3063 resultaten.
Sombere stad
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
196 Hier op aarde is de oude vrouw moe
haar verlangen kiest voor de droom
brieven blijven ongelezen liggen
er is geen vertrouwde plek meer
slechts herinneringen in een hut
waarom speel je die melodie
de stad is een wildernis
niemand luistert naar jouw gezang
niemand wordt rijk van dit hart
muziek uit duistere nachten
als diep en zwart goud…
nadien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 weldaad door het
met slingers en bloemen belegde gangpad
terug te keren naar het leven van voor
het laatste sacrament, niet dat er een priester
aan te pas zou komen, doch als dichter
blijf ik desondanks heel dicht bij mijn dromen
laat gaan dat ge-adem, het gehijg dat je
bestijgt als een jonge wellustige stier, hou je
ogen toe en zie naar het duister…
Dronken duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
135 Hun instrumenten janken als honden in het duister,
terwijl de nachtvrees aanzwelt tot een hels gefluister.
Zij weven hallucinaties van asfalteer en as,
en snijden hun vingers aan kapotgeslagen glas.
De hemel scheurt open, een zwart en gapend gat,
dat de laatste restjes hoop uit de straten bezat.…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Maar het kompas van onze harten
deelt zich slechts duister toe,
waar licht ons meer dan welkom is.
In deze wereld van oorlogen, armoede en ziektes
verdwijnen dromen, bomen en natuurgebieden.
Alles van bijzondere waarde is kwetsbaarder dan ooit.…
Trechter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
18 Mijn handen glijden van de bovenrand,
spartelend zak ik langs de steile wand
meedogenloos het gapend duister binnen.
Maar in mijn angst zie ik opeens iets gloren.
Een lichtje schijnt mij toe vanuit de put.
De smalle sluis waarin ik word geschut
is het kanaal waardoor ik word herboren.…
het paleis der
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.162 en veel verder
kunnen wij `t ooit doorgronden
de mensen in deze stad geboren
omringen mij
duister is dit leugenachtig bestaan
de leugen van de materie in licht
in het licht van Jimmi.…
Kan dat .....?
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.766 heel even aan, zomaar, voel
mijn warmte en lees de liefde
in mijn ogen, proef verborgen
hartstocht in half geopende
lippen, vind mijn ik in jouw
zijn, fluister liefdevol de tijd
vooruit in uren van wensen
vervul vol liefde morgen dat
wat gisteren nog verlangen
heette en als ik bijna wakker
word omhels samen met mij
het zacht duistere…
ALCYONE
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.219 ik loop langs het kanaal
het duistere water wenkt
zeg dag met mijn hand
maak een wegwerpgebaar
een binnenvaartschip glijdt
golven slaande voorbij
de schipper tuurt in de verte
ik zie de plechtnaam: Alcyon
googlend vind ik Ovidius
het verhaal van koning Ceyx
die tijdens stormachtig weer
omkomt op zee zijn geliefde
Alcyone gaat hem achterna…
't Is lang geleden (19)
poëzie
3.8 met 8 stemmen
1.484 . -
Nog dreven om de toppen nevelvlokken;
Voor heil'ge tocht hoorde ik de kloosterklokken
Hun vroomheid sprenk'len door nog duister dal;
Ik zag, hoe flikkerende pantsers trokken
De helling af, zilveren waterval,
En, lange rivier van choraalgeschal,
Golvende pijen achter pelgrimsstokken;
Banieren zag 'k bergop, schokkende, klimmen,
De…
Schrijven
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
855 vertederend en begrijpend
Soms zo triest en oneindig
Lezen is je hart openen
Voor een ander
In eenvoud delen
Met elkander
Wanneer gedichten spreken
Schrijven
is geboren worden
in grenzeloze woorden
schrijven
is praten
met een hart in je hand
schrijven
is houden van
met lichtjes in je ogen
schrijven
is ademen
in een duister…
Ellen
poëzie
2.7 met 23 stemmen
3.885 - Mijn Lief is zeer verlaten,
De nacht is koud en duister 't eenzaam land, -
O! mijn verlaten, - o! mijn arm, droef Lam!
Het doet zo bang om zijne Herder blaten,
Of die niet keerde, - en het halen kwam! -…
Oogstlied
gedicht
3.2 met 83 stemmen
35.229 't Warmer branden
van de lampen
ontkent het avonduur;
Afzuiginstallatie,
Zoemt een zacht triomflied;
Een duister avontuur!
Stoonde knippers,
Toppenwippers,
Net alweer gebeurd!
Ga toch even zitten;
De vetste kar bezitten,
Van de hele buurt.
Zie de sterren
Voel de kern:
In de hemelboog.…
En toch hou ik van jou
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.238 Ik staar al uren in het donker,
tast aarzelend in het duister,
maar ik hoor niet eens jouw stem.
Juist op dat ogenblik
dat ik je zo dicht bij me wou
Wordt jij opeens omringd door wolken
en zelfs het flikkeren van de donder
verheldert niet jouw gezicht.
