2944 resultaten.
Morgenblues
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 ‘k Stapte de deur uit
nog in schemerdonker
Wilde me verstoppen voor de wereld
Gemediteerd met zo'n acht,
in slaap gevallen,
gevlogen, in slaap gevallen
Klaar, koud,
uitgedroogde bloemen weggeknipt
Slaapdronken langs kanaal gelopen
Glashelder water
spiegelende glasheld’re huizen
stralendblauwe lucht
pad vol kastanjes
Hondenbazen…
Drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
623 natte haren
plakken aan je koude lijf
je voelt het niet
Je spoelt aan
waar de stroming je richting bepaalt
je overleeft
je weet hoe dat moet
dat wat zich als patroon herhaalt
voelt als muiterij
Het blijft gaan en komen
diezelfde golf van gemoed
als een kind die een som maar niet snapt
een onzichtbare leermeester
in de spiegel…
Immense stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 communicatie
armen klagen
de hemel aan met
beschuldigende vingers
roepen zijn naam
maar de atmosfeer
palmt de geluiden in
verspreidt de
vrijgekomen energie
geeft de mens
zijn dromen terug die
in de eindeloze herrie
zijn omgekomen
nog probeert hij
met extravagantie te
domineren maar moet
elk antwoord ontberen
zijn medemenselijke
spiegel…
Opmaak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 stuur, vrachtwagens passerend
was voor mij nieuw
‘k had haar toilettasje al gezien
bij de schakelaar
Eerst deed ze iets met de lippen
Toen kreeg ik ook plots droge lippen
en zocht mijn stick uit mijn zak
Zij deed ‘t ingewikkelder
Daarna kwamen de cremepjes,
op ‘t laatst, ja, de mascara
best lang
Ik durfde niet te kijken
in welke spiegel…
Het verdwijnpunt
netgedicht
3.0 met 42 stemmen
291 klein maar o zo
nieuwsgierig
jij hebt al vroeg met
jouw souplesse
achter de spiegel
kunnen kijken
na tijden doorzettend
oefenen is het jou
gelukt om heel dichtbij
het verdwijnpunt
te komen dat
volgens de
overleveringen
naar het middelpunt
van de aarde reikt
en daar haar
E=MCkwadraat
macht op bescheiden
wijze uitoefent…
Raken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
602 beademd wordt
De vlinder met ijzeren hart door kilte sterft
De wereld aan onttovering lijdt
Als we denken dat het verleden kenbaar is
Worden wij door petrogliefen bedwelmd
In zandsteen gekerfd groots en vol licht onthuld
Door onpeilbare stromingen van het water
Als tableaux vivants uit de Oudheid
In het midden van hun heldenreis
Spiegelend…
Aan het water
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
675 Een rimpeling slechts
over het spiegelend water
veroorzaakt door een zachte bries
en zacht wuift langs de oever
het pluimend gekrookte riet.
Een visser eenzaam in zijn bootje
in gedachten ver buiten aardse trend
genietend van stilte en rust
alleen aandacht voor zijn dobber
gespannen hopend op een kleine vangst.…
asla na asla
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
258 vereist
terwijl zij naakt ligt te wachten
hopend op zijn warme woorden
valt van de maan niks te vrezen
vanonder deze deken van regen
rook kringelt slechts moeizaam
door de verstilling van de nacht
in het licht van de kleinste lamp
glijdt zijn hoofd van het hakblok
het opgelaaide vuur ziet zijn ogen
op gebrandmerkt kachelglaswerk
spiegelen…
Berusting in Hoedanigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
356 Ik spiegel mij in wat is geweest,
laat pijn toe zonder haar vast te houden.
Wat ooit schreeuwde,
mag nu zwijgen
zonder te verdwijnen.
Ik laat los wat mij niet langer dient,
loop trager
op een pad van compassie.
Waar geen vijand wacht
en geen bondgenoot mij nodig heeft.…
Noorderlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
309 Daar in het noorden,
waar de meren de hemel spiegelen,
werd de stilte beslissend.
