3234 resultaten.
Heimwee
poëzie
3.5 met 53 stemmen
6.441 De lieve, rijke gastvrouw
Geeft uit haar overvloed
Het kindje daaglijks bloemen
En vruchten, rijp en zoet.
Ze geeft haar kostbaar speelgoed,
Daar speelt het kindje mee,
Vertelt haar mooie sprookjes
Van reus en toverfee.…
EEN ONTDEKKING
poëzie
2.9 met 21 stemmen
4.572 De schoonheid der Nature,
Het lachen van de lente,
Het zoet gevoel der Liefde
Was 't, dat die Dichters zongen.
Maar — met die oude tijden
Is ook die bron verdwenen.
Nu hebben onze Dichters
Ontdekt, in later tijden,
Dat, in het sap der druiven,
De kracht der bron berustte.
Dit is alleen de reden
Dat zij zo gaarne drinken.…
Vrijheid
netgedicht
4.2 met 32 stemmen
1.843 Vrijheid proeft als zoete honing
teveel ervan maakt je duizelig
je voelt je als 'n prinses of koning
eigen wegen zoeken, heel verstandig
elke keer weer 'n geestverschoning
Beslissingen zelf nemen of maken
't maakt niet uit hoe, een beetje moed
of na een diepe zucht te slaken
komt elke wondermooie dag weer goed
nadat je 'n akelig gevoel…
Liedje
poëzie
3.4 met 19 stemmen
3.649 Ik strekte de dorstige lippen uit
Naar de klanken, die stervend vergaan,
Naar de golvende stromen van jubelende klank,
Naar de zoete weemoedige liefdezang.
O! dat ik de weelde drinken kon
Der klanken, die stervend vergaan!…
witte droom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
948 mij onderwijl bedwelmende
bloemengeuren toe zuchten
waarop geen enkel
aards genot kan bogen
uit hun frêle goddelijke flanken
klinkt een kwetsbare
Mahler symfonie
mij zuigend naar
opperste verukking,
het hart doorzeeft
met bevrijdende klanken
in dit verblijf van eeuwige
symbiose
wuiven de hemelse
vleugelschepsels
al het zoets…
gewillig gevangen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.718 Krachtige klauwen doorklieven mijn ziel
mijn lichaam, gedachten vol van vuur
Proevend van vrijheid via mijn ogen
lippen, blos en hunkering
Slagen snijden tegen mijn borst
stekende pijnen vol van leven
Stompen verschrikkelijk., verrukkelijk binnen
Mijn heupen, hals en hunkering
Ik ben gewillig gevangen
gedachten beperkt binnen zoete…
Minnen
hartenkreet
4.1 met 53 stemmen
3.034 Jouw liefde voelt
Wensbaar zacht
Verlangend hart
Geeft en smacht
Jouw liefde voelt
Heerlijk en zwoel
Gedreven passie
Begerig in gevoel
Jouw liefde voelt
Zo fijn en plezant
Samen fantaseren
Over dromenland
Jouw liefde voelt
Zo teder en zoet
Verslavend mooie
Roze vlinderstoet
Jouw liefde voelt
Warm en vol lust
Ogen die spreken…
Ingewijde ogen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
725 Zoeken naar onbekende liefde
het schip ligt nog vast aan de wal
zwaaiend haar hond nog even aaien
lijkt haar geest op een rode toverbal
die met de zoete wind wil waaien.…
Hoe eindloos lang...
poëzie
2.1 met 9 stemmen
2.170 En 'k wou zo graag de minnende armen breiden
en weer het ganse leven benedijden,
met al zijn smarten nog in kracht zó zoet.…
Misschien
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.235 Het levensritme, het is niet meer strak,
Maar klinkt bijna als zoete akkoorden.
Mijn emoties de baas, ook het verdriet,
Wandel ik zwijgend langs de kust.
Misschien is het ooit slechter geweest,
Of anders, ik kan het je niet goed zeggen.
