Alle inzendingen over kust

2296 resultaten.

Sorteren op:

De schoonste taal

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.097
Haar kent de negerinne Die 't voorwerp harer minne In schâuw der banans kust;- Haar kent de blonde schone Wanneer der bruide krone Op hare lokken rust; Haar woudnymf en najade; Die, waar zij jage of bade, Haar schoonheid ziet bespied; Zij huldigen 't vermogen Der taal van 's minnaars ogen, - Ach! waarom doet gij 't niet?…

December

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.839
Twaalf heeft de klok En 't jaar is uit; Door groten wordt Tot goed besluit Nog eens geschonken En braaf geklonken; Maar alle kindren liggen lang In zoete rust, En weten niet en voelen niet, Dat nog zo laat De Moeder aan hun bedje staat En stil hen kust Met in 't nieuwjaar háár eerste wens: Kind, word een braaf en deugdzaam mens!…

Neutrale zomer

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.723
Wees een genadig apollinisch licht en maak mijn kleine moeder, melkwit tegen de vliegtuigloze horizon, tot een mythisch wezen op een mythische kust, onkwetsbaar voor regen en de enorme details waarover de krant bericht: Hitler staat voor Polen, Xerxes doet Thermopylae. Ze lacht.…

Ebbenhout ter aarde

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.533
Mooi bleek de tint van vlas ogen verraden dat er liefde was natuur uitgezocht, vredig warm speelt met lichtgouden kopergloed dagen vertellen ons de hightlights benadrukken je eigenwijze tinten jongen, gerstenblond van haren nooit telt verlies de loop der jaren moedig zal het harde afscheid dragen vol ongeloof kust de eenzaamheid beeldovergangen…

RUTH

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.416
Als Orpa nu haar moeder kuste, Zo kleefde Ruth de moedloze aan: „Hoe zou de ik van u henengaan? Voor Ruth is zonder u geen ruste!…

De bibliothecaresse

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 792
De trireem vaarde voor Egypte’s kust. Het torenvuur scheen in de vallende nacht. Op dat moment kwam zij volmaakt tot rust maar in haar brandde ’t vuur op volle kracht.…

Verlangen naar eeuwigheid

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.035
Ontsteek uw baken op de kust! Gods lichtend Woord doe ons gerust En juichend binnen varen! Weg klip, weg branding die ons scheidt: Ons land van rust is de Eeuwigheid.…

Meeuwen.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.008
Blanker is witte kust in eindloos parelzacht.... Sneeuwiger lomer slag der sneeuwen meeuwenwieken.... De blanke stilte beidt het droomteer openkrieken Van hemel in de maanlichtluistre' augustusnacht.…

Vasco Nuñez de Balboa

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Indianenland Van kolonie Hispaniola Uitvalsbasis op Haïti Togen zij, conquistadores Naar het rijk van de Azteken, Incatempels der inheemsen, Indianen die hem hielpen, Vasco Nuñez de Balboa Scheepskaptein uit Badajoz Als gouverneur van Darièn Trok hij zonder een carte blanche Door rivieren, regenwoud Naar de Colombiaanse kust…

Toekomst

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 233
toekomst leef je niet Ze heeft geen vaste vorm Geen tastbaar gezicht Het is abstract Dat zich langzaam uitpakt Je kunt het niet betreden Zij mengt zich Met het heden Wat er nu gezaaid wordt… Legt zij morgen op ons bord Toekomst is altijd onderweg Zij is dichtbij en ver weg En wanneer zij verschijnt Is zij al voorbij Zodra zij het heden kust…

Rotterdam

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 7.456
Het is, of met haar water en wind, zij ons heeft opgevoed in ruimte en vergezicht, de kusten van onze toekomst tegemoet.…

Woeste zee

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.010
zou het zijn is dit misschien mijn wonder Ginds ga ik, zwiepend en zwaaiend, klotsend en draaiend Groter word het licht maar toch de wind is nog laaiend Golven vezwinden tot rust komt mijn gehavende boeg Wijkende winden beindigen mijn gezwoeg De lucht van de zilte zee wisselt met de zoete zachtheid jouwer landen Verleumd vaar ik naar de kust…
rob23 december 2006Lees meer >

DE AARDRIJKSKUNDE

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.237
duizend mijlen ver verwijderd van het strand, Ziet reeds zijn geest de reê, en kust zijn Vaderland.…

De avond valt, het wijde land wordt donker

poëzie
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.740
Mijn oude moede ogen werden levend, Zij keken over tak en bladen uit, Ik kuste deze en zij, antwoord gevend, Waren als het zingen van een fluit. Ik zag mijn grove trekken zich ontspannen, Ik hoorde naar mijn keel een stil geklop, Ik was niet meer aan d’oude plek gebannen, Daar was een teder iets, dat nam mij op.…

Ik ben mijn liefje kwijt.