Ik blies mijn adem uit over water
dat ouder is dan woorden.
Geen strijd, geen kramp.
Een vertrek zonder verzet.
Liefde wijst geen richting meer;
ze is al overal.…
Zwarte stappen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
475 Een spiegelend landschap
is te verstaan,
niet door te kijken,
maar door te breken.
Ware de zon ondergegaan
zou het licht
zich herinneren
hoe schaduw begonnen is.
Eindeloos opnieuw
geloven,
in liefde.…
Des goden recht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
347 Van de goden niets dan goeds,
Hun is niets menslijks vreemd,
Houden d’mens de spiegel voor,
Zien zo hun eigen menslijkheid niet.…
Het water herinnert zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 vangen in filters van ons eigen gelijk
maar vechten tegen het troebele water
maakt de kolk alleen maar wilder
laat het los
geef de golven de ruimte
adem in, zet de schermen uit
blijf even stilstaan aan de oever
langzaam zakt het zware naar de bodem
de harde woorden, het diepe wantrouwen
het bezinkt vanzelf
wat overblijft
is de spiegel…
SPIEGELPAD, Pieterpad als pelgrimspad, Dionne Brussee, ISBN 8789463658652, euro 26,50, Elikser uitgeverij!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
227 Een kijkje in de bovenkamer van Dionne
van zomaar een vrouw, een mevrouw
die ik ken als ad-hoc bariton in haar
OLVG-ziekenhuiskoor dat ze dirigeert
Daar zit ik dan in haar OLVG-Kapel
en laat me maar wat graag spiegelen
het mechanisch gesprokenen verstoort mijn oor
dat is mijn enige kritiek op de presentatie
doch het pianospel en haar sopraansolozang…
assimilatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
132 naar een groter, bescheiden nat
waarin zij zich mengt met de resten
van dat wat mij ver weg van het leven lokt
door het in eigen taal verslindende
Persisterende Positionele Perceptie Duizeligheid
het aangedane dat volmondig, zelfs
bijdehand, tracht mij te assimileren
van wie ik was naar degene
die ik in mijn weigering
niet wens te spiegelen…
Roerloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.121 Ik hou me een spiegel voor en zwijg,
zoals ik nooit eerder heb gezwegen.
De aarde die altijd wel draaien zal,
zo zal ik altijd gedichten schrijven.
Als ik maar weer inspiratie krijg,
zoals ik die vroeger heb gekregen.
Door mijn haar jaagt de gure wind,
ik kijk heel even op en ik huiver.…
kantelen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.316 de architectuur van je beenderstructuur
was me helder, spiegelend in glas
als menig zicht op zee vanop gelijk
welk middeleeuws balkon.…
Taalknobbel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
940 Oom agent stuurt uit de losse hand
zijn motorfiets door het Franse land
in mijn spiegel opgedoemd
volg ik trouw de Franse wet
en houd angstig nauwgezet
mijn blik op velden zongebloemd
Zijn manoeuvre, tamelijk fors
zet mij stil, zijn blik staat nors
een gelaarsde stap tot aan mijn raam
brengt mijn klein gezin in trilling
kent hij wellicht…
Agressie ...
