3808 resultaten.
Kind en mens
poëzie
3.5 met 22 stemmen
4.098 Hoe heerlijk goed is 't een klein kind te wezen,
Klein voor de eenheid van het groot heelal,
De pracht, die nooit dit hart bereiken zal,
Waarnaar wie groter ware' een wereld wezen.
0!…
Burned Out?
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.340 van amper tien
Zoek ik naar mijn echte ik
Dreigementen kunnen mij niet langer leiden
Belofte en schuld laat ik achter me
Mijn God maakt deel uit van mijn Ik
Wanneer ik samenkom in eenzaamheid
De samenloop van omstandigheden
Welhaast vanzelfsprekend
Mijn jeugd in de verte zichtbaar
Als een onontwarbare kluwen
Gesponnen door ego's
Groter…
S.O.S.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.657 de wereld was niet groter dan het hier
toen wij bij avondlicht de kust bezochten
en wijzers wezen lang niet elk kwartier
hoewel we om een eeuwigheid verzochten
we voelden ons als opgejaagde dieren
die dorstig smachten naar een heilzaam vocht
vol overgave streken we banieren
elk middel was geheiligd, alles mocht
gehaast persten we druiven…
De vrome vrouw en de kleuter
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
668 Onbegrepen aanvallen op hem in
z’n jeugd trekken diepe sporen
in z‘n brein; neemt ze mee naar
volwassenheid waar op afstand
de gebeurtenissen in een groter
verband te beoordelen zijn
Wat moet dat joch hier, vraagt de
vrome vrouw onder het schilderij
van Christus aan het avondmaal;
in haar blik leest hij dat zij een
kind ziet van…
Teken je tijdloos, maak je ‘n schonere bladverdeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
640 Wellicht trekt tijd als een taalgrens een mens
handen vederlicht op tot grotere hoogte.
Kuch je als een non over hoe leven begon
ruik je ‘t inktzwarte en wit van eigen tijd.
Fluister jij psalmen uit je palmen als paladijn
spreek je als serafijn met prachtige slotstrofen
over oudere hoven en regent het brood en wijn.…
Verdwaald van mijn stek
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
955 een blindheid
die luisteren met eigen oren verbiedt
overweldigend zijn soms geluiden
als scherpe pijlen van alle kanten
heet zijn vaak de blikken van jonge bruiden
ja, ik weet dan niet meer van wanten
plots daalt de stilte genadeloos neer
dat voelt als eeuwig eenzaam aan
maar het schijnt zo van nature te zijn;
alles rimpelt in een groter…
Gedachten spinsels
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
721 Gedachten fladderen af en
aan likken verse wonden
behoedzaam van de maan,
verkeer jengelt in de straat,
blikken dromen verpakt in
monotone regelmaat, maant
ongewassen licht tot nog
groter spoed, ontneemt de
eerste stap de prille moed,
wordt energie vermorst,
voorbij de dagelijkse kost,
wanneer de nachtdraak zich
met irreële spinsels…
Duivel noch God
netgedicht
4.2 met 48 stemmen
1.270 zo zwaar en donker als ik kan zijn
hoeveel groter moet het licht
de ruimte die ik ben, zijn om 't te dragen
de stroom vliedt in en uit mijn hart
klamp ik mij vast aan hetgeen gegeven
hard als steen zal ik zijn, zwaar wandelen
ploeteren in het zweet des aanschijns
om het verschil te ervaren
dagelijks nog eten wij zelf van de appel
maar…
Ontworteld
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
648 ooit vertrokken jullie vanaf hetzelfde perron
in de gele trein gestapt bestemming onbekend
kleurde dageraad blauw met schapenwolken
ontlook ze voorzichtig als een passiebloem
groeiden jullie innig doch gestaag naar elkaar
ontmoetten vele hoogtepunten als wel diepe dalen
waar steeds moeizamer uit omhoog geklommen werd
leken obstakels groter…
WORSTELEN MET DE PLOOIEN VAN DE TENT
