2670 resultaten.
De rust in zijn stem
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.730 Hij, die zong van eenvoud
en verlangen, met een stem die troost
bracht aan verloren uren, die het kleine groot maakte,
het alledaagse bijzonder, en in elk refrein een stukje menselijkheid verborg.…
denkend aan…
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
287 jaarplan afgeklopt
met gezonde doelen en cijfers
symposium rond
op van die laatste puntjes na
prompt de prompt gevonden
maar de trainee die alsnog vergat
wat ook ik niet meer wist
maar uiteindelijk toch in een laatje
of achter een deurtje zat
dat was nog uren zweten
voordat ik naar huis kon
weer warm eten bij de buren
dat gelukkig…
Huisbezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
290 Het licht valt op vaste uren binnen
en raakt telkens dezelfde lege plekken.
Er is niets verschoven.
Ik blijf buiten tot de lantaarnpalen aangaan,
tot mijn adem zichtbaar wordt in de kou.
Dat is tenminste iets
dat vorm heeft.
De buurman staat bij de heg.
Hij stelt de vraag die hij geoefend heeft.
Ik kijk naar de ramen.…
Wandeling
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
261 In Munnekeburen
kon ik uren turen
naar witte wolken in een sloot
naar het koolzaad dat ontsproot
de paarden-boterbloemen in de berm,
het verse groen weer aan de struiken,
afgelegen van verkeer de huizen
alleen met boot of lopend aan te komen
Ik waande me,
zo stil en fris de lucht,
in de bergen even
En dan de ooievaars,
die er zweefden…
Buren van de Nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
240 De nacht viel
zwaar
een lage toon
hun leven klopte
door haar woon
zij vouwde stil
met dagen klein
liet hen de maat
van alles zijn
twee honden aan
haar zij,geen
mens meer dicht
geen burenvrij
zij hield de wacht
droeg de schrik
de stilte ademde
te dicht,te dik
hij boven haar
als wakend oog
die door de uren
mee bewoog…
De grens van het genoeg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
171 We openen de kranen verder,
stapelen de uren en de smaken op,
tot de tafel buigt onder het gewicht.
Maar ongemerkt kantelt de wet.
De honing op de tong wordt bitter,
het warme licht schroeit de ogen blind,
en de overvloed die moest beschermen
sluit de vensters naar de buitenlucht.…
Schemerjurk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
325 alsof de wereld gisteren van glas was
Jij staat daar stil, een breekbaar beeld
waar de vroege zon zachtjes mee speelt
de schaduw wijkt, de dag ontwaakt
terwijl het licht jouw contouren raakt
jij bent de vrouw van wie ik houd
die jurk die past zo mooi bij jou
een zucht van wind neemt nevel mee
een droom vervliegt, de zon brengt goud
De uren…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
337 Grijs haar en rimpels
maar in mijn hart glanst nog steeds
je vertrouwde lach
In de stille uren waarin je aanwezigheid
als een zachte stroom door mijn gedachten beweegt,
blijft een onverwoestbaar licht zich openen,
een warmte die elke schaduw tot rust brengt.…
Voetafdruk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
143 De aarde ademt door, traag en onverschillig,
terwijl de klok de laatste uren weg tikt.
Ik sluit mijn ogen en laat het rennen los;
als de menselijke voetafdruk vervaagt,
wint de natuur haar eigen adem terug.…
Dwaas aan de Poort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
285 Het is een decadente tocht, een traag verlies
van dromen die te droevig zijn voor deze late uren.
Want het leven, zo herinneren de kronieken ons,
schenkt beurtelings voorspoed en bittere tegenspoed,
en de tijd kent geen genade wanneer het lot voltrokken is.…
Het verre Zuiden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 Loom schuift de trein door die leegte en stilte,
het zijn uren of dagen, wellicht ook weken,
in die wereld van zand als een wazige deken.
Mijn gedachten vervloeien, emoties vervagen
en langzaam verdwijnen de rails in het zand.
De trein zonder mij komt zuchtend tot stilstand.…
Terheijde aan de Zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
657 zwelgen van de zee
ze zoeken licht verzuim
bij golven in het schuim
mijn opa zat op het heijsche duin
pruimend op tabaksche pruim
te turen in d’eindeloze horizon
scheepjes zoekend in de avondzon
voor hem d’ eeuw’ge stilte
geen gezwatel over zilte
pakte hooguit een traantje mee
van het zoute water van de zee
hij zat er van de vroege uren…
Ijsbloemen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.208 Ik ben je droom ik kom bij jou
ik help je uren verder door de winterkou
wees maar niet bang, ik ben een vrouw
ik ben zacht en stil en helemaal wat je wou
Alles zal veranderen vannacht
Alles moet veranderen vannacht
Alles mag veranderen vannacht
De tijd heeft alleen maar gewacht
Door diepe sneeuw en pakken ijs
breng ik jou naar je paradijs…
Eerste vriendje...
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
3.698 Ik was nog maar een tiener
Jouw jaren telden 'n weinig meer
We waren verliefd op elkaar
Dat jij me wilde, was een eer
Hand in hand, kusje op de mond
Uren wandelen op het strand
Verliefdheid in onze ogen
Ik vond het reuze interessant
Maar echte liefde was het niet
Dat is ook duidelijk gebleken
Want na verloop van enige tijd…
Schijngeluk
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.440 Vannacht was zo lang
Te donker en te bang
Uren voorbij gegleden
Leeg en moegestreden
Ik ben niet meer nodig
Mijn zijn is overbodig
Jouw hart is onbetwist
Ruw van mij weggegrist
Vannacht eindeloos stil
Wakker tegen mijn wil
Ik streel zacht je hand
Jij bent in dromenland
Je hebt me vaak gekwetst
Uit je dikke nek gekletst
Beloftes…
De Herdersstaf
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.806 Ik beidde 't eind de pijn bleef duren,
terwijl ik wachtte, werd ik oud,
ja al die zware langzame uren
had ik Gods handgreep om mijn hout.
