3362 resultaten.
Bij de kerk
poëzie
3.4 met 23 stemmen
5.874 Daarboven mij drijft een wolk
In de blauwe morgenlucht,
Beneê gaat het vlindervolk
In een wapperende vlucht,
De mensen zijn naar de kerk -
Wat is de morgen weer rijk!
Ik denk aan een heel mooi werk:
Een Maria van Van Eyck.
Wat was het toen innig rein,
Toen elk nog wat lieflijks deed -!…
Vluchteling
netgedicht
3.4 met 320 stemmen
66.320 Kleine witte duif
vertel me wat je ziet
tijdens de lange vluchten
wanneer je drijvend op de wind
de weg naar ‘t nest zo feilloos vindt
langs blauwe of bewolkte luchten
Kleine witte duif
je hart is vol verdriet
ik lees de droefheid in je ogen
waar de onrust schemert; vaag
je vleugelslagen worden traag
het weten heeft je moe gevlogen
Kleine…
bekoring
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.815 schaamte kou en droefheid
trekken op en vluchten vogels
gonzend in het grote donker boven ons
woensdag 6 februari 2002
zonneleen de episoden van amos 68…
Vogelpest
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
748 onzichtbare hand
Treurden wij samen
boven het uitgestrekte
nu zo lege land
We hielden noordoost aan
zoals onze ouders
en ontelbaar anderen vorig jaar
We kenden de dreiging
waar het einde loerde
en ontweken het gevaar
In de weidsheid
van de horizon
was alleen de blauwe lucht
Niets dat bewoog
riep of snaterde
alleen wij op de vlucht…
Nog eens een sonnet
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
585 Dat vers zou moeten zingen in de morgen,
door niets zich laten storen in zijn vlucht;
maar ja, volwassenen zijn vol van zorgen
en zien vaak niet het blauwe van de lucht.…
Najaarstrek
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
892 devies
bij zo’n vrolijk stemmende betuiging
een verwarmende trek naar het zuiden
om drukbezette terrassen te beproeven
zonder jassen in volle zon te vertoeven
en het carillon op ‘t Vrijthof horen luiden
nu de wind uit het oosten hoogtij viert
zijn zelfs de meest doorgewinterde snavels
met opvallend kleurig herfstblad versierd
vogels vluchten…
Ooit.
hartenkreet
4.0 met 39 stemmen
4.510 Huiselijk geweld; nergens kan ik heen
vastgeketend aan jou, afhankelijk verklaard
Vrijheid ontnomen, de deur is op slot
Eenzaam wacht ik op de vrijheid die ooit zal komen,
eens zul je vergeten mij op te sluiten, en dan ren ik,
dan vlucht ik
Nergens kan ik heen, zonder vrienden…
Alles heb je mij ontnomen
zelfs mijn vertrouwen, liefhebben…
Elckerlijck
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
771 Weer spinnen Nornen winter in de lucht
En duiken eksters steil een curve omlaag
De weg in waar zij vallen uit hun vlucht.
Zeg, ongenode gast, leen mij je oor:
vanuit het water en de woestenij
bereiden vogeltroepen trektocht voor,
vliegen met van dood geladen spoor
en vallen samen op een einderlijn
Wat wil jij, Dood?…
De tijd even vergeten…
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 in het
laatste schoolkwartier,
vliegerpapier versleten
in een straffe tegenwind,
verwaaide jaren vol
geheimen, liet zich de
toekomst niet raden,
voorspellende tekens
zijn niet te rijmen, in
de tweespalt van de
ongeplaveide paden,
waarvan het gebroken
asfalt niet bleek
te lijmen, verblindt
door zwaluwen in hun
onbreekbare vlucht…
De geuren en van linden en van coniferen
poëzie
2.8 met 10 stemmen
1.827 Maar hoger wis dan vol en edel zingenot
Is nog de steile vlucht van de verloste geest,
Die, stijgend hoog en hoger, volgt het oud gebod,
Dat rijker vreugden schaft, dan enig werelds feest.…
Meer dan stof alleen….
