Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

ongemerkt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
de winter is mij sympathiek heeft weinig te verbloemen ontsluiert slapende geheimen verstopt in het dorre hout of onder het verstorven loof de solitair maakt blij, naakt als hij is scherp afgetekend in de ruimte doorzichtig als mijn haag onthult hij rustig wachten op leven van de koude grond haast onbespied komt 't licht in dit seizoen…
annabel8 december 2009Lees meer >

Nederig

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 621
Te varen langs ruimten en de wolken, gericht op blijvend groen, het hoofd getand met lauweren, gevuld met bladergoud, die waarheid is in ongeduld te denken aan rottend loof en eindeloze losse einden en blaast nederigheid in het gezicht.…
pama24 januari 2010Lees meer >

Zwerfkat

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 529
Hij hakte zijn hart van steen in een aantal delen, dat moest wat meer, lucht, ruimte geven maar dat lukte natuurlijk niet, en zijn steen was droog en ver- kruimelde in zoveel delen! Altijd alleen en meestal ook zo willen leven, het leven met anderen viel zwaar en tegen.…

`n rijm

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.076
wij keren terug in stilte naar het niets ontwaken is het lot dat ons bind de reis is prachtig mooi ik fiets verder weg tot je de waarheid vindt zolang alles draait om alles heen blijven de koren spreken in `t veld alles verdwijnt zelfs in `t veen houdt daar geen rekening met de tijd die blijft wel doorgaan tot ieders spijt in de ruimte…
marco neuborg8 september 2010Lees meer >

Bij jou

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 736
Het begon niet met het zwijgen, de stilte die je me zo lang toevertrouwde tijdens het reizen van mijn ademloze wachten de regen hield onze dromen bijeen en wij sliepen terug naar jou bij jou, bij jou, bij jou was er een andere horizon en minder ruimte voor twijfel bij jou bleef het onbewuste binnen de inhoud en had de vorm geen kans…
mobar8 september 2010Lees meer >

Hoor het koor!

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 925
Vreugde zingt de ruimte in als wij elkaar begroeten, het orgel nodigt, partituren wachten op uitgestrekte armen. We zingen in en stralen uit wat ons ten diepste vult, de lofzang houdt ons gaande, vol eerbied leven wij ons in, stemmen vloeien samen. Psalmen spreken door aloude woorden dragen heden en verleden.…

Maan

gedicht
2.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 10.659
Ik staar door tijd en ruimte als door glas. Ik zie mijzelf als kind, ik zie mijn vader toen ik nog in zijn ingewanden was. Toekomst en ver verleden schuiven nader. Ik speel bij mijn beide dochters op schoot. Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood. --------------------------------------------- uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…

Westenwind.

netgedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.366
mijn blik lijkt onbewogen de liefde die mijn hart ontvlucht ik droom van warme stranden met jouw lichaam aan mijn zij ik heb het afgekeken van verliefdheid buiten mij ik sla een arm om je heen en voel de warmte van binnen ik druk mijn lust door je heen en luister naar mijn zinnen de wind waait van buiten mijn hart slaat op hol ruimte…
J.J.v.Verre6 februari 2011Lees meer >

MORAAL DER JACHT

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 754
Hij wil scheppen ruimte en vrijheid voor het jonge individu, gezond en sterk. De weidsman wil tegenhouden het teveel aan dieren, dat eet aan hout en gewas in bloei. Hij is immers steeds in gesprek met spel tussen dier en plant.…

Stiltegebied?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 492
Laten we toch zwijgen, blij met het eiland van de spraakgebreken, maakt onze ruimte ruim en leerde ons te spreken, te proeven en te ruiken. En ieder fluisterend woord te kweken, In elkaar te sluiten tot een betekenis dat elke taaloefening zich baart in stilte naar een nog hogere omhelzing.…
pama31 juli 2011Lees meer >

Onze tango

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 562
Met de klanken van vurige muziek, als gloeiende kolen onder onze voeten, dansend, al wervelend om regenbogen en woeste tornado’s Als slotakkoorden de ruimte vullen, sterft mijn lichaam in jouw armen, onze handen nog immer ineengestrengeld in lijm van zoetgeurende karamel.…

dat ik zee en zout proef

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 607
dat ik zee en zout proef en mag dromen, dat ik oplos in water en wereldstromen, dat ik in stilte mag verdwijnen, dat ik niet meer hoef na te denken, dat de tijd mij alle ruimte geeft, dat ik niet meer hoef te aarzelen, omdat er geen grenzen zijn, dat ik vrij mag zijn en denken, omdat niemand lastige vragen stelt, dag ik mag stoppen wanneer…
Tjoke16 augustus 2011Lees meer >

Geen vrees

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
Woedende wolken scheuren kleuren uit een sprookjesboek terwijl het zand roerloos rust in aanzwellende zuidenwind trekken dennen kragen op weldra barst de toorn los het land zet zich schrap verankert de karige boedel de zachte glooiing biedt ruimte voor hemelse cascades en duivels vuurwerk het gewest kent de kuren en grillen van…
Kees Keizer15 september 2011Lees meer >