Misschien was de lucht toen niet blauw,
Of leefde ik meer dan nu met de zorgen.…
WANNEER IK DENK AAN U, DIE MIJ BEMINT
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.521 En wij als vreemde bloemen pas ontbloeid
Reiken de lippen bevend naar elkaar
En hangen kussend samen mond aan mond,
En ’t is of beider ziel rijk ritme ontvloeit
In zoete rijmen, zwellend paar aan paar
Elk een verrassing en vernieuwd verbond -…
Windstil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
662 Het wandelen van de avond geeft verstilde impressie
Belevenissen van deze dag leggen zich murmelend neer
Met iedere stap verwijdering van dingen zoals ze zijn
Langzaamaan valt verloren geheugen fel op haar plaats
Duisternis dekt toe, wat ik zo zoet, alleen voor lief nam
Opent blind een vergezicht aan wat ik niet wilde weten
Met steevast ritme…
Laat mij je het voorbeeld geven hoe het niet moet
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.156 Mijn liefde voor jou is zo zoet.
Mijn pijn vertaald in zuur azijn.
Kijk niet naar mij of neem een voorbeeld aan mij hoe het niet moet.
Ik weet,nu, nooit, nu, niet hoe ik het verbeteren moet.
Ik heb je lief en vraag je, kijk naar mij en zie hoe het niet moet.
Ik ga kapot, heb pijn.…
Sint-Nicolaas
poëzie
4.0 met 9 stemmen
4.417 Waren we ook niet alle dagen,
Vele waren wij toch zoet!
Ban dus vrij de vrees van 't hart,
'k Wed, er ligt geen enkle gard!…
De overkant van de afgrond
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.412 De weg hield plotseling op
Sporen zijn nog steeds te zien
Maar ze stoppen bij de afgrond
Daar waar het hart argeloos
Plotseling in een dwangbuis stond
De wegwijzers staan nog steeds overeind
Maar ze geven niet meer de juiste richting aan
Deze weg is niet meer bruikbaar
Sinds de zoete liefde argeloos
Uit werd gezet door jouw schakelaar…
Marskramer
netgedicht
2.3 met 84 stemmen
31.994 Dochter je zocht d´r
zoeken zal je
zaken doen
Plensbuien doen daden
doen wonderen
Wondere daden
als dadels zo zoet
En boom groeit te berg
de haren reizen mee
naar buiten naar binnen
Kriebels zoeken buiken
de vlinder vliegt mee
zonk af in bottenbodems
de krachten machten te buiten
Zaai saai stom dom duf suf
Klepels op koper
Koop…
Vloeibaar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.443 De zoete wijn waarnaar ik zocht
lekt traag over mijn verdorde lippen
vloeibaar rood verbleekt de godsbegrippen
Vanuit mijn kern rukt de koelte op
verdrijft de hitte uit mijn venen
brengt de balans weer in mijn benen
voor even terug.…
Ze is verschrompeld tot bezoekuur
gedicht
3.9 met 25 stemmen
23.792 Ze hoort gewillig steeds dezelfde vragen,
Of het goed gaat, zo'n relatief begrip
maar haar begrip is even onbeduidend,
dus ze knikt; praten gaat niet meer
en alles wat ze zegt wordt toch
voor zoete koek geslikt. Dus kraait ze
Dat het aldoor heeft geregend.…
Cento
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.025 O, als ik troosten kon, dan kon ik wenen
Gelijk een spelend kind, in zoete waan,
Word liever kind: twee beentjes en wat rood;
Hangende handen. Lusteloze voeten.
