2724 resultaten.
Liefde
poëzie
3.7 met 20 stemmen
6.023 Waart gij gekomen, toen ik u verwachtte,
Ik had met diepe vreugde u ingeleid,
Waar in het heiligdom van mijn gedachten
Ik reeds vol schroom uw komen had verbeid; -
Nu fluistert mijn verlangen uwe zachte,
Lieflijke naam met grote tederheid.
O Liefde!…
De Kus
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.923 Heel langzaam herleeft het verborgen Charlotje
Wanneer ik teder in haar heldere oogjes kijk ...
Een spannende trek hervleest zich tot glimlach
De kuiltjes verdiepen ... de stugheid verdwijnt...…
en nooit gevonden willen worden
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.633 morgen
het ‘t vroegste dauw weer steelt
waar vogels in de hoogste toppen dansen
om d’ allereerste zonnestralen
te bereiken en waar de lente jou begroet
met vuurwerk van wel duizend kleuren
gereed de zomer in te halen
’k zou willen nooit gevonden worden
en altijd daar te mogen blijven
enkel wat liefde op jouw lijf te schrijven
en warmte tederheid…
Stoer toch Zacht
hartenkreet
3.6 met 40 stemmen
2.377 lijf
Houdt het zonder mij niet uit
Ik geniet van je genegenheid
Weet nu liever een lieve man
Eentje die er altijd voor mij is
Waar je echt op bouwen kan
Ik moet lachen om je humor
Ogen stralend vol levenslust
Lol hebben we telkens weer
Jij geeft liefde ik jou de rust
Je tint mooi chocoladebruin
Brede torso stoer toch zacht
Kust me teder…
Passie
hartenkreet
3.1 met 50 stemmen
7.309 Schaamteloos rekte je je uit
verleidelijk, zoals je blik
die leek te fluisteren :
‘Ben ik niet mooi, o man ‘
O ja, eindeloos mooi was je
mooi als de dageraad
die naakt voortsnelt
over ongerepte sneeuw
Je deed mijn bloed ruisen
als de branding in de storm
de prangende hitte van passie
Toen verstrengelden
onze lichamen zich
worstelden teder…
zacht in manegeel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
996 van de
wolven in het bos
de fee
kijkt samen
met de prins naar
flonkerende sterren
gezichten
warm verlicht
door manestralen
reiken naar omhoog
een ster verschiet
en beiden elkaar
in de ogen kijkend
doen een wens
voelbaar klopt
zijn hart
haar liefde
door zijn bloed
kust haar blanke hals
ogen blij verrast
als hij heel teder…
Als een cactus
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
579 pijn
vocht jij fel voor overleven
almaar dikker werd de huid
met een scherp uitstaand verweer
steeds meer
wereld buitengesloten
ingehouden de zuivere tranen
slechts nog dan vergoten
als je onverwacht op krachten stuit
die zich naar je innerlijk banen
toch ontluikt er hier en daar
in weerwil van je harde schermen
een bloeiend teder…
Diep in het lila park
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.611 wondere bloem
op een vergeten eiland
een helderrood juweel
in een blauwe maanstraal
Toen fluisterde jij :
ik wil niet dat je weggaat
uit de lichtschelp van mijn hart
dat de liefdesroos verdort
en ons bestaan vergaat
in de wrede schaduw van het niets
Liefste, zei ik,
o liefste mijn
En ik streelde
de halmen van haar verdriet
mateloos teder…
Cyclus over jou en mij
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
3.121 Het druppelt
en klinkt kalm
de stem van mijn binnenste
goede mens
zeldzaam schoon
en teder
bezit ik je
Nu spreken we met rauwe tongen
woorden die voor niemand
bedoeld zijn
rollen als knikkers van een houten trap
verdwijnen in echo
niemand te beschuldigen
niemand te vergeven
de enige waarheid is
alles is een leugen
Weet je dat
als…
de eerste kus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
935 langzaam herleef je, mijn hartediefje
wanneer ik je teder in de ogen kijk
je mondje hervleest zich tot verlegen glimlach
je kuiltjes verdiepen, je stugheid verdwijnt
je frons vlakt zich uit en verzeemt zienderogen
wijl stilaan een tintel aan je blik ontspringt
je wimpers en neusje verraden ontluiking
sluiten de driehoek die zich punt in jouw…
Vol van genade
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.395 duisternis verviel
daar de aarde verwoestend had huisgehouden in het engelenkind
middels de duivelse geest die enkel de eigen adem bemint
eer het gras op wortels kan duiden, storten ruïnes nog duizendmaal in
en snijdt het zwaard in gebalsemde fundamenten van pijn en hellegewin
doch allengs in voortgang en licht verval voedt het zoet een teder…
o Late dag
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.121 - Ik weet me alléen te zijn in 't wijde, koele huis;
'k geniet mijn eenzaamheid; ik voel mijn vrees verblozen;
ik voel 't verleên vergaan in teder blaêr-gesuis.
