2670 resultaten.
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 straten
ik zie mensen fluisterend praten
binnen branden kaarsen
getemperd licht vervaagt
de rimpels in een oud gezicht
onherbergzaam gaat de weg
langs kreupelhout en rottend blad
toch zijn de geuren vers en fris
alsof er in het afgelopen jaar
geen tak gebroken
en geen blad gevallen is
ik herinner mij hoe ieder oud en nieuw
de uren…
Schokdempers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Laten we punten slijpen
de polsbanden doorknippen
die slippendragers van uren.
Konijnen bij de vleet sterven
het geworden leven ontwortelt
de grond begraaft zichzelf.
Telkens als stenen tekens slaan
en plots planeten vervagen
vervelt de zon als een slang.…
de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 kwam, uit het niets en toch
gevlogen mis ik nu mijn nest maar ik broed
me op de toekomst voort en rui al bij
de gedachte wanneer mijn laatste klokslag wordt gehoord
ze zeggen dat de tijd in de ruimte steeds
sneller gedijt, dat de oerknal zich vergistte
het was zijn weg volkomen kwijt, de hemel spleet
en opeens waren er seconden minuten en uren…
Uitzicht
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.440 Dit alles doet mij denken aan het kind
dat uren op een stadsveranda stond
en uitkeek over haveloze tuinen,
terwijl zijn blik geen ander rustpunt vond
dan 't schamel rijtje rafelige kruinen
van zes verwaaide bomen middenin
het triest patroon van schuttingen en was,
van vuilnis, kiezel en gehavend gras,
waarin het speurend zocht naar een…
Het brandende wrak
poëzie
1.3 met 3 stemmen
3.196 Zó ons hart: naar de droom van ons leven begerend,
Boven diepten des doods nog in purperen pracht
Van laaiend verlangen zich langzaam verterend
In de eenzame uren der eindloze nacht.
-----------------------------------------------
uit: Experimenten (1930)…
Sneeuwdier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
592 Vaak spraken we zonder woorden
lagen uren zwijgend naast elkaar
keken jaloers naar de vrije vogels.
Eens deed ze haar ogen open
na een metafysische nacht
gevuld met Noorderlicht en kilte.
Eens deed ze haar ogen open,
haar mond was in één nacht
een krassende snavel geworden.…
DERNIER REFUGE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.570 En de uren zal ik proeven
als een geurend gift-likeur,
en uw leven blijve toeven
tussen 't venster en mijn deur.
En de maanden en de dagen
gaan ons ongekend voorbij;
alle bloesems die zij dragen
zijn gewenst door u noch mij.…
Empédocle
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.286 Hij klom dus daaglijks
op de berg, en zwart en vuil,
zat er uren lang te kijken
naar het zieden van de kuil.
Te vergeefs. Want Vrouw Natuur gedoogt
niet of gedoogt niet licht,
dat men roekeloos de sluier
rukke van haar aangezicht.…
Gebed voor mijn dochter
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
497 Ze gaat elke avond uit en komt laat thuis
Ik wacht dan op haar en kan niet slapen
En zit uren voor de tv maar wat te gapen
Soms komt ze helemaal niet naar huis.
O mijn God, ik ben bijna ten einde raad
Een kind hoort niet zo lang op straat te zijn
Ach, het doet mij zoveel verdriet en pijn
Ik wil zo graag dat het goed met haar gaat.…
Alles gaat voorbij
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
557 Uren, dagen, maanden vliegen voorbij
En niemand die dit tegen kan houden
Wij kunnen de tijd nooit vasthouden
In deze, drukke,gejaagde maatschappij.
Wij mensen leven maar één keer
Dat is de realiteit van ons aards bestaan
En daar mogen we best wel bij stilstaan
Want wat voorbij is, keert nooit weer.…
Verslaafd aan jou.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
760 Gisteren nog uren bij je gewaakt als een erg trouwe hond
Stiekem fluister ik je toe: kleine flodderkont.
Dag zonder je is dag onbeleefd
Je trouwe ogen maken dat ik vaak wenend beef.
Vanmorgen nog zalig samen gelegen in dat zonnetje
Oogcontact sprak boekdelen, bron van licht en wonnetje.…
december kinderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 december lopen de dagen
bij donker binnen met de
lampen in het klaslokaal
een bord staat open het
donker heelal met tekens
tijd is het krassen van krijt
we zijn begonnen zonder
haast bekend met het verhaal
van de grote schoolplaat
achter heeft de kachel
een oud geduld met zacht
gloeiende briketten gevuld
we blijven nog een paar uren…
Levensconfetti
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het is koud en stil, het is grijs en aangekleed
hier de hal al uren fris, alsof het ook deze week
door de klok die vooruit gezet moet worden zo moet.
Ik ben niet zorgeloos, wel aangekleed opgestaan.
