3361 resultaten.
Jeugdzorgen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
471 Municipaal verdeeld raakte
de plicht
Tot zorgverlening steeds
verder ontwricht…
Het Valt Wel Mee
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
634 mij mankeert van alles wat
daar word je echt niet vrolijk van
maar als je naar hem kijkt
dan zie je dat het nog slechter kan
en zij rijdt met een zuurstoftank
in een elektrische rolstoel
wat ik dan denk
zeur niet – houd je smoel
toch het gas raakt wel op
en we steken onze kop
heel diep in het zand
in wat voor tijd zijn we beland
maar…
Wolkewietje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
506 Kijk, zegt witte wolkewietje,
kijk maar goed, ik ben de weg
en wee degeen die mijn hand raakt, hij of zij is zo gezien,
ik ben een zucht van de ziedende zee, geen brahman, o god, welnee,
ik ben veel kleiner en heel bescheiden,
ik ben de god in uw gedichten
deus sive natura, een god
in de hemelboog van de natuur…
Altruïstisch erfgoed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 van het gebeuren
speelt in de verhaaltrant
zich het eenvoudigst
laat begrijpen en lezen
door de eeuwen heen
jij bent geschiedenis
je ogen blikken verhalen
uit ver vroeger tijden
je lach geeft het warme plezier
jouw lichaamstaal is totale
emotionele expressie
daar waar de mens
in wetenschap vergaren
het mystieke van de ziel raakt…
het ligt besloten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
462 voldoen, de
rijpheid van het heden ontgaat
vervloekt de monogame chaos
van dit kil bestaan
de tijd die mij voldaan
het leven tracht te herzien als
een reis door de doornen
van mijn ziel, verzekerd van
mijn dromen laakt elk seizoen
dezelfde kreet die mij ten dele
laat waden door het stoffig
rantsoen waarmee ik me
dikwijls voedt, onrust raakt…
het wordt gewaar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
443 chiraal is het de vele schimmen die haar lichaam telt
vooraleer haar lichaam raakt het blanke laken
waarop het als een teken kwetsbaar ligt
te slapen, naakt bij nachtinval.
de maan slurpt slierten mist
die van de kale takken druipen.
heel de dag sleurt zij het mee,
het vreemde hier en daar,
dat onverwacht gebaar.…
DAAR ZIJN ZE WEER!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
600 Ik zag ze gisteren voor het eerst
aan de ontbijttafel in het Dorint Hotel
In Siegen, Westelijk Duitsland
op de dag des heren en dames
zaterdag 5 augustus 2023
Vandaag op zondag wederom
daar zijn ze weer
in frisse vrolijke kleurige kleding
Ze vielen me gisteren al direct op
eind zestig, begin zeventig, was m’n gedachte
we raakten aan…
ALTIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 het werd een boom voor haar. zijn takken
reikten hoger dan de piramiden en de stam
greep dieper dan elk graf. twijgen raakten
aan boezemwiegen en bloesem zoende mond.
proef hoe donker, voel hoe hemels blauw,
hoor hoe geel het zwart nog houdt van haar.
en golven zee bezingen diep haar strand.