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 939
Wij liepen altijd hand in hand, en kusten elkaar wel na elke tien meter lopen langs de waterkant. En koken kan ze als de beste, ze vroeg het speciaal aan mij: “Mag ik altijd voor je koken, ik wil altijd bij je blijven, want ik hou UNENDLICH veel van jou”.…
Peterdw.3 november 2009Lees meer >

Een doodkalme zee (haibun)

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 719
Onbekommerd ligt de kust erbij. Ik tel minstens drie vers gebouwde vaste paviljoenen. Opgetrokken in Noordwijkse retrostijl die me doet denken aan Normandische badplaatsen, aan ansichten uit de negentiende eeuw. Ik lees psalm 93 uit het Book of Common Prayer, Day 18.…

De kinderkruistocht

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.658
De mensen gaven hun warme pap En brood en vruchten en melk in een nap, En kusten hen, wenend om het woord Dat de kinderen lachend hadden gehoord. Want iedereen blijven Gods woorden vreemd, Behalve hem die ze van God zelf verneemt. - Zij zijn bij de haven op schepen gegaan En sliepen op 't dek tegen elkander aan.…

Vastklemmende handen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 483
Naar een kust waar rust bestaat, waar niemand de stroming verlaat. En telkens weer die pijn, dat oude, zoute zeer, van bijna samen zijn — en dan weer niet, telkens weer. Toch weet ik, zus, hoe ver de stroming ons ook draagt, dat ergens onder water nog dezelfde liefde vraagt.…

Ik lag te slapen op mijn bed

poëzie
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.235
Ik legde mij neder op mijn bed wachtende achterover, met mijn voeten schuif ik de stille sneeuw waarin ik lig, de fonklende sneeuw, die vult rondom mij zijn kristal mijn hals, mijn armen en het dal tussen mijn borsten, als ik blaas sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas, kristalletjesspel, mijn adem rust, ze dooien als het vel ze kust…

Ik lag te slapen op mijn bed

poëzie
3.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 4.496
Ik legde mij neder op mijn bed wachtende achterover, met mijn voeten schuif ik de stille sneeuw waarin ik lig, de fonklende sneeuw, die vult rondom mij zijn kristal mijn hals, mijn armen en het dal tussen mijn borsten, als ik blaas sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas, kristalletjesspel, mijn adem rust, ze dooien als het vel ze kust…
Herman Gorter18 november 2022Lees meer >

Turkse milieuzorg van Herman Wijffels

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.212
."* van die batteryen allang geslecht rest nu nog het gehucht Turkije langs Passageule verstrooide boerderijen één begraasd voor generaties Wijffels begroeiing lisdodden ranonkels bebroed vooral door grote lijsters met boomkikkers kamsalamanders gekoesterd zeldzame rode lijst-**ers wie zegt ach zo’n formateur je hebt ze te kust en…

Ter Levenszee

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.405
De morgenzonne kust en sust het kleurig deinend waterveld, der borst ontgalmt een breed 'hoezee!' ter schone zee, - ter levenszee! De kloeke maat, met glanzend oog, aanschouwt de grootse oneindigheid, oneindig diep, oneindig hoog, oneindig ver in 't vlak verschiet.…

Bramenplukgeluk

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 736
Hij huilde en hij kuste mijn hand. Ik kon mijn geluk niet op, net als hij.…

Kerkgebouwen spreken mij aan en toe....

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Paus in ademnood aan de hemelpoort de poort werd opengeduwd en hij als nieuwe dooie erin heel brak direct naar de ziekenbarak daar wachten Hem engelen met prachtige veren en zang zij veerde Hem geheel op en brachten pur sang Maria de Florence Nightingale van het Hemelse Koninkrijk FranzisKUS raakte geheel in vervoering en kuste…

Mijn vriendin

hartenkreet
4.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.052
Onze fantasieën over oude huizen aan italiaanse kusten verdwenen in de stilte waarin wij elkaar gingen negeren. Allebei misten we de zorgeloze middagen in een veranderend druk leven. Ze was een vriendin van mij.…
L20 oktober 2002Lees meer >

DE HAVELOZE.

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.191
Kwam in de droom mijn beeld u tegen, U tegen, als ge uw kindren kust! Denk u aan huis en haard onttogen, Van gade en kroost en brood beroofd, Denk u de misdaad boven 't hoofd; En - kunt ge 't - luik dan zorgloos de ogen!…

Aan mijn moeder

poëzie
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.014
geef me aan gene zijde, "Als de mond des doods mij kust, "Vader! geef me aan gene zijde "Wat ik hier niet smaakte... Rust!" Maar, bestervend op mijn lippen, Steeg de beê niet tot de Heer...…
Multatuli4 januari 2020Lees meer >

Subtropisch erotisch

hartenkreet
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.342
mijn natte gladde lichaam Onze tongen smaken zout en toch zo zoet Hij brengt me tot ongekende hoogtes Bemint mij alle uren tussen eb en vloed Ze slaakt opgewonden steunende klanken Beweegt haar tong teder langs mijn lippen Haar mond vol zinnelijke liefde op de mijne Tongen die vol onrust langs elkaar glippen Hij tilt me op en kust…
car en Haico14 februari 2007Lees meer >

Mijn kinderhoofd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 788
Ik kuste met mijn lippen de lippen van de ander. Maar niet in mijn hart en ook niet met mijn hoofd beminde ik waarlijk. Ik dacht nog een beetje toen met mijn hoofd. De meest simpele gedachten. En mijn hele gezicht verdween toen. Ik werd vele jaren later weer alleen wakker op bed.…
cornil15 februari 2012Lees meer >

De weduwe te Naïn.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Nog eenmaal kust zij 't lijk, maar kan niet wenen. Men slaat het windsels om, en voert het henen. De droeve volgt, op waggelende benen, Haars lievlings baar. Zij strompelt mee ter stadspoorte uit, en teder Staart nu haar blik op 't dierbaar lijk, dan weder Bedroefd naar God; haar tranen stromen neder, Bij luid geklag.…