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.540 Een strak en grauw gezicht
kijkt mij somber aan
wanneer ik in de spiegel kijk
geen gezicht dus, maar 'n gelaat
Mijn lijf, één totale bonk agressie
woorden worden niet meer gezegd
maar hees en hortend uitgestoten
met veel gedonder en geraas
Concentratie is totaal weg
vertwijfeling slaat toe
de wil om hard te gillen
is nooit zo heftig…
Eten
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.696 Zwervend in gedachten
Kon ik de waarheid
wel ergens vinden
na heel veel strijd
maar die happen zijn zo snel genomen
't kwaad was dan alweer geschied
voelde ik me alweer schuldig
maar dat hielp me niet
ik leefde in een vicieuze cirkel
in de spiegel zag ik mezelf dan staan
vol afkeer keek ik naar mezelf
en at er vervolgens weer wat kilo…
kindvrouw
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.206 op hoge veulenbenen stapt
zij vastberaden dwars door
de spiegel van de aarzeling
en uit de scherven van haar
meisjesbeeld ontstaat voor
de eerste keer een vrouw
met haar kinderogen nam zij
foto's van een nabij verleden
waarop wat druppels van een
mengsel vol haat en liefde
schaduwvlekken maken, die
tot voorbij het heden raken
nog is…
Zinderend samenkomen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.019 Mijn boemel wacht geladen op het ogenblik
metalen spiegels gras gelegen gaan
groen versprongen het juiste tijdstip aan
met verwachtingen, angst, liefde en ik
Piepend komt er beweging in mijn verlangen
struikelen gedachten over wisselend rail
zuchtend kreunend door een bochtig deel
langs zenuwachtig rinkelende overgangen
Tijdenlang doorkruist…
Eigen lichaamhaters
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
6.464 Zon verscheurt de nacht waarin je kon ontkomen,
wreed smelt kort geluk van veilig duister dromen
Spiegels ontweken maar nooit ontsnapt aan ogen,
doorweekt van tranen menige dood overwogen
Geboren door geschater jij eigen lichaamhater,
gekerfd haat in jou, brandend achter elke mouw
Zij weten je te vinden en jij moet het horen,
verminkend woord…
levensspiegel
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.567 in de spiegel van je leven
kijk je werkelijk nooit alleen
kansen krijgen, kansen nemen
vertrouw die kansen om je heen
(geïnspireerd door Claudia’s van Eck “Levensmoe”)…
badpakblues
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
1.844 gewogen
haar geest vraagt om die zekerheid
doch de cijfers hebben niet gelogen
zij voelt zich eindelijk bevrijd
teneinde is haar oorlog, strijd
tegen de gehate grammen
teneinde is de oorlogstijd
weer tijd voor boterhammen
belegd met jam, worst, kaas
belegen, oud, komijn
haar lichaam weer de baas
geen woord meer over “lijn”
en in de spiegel…
Weg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.067 IJzige kou dringt naar binnen
Sneeuw bedekt de aarde met een zachte deken
De duisternis komt gauw
Je loopt vlug
Je warme adem maakt wolken
Je ogen zoeken
Je bent moe
Vlucht in de duisternis
Je ziet jezelf in het spiegelende ijs
Voor de laatste keer
Bloed dampt
Vormt rode vlekken op een wit tapijt
Je huilt
Een laatste snik
Eeuwige stilte…
zelfs jij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.195 ook jij kunt niet in alle spiegels lezen
omdat slechts één het ware beeld je toont
laat zien wat is en komt zelfs wat ooit is geweest
en 't altijd maar veranderen vrezen
’licht’ tot het duister zeggen moet - al trekt het
onberoerd in eigen verten weg
te wachten tot jij ook jouw schaduw bent
en van je houden durft omdat jij eindelijk kent…
Ideeën over doodgaan
gedicht
2.6 met 42 stemmen
38.319 word ik een eeuwige spiegeling in dood later?
een oneindig afdraaiende ring van herinneringen?
een longitudinale trilling? een uitstrijkje vlakte?
vloei ik op het niets als inkt op ongegomd papier?
--------------------------------------------------------
uit: 'Lopend licht', 2001.…
Werkelijkheid
gedicht
3.2 met 41 stemmen
17.351 De spiegel keek wit
van schrik naar de kamer, die barstte,
scherven van een onleesbaar gedicht.
Zo geschiedde in alle kamers waarin ik
was opgesloten, in theorie. Elke deur
vastgezogen door niets, het luchtledige.…
dag opa
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
2.079 de Grijze komt soms
op visite, hij neemt dan
wat sprankel met zich mee
als hij weer Herwaarts gaat
en laat nog wat over
voor zij die achterblijven
een hand om vast te houden
ogen om licht in te zoeken
herinneringen ter vervanging
van ontbrekende woorden
spiegels op een toekomst
maar bovenal niets meer
dan jezelf daar tegenkomen
afscheid…