Met ogen zo onpeilbaar diep en groot
De klok tikt, tikt, slaat, tikt tot half-zes slaat
Ik vrees mijn laatste knik om u te groeten:
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat…
Dorpsvesper
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.208 De zwerver schrijdt, in zoet gepeins, weer voort;
Waar zoveel eensgezinden samenkwamen,
Daar sterft de haat, en wordt geen klacht gehoord.…
verlichtte stromende champagne
netgedicht
2.6 met 24 stemmen
4.496 zag ik schaduwen bewegen
vergeten had ze daar gedropt
ik kon er toen niet tegen op
moest verder met mijn leven
ik zag ze kleur
en vorm krijgen, voelde
weer de wanhoop aan den lijve
ze knalden stuk voor stuk hun pijn
barstend in hun woede en venijn
ze draaiden cirkelend
om me heen, spogen gal
gilden hun gemene beelden
ik rook het zoete…
Een Feuerzauber, toen.
poëzie
3.3 met 21 stemmen
2.845 O, had de bliksem, soepel als haar vlecht,
Zich zoet bedwelmend om mijn hals gelegd!
Denn Einer nur – Ik dacht aan Wotan’s speer. –
De felle hemel leek Brünhilde’s Rots,
En ‘k wist: ‘k zou waden, ik, haar held, haar trots,
Door bliksemvlammen, kreeg ‘k Brünhilde weer.…
DE KLEINE SAVOOIAARD
poëzie
2.7 met 11 stemmen
4.567 Gij ziet hem aan met medelij,
Zijn taal, vol zoete melodij,
Kunt gij, helaas! niet spreken!
Gij denkt, dat hem het heimwee kwelt,
Dat kommervol verlangen
Naar berglucht en naar zonneschijn,
Naar allen, die hem dierbaar zijn,
Zijn boezem moet bevangen.…
Door één lief woordje zou zich laten winnen
poëzie
3.9 met 10 stemmen
5.294 Door één lief woordje zou zich laten winnen,
Door één gebaar of vriendlijke oog-opslag
Of door een luide open-heldre lach
Na veel gevlei's en zachtjes-aan zoet minnen
Ik, die droef-wachtend op des Levens tinnen
Melodieus zit klagend, naar de dag
Opstijgend glorieus, van wat eens mag
Bevredigen mijn ziel…
dorpskudden
netgedicht
4.6 met 24 stemmen
709 mijn handen
de ijzeren schaar
die ik ooit heb georven
de scherpte is door roest bedorven
de romantiek
van schapenscheren
zorg over het niet bezeren
het dromen over toen
heb ik wel behouden
maar die tijd
die is niet meer
de geur van veen
en heideroos
heel ziek
verjaagd
mij zie je echter niet
met chique scheerelektriek
in mijn zoete…
Stadsklokken
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.729 Een laatste roep der donkre stad verzonk,
Het zwijgend water wiegde gouden spranken,
Nog poosde een late lichtschijn bij een kranke,
Bij zure arbeid, of een zoete dronk.…
Het borelingske
poëzie
3.2 met 12 stemmen
4.046 Zijn tandeloze mond
zal, eenmaal, tanden moeten;
't zal woorden spreken; 't zal,
't zoet wichtje, eens, wel ontzoeten;
't zal wakker worden, en,
gewassen, meer als eens,
zijn ogen wassen, naast
de bronnen des geweens.
-----------------------------------
uit: Laatste verzen (1901)…
Weerstand
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
570 De hemel telt z’n spiegels,
waarop het licht zich deelde, en
sterren baden zich in weelde,
te zien door de stelling van Fermat,
en de directheid van het kind,
die in dit voorbeeld speelde,
verspreidt mijn ideaal en gedachten,
ik leef met het heden op gespannen voet,
de honger naar de rede, houdt mij nog zoet
er is te veel wat ik niet…
Vlinders vinden hun muze..
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
533 Zich voedt met het ambrozijn,
zonder ooit te zijn vergeten,
waarvoor nazaten zich
hadden ingesponnen, in het
zoet van nectar, waarmee
hij zich zal hoeden, als rups
uit een cocon geboren op
het groene blad, laat zich
het loof goed smaken,
Toch wordt vlinders nooit
verweten, hun weldoeners te
hebben gegeten, een bron
van leven dat…
De verzenzegster
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.813 Voor Maria van Royen
Zij zeide langzaam verzen, en het was
Een zoet geruchten als van zomerregen
In windeloosheid, en het zeer genegen
Aarzlend verwelkomen van wachtend gras.…