Ik heb helaas vandaag geen camera, ik kan niks
vastleggen en weet even niet hoe grijs ik al ben.…
Wie was Odysseus?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 Over een der roemrijkste
figuren uit de literatuur
schreef Mikis Theodorakis
een liederencyclus
over de Odysseia
Toneelgroep Appel wijdde
een marathon aan Odysseus
van bijna negen volle uren
Complex was hij en daarom
blijft Odysseus intrigeren
In de loop der eeuwen
Ging men Odysseus ondanks
of juist dankzij hem
Steeds weer…
de zachte weemoed van vaarwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 bijvoorbeeld de uren
die nog flaneren in de kamers
van het vertrouwde huis
waar ik mij de woorden
en de passen herinner
toen wij op elke geheiligde
zondagmiddag dansten
op Blakeys " blues march"
de zomeravond aan het strand
waar in aarzelend licht
de verlegen zinnen
van het te vroege afscheid
verdwijnen in een ruimende zee
en de nacht…
Stilstaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 de onontkoombare
omloop van ons bestaan
de eerste wijst snel
op iedere tel
de tweede traag
op de diepere laag
de derde draait daar
dwingend tussenin
ze gaan elkaar
voortdurend voorbij
niets kan het verduren
of gaat er tegenin
zo rijgen seconden
tot minuten
zo rijgt zwijgend
het eeuwige ronden
alles tot uren…
L.I.E.F.D.E.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
329 Om de neus der gewisse ondergang
voor een kort moment te behoeden, waar
angst of vrees niet meer waarde hebben,
weinig tot niks zinnigs bijdragen, alleen
vragen oproepen over eenzaam geleden
uren, dagen, weken, maanden, jaren…
ik wilde gewoon even iets over de liefde
te berde brengen in overduidelijke taal.…
De dans ontspringen
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
664 Binnen glijden de uren geruisloos voorbij
achter de schijn van zwaar spiegelglas
waar de wereld zich schikt naar onze privileges
en de waarheid beleefd wordt weggedronken.…
Een dag zonder jou
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
447 De uren gaan, maar dragen iets van vroeger,
een stem die ooit de stilte lichter maakte;
ik voel je in het licht dat door mij heen valt,
in alles wat jouw afwezigheid aanraakte.…
Tikke-Tak…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
173 Als een onverbiddelijke straf
telden oplichtende cijfers uren af
zijn blaas hielp ook niet mee, hij moest naar de wc
terwijl tijd als een serpent door de kamer gleed
en hij nog een serieuze poging deed.…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 Uren
werden dagen, weken en maanden.
De wereld was wreed in alle seizoenen, ik
onthield de kleuren van miljoenen bloemen.
Waar gaan we heen. Ik had zoveel vragen.
Vergeet de gevaren, had vader gezegd.
Het bleven herinneringen dicht onder
mijn huid. Ze liggen verborgen in de koffers
op zolders.…
Op een ogenblik besloot ik
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.957 Op een ogenblik besloot ik
Een betere thermostaat te kopen
[…Te vervangen met een simpele klik
Waarna warm water spoedig circulair begint te lopen…]
Helaas de simpele klik blijft achterwege
Onderwijl komen de elfsteden bijeen gehaast
Buiten immer nog min negen
De eerste tochten zijn uren geleden al geschaatst
[…Draai alvorens te beginnen…
MIJN BLEKE DENKEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.619 En in de nanacht lig ik leed- en vreugdverlaten,
En schuifelen de uren zacht als door ontvolkte stad,
Tot met de morgenzon haar ongetrooste blaten
Om toegang keert en schreit op 't dauwdoorweekte pad.
--------------------------
uit: Verzen (1898)…
Ik ben lekker stout
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.766 Ik houd van mannen lekker fout,
ik wil niet aardig zijn, maar stout
en samen heerlijk roetsen
en uren vrijen bloedje geil
en minnekozen in de teil!
En rollebollen in het gras
en alles zonder deken
en kussen in het struikgewas
en ‘k blijf voortaan een wildebras
met kostelijke streken!…
voorbij
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
1.622 ik er meer van willen vragen
of voelt mijn huid gelijk de aarde schraal
van groen en malse groei ontdaan
biedt mijn weide platgetreden, kil onthaal
zijn al mijn luchtkastelen in wilder storm vergaan
ach, melancholieke dagen van weleer
weerspiegeld in beslagen glas van vroeger beelden
verweerd door spilziek wanbeheer
indien Uw uitgelaten uren…
Verrukkelijk
hartenkreet
4.4 met 46 stemmen
3.151 Handen glijden over mijn zachte huid
Kroelen teder door mijn wilde krullen
Jouw lach is zo aanstekelijk en zalig
En ik pas precies in je mooie armen
Je praat houdt me steeds steviger vast
Terwijl onze harten elkaar verwarmen
Je verschijning is een lust voor het oog
We koesteren prille gevoelens van geluk
Onze vlinders versmelten met de uren…
Koortsdanser
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
917 Bebloed ochtendgloren door nevelheid, uren turen
naar geblakerde valwinden omarmd door zichzelf.
Hij gaat de ochtend gevlochten en verwrongen te lijf,
koortsmandala’s mijmerend; het wiel snakt naar uitvinding.…
Père Lachaise
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Zowel de dood als ook de gladiolen
Om hier te liggen is bepaald geen straf
Na tevergeefs een aantal uren dolen
(We hebben onderhand versleten zolen)
Terug naar de ingang in gepaste draf
Alwaar ik mij alsnog een kaart aanschaf
(Een goede plattegrond wordt aanbevolen)
Gilbert Bècaud, Chopin, Edith Piaf
We schrappen noodgedwongen wat idolen…
Eleanor
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
2.568 De mist trekt op, alweer een nieuwe dag,
Uren die grijs zijn, grijzer nog dan lood.
En de agent die haar gisteren nog zag,
Weet nog helemaal niets van haar dood.…
Geheel van Jou 2
hartenkreet
4.3 met 37 stemmen
2.981 De nacht is omgevlogen
Het was met jou echt fijn
Jij vriendje die mij bemint
In jouw wereld wil ik zijn
Samen de uren vol praten
Een drankje en hapje erbij
Dansen de salsa vol passie
Je glimlach zo lief dichtbij
Alles lijkt weer te stralen
De zon maar ook de maan
Etmaal om in te verdwalen
Geluk de tijd stil laat staan
Ik loods je langs…