en krabben schrijven epen in haar zand.…
Uit het niets
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 geluiden
maar geen mens
was te zien of
bewoog toch hadden
wij hier aan het eind
van de wereld
echt afgesproken
om ongestoord
even te kunnen
koppelen en
rangeren niet wetend
dat de ontvangst
zo desolaat zou zijn
ik hoorde schuiven
deuren opengaan
en zag jou komend
uit een ander
universum in totale
ongebonden vrijheid
ik raakte…
Het glazen leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
513 het glazen leven
spiegelt en
brengt mij terug
zonder beweging
niet geautoriseerd
het kan zomaar
een ander zijn
ik moet de barst
voelen die
iedereen heeft
op een bekende
plaats me desnoods
daar snijden waar
bloed zichtbaar
in beschadiging raakt
eigenlijk ben ik
zelf nog gewond
toen ik de sporen
bloed buiten
stollend vond…
Straatschoffies
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 ik heb
al vroeg als
kleine jongen
de lichaamstaal
leren verstaan
wij praten niet
zoveel maar onze
vuisten raakten
daarvoor keken
we eerst naar
ogen en gezicht
en wisten zwakke
plekken snel te
vinden en geen
schijnbeweging
vooraf te maken
in de lijnen van
het gezicht staat al
gauw het komend
gedrag te lezen
omdat de snel
aangeleerde…
Een glooiende zomer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 ik raakte
voorzichtig
je arm aan
hoopte dat de
vleug van je huid
in dezelfde stand
zou blijven staan
als bij ons afscheid
na tal van vele
liefdevolle strelingen
jouw rug indachtig
waar willige handen
het jeugdig landschap
een glooiende zomer
hebben gegeven
die daardoor een
ware metamorfose
heeft ondergaan
in een surplus aan…
Een glooiende zomer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
489 ik raakte
voorzichtig
je arm aan
hoopte dat de
vleug van je huid
in dezelfde stand
zou blijven staan
als bij ons afscheid
na tal van vele
liefdevolle strelingen
jouw rug indachtig
waar willige handen
het jeugdig landschap
een glooiende zomer
hebben gegeven
die daardoor een
ware metamorfose
heeft ondergaan
in een surplus aan…
een mooi mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
507 een mooi mens ontmoet je
altijd onverwacht
gewoon op straat
een heimelijke blik
een gefluisterd woord
een onverwachte aanraking
plotseling duiken ze op
In je fantasie
of in jouw dromen
intens en onstuimig
liefdevol en zorgzaam
koel of berekenend
een mooi mens raakt je
uit het niets
zomaar opeens
warm en liefdevol
zacht en…
Dictionnaire
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
477 Mijn tante heeft een dictionnaire gehad
een mijner lezers raakte licht verbijsterd
en vroeg zich waarlijk in
gemoede af
of het kwaadaardig was en malicieus
was het verderfelijk en
pernicieus
en leidde het tot onvermoede kwalen
zij werd weer kind, beroofd van haar verstand
zij wist mijn moeder niet meer
te verhalen
van toen zij overkwam…
Kniesoor
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Vervreemd is niet hoe we
onszelf ervaren, althans
niet bewust maar de band
met onszelf raakt vaak
verloren in de jacht naar glans,
rijkdom of glorie, zo lastig
te vinden in de kadans
van de dagelijkse routine,
terwijl succes onderhand
wel het doel van dit leven,
waar iedere dag op de balans
positief moet uitslaan zodat
onze energie godgans…
Raken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
602 Door onpeilbare stromingen van het water
Als tableaux vivants uit de Oudheid
In het midden van hun heldenreis
Spiegelend epos zonder metrum
Baanbrekend ontsnapt aan godin van zee en zand
Als we een meerstemmig lofdicht zingen
Aan het vonkende vuur van morgenzee
Tot mythisch avondland brengen we
Een ode aan het leven dat aan alles raakt…
Voorgoed kwijt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 gloeiend knalt en valt het staal
dat verzengend op staal dreunt
aarde drenkt zich in bloed en kreunt
de stervende stad slaat totaal kaal
door gereedschap van de dood
waar armoede nog rijkdom tellen
waar dorst en honger kwellen
raken kinderen en ouders in nood
zonder mededogen lijdt het volk
dat aan die scherpe dolk zich snijdt
het raakt…
Tolerant Niemandsland
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
487 ik zozeer koesterde
Toen ik bij het startschot geen seconde verloor
Want aan het eind van de regenboog
Wacht de grootste schat
Op hij die iedereen verslaat
In de allerlaatste sprint naar de meet
Maar in deze onhandige tussenfase
Kon ik me enkel nog meten
Met een hinderend onweten
Tussen lopen en vluchten
De boog was rond
Raketten raakten…
De koestering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Wanneer het daglicht langzaam dooft,
en goud de verre kimmen raakt.
Buig ik in stilte even het hoofd,
terwijl de avond over ons waakt.
Ik zie je niet, maar voel je kracht,
als zonneschijn na een koude regen.