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.149 beelden,
wind verscheurt de in zout vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en
maan, naar gelang ze verder of dichter
bij ons staan, een belichaming van
troost, stuwt levenskracht van de
diepste wortels naar een mensenkroon
en omkranst een waardig gezicht,
een blijk van verwondering over
natuur en de trek van vogels in
een laatste vlucht…
Het leek zo leuk
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
2.601 Hij zou een of andere crimineel
Terug moeten betalen
Niet met geld maar met diensten
Probeerde hij me over te halen
Geld was niet meer genoeg
Mijn lichaam moest ik geven
Om zo geld te verdienen
Zodat hij daarvan kon leven
Steeds meer mensen
Vaak zijn vrienden
Kochten mijn lichaam
Alsof zij het bedienden
Ik probeerde wel te vluchten…
KERSTMIS
hartenkreet
2.8 met 25 stemmen
3.408 Mensen op de vlucht,
hun bezittingen, op de rug.
Alleen geweld om hen heen,
een mensen leven telt hier niet.
Het zal hier geen Kerstmis zijn,
er heersen alleen angst,
pijn en verdriet.
Vrede zou het moeten zijn,
maar wat hij hier ziet,
doet hem alleen maar pijn.
Geen Stille of Heilige Nacht,
dus Soldaat houdt de wacht.…
Superheld te laat
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.421 In de toekomst ligt verslaving
evenals in die goeie ouwe tijd
De uitdaging van het heden slaat
je als altijd opgewekt in het gezicht
maakt alert, aan pijn niet gewend
Jij wil niet bitteroud en verzuurd
zo een die zich aan dieren hecht
op de vlucht voor menselijke intimiteit
het raakt te hard en gaat voorbij
Alleen muziek heeft je verzoend…
- De bron werpt de steen -
netgedicht
4.3 met 48 stemmen
605 Bronnen, moraliserende getuigen
Metamorfosen
blijken zich te weerspiegelen
vluchten weg in fantasie
non-verbaal.
De bron van het leven
illustreert zijn waar gelaat.…
Vers gedolven lucht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
665 Ontgonnen ontstaan er bronnen
waarmee men tijd en land wil
winnen en oude lagen afgraaft,
gestaag beklimt een kind de
helling waarboven speelse winden
geduldig zand te spinnen staan,
slaan vlinders vleugels uit om
in de zachte schaduw van een
kind een innig lied te zingen
over een gedroomde vlucht,
ongeduldig, ruisen diepe
verlangens…
Voorjaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
786 Een lekker warme tijd breekt weer aan
De bittere kou is eindelijk uit de lucht
De lange strenge winter is op de vlucht
Al heeft die wel goed zijn best gedaan.
De vogeltjes in de tuin tsjilpen maar door
Zij verheugen zich ook in deze tijd
En zingen hun lied uit dankbaarheid
Zo met elkaar is het een geweldig koor.…
Vuurberg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
425 wanneer avonden rood kleuren
stijgt de mens voor een laatste
maal boven zichzelf uit en zoekt
op vleugels van aflandige wind
naar verloren gewaande duiten
jij schatert, spuugt dansend uren uit
en heel ver bergt ijskoud de zachtste
keihard gespaard magma voor een hete
finale stoot als het volk zich wanhopig
afvraagt hoe laat de volgende vlucht…
in eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
550 Gestolde liefde, talloze jaren
Al jong gekoesterd in de oude tijd
Ontdooit ontspringt zij weder
Alleen en onbeantwoord zij
En dreigt zij weer te stollen
Maar nu voor d'eeuwigheid
Mijn lief, mijn dagen en mijn nachten
Voelt mijn hart dat naar je smacht
Kom en rust in liefde bij me
En blus mijn hartstocht nimmer uit
Vlucht, oh twijfel, volg…
eenzaamheid
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
783 eenzaamheid,
ik voel het in de lucht
het is nu tijd
dat ik voor je vlucht
een leven lang geluk
een leven zonder zorgen,
had je mij beloofd,
ik voelde me geborgen,
met al jouw droomkastelen
kon je mij bespelen,
hopeloos verliefd,
kan het jou wat schelen?…
Bezetenheid
hartenkreet
1.2 met 5 stemmen
676 Totaal afgewezen door de correcte zielen,
vluchtte ze naar andere steden, trachtte
zichzelf te nestelen, wat geheel mislukte.
