3479 resultaten.
Desdemona
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.280 spijt
van tranen niet bestemd om ooit te drogen
Toen wij nog kansen raapten en bevlogen
beloftes deden aan een eeuwigheid
toen onze onschuld lag in onvermogen;
in naam der liefde trof ons geen verwijt
Het waren leugens die de waarheid smoorden
zo ook jouw handen in mijn ondergang
door slechts uit jaloezie gesproken woorden
Nu dood spreek…
Valentijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.113 En hardop hoorde ik mezelf toen spreken;
'dat elke roos symbool staat, wit en rood,
voor al wat veertien jaren is gebleken.
Zolang de liefde onze bondgenoot kon zijn,
wij ons door hartstocht lieten sturen,
bracht elke slag ons dichter bij de dood.…
Weg
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
910 wat nog tot mij komt
je lach, je geur, de blik in je bezielde ogen
ze lijken nu al eeuwen heen
Men zegt: je sterft als je bent vergeten
ijle lucht – slecht doorbakken bovendien
je bent weg
drie woorden: al wat blijft in ommezien
Toch kan ik jouw nummer nog dromen
mevrouw Lefeber huist daar nu
het stoort haar niet
wanneer ik jou weer spreken…
in de stilste nacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.938 in de stilste nacht
van korte dagen
spreken vragen luider
in verhaal een taal
die dwingend is
die handenwringend
schrijnt omdat er nooit
een oplossing verschijnt
die draagbaar is
voor beide kanten
ook de kribbe had
daarmee te kampen want
in het onbevlekt ontvangen
van Maria nam ook Jozef
zijn gereedschap mee
ik zag die…
naamloze geur
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.212 uitgestrekt als een
dalende springer
met parachute
lig ik op pril gewas
nog amper bovengronds,
ik spreek over gras
stengelachtig
en broos van natuur
als het ware zacht neergevlijd
maar zeker tot dragen bereid
zo woel ik met mijn lippen
wat kort geplukt
maagdelijk groen
en aanschouw
de steltlopende snippen
die door weinig…
Schoenen van beton
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
921 de berg die ik moet beklimmen
kijkt mij dreigend aan
op schoenen van beton
en met een hoofd vol veren
een luid bonkend hart
dat bijkans bezwijkt
ga ik het toch proberen
ik spreek mijzelf moed in
maar ja, die schoenen
ze wegen me zo zwaar
toch kom ik worstelend boven
en zie daar klip en klaar
mijn woorden als schichten
aan de wolken hangen…
Schoenen van beton
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.318 de berg die ik moet beklimmen
kijkt mij dreigend aan
op schoenen van beton
en met een hoofd vol veren
een luid bonkend hart
dat bijkans bezwijkt
ga ik het toch proberen
ik spreek mijzelf moed in
maar ja, die schoenen
ze wegen me zo zwaar
toch kom ik worstelend boven
en zie daar klip en klaar
mijn woorden als schichten
aan de wolken hangen…
tot ik je ken
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.453 zo graag is het
dat ‘k stil op zachte lippen
rust mijn mond
laat zwijgen daar
wat in de droefheid staat
in ’t avondlijke neigen
alleen met jou
spreek ik als bloem
een vlokje sneeuw
misschien achter een schaduw
vanachter ieder masker
bovendien
jij, ik
in sterven mijn
wee ons de tijd
die nooit te moe
rust in de kronen
ongeteld…
IK HEB GELIEFD
poëzie
3.2 met 12 stemmen
6.478 Wee mij, ik kon niet spreken
En gij gingt heen en keert u niet meer om.…
VOOR EEN PARADIJSVAARDER
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.751 Wij spreken werklijk niet dezelfde taal:
ik ben geen dichter, dat staat vast, en de aarde
is mij genoeg, zelfs voor één enkle maal.
Voor u de zang der sferen en de wijn
die poëzie heet: een geijkte waarde.
Dit is jenever? - Voor mijn part azijn.
