3445 resultaten.
ongemerkt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 de winter is mij sympathiek
heeft weinig te verbloemen
ontsluiert slapende geheimen
verstopt in het dorre hout
of onder het verstorven loof
de solitair maakt blij, naakt als hij is
scherp afgetekend in de ruimte
doorzichtig als mijn haag
onthult hij rustig wachten
op leven van de koude grond
haast onbespied komt 't licht
in dit seizoen…
Nederig
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
621 Te varen langs ruimten en de
wolken, gericht op blijvend groen,
het hoofd getand met lauweren,
gevuld met bladergoud, die waarheid
is in ongeduld te denken aan rottend
loof en eindeloze losse einden en
blaast nederigheid in het gezicht.…
Zwerfkat
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
529 Hij hakte zijn hart van steen
in een aantal delen, dat moest
wat meer, lucht, ruimte geven
maar dat lukte natuurlijk niet,
en zijn steen was droog en ver-
kruimelde in zoveel delen!
Altijd alleen en meestal ook
zo willen leven, het leven
met anderen viel zwaar en
tegen.…
`n rijm
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.076 wij keren terug in stilte naar het niets
ontwaken is het lot dat ons bind
de reis is prachtig mooi ik fiets
verder weg tot je de waarheid vindt
zolang alles draait om alles heen
blijven de koren spreken in `t veld
alles verdwijnt
zelfs in `t veen
houdt daar geen rekening met de tijd
die blijft wel doorgaan
tot ieders spijt
in de ruimte…
Bij jou
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
736 Het begon niet met het zwijgen,
de stilte
die je me zo lang toevertrouwde
tijdens het reizen
van mijn ademloze wachten
de regen hield onze dromen bijeen
en wij sliepen terug naar jou
bij jou, bij jou, bij jou
was er een andere horizon
en minder ruimte voor twijfel
bij jou bleef het onbewuste binnen de inhoud
en had de vorm geen kans…
Hoor het koor!
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
925 Vreugde zingt de ruimte in
als wij elkaar begroeten,
het orgel nodigt,
partituren wachten
op uitgestrekte armen.
We zingen in
en stralen uit
wat ons ten diepste vult,
de lofzang houdt ons gaande,
vol eerbied leven wij ons in,
stemmen vloeien samen.
Psalmen spreken
door aloude woorden
dragen heden en verleden.…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.659 Ik staar door tijd en ruimte als door glas.
Ik zie mijzelf als kind, ik zie mijn vader
toen ik nog in zijn ingewanden was.
Toekomst en ver verleden schuiven nader.
Ik speel bij mijn beide dochters op schoot.
Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood.
---------------------------------------------
uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…
Westenwind.
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
2.366 mijn blik lijkt onbewogen
de liefde die mijn hart ontvlucht
ik droom van warme stranden
met jouw lichaam aan mijn zij
ik heb het afgekeken
van verliefdheid buiten mij
ik sla een arm om je heen
en voel de warmte van binnen
ik druk mijn lust door je heen
en luister naar mijn zinnen
de wind waait van buiten
mijn hart slaat op hol
ruimte…
MORAAL DER JACHT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
754 Hij wil scheppen ruimte en vrijheid
voor het jonge individu, gezond en sterk.
De weidsman wil tegenhouden het teveel
aan dieren, dat eet aan hout en gewas
in bloei. Hij is immers steeds
in gesprek met spel tussen dier en plant.…
Stiltegebied?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
492 Laten we toch zwijgen, blij met het
eiland van de spraakgebreken, maakt
onze ruimte ruim en leerde ons te
spreken, te proeven en te ruiken.
En ieder fluisterend woord te kweken,
In elkaar te sluiten tot een betekenis
dat elke taaloefening zich baart in
stilte naar een nog hogere omhelzing.…
Onze tango
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
562 Met de klanken van vurige muziek,
als gloeiende kolen onder onze voeten,
dansend, al wervelend om regenbogen
en woeste tornado’s
Als slotakkoorden de ruimte vullen,
sterft mijn lichaam in jouw armen,
onze handen nog immer ineengestrengeld
in lijm van zoetgeurende karamel.…
dat ik zee en zout proef
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 dat ik zee en zout proef en mag dromen,
dat ik oplos in water en wereldstromen,
dat ik in stilte mag verdwijnen,
dat ik niet meer hoef na te denken,
dat de tijd mij alle ruimte geeft,
dat ik niet meer hoef te aarzelen,
omdat er geen grenzen zijn,
dat ik vrij mag zijn en denken,
omdat niemand lastige vragen stelt,
dag ik mag stoppen wanneer…
Geen vrees
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
582 Woedende wolken
scheuren kleuren
uit een sprookjesboek
terwijl het zand roerloos rust
in aanzwellende zuidenwind
trekken dennen kragen op
weldra barst de toorn los
het land zet zich schrap
verankert de karige boedel
de zachte glooiing biedt ruimte
voor hemelse cascades
en duivels vuurwerk
het gewest kent de kuren en grillen
van…
Tussentijds verslag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 De ruimte is gevuld
met loze woorden
in verlangen gehuld
naar kille oorden.
Gebakken lucht.
Er valt niets te belonen.