De tederheid die jij mij bracht,
kom ik in elk vergezicht weer tegen.…
Maidenspeech
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
314 Bekentenissen op dit podium
de zaal waar ik vertegenwoordig
in ter zake doende taal
die ons allen raakt;
Ik zal blijven strijden
voor hetzelfde recht
zonder te dansen naar hun zware pijpen
of achter het gordijn
te verdwijnen.…
Voorwaardelijk bestaan
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
302 geen tijd
alleen een blijven
een stille nabijheid
beneden woelt het
meten en meer,
geven en krijgen
steeds weer en weer
maar hier op hoogte
onzichtbaar en klein
valt alles uiteen
tot eenvoudig zijn
ze leunt niet vooruit
ze kijkt niet terug
de leegte draagt haar
stil en vlug
en ergens,waar niets
meer hoeft te bestaan,
raakt…
Ree
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
241 poten
trekt
daarna de lucht
druk tegen haar
ribben
trilling in haar
keel
iets beweegt sneller
dan vluchten kan
de wind draagt
de hitte
over open stukken
over paden die
zij kent
maar niet zo
haar neus vult zich
ze stapt
achter haar sluit
het
voor haar opent
niets
de richting die
altijd bestond valt
weg
warmte raakt…
Nasmaak
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
193 Glazen raakten leeg,
woorden vielen stil
zonder ongemak.
Alles kwam
en ging weer weg,
alsof het wist
dat blijven niet nodig was.
Je liet me zien,
dat iets echt kan zijn
zonder te blijven.
Dat het mag oplichten,
even,
en verdwijnen.
Nu het stil wordt,
voel ik het terugkomen.…
Zonnebril
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
116 zo'n oceaan is nooit in jouw bereik en als je dan toch zou willen duiken
toch de diepte in
Zou je schrikken dan en zwemmen tot je de lucht weer voelen kan en wensen dat je nooit begon want ergens brand de zon
Je houd wel van de warmte die de zon jou bieden kan
Je klaagt over de regen op de fiets en dan als de wolken breken en de zon je ogen raakt…
Mollebonobo
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
188 "Ik raakte 't spoor haast bijster in de hoop
dat ik mijn mollebonen zonder n
op de markt die ik van vroeger ken
aan groote griet en aan de drie gezusters
als semichimpansee mag presenteren"
aldus de half-aap bonobo in nood
ontsnapt onder een direct intercity
van mokum naar zijn oude vlam, so pretty
de chimp die hem hun liefdesbaby bood…
De mens achter de knop
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
115 niet ergens in de wereld
maar hier
op mijn eigen scherm
alsof ik met iedere knop
de vergissing
ongedaan kan maken
de techniek weet precies
waar alles is
alleen ik niet
een berichtenapp
kent geen vergeetachtigheid
een zoekfunctie geen twijfel
een verzendknop geen aarzeling
alles werkt
tot de mens
erachter gaat zitten
dan raakt…
mijn bloem
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
49 het raakte de veredeling die
in een zoen opnieuw tot
bloei kwam, al is het zot
om te schrijven van “ opnieuw “
want ze is nimmer van mijn
zijde geweken
de dagen dat ik in verdriet geraak
spreidt zij haar stamper over mijn
meeldraad en ontvangt haar stempel
de stem van verantwoordelijkheid
en is de ze kelk die me bevrijdt
van geuren…
de maan vertelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
85 in dromen reiken sterren en
bomen elkaar de hand, ze
schuiven aan bij de dis
van een groter geheel
spreken is voor later
zegt de kruin tegen
de staart van een
vallende ster
hun ogen breken schimmen
en gedaantes maken
elkaar het hof, het universum
raakt geen einde en begin
op deze aarde nestelen
woudreuzen als bewoners
van verre…
wintersymfonie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 zacht hoorbaar is de symfonie
van dwarrelende sneeuwvlokken
die met hun opera ouverture
het publiek achter de warme ruiten
lonkt met hun kristallen naaktheid
dan sterft de ouverture weg in de pluche
en de onthulling van een een nieuwe wereld
raakt in een overdonderend proloog
waar het auditorium de klanken ademt
van een weids en wit requiem…