----------------------------------
uit: Parlando (1941)…
In elkaar
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.340 kijken
zou je een wereld zien
badend in glans
dreven alle dingen
in het licht
jij, die alles mooier
kunt maken met
de zon die straalt
en zij straalt uit jouw gezicht
Als je mijn hart
hart zou voelen
zou je koude niet
meer kennen omdat
liefde je dan verwarmt
jij, die als brandstof
werkt van binnen
en me woorden laat spreken…
TEVREDEN MENS
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.547 "K Ben ook niet rijk of welgesteld
sta bij de bank geregeld rood
"K Laat altijd mijn hart spreken
hou me voor de mensen nooit echt groot.
Ik ben gewoon tevreden
met hoe mijn leven is
niets is eigenlijk een nadeel
omdat ik dus gewoon niks mis.…
Nabestaande.
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
934 Ze noemen me een "nabestaande"
alsof jij niet meer bestaat
en ze spreken in verleden tijd
alsof 't niet meer over jou gaat
Ze denken dat je er niet meer bent
dat het sterven jou heeft gedood
en als ik zeg dat 't niet zo is
stamelen ze wat en worden rood
Maar jij lééft nog in mijn gedachten
op de plaatsen waar jij hebt gestaan
in…
het bloed aan stenen
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
836 jij telt de stenen
als knikkers in een zak
het maakt niet uit
wat ze vertellen
je bent hun vormen zat
toch spreken ze de taal
van talloze passanten
ogen kunnen lezen
hoe de dansen staan
beschreven in het oppervlak
jij was het
die hun woorden sprak
kon voelen hoe de
jaren zich vastlegden
in sporen van geboren leven…
Teloorgang (acrostichon)
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.061 acrostichon
hevig zwetend op verkrampte zinnen
ruwweg neergeschreven woorden
ijzig brokkelend op het witte vel
vervagen tot onzinnigheid
ergens in mijn dwarse leeghoofdigheid
rafelen stoffen in dunne
slappe bedrading zonder samenhang
verlatenheid overvalt mij
als een kind dat zonder speelgoed leeft met
kleurloze muren als uitzicht
spreek…
Nog eens een sonnet
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
585 Toch wil ik spreken over "veel vergeven",
een regel vinden die dit alles draagt;
slechts liefde, wijsheid, vrede doen ons leven
en wie zich daarvoor inzet toch niet altijd slaagt.
Maar mens-zijn is voor ieder taak gebleven
en enkel wie het spel echt speelt, die waagt.…
WATERMERK
gedicht
4.1 met 17 stemmen
11.925 “Weer boog Hij zich voorover en
schreef op de grond”(Joh. 8,8)
Toen de man in het zand schreef,
schreef hij het verleden weg
en in zijn gebaar verzamelde hij
het spreken en lijden, het zachte zwijgen:
dimensie van tederheid
je zag het aan de glooiing van zijn rug
een vreemd verdriet lag in de schaduw
van zijn schouders hoewel het licht…
het zijn slechts poëmen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.021 het ademt tussen jou en mij
al zijn het slechts poëmen
mijn zicht bracht het rijke land
waar jij de sfeer draagt van de beemden
mijn liefste ik wacht nu op de regen
die in eeuwenkeur ontsnapt is uit 't gevang
maar niets is éénder in ons paradijs
- met jóu ben ik niet bang -
mijn bloed hervult jouw graal
wanneer we spreken in gelei…
Vergeving
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
2.667 uitgemergeld ligt hij daar, mijn vader
hij is zojuist in vrede heengegaan
zijn lieve vrouw is kalm, maar aangedaan
schor klonk zijn zwakke stem: "kom nader"
verzonken in hun scherp gerande kassen
zoeken zijn ogen, panisch haast, mijn blik
het spreken valt hem moeilijk en ik schrik
ik laat me wéér door het verval verrassen
dan, teder, raakt…
even zweven...
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
4.623 Ik spreek je opervlakkig
tot het moment dat er weer niemand anders is
dan ik!