Reeds neigt de zon ter rust en lijkt 't gerijs der mane.
Er is geen komst die hoopt; er is geen leed dat wijkt.…
Uit de nevel over het weiland
gedicht
3.8 met 16 stemmen
15.751 Uit de nevel over het weiland
met half-uitgewiste koeien
komt vandaag het werk van Mauve
bleek, allerzachtzinnigst boven,
daarna de gebroeders Maris,
weiden, bruiden, tederheid
in sluiers - die nog altijd waar is
maar uit een zó andre tijd.…
Laatste groet
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.186 Met trillende hand teder bespeeld weerklinken
de nu nog zuivere gevoelige snaren.
Met de strijkstok der ervaringen bespannen
met eens door liefde vrij wapperende paardenstaart haren.
Vreugdige melodieën camoufleren mijn
vrijelijk vloeiende innerlijke tranen.…
Het roosje.
poëzie
2.4 met 8 stemmen
3.195 Een jonge tuinman kweekte teder
Een roosje, dat zijn bloembed droeg;
Behoedde 't wel voor buiig weder,
En gaf het warmte en vocht genoeg.
't Was eindlijk zeldzaam schoon ontloken,
En menig had en kocht het graag:
‘Het is voorlang mij reeds besproken’
Was elk bescheid op elke vraag.…
La morte-saison 3 In het vondelpark
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
808 of schreeuwerig
in de kringen op het asfalt
langs paden zingen bloemen
hun reuk door het waas
van een zuchtende nevel
prikkelen de geest tot een "Regenbogen"
van droefheid naar verwondering
van doorweekte broekspijpen
tot de koude rilling
over mijn rug
als ik haar zie lopen
onder een zwarte hoed op hoge hakken
wipt zij haast teder…
Van de brug af gezien.....
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 verbindt de tijd, maakt zich
meester van eentonigheid, naar links
en rechts steeds onbevangen, in
verwondering voel ik het verlangen,
wat onontbeerlijk scheen, lost zich op
in een panorama van gedachten, soms
wild, soms sereen, gevoelens zo aards,
wat bij tijde weer verdween, spiegelt
het geluk in één moment gevangen, in
licht dat de tederheid…
Peters' klacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
538 zichzelf verliezen
in ogen diep
en heupen wijd
een vol pension verblijf
in aanverwante zielen
waar het menu vertrouwd is
en de taal gekend
kom, laat mij je lichaam breken
ik zal het consacreren
met gepaste tederheid
neem en eet dit lichaam
dat uw milde hand ons geeft
zo simpel is dat
en meer moet dat niet zijn…
IK DENK AAN U
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.824 De hals, een blanke zuil,
gaat in ’t gedreven licht der tedere lokken schuil
die, fel doorschitterd, er de matte glans van doven:
Zo smelt voor ’t middagvuur de witte wolk. Zo laat,
wanneer de morgenbleekte in ’t eerste goud vergaat,
de lucht haar vochtig waas zich van de zon ontroven.…
Spiegelstad
gedicht
3.1 met 10 stemmen
3.259 .