Ook nu nog, maar wie klaagde of morde,
niet ik, die't lijden alles gaf,
want onder 't werk, zie ik hem worden
de slanke gave herdersstaf.…
De reis van eeuwig zijn
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.135 het toeval deelden
zonder woorden
gelijktijdig de plaats ontmoetten
alsof ze voelden
hoe de doodstrijd langzaam binnensloop
het lichaam zich klaarmaakte
voor de reis van eeuwig zijn
er kroop angst in hun gemoed
nu ze de verduistering zagen
(dit was anders dan de andere dagen)
en wolken die het zonlicht verstopten
voorspelden zwarte uren…
Lome traagheid der dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 In lome tred tikt traagheid door de dagen
lobbig liggen de uren onder de zon
verdampen en vervliegen tot zuchten
in dit magische moment van ‘nu’
in de nacht flonkeren sterren
vanuit een steeds verder schijnend firmament
de koele bries draagt duisternis ongezien
tot de grens van het ochtendgloren
vogels jubelen de morgen toe
overtreden…
Brieven aan Plinius I* )
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.354 vruchten rijpen aan de warme muren,
vergeet dat niet: het zijn de laatste uren
van de zomer. warmte, niets kan nog gebeuren.
het zijn de stille dagen van het jaar,
want alles wordt geduldiger gedragen
in veelvoud van de laatste dracht.
september weet wat dierbaarheid betekent
en liefde tekent schaduwen van was.…
In het voorbijgaan
gedicht
2.7 met 17 stemmen
10.908 , een lichtspel de middag
een doek over de kop een droom, wie
slaapt wordt vroeg of laat
wakker als een ander (met kleurige
veren beplakt of begroeid, de oren gespitst)
springt uit de varens wuivend
te voorschijn; elke ochtend begint
weer van voren (ruggelings valt herinnering
binnen) wij kijken liever
niet achterom, een ruis de eerste uren…
Liefde op afstand
hartenkreet
3.0 met 18 stemmen
2.096 Mooi van binnen, mooi van buiten
Elk meisje is mooi als een schilderij
Voor niemand zal ik mijn ogen sluiten
Maar jij bent het zelfs allebei
Ik kan uren naar je kijken
Ik kom nooit meer van je af
Het beeld van jou zal nooit meer wijken
Neem je mee tot in mijn graf
Opeens zie ik je lopen
Helemaal alleen over straat
Mijn mond valt…
De verwachting
poëzie
2.9 met 11 stemmen
3.390 De tijd is onschuldig,
Altoos zich gelijkend,
Vervliegt hij ook nu;
't Bedwelmend verlangen
Der liefde, maakt uren
Tot kwijnende dagen -
De liefde is dus wreed.…
Overtocht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
764 ik wou dat ik
in zevenmijlslaarzen
hink stap sprongen kon maken
op een springplank
waar lavendel blue weelderig bloeit
in de vaas van jouw ogen
dicht bij elkaar
(al wat we aan liefde hadden samengebracht,
op vingertoppen licht)
voetstappen vinden
vlijt gekeeld donzen uren
die wiegen onder de naakte zon
balletten in jou en mij
als (…
Was het goddelijke 't lieve leven leven en de lieve dood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
527 En straks komt ook weer lente met al haar ogen
De dagen van schoonheid en gedogen en begrepen
Om de uren van dagen ook het gloren te verslepen
En al wat lokt zonder dat iets wrokt.
En al wat lokt zonder dat iets wrokt.…
In memorium. Lieve zoon.
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.992 De klok sloeg gewoon zijn uren.
Het verdriet dat voor altijd voort zal duren.
Het verlies van een kind slijt nooit.
Op de grafsteen staat geschreven:
Dag lieve jongen, tot ooit.…
Op zoek naar morgen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
944 van een ongekend bomenland
naar klanken van muziek
opgeborgen in mijn hoofd
van verwachting
die nog bedolven is onder
een drukkende hemel
met schuivend zand onder de voeten
kan ik de deur weer open laten staan
en het huis met frisse wind vullen
kamers wil ik voeden met nieuw zweet
uit haast verkalkte poriën
ja, in deze nog oude uren…
Bij de dokter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
517 Gisteren veel glazen bier getorst
en nu, zeven uren later
sla 'k me driemaal op de borst.
Heb 'k misschien toch weer een kater?…
VROEGER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
883 glijd ik er stap voor stap mijn leven in
Duizend vraagtekens tekenden zich af
onder zachte, schone toekomstmuziek
Denken aan het nu was veler maatstaf
morgen bleef verborgen in het mystiek
Onmetelijk langzaam vergleed de tijd
een dag kon bijna wel een week duren
Tot je zestiende was ‘t een eeuwigheid
maar bij je lief duurde een week, uren…
Zomermiddag
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.877 Het licht, kristallige bronne,
Vliet met de uren zo stil van de zonne...
Hoor 'k het licht, of de soezende boom?
Licht, geuren en vormen versluim'ren
Tot één onbeweeglijke droom.…
Nieuw ongerept en onbetaalbaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 Het was hagelnieuw nog totaal ongebruikt,
ongerept en zo rein het was zoals het was,
maar nu al een paar weken oud,
het nieuwe jaar, lag te wachten op de klok
van twaalf uren,
toen die sloegen kon het nooit meer lang duren,
of het nieuwe jaar begon, jawel het was daar!…