Ik kan het niet voorkomen dat ik me speciaal
voel op dat moment...het duurt heel even
tot het moment dat je gedag zegt
en weer weg bent...…
De laatste hand
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.391 Omdat hij zich eenzaam voelde;
met zijn rug tegen de muur,
niet kon voldoen aan de te hoge
verwachtingen, eindeloos heen
en weer gestuurd, als een vogelvrije
met altijd de wind van voren,
kreeg hij pas vaste grond onder
zijn voeten na het voornemen
een taal te spreken die iedereen
verstond; hij deed het openlijk,
ongewild de schijnwerpers…
De kruisweg
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
929 aan mij trekken vaak stoeten voorbij
ik spreek liever van stille tochten
geblinddoekt passeren verdrongen gedrochten
elkaar vasthoudend in een rij, zij aan zij
doorgaans zijn ze ook in schaduwen gehuld
nauwelijks zichtbaar voor mijn ogen
omdat de ziel maar niet wordt bedrogen
immers die is al met te veel spagaten gevuld
ze zingen het oude…
MEDELEVEN MET EEN ROKER
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.272 Wetend, dat het verkeerd is
wetend, dat stoppen moet
wetend, dat dat toch niet lukt
wetend, dat het niet goed afloopt
er niet aan denken , geen oplossing
er niet mee bezig zijn, geen oplossing
er niet aan toe willen geven, geen oplossing
er met niemand over spreken, geen oplossing
en dan de grote klap, niet over praten
uitslag natuurlijk…
Tanen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
607 mijn lederenhuid weerstaat
de volmaaktheid van mijn dromen, het pad
dat me drijft langs opgedroogde vennen
en afgegraven wierden voedt mijn gedachte
met zinnen die ik niet wil spreken
het zijn slechts grauwe kleuren
die het sterven bespoedigen
in een lichaam dat zijn adem
sprokkelt in een
wereld die de zijne niet is
het doel…
`n rijm
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.076 wij keren terug in stilte naar het niets
ontwaken is het lot dat ons bind
de reis is prachtig mooi ik fiets
verder weg tot je de waarheid vindt
zolang alles draait om alles heen
blijven de koren spreken in `t veld
alles verdwijnt
zelfs in `t veen
houdt daar geen rekening met de tijd
die blijft wel doorgaan
tot ieders spijt
in de ruimte…
Hoor het koor!
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
925 Psalmen spreken
door aloude woorden
dragen heden en verleden.
Krachtig klinken onze zangen
in de weerklank juicht
ons prijzen en verlangen
zien we uit als
een verheugde bruid
naar Hem
die ons de vreugde schenkt
in tal van zegeningen,
het mooiste dat ons bindt:
Voor Hem te mogen zingen!…
Lief zijn...
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.356 Allemaal best, één zaak telt: je bent gezond
Dan kan je bij manier van spreken, de wereld rond.
Zorgen, probleempjes, alles valt wel op te lossen
Moeder Natuur zal je vast van nare zaken verlossen.
Woon je in een sjieke villa of in een optrekje
Een goed huneur en een blije lach, wees een lachebekje!…
Stiltegebied?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
492 Laten we toch zwijgen, blij met het
eiland van de spraakgebreken, maakt
onze ruimte ruim en leerde ons te
spreken, te proeven en te ruiken.
En ieder fluisterend woord te kweken,
In elkaar te sluiten tot een betekenis
dat elke taaloefening zich baart in
stilte naar een nog hogere omhelzing.…
E-MAIL to HEAVEN
hartenkreet
3.6 met 36 stemmen
1.936 …Je bent wat vergeten, je had nog zoveel te doen
nog zoveel te vragen, nog zoveel willen weten
zoveel liefde te geven, zoveel wijsheden te spreken
zoveel te genieten, nog zoveel te houden van
zoveel te lachen, zoveel te huilen, zoveel te zien
zoveel troost te geven, zoveel leed te verzachten
zoveel natuur te beleven, zoveel tochten te maken
zoveel…
Iokaste spreekt
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
880 ik schaam me diep, durf niet uit te spreken
dat ik verlief en verlang naar mijn zoon,
verliefd, ja verliefd ben ik, nota bene
hevig verliefd op mijn eigen zoon,
op zijn stem, zijn ogen, zijn zachte huid,
hij, mijn zoon, spant zijn sterke spieren,
kracht en soepelheid dansen onderhuids,
zo uitdagend als zijn sterke schouders
zo vol verlangen…