Het is een vlakke vlucht
in kleurloze tonen.…
levensdans
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
834 Ik dans met jou in gedachten
Duizendschonen bloeien er
Jij komt op in zacht roze
Oh horizon wat ben jij beeldschoon
In het hof van heden
Kleurt mijn gezicht nu avondrood
Ik voel de warme Golfstroom
Neem de dansende beelden
Over een zee van ruimte waar
Langzaam wandelt de nacht
Over het water en landt
Waar wij onszelf in het echt…
Slagveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 Door huid heen
gloeien de kastanjes van een vorige herfst
een slapende morgen
in een verdronken landschap
ik groeide op in dit gewest
stap door de spiegel
en vervolg mijn tocht langs littekens
hier zoekt tijd een woning
-nauwelijks plaats voor zoveel ruimte-
een lichtvoetig beeld versterft als schim
later is slechts een geweerloop lang…
LICHT WIL IK (naamvers)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 naamletters raden in
bovenaards blauw
ongerijmd tijd met rijp
camoufleren
halfweg het water
tijstromen spelen
lachsalvo’s delen in
aurora-rood
naakt zal ik
gêne voorbij
sommeren
en zo getooid
eenzinnig de springvloed
naast mij verblinden
reidansen zwieren met
iriskransen
Venus vereren
in psalmgezangen
eeuwig verlangend naar
ruimte…
Er sterft een droom...
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
685 Broos ligt het hart in harde woorden gebet
Het oog breekt het blinde licht
tussen twee schaduwende gestalten
Dan, wanneer de spanning uiteenspat
zwijgt de ruimte de stilte dood
Er sterft een droom...…
Heren ongenoegen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
990 Heren ongenoegen staan daar, waar geen ruimte is,
voor de ander.
Ze lijken te bestaan vol genoegen, maar niets is minder waar.
De waarheid wordt een grote leugen.
Elke kleine waarheid wordt gelogen...
Ze gaan daar, waar alles zal wijken, voor hen,
in grote eenzaamheid.…
botlopen
gedicht
3.9 met 7 stemmen
4.001 Genoeg om te onthouden dat wij het
onbetwiste midden waren van de ruimte,
die wij opgelucht en nietsontziend
bevisten.
-----------------------------------
Uit: 'Bewoond als ik ben', 1981.…
Te licht bevonden.. ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 Maar in sprakeloze wanhoop,
als het licht van de duisternis
herpakt in de seizoenen om een
herwaardering strijdt,
naar hogere ruimten stijgt
waar het – evenzo – een
bandeloos leven leidt, zonder
verbanden naar de letters van de
realiteit, de voordeligste
positie kiest en voorrang krijgt.…
Enkel muizenissen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
637 notenslinger
bereiken de leeglopende straten
een enkeling doolt daar verlaten
net als ik…
in diepe gedachten
leid ik mezelf naar het plein
ik wil mijmeren bij de lichtbron
gewoon wat zitten peinzen
op de koele steencirkel
rond de fonkelfontein
twijfels passeren gelijk de wind
ik dicht er mezelf een vers
van een nieuwe morgen
ruimte…
Ieder uur van mijmering
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.806 Zo laat ben ik gekomen
Naar de tederheid van je blik,
En van zo ver naar je uitgestrekte handen,
Stilletjes, doorheen ruimte en tijd.
Ik had in mij zoveel weerbarstig roest
Dat uit mij wegvrat, met gulzige tanden,
Het vertrouwen.…
Gekromde tijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 perk de ruimte in tot eigen schaal los
van het allesomvattende uitspansel,
een gekromde uitspatting van de vergane tijd.…
Ze is klein, haar gevoel is groot
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
623 Zij die bij de sterrenknuffels sliep
het haar van de ruimten droeg
in zilveren vleugels stuifmeel
over de Melkweg blies, gevlochten
klaprozen op haar regenboog.…
Een hemels paradijs
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 lief speelt onze geest
met dingen die we zien
een caleidoscoop van
herinnering completeert
onze eerste blik
in de verschillen van
beeld proeven wij verandering
vallen kleuren vorm en ogen op
wordt de stem als uniek
fenomeen meteen geautoriseerd
alleen jij komt binnen
als een hemels paradijs
zonder enig vergelijk
ruimte vullend warm…
Danklied
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.256 Je reist met stille krachten, die ook Hem verwachten
na de stille ademtochten van de dood,
naar een onbegrensde ruimte, zinnig in gedachten
waar het liefste wordt gevonden, onuitspreekbaar groot.…
Wat toevoegt.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
570 U ervaart daar licht en ruimte
met de woorden om u heen
spreken, schrijven, doen en laten
het is anders dan voorheen.
Het bestaan ervan heeft u verbaasd
de poëten zo te vinden; duurde even
woorden op de juiste plaats
zo gezegd of zo geschreven, het gaat leven.…
ritueel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
626 zoals ik elke ochtend bij het roeren van de pap
door ‘t raam naar buiten kijk waar een tijdloos
bewegend schilderij van wonderlijke luchten
mij dompelt in donzig wit en blauw en grijs
zoals ik de eerste geluiden om me heen beluister
waar de stilte nog alle ruimte heeft, het licht nog
teer en schuchter, de prille dag onaangeroerd
nog ongevuld…
het hek
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
541 dwars door het hek
niet tegen te houden
geven de ruimte
in durven te denken
in woorden, in klanken
in bidden en danken
in grenzeloze fantasie
over landelijk leven
op erf en boerderij
natuurlijke vrede
eeuwige liefde
paradijselijk vrij…