijn wat ik ben?…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 Waar de horizon nog slaapt in grijze wolkenmantels dik,
kust de dauw de halmen met een kus zo koel en teer.
De aarde ademt langzaam, geur van vocht en mos verspreidt,
en in die stilte hoor ik ‘t hart van ‘t land dat klopt als ‘t mijne.…
Drie minuten niet bestaan
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.009 schenken
Ze hoort hem aan het likken slaan
ontkent Descartes, wil niet denken
wil drie minuten niet bestaan
Ze lacht haast, denkt: Es Ding an Sich
laat zich geduldig penetreren
nog tien seconden en dan liegt
ze zoals al die and’re keren
Tentamen en ze leest de vragen
en weet dit is haar finest hour
begroet de vrienden van haar dagen
kust…
Traagzaam trekt de witte wagen
poëzie
4.5 met 53 stemmen
11.869 En hij kust en kruist ze beiden,
en "gij," zegt hij, "Blesse en Baai,
moet een lijk naar 't kerkhof leiden
Baai en Blesse, stille! fraai!
Schuimen zoudt ge en lastig zweten,
zo 'k u zonder wete liet
van de mare, en zoudt verheten,
gave ik u den zegen niet!…
Leda*
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.722 Haar wildzang in d'akanth* heur droom ook suste
Haar 't zongegloei zacht-koestrend overtoog,
Haar 't golfje murmelziek de roosvoet kuste,
Niet luik'*, nu ginds geklapwiek klept, zij 't oog!
Eens minnaars zilverpluimen zijn 't, die ruisen...
Of zwaan zo vorstlijk-fier de hals ooit boog?…
De dichter
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
611 Het leven zei me niet te zullen rusten
voor De Dood mij in zijn kamer kuste.
Ik zal met heel mijn bloedend hart mijn nut willen bewijzen
door mijn lichaam langzaam naar het einde te verwijzen.
Ik zag het voor me, 80 jaar en niet meer.…
De bleke jongeling
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.415 Door het heidekruid
Suist als aeoolsharpgeluid*
't Windeke en kust zo zacht
Al de bloempjes goedenacht.
't Orgelend lied der vooglen-kelen
Zwijgt in 't lover der abelen,
't Sjirpend krekeltje in de struwelen.
't Avondt. Aan de zoom van 't meer
Zit een bleke jongeling neer.…
- Mijn laatste dans met jou -
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
2.110 Mijn haar, het raakt je, jij kust mijn zachte rode mond
houd mij goed vast mijn heldenprins en draai mij rond.
Je buigt zacht jouw hoofd en ik voel mij zwevend licht
mijn donkere grote ogen sluitend doe ik ze teder dicht.…
- De woeste zee en het meisje -
hartenkreet
4.8 met 75 stemmen
2.553 Ze nam het koude bittere hart en kuste het vaarwel,
de zee zag het zittende meisje, spoelde schuim,
wit schuim dat haar voeten en handen bedekte.
De woeste zee voerde het meisje, het hart met zich mee.…
Als in mijn droom...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.401 zei me “dat jij me kende”
Van een droom die jij ooit had
En wat je ook probeerde
Jij die droom maar nooit vergat
Ik vroeg jou wil jij me trouwen
Gelukkig zijn met mij voor altijd
Nu ik jou terug heb gevonden
Wil ik jou nooit meer kwijt
Je zie me niets liever te willen
Dan bij mij liefst dag en nacht
En voor ik het ook maar doorhad
Kuste…
Klacht
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.163 'k Dacht dat ik eens zijn bruid zou wezen,
ik heb zijn naam in droom zo vaak gelezen,
waaronder dan de mijne stond;
ik was zijn vrouw -
zodat ik nauw
begrijpen kan,
dat hij nu is een vreemde man
die kust een andre mond.…