Ze werd alsmaar gekker en verlangde soms
weer naar haar meest ware geliefde, maar
die had ze zo zwaar mishandeld, dat ze
niet terug durfde te komen.
Ze stierf eenzaam. Net als haar ware geliefde.…
Boven het land
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 wensen
bloemen zien te kleuren in hun kleur
zwemen dennen in het bos hun zachte geur
de paden dragen zonlicht zonder mensen
als ik mij laat zweven boven vennen
waar het water krabbelt in een zucht
spiegel ik en zal mijzelf herkennen
nu siert en ademt hemelsblauwe lucht
wolken die hun noodzaak onderkennen
willen droge aarde gieten zonder vlucht…
Geblokkeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 Gedachteloos staren naar drukke straten
stroming van komen en van gaan
verstoppend in machteloos vluchten
verstikken in adem van overleven
terug is de weg geblokkeerd
voorwaarts door dierlijk instinct gedreven
geen richting bepaald naar duidend doel
slechts één brede snelweg is heilig
het eindpunt ligt ergens achter de horizon
terug is de…
Geprevel van orakelen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
522 het lonken naar de maan
steels zoek je de bezem
en waar schaduwen de bomen
raken ga jij ons verlaten
snel als een vage veeg
langs gelig licht zoek jij
de kring van paddenstoelen op
het gezang en dansen rond het vuur
eindigt met geprevel van orakelen
in het vroege ochtenduur
dan is de samenkomst voorbij
vlieg jij in snelle vlucht…
Hinderlaag?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
472 ´Je projecteert je angst, wat
gebeuren moet gebeurt,‘denk je
hiervoor vluchten, dat vermijdt?’
je wilt niet geloven wat ik je
zeg te snappen, ben je daarmee
de dreiging kwijt?´
´Een muur rondom, is dat een
reden om ommuurd te blijven?…
impressie van het onzichtbare
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
678 stem
waarvan waanzin zich
niet meer lost
het is wat het is
en geloven was nooit
een waarheid
slechts een ontbinden
van gedachten zonder
gezicht
waar wil je dat ik sterf
mij te grijpen leg,
vierhoofdig
in de onmacht
op lippen droog
doorzichtig zoals het water
geweven uit het maanzand
waar overwintering
de buitenstaander doet vluchten…
LANGZAAM GAAN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
585 Het schone morgenstrand
ligt blank en leeg
onder een vlucht zwanen
laat hun zingende vleugels
schuchter weergalmen
steunt die weemoedige stem
van teer wellend verlangen
naar geheime verte
de witte vogels
vliegen tussen doffe zee
en vroeg wolkengrijs
vol onvoorspelbaarheid
die rustig wacht
waar hemel en water
elkaar ontmoeten
verdwijnen…
Wijze woorden*
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
5.129 Dat de tijd alle wonden heelt, maakt recht
wat krom is, de onbuigzaamheid een goed
dat vluchten op vergeten lijken doet
en waanbeelden tot werkelijkheid vlecht.
Inhouden doe ik adem of jouw bloed
aan de familieband nog waarde hecht.…
Liefde VIII
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.226 mij door u ontstolen,
Het stromenzilver, 't rood der gladiolen,
Het blond der duinen, 't blauw van zomerweer,
De vlucht der vlinders, die om bloemen dolen,
De zachte pracht van rozen en vogelveer,
Het goud van herfstloof en het brons der peer,
De lach der zon en de ogen der violen.…
VOORBIJGANG
gedicht
4.0 met 3 stemmen
4.611 Het wezen der dingen is vlucht.
Het wezen der ziel is verdriet.
----------------------------------------
uit: HART VAN BRABANT (1936)…