2296 resultaten.
De schoonste taal
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.097 Haar kent de negerinne
Die 't voorwerp harer minne
In schâuw der banans kust;-
Haar kent de blonde schone
Wanneer der bruide krone
Op hare lokken rust;
Haar woudnymf en najade;
Die, waar zij jage of bade,
Haar schoonheid ziet bespied;
Zij huldigen 't vermogen
Der taal van 's minnaars ogen, -
Ach! waarom doet gij 't niet?…
December
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.839 Twaalf heeft de klok
En 't jaar is uit;
Door groten wordt
Tot goed besluit
Nog eens geschonken
En braaf geklonken;
Maar alle kindren liggen lang
In zoete rust,
En weten niet en voelen niet,
Dat nog zo laat
De Moeder aan hun bedje staat
En stil hen kust
Met in 't nieuwjaar háár eerste wens:
Kind, word een braaf en deugdzaam mens!…
Neutrale zomer
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.723 Wees een genadig apollinisch licht
en maak mijn kleine moeder, melkwit tegen
de vliegtuigloze horizon, tot een mythisch wezen
op een mythische kust, onkwetsbaar voor regen
en de enorme details waarover de krant bericht:
Hitler staat voor Polen, Xerxes doet Thermopylae.
Ze lacht.…
Ebbenhout ter aarde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.533 Mooi bleek de tint van vlas
ogen verraden dat er liefde was
natuur uitgezocht, vredig warm
speelt met lichtgouden kopergloed
dagen vertellen ons de hightlights
benadrukken je eigenwijze tinten
jongen, gerstenblond van haren
nooit telt verlies de loop der jaren
moedig zal het harde afscheid dragen
vol ongeloof kust de eenzaamheid
beeldovergangen…
RUTH
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.416 Als Orpa nu haar moeder kuste,
Zo kleefde Ruth de moedloze aan:
„Hoe zou de ik van u henengaan?
Voor Ruth is zonder u geen ruste!…
De bibliothecaresse
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
792 De trireem vaarde voor Egypte’s kust.
Het torenvuur scheen in de vallende nacht.
Op dat moment kwam zij volmaakt tot rust
maar in haar brandde ’t vuur op volle kracht.…
Verlangen naar eeuwigheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Ontsteek uw baken op de kust!
Gods lichtend Woord doe ons gerust
En juichend binnen varen!
Weg klip, weg branding die ons scheidt:
Ons land van rust is de Eeuwigheid.…
Meeuwen.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.008 Blanker is witte kust in eindloos parelzacht....
Sneeuwiger lomer slag der sneeuwen meeuwenwieken....
De blanke stilte beidt het droomteer openkrieken
Van hemel in de maanlichtluistre' augustusnacht.…
Vasco Nuñez de Balboa
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
560 Indianenland
Van kolonie Hispaniola
Uitvalsbasis op Haïti
Togen zij, conquistadores
Naar het rijk van de Azteken,
Incatempels der inheemsen,
Indianen die hem hielpen,
Vasco Nuñez de Balboa
Scheepskaptein uit Badajoz
Als gouverneur van Darièn
Trok hij zonder een carte blanche
Door rivieren, regenwoud
Naar de Colombiaanse kust…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
233 toekomst leef je niet
Ze heeft geen vaste vorm
Geen tastbaar gezicht
Het is abstract
Dat zich langzaam uitpakt
Je kunt het niet betreden
Zij mengt zich
Met het heden
Wat er nu gezaaid wordt…
Legt zij
morgen op ons bord
Toekomst is altijd onderweg
Zij is dichtbij en ver weg
En wanneer zij verschijnt
Is zij al voorbij
Zodra zij het heden kust…
Rotterdam
poëzie
3.6 met 15 stemmen
7.456 Het is, of met haar water
en wind, zij ons heeft opgevoed
in ruimte en vergezicht, de kusten
van onze toekomst tegemoet.…
Woeste zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.010 zou het zijn is dit misschien mijn wonder
Ginds ga ik, zwiepend en zwaaiend, klotsend en draaiend
Groter word het licht maar toch de wind is nog laaiend
Golven vezwinden tot rust komt mijn gehavende boeg
Wijkende winden beindigen mijn gezwoeg
De lucht van de zilte zee wisselt met de zoete zachtheid jouwer landen
Verleumd vaar ik naar de kust…
DE AARDRIJKSKUNDE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.237 duizend mijlen ver verwijderd van het strand,
Ziet reeds zijn geest de reê, en kust zijn Vaderland.…
De avond valt, het wijde land wordt donker
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.740 Mijn oude moede ogen werden levend,
Zij keken over tak en bladen uit,
Ik kuste deze en zij, antwoord gevend,
Waren als het zingen van een fluit.
Ik zag mijn grove trekken zich ontspannen,
Ik hoorde naar mijn keel een stil geklop,
Ik was niet meer aan d’oude plek gebannen,
Daar was een teder iets, dat nam mij op.…
Ik ben mijn liefje kwijt.
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
939 Wij liepen altijd hand in hand, en kusten elkaar wel
na elke tien meter lopen langs de waterkant.
En koken kan ze als de beste, ze vroeg het speciaal aan mij:
“Mag ik altijd voor je koken, ik wil altijd bij je blijven,
want ik hou UNENDLICH veel van jou”.…
Een doodkalme zee (haibun)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
719 Onbekommerd
ligt de kust erbij. Ik tel minstens drie vers gebouwde vaste
paviljoenen. Opgetrokken in Noordwijkse retrostijl die me
doet denken aan Normandische badplaatsen, aan ansichten
uit de negentiende eeuw.