Tussentijds verslag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
De ruimte is gevuld met loze woorden in verlangen gehuld naar kille oorden. Gebakken lucht. Er valt niets te belonen. Het is een vlakke vlucht in kleurloze tonen.…
Iniduo14 januari 2012Lees meer >

levensdans

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 834
Ik dans met jou in gedachten Duizendschonen bloeien er Jij komt op in zacht roze Oh horizon wat ben jij beeldschoon In het hof van heden Kleurt mijn gezicht nu avondrood Ik voel de warme Golfstroom Neem de dansende beelden Over een zee van ruimte waar Langzaam wandelt de nacht Over het water en landt Waar wij onszelf in het echt…
henk20 maart 2012Lees meer >

Slagveld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 706
Door huid heen gloeien de kastanjes van een vorige herfst een slapende morgen in een verdronken landschap ik groeide op in dit gewest stap door de spiegel en vervolg mijn tocht langs littekens hier zoekt tijd een woning -nauwelijks plaats voor zoveel ruimte- een lichtvoetig beeld versterft als schim later is slechts een geweerloop lang…

LICHT WIL IK (naamvers)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
naamletters raden in bovenaards blauw ongerijmd tijd met rijp camoufleren halfweg het water tijstromen spelen lachsalvo’s delen in aurora-rood naakt zal ik gêne voorbij sommeren en zo getooid eenzinnig de springvloed naast mij verblinden reidansen zwieren met iriskransen Venus vereren in psalmgezangen eeuwig verlangend naar ruimte…

Er sterft een droom...

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 685
Broos ligt het hart in harde woorden gebet Het oog breekt het blinde licht tussen twee schaduwende gestalten Dan, wanneer de spanning uiteenspat zwijgt de ruimte de stilte dood Er sterft een droom...…

Heren ongenoegen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 990
Heren ongenoegen staan daar, waar geen ruimte is, voor de ander. Ze lijken te bestaan vol genoegen, maar niets is minder waar. De waarheid wordt een grote leugen. Elke kleine waarheid wordt gelogen... Ze gaan daar, waar alles zal wijken, voor hen, in grote eenzaamheid.…
Petra Hermans13 februari 2013Lees meer >

botlopen

gedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.001
Genoeg om te onthouden dat wij het onbetwiste midden waren van de ruimte, die wij opgelucht en nietsontziend bevisten. ----------------------------------- Uit: 'Bewoond als ik ben', 1981.…

Te licht bevonden.. ?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Maar in sprakeloze wanhoop, als het licht van de duisternis herpakt in de seizoenen om een herwaardering strijdt, naar hogere ruimten stijgt waar het – evenzo – een bandeloos leven leidt, zonder verbanden naar de letters van de realiteit, de voordeligste positie kiest en voorrang krijgt.…
Pama18 september 2013Lees meer >

Enkel muizenissen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 637
notenslinger bereiken de leeglopende straten een enkeling doolt daar verlaten net als ik… in diepe gedachten leid ik mezelf naar het plein ik wil mijmeren bij de lichtbron gewoon wat zitten peinzen op de koele steencirkel rond de fonkelfontein twijfels passeren gelijk de wind ik dicht er mezelf een vers van een nieuwe morgen ruimte…
Hilly Nicolay23 september 2013Lees meer >

Ieder uur van mijmering

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.806
Zo laat ben ik gekomen Naar de tederheid van je blik, En van zo ver naar je uitgestrekte handen, Stilletjes, doorheen ruimte en tijd. Ik had in mij zoveel weerbarstig roest Dat uit mij wegvrat, met gulzige tanden, Het vertrouwen.…

Gekromde tijd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
perk de ruimte in tot eigen schaal los van het allesomvattende uitspansel, een gekromde uitspatting van de vergane tijd.…
Pama28 februari 2014Lees meer >

Ze is klein, haar gevoel is groot

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
Zij die bij de sterrenknuffels sliep het haar van de ruimten droeg in zilveren vleugels stuifmeel over de Melkweg blies, gevlochten klaprozen op haar regenboog.…
Pama13 juli 2014Lees meer >

Een hemels paradijs

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
lief speelt onze geest met dingen die we zien een caleidoscoop van herinnering completeert onze eerste blik in de verschillen van beeld proeven wij verandering vallen kleuren vorm en ogen op wordt de stem als uniek fenomeen meteen geautoriseerd alleen jij komt binnen als een hemels paradijs zonder enig vergelijk ruimte vullend warm…

Danklied

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Je reist met stille krachten, die ook Hem verwachten na de stille ademtochten van de dood, naar een onbegrensde ruimte, zinnig in gedachten waar het liefste wordt gevonden, onuitspreekbaar groot.…

Wat toevoegt.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
U ervaart daar licht en ruimte met de woorden om u heen spreken, schrijven, doen en laten het is anders dan voorheen. Het bestaan ervan heeft u verbaasd de poëten zo te vinden; duurde even woorden op de juiste plaats zo gezegd of zo geschreven, het gaat leven.…
Evert de Boer18 november 2015Lees meer >

ritueel

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 626
zoals ik elke ochtend bij het roeren van de pap door ‘t raam naar buiten kijk waar een tijdloos bewegend schilderij van wonderlijke luchten mij dompelt in donzig wit en blauw en grijs zoals ik de eerste geluiden om me heen beluister waar de stilte nog alle ruimte heeft, het licht nog teer en schuchter, de prille dag onaangeroerd nog ongevuld…

het hek

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
dwars door het hek niet tegen te houden geven de ruimte in durven te denken in woorden, in klanken in bidden en danken in grenzeloze fantasie over landelijk leven op erf en boerderij natuurlijke vrede eeuwige liefde paradijselijk vrij…
willem jacobs12 februari 2016Lees meer >