gedicht
3.0 met 28 stemmen
11.720 DIE EVEN VOOR JE WAKKER SCHRIKT IS INGEZAKT
-------------------------------------------
uit: Bij eb is je eiland groter (2010)…
Tandenfee/ gebit van Opa
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.661 Weet je Oma, mijn tand zit los,
ach mijn kind, nu ben je de klos
je verliest je tanden maar voor even,
krijgt er grotere voor terug
daarmee doe je dan je hele leven,
is de bedoeling maar doe maar vlug
je verloren tandje onder je kussen,
want dan komt de tandenfee
die laat een muntje voor je achter
en neemt in ruil je tandje mee.…
EENZAAM KLONK MIJN LIED
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.161 duisternis mij in het hart gleed
zong de nacht mij naarstig zijn lied
De eenzaamheid voelde kil en wreed
en in mijn hart schreide het verdriet
Wijl ‘t stille mij de keel dichtkneep
zat ‘t duister vol van met onbekend
Van de nacht gloeide de wurggreep
waaraan ’t verlaten mens nooit went
Waar klokgeluid het stille verbrak
restte mij enkel groter…
De emmer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
982 Blub, blub en nog een blub
De bekende druppel die de emmer doet overlopen
Ik ga vandaag maar snel een grotere emmer kopen
Ik gooi daar dan die 10 liter en die ene druppel in
Want al die vergaarde druppels wil ik niet missen
Elke druppel in die emmer heeft gemaakt dat we samen zijn wie we nu zijn
en elke druppel staat voor liefde vreugde…
Het gietijzer van stations...
gedicht
4.3 met 6 stemmen
10.168 Ik ben klein in je nabijheid
als een tor in het hoge gras, dapper ploeterend -
in de verte ben ik groter, spookhuis, het vervormde
beeld in de gekromde spiegel. Spinnenweb, skelet,
gehuil van witte geesten, onecht als alle dagen,
vals als jij. Maar wij schrikken zo snel niet meer,
wij laten ons nog slechts elkaar op het lijf jagen.…
De tijd vliegt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
616 De helft van hun vrienden heeft al nieuwe moeten laten steken,
en een nog grotere groep kauwt tegenwoordig
de dagen met een kunstgebit.
Ik kan me voorstellen hoe dat moet voelen,
beseffen dat je ouder wordt
en voor de tachtigste keer Nieuwjaar viert.
Je bent al jaren de helft van je leven voorbij.…
Onbegrip
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
535 Zwart wit denken is makkelijk,
tegelend aan je eigen laan gebruik je de bomen als oogkleppen,
loop je over je eigen geplaveide straatje,
starend in een wereld niet groter dan je ogen kunnen zien.…
Droomwensen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
555 De wensen die wij allen kennen in dromen
Die in illusie vast geworteld in ons zit
De wanen waarvan wij nooit los kunnen komen
Van hoop op rijkdom en steeds groter bezit
Zij bouwen kastelen van waterdamp en lucht
Ontworpen met onze rijkste woordenschat
Verwaaien menigmaal met ingehouden zucht
Langs Pruisisch blauw in gouden rand gevat
Zo…
nog
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 nog draag ik kleine voeten
in mijn handen op weg naar
de grote aarde, zoekend naar
enig houvast is slechts het
hart het kloppend baken
ogen vertellen zinnen, doch niemand
leest mijn verhaal
het toegekend vermogen om als kind
groter te zijn dan de reikwijdte van de sterren
had reeds het stelsel verlaten
vluchtig als vuur dat telkens…
Baanvegerslied
poëzie
4.0 met 1 stemmen
952 . -
'k Heb het voor grotere lui wel gedaan.
Leg reis aan!
Bittere borrels of melk en saffraan!
- Vegertjelief, hoe leg ik het aan?
Vegertje! 'k ben hier voor 't eerst op de baan. -
Wil je niet zitten, dan moet je maar staan,
net als je 't daaglijks in 't leven ziet gaan.
Leg reis aan!