Ik lees psalm 93 uit het Book of Common Prayer, Day 18.…
De kinderkruistocht
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.658 De mensen gaven hun warme pap
En brood en vruchten en melk in een nap,
En kusten hen, wenend om het woord
Dat de kinderen lachend hadden gehoord.
Want iedereen blijven Gods woorden vreemd,
Behalve hem die ze van God zelf verneemt. -
Zij zijn bij de haven op schepen gegaan
En sliepen op 't dek tegen elkander aan.…
Vastklemmende handen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
483 Naar een kust waar rust bestaat,
waar niemand de stroming verlaat.
En telkens weer die pijn,
dat oude, zoute zeer,
van bijna samen zijn —
en dan weer niet, telkens weer.
Toch weet ik, zus, hoe ver
de stroming ons ook draagt,
dat ergens onder water nog
dezelfde liefde vraagt.…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
2.8 met 10 stemmen
3.235 Ik legde mij neder op mijn bed
wachtende achterover, met
mijn voeten schuif ik de stille sneeuw
waarin ik lig, de fonklende sneeuw,
die vult rondom mij zijn kristal
mijn hals, mijn armen en het dal
tussen mijn borsten, als ik blaas
sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas,
kristalletjesspel, mijn adem rust,
ze dooien als het vel ze kust…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
3.4 met 41 stemmen
4.496 Ik legde mij neder op mijn bed
wachtende achterover, met
mijn voeten schuif ik de stille sneeuw
waarin ik lig, de fonklende sneeuw,
die vult rondom mij zijn kristal
mijn hals, mijn armen en het dal
tussen mijn borsten, als ik blaas
sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas,
kristalletjesspel, mijn adem rust,
ze dooien als het vel ze kust…
Turkse milieuzorg van Herman Wijffels
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.212 ."*
van die batteryen allang geslecht
rest nu nog het gehucht Turkije
langs Passageule verstrooide boerderijen
één begraasd voor generaties Wijffels
begroeiing lisdodden ranonkels
bebroed vooral door grote lijsters
met boomkikkers kamsalamanders
gekoesterd zeldzame rode lijst-**ers
wie zegt ach zo’n formateur
je hebt ze te kust en…
Ter Levenszee
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.405 De morgenzonne kust en sust
het kleurig deinend waterveld,
der borst ontgalmt een breed 'hoezee!'
ter schone zee, - ter levenszee!
De kloeke maat, met glanzend oog,
aanschouwt de grootse oneindigheid,
oneindig diep, oneindig hoog,
oneindig ver in 't vlak verschiet.…
Bramenplukgeluk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
736 Hij huilde en hij kuste mijn hand.
Ik kon mijn geluk niet op, net als hij.…
Kerkgebouwen spreken mij aan en toe....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
560 Paus
in ademnood aan de hemelpoort
de poort werd opengeduwd
en hij als nieuwe dooie erin
heel brak direct naar de ziekenbarak
daar wachten Hem engelen
met prachtige veren en zang
zij veerde Hem geheel op
en brachten pur sang Maria
de Florence Nightingale
van het Hemelse Koninkrijk
FranzisKUS raakte geheel in vervoering
en kuste…
Mijn vriendin
hartenkreet
4.7 met 24 stemmen
2.052 Onze fantasieën over oude huizen aan italiaanse kusten verdwenen in de stilte waarin wij elkaar gingen negeren. Allebei misten we de zorgeloze middagen in een veranderend druk leven. Ze was een vriendin van mij.…
DE HAVELOZE.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.191 Kwam in de droom mijn beeld u tegen,
U tegen, als ge uw kindren kust!
Denk u aan huis en haard onttogen,
Van gade en kroost en brood beroofd,
Denk u de misdaad boven 't hoofd;
En - kunt ge 't - luik dan zorgloos de ogen!…
Aan mijn moeder
poëzie
3.9 met 11 stemmen
5.014 geef me aan gene zijde,
"Als de mond des doods mij kust,
"Vader! geef me aan gene zijde
"Wat ik hier niet smaakte... Rust!"
Maar, bestervend op mijn lippen,
Steeg de beê niet tot de Heer...…
Subtropisch erotisch
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
3.342 mijn natte gladde lichaam
Onze tongen smaken zout en toch zo zoet
Hij brengt me tot ongekende hoogtes
Bemint mij alle uren tussen eb en vloed
Ze slaakt opgewonden steunende klanken
Beweegt haar tong teder langs mijn lippen
Haar mond vol zinnelijke liefde op de mijne
Tongen die vol onrust langs elkaar glippen
Hij tilt me op en kust…
Mijn kinderhoofd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
788 Ik kuste met mijn lippen de lippen van de ander.
Maar niet in mijn hart en ook niet met mijn hoofd beminde ik waarlijk.
Ik dacht nog een beetje toen met mijn hoofd.
De meest simpele gedachten.
En mijn hele gezicht verdween toen.
Ik werd vele jaren later weer alleen wakker op bed.…
De weduwe te Naïn.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.182 Nog eenmaal kust zij 't lijk, maar kan niet wenen.
Men slaat het windsels om, en voert het henen.
De droeve volgt, op waggelende benen,
Haars lievlings baar.
Zij strompelt mee ter stadspoorte uit, en teder
Staart nu haar blik op 't dierbaar lijk, dan weder
Bedroefd naar God; haar tranen stromen neder,
Bij luid geklag.…