-----------------------------------------
Uit: Sloop de stad met tedere woorden, 2009…
Dankzij Iris
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
588 De woestijndieren vragen erom om te worden
bereden, zo teder zijn ze afgebeeld, hun
oeraardse aanwezigheid doet de snelheid van
strakke, mannelijke treinen wegvagen. De rust
van het langzame wandelen van deze dieren
zet onze cultuur rap in de schandpaal.
Dankzij Iris slaap ik gerust.
Alsof ik door haar ben gekust.
Diepbewust.…
Gij die vuur en liefde zijt...
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
529 Adem Gods die suist heel zacht,
teder mededogen,
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.
Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van 't Rijk verhaast,
met ons heil verweven.
Geest van eenheid, Geest van licht,
oeverloos verlangen,
wijsheid die de hartstocht richt,
juich in onze zangen.…
IK KUS JE TOT JE SLAAPT
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
849 Stille woorden tot jou spreken
zachtjes fluisteren wijl je gaapt
Sterren die langzaam verbleken
en je louter kussen tot je slaapt
Jou erg lieve strelingen maken,
liefdevol spreken van jou, schat
Vannacht zal ik over jou waken
nu ik in jou het schoonst omvat
Teder fluisterend tot jou praten
terwijl ik je door de haren streel
Jou aldus mijn…
's Nachts
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 ‘s nachts zullen handen, andere dan de mijne…,
mijn wang strelen,
mijn huid verkennen, teder doch doeltreffend,
me liefkozen, beminnen..
Dan voel ik zijn warme adem in mijn hals,
zijn kloppende hart tegen mijn borst
als hij mijn voorhoofd kust.
’s nachts,
dan zal hij zijn armen om mij heen slaan,
mijn jankende, bonkende hart kalmeren.…
Tovenaar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
570 Op welke manier dan ook;
hij is overal in zijn aanwezigheid,
heb jij me doen leren
grote meester, maar ook
diepzinnig gegroeide tovenaar,
die het zo intens goed bedoelde
met mij, en zwaar meevoelde
en me liet proberen
voor mezelf een geheel eigen weg te beloven:
waarin een kleine, smalle
lieve tedere bloem bloeide.…
Wij hoorden 't laatste zuchtje glippen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.270 En vriendenhanden beurden teder
Eerbiedig hem van Moeders schoot
En brachten 't lijkje in de andre kamer;
't Was ijdle voorzorg, die ze ons sloot.
Want wij, wij legden ons ter ruste,
Verwonderd, dat wij 't konden doen.
Na twee ontzettend bange dagen
Verkwikte een korte nacht ons toen.…
botersla
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
637 evengoed geen sla van de mode
niet annorexia in zakjes met
gemengde priksla of hooguit stiekem
nog malse vette pronte kroppen
die bijeengepropt liggen in
plastic kratjes op de groenteafdeling
zonder krullen of roodgekleurdheid
of suggesties van eiken en verte
of de zilte smaak van Zeeuws wier
dus was de botersla en scheur 'm
teder…
Herfstregens op het Dodenhof
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
812 Voor jou boog ik zo diep
- voor de dromen in jouw mooie blik
Laat mij nog eenmaal in jouw hart gedijen
sluit mij in met tederheid
- voordat de herfstregens kletteren op mijn Dodenhof…
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Onze gezichten beginnen te vervagen, de
klank in onze stemmen is bijna ontkleurd, hier
sluimeren geheimen van het leven, het einde
draagt de tederheid zoals het werd gegeven.…
Stille liefde.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.311 Onze lippen beroeren elkaar
teder en fijn tijdens
een gloedvolle kus in
de regen
woorden zeggen soms veel
maar wij hebben gezwegen al
rust er in dit hondenweer op
ons misschien toch nog
een zegen.…