Bittere borrels of melk en saffraan.…
ieder mens een lichtend verhaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 ieder mens is een eigen verhaal
dat groter is dan alle woorden
die wij bedenken willen kunnen
om hem of haar te schetsen
juist als tijd hen heeft genomen
naar de eeuwig overkanten tijd
als sterren ver en toch dichtbij
zij ons tot leidend licht daar stralen
laat niet hun dood of het gemis
ons steeds de ogen tranen doen
waar juist haar bron…
twee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 ontvouwen zich
buiten box en ledikant
ik wens jou pret en plezier
met die malle gewoontes
van de oudere mensen
die wat niet mag jou leren
ik wens je een dagboek
dat herinneringen stapelt
van geluk, vreugde en gelach
voor als je later terugkijkt
met een papa en een mama
zo gelukkig als maar kan
in een wereld om jou heen
die telkens groter…
Nieuwe adem?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 Gedachten fladderen af en
aan likken verse wonden
in het licht van een bleke maan,
verkeer jengelt in de straat,
blikken dromen verpakt in
monotone regelmaat, maant
ongewassen licht tot nog
groter spoed, ontneemt de
eerste stap de prille moed,
wordt energie vermorst,
voorbij de dagelijkse kost,
wanneer de nachtdraak zich
met irreële…
De clowns
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 bende
dwazen zoals de mensen op straat
om wie jij en ik niet mogen lachen
de veteraan die de oorlog verloor
de zilveren diva met haar pruik
de vagebond, de dommekracht en alle
mannen met het gezag van een snor
uiteindelijk ook ikzelf
en mijn assistente die om alles lacht
Een fopneus past ons allemaal
we hebben een hamer, een grote
groter…
Bij 'Prostituée, 1921' van Eugène Atget
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
609 De kleine
inham schenkt wat bescherming tegen
de triestheid van haar vak, waar
ze met een verbitterde blik naar kijkt
ze staat in het middelpunt en het
zonlicht verlicht haar, maar groter
is de schaduw om haar heen
die in onze droom een groot, donker
dennenbos rondom haar kasteel is
ver weg van de Parijse demonen
en de platte geilheid…
Toekomst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
653 Maar U bent groter dan mijn hart.
Mensen ontzeggen elkaar toekomst.
Dat doet pijn.
Het houdt mensen klein.
Maar in U mag ik mezelf gelukkig prijzen.
Want onder het dak van sterren,
heeft U grote dromen met mij.
Vreugde vult mijn hart.
Dat ik in uw Naam mensen toekomst geven mag.…
Goudkoorts
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
434 Hij draait zich om en speurt dan weer verder op zoek naar grotere stenen.…
Vleugels van Vandaag
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
463 Vandaag
ben ik groter dan mijn schaduw,
vul ik mijn zakken met zon,
en geef ik jou, lezer,
een handvol licht
voor onderweg.
Laat je dag beginnen met een sprankel.…
Helikon’s Mysterie
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
409 Dan kan ik als stoker
makkelijk
de cynische joker uit gaan hangen,
maar mijn belang,
als meeloper,
is groter
dan mijn noten
op deze zang.
Bang ben ik niet
voor zij die alles hoort,
hij
gooide het eerder overboord.
Dat zij
hem nu weer hoort,
horen wil,
ondanks zijn
voormalige gril,
is deel
van het mysterie.…
Jij en Ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
573 Jij blijft zoals je bent, diep in jouw kern,
En daardoor zul je nooit veranderen,
Ik, ik ben een werk in wording,
Op zoek naar groei, een dieper morgen.
Daarom kunnen wij niet samen zijn,
Want jij bent genoeg, en ik wil meer zijn dan ik zoek.…
in mijn hand ontluiken
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
4.638 ik zie je
in mijn hand ontluiken
jouw lente binnen
en de winter buiten
een pril begin
in teder groen
mijn blindzijn kon er
jaren niets mee doen
ik heb je kleur ontdekt
het groeien in de warmte
je hebt een geur gelekt
die voorjaar zacht omarmde
we stuiven mails
hopen op bevruchten
maar msn is niet zo snel
zij speelt met onze lusten…