En toch hou ik van jou.…
Stralende zinnen
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
1.994 naar royaal geopende armen
met een samen in het verschiet
een open blik, een warme zoen
een knipoog zo maar even tussendoor
verstrengelde vingers, gelijke passen
een gefluisterd woord, een luisterend oor
swingende letters dansen verlangen
stralende ogen en een mond die lacht
tintelend zoeken handen en vinden
het licht in deze duistere…
Ontsnapt uit de tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.705 levenskwart
waar de één haar noodlot
niet kon ontlopen
de ander zijn lot
in eigen handen nam
Waren ze niet veilig opgeborgen
ver weg in een verleden tijd
waaruit ze niet hoorden te ontsnappen
om gedachten van nu te verontrusten
in hun lichtjes kabbelend bestaan
Pas als ik de letters lees achter het zwart
die licht doorlaten uit het duister…
Waarderend vermogen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
906 gebleken
soms wilde ik dat ik haar helpen kon
Zodra de eerste stralen verschijnen
verschijnt ook mijn humeur
en als een ware regenboog
verandert deze van zijn kleur
en opent zijn vrolijke gordijnen
Genietend van de dag zoals deze
bevoorraad door de zee van geluk
wandel ik vrolijk door de tijd
maak van mijn glimlach een afdruk
die de duister…
Gij zijt de goede vrouw
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.699 Gij zijt de goede vrouw ten drempel mijner dood, -
Gij die me uw ogen als een zomer-nacht ontsloot
Vol wondre lichten en vol rust'ge duisterheden;
Gij die me uw leden als de rijkste herfsten bracht,
En, schoner dan een schemering, de zéekre kracht
Van vredig leven en zich goed bemind te weten.…
PAARS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.800 Grauwe flarden hangen in duister,
Weerkaatsen pulserend, wit licht.
’T glijdt af van de gele
Welving van haar truitje, buik,
Zwart leer, haar benen, gezicht.
Diepe klanken verkennen haar vormen,
Gevangen in geel, gedempt door zwart.
Haar buik, strak, een naakt membraan,
Wordt alleen openlijk betast.…
Ode aan december
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
680 het deinen, schijnen, doelloos
wiegen van kaalgekrenkte ranke takken
vergruizelt in het winterwoelen tot een wind
grasgefezel tot een vlakte
een bos baart, een duister hol
thuisloze sterren kraken
door het neergestorte meer
ijszwarte spiegel van een heelal
tot diep in de aarde
stroomt de nacht weg,
aan de kabbelende oevers
leeft een…
Blues voor harmonica
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.169 Comme à la guerre,
Werp hem in het duister!
Daar zal geween zijn
en trammengeknars.…
Randen van ijs
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.771 Beeldvorming van jouw hallucinatie
Draag mijn dromen naar niemandsland
Wees stil ontzie je verzegelde lippen
Kijk niet in je verblindende tweestrijd
Verzwijg mijn bestaan diep in je ziel
Schop de schenen van machteloosheid
Mijn pijn grenzeloos gelijk aan liefde
Dool maar door de paden van je daden
Schaduw mijn zonnestralen in het duister…
Dakzicht
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
589 onbeduidend lijkt het bedreigde meer
waarlangs zovele houten krotten
met golfplaat afgedekt
oververhit en rottend
wankel op hun palen staan
in muskietenwolken
mooi oogt het glanzende groen
van drijvende velden waterkers
die welhaast de watervlakte dichten
wat verder naar de horizon
waar duister geld verdeelt en heerst
achter zwaar bewaakte…
Mag ik je bedanken
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
5.501 bewaard
De taal passeerde mij zonder te begroeten
Onleesbaar ontspoorden gedichten zonder te ontmoeten
Letters weigerden het verdriet uit het verleden
Schriftloos omklemden ze mijn vergeten leven
Maar toen kwam jij
Aan de rand van mijn stilte
Leven en dood tikten tegen mijn raam
Jij gaf weer betekenis aan mijn naam
Jij veranderde duister…
verdommezomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.297 Je bent hier, zag mijn blik
maar met mijn duister oog
van pijn en nog meer staar
tuurde ik langs een eindeloos
lang zandstrand van speuren om
alleen een branding waar te nemen:
ok, ik had hoop, voor niets.…
Slaap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
762 In mijn kristallen kopje schitter
je ontembaar lichtjes
als de ogen van een kleine spruit
Het bootje waarin je roeit spreekt
je tegen
duister en zonder metaforen
vol en bol van stroef
gesleur sleep je het naar
de oever
wipt er fonkelend en
gracieus uit
Stroomversnelling
Je omgeslagen sloep slurpt zich gretig vast aan
de nacht en stijgt…
CRUCIFIX
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.042 en het ivoren Lichaam van de Man
tussen twee zwarte kruisen wordt een vlam,
die het beslagen duister diep doorlicht:
een weergaloos, doorschijnend vergezicht:
over een woest, ontembaar bergland, groot
en weerbarstig, het donker randgebergte van de Dood,
klimt langs een wankel gemzenpad
een man naar het verborgen ontoeganklijk hart…
Blaas hoog de loftrompet
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
813 deze hele stam
de dood heeft toegeslagen
de nacht redt het niet meer
alles is onder voorbehoud
verdwenen onder mensen
in een ambtenarenwoud
waar regens zomer wensen
verstild en koud lig ik bevangen
door ijdele hoop in schapenvacht
ik moet de kilte ondervangen
wil ik genieten van de ijsfigurennacht
ik bid om stilte in de stormen
en duister…
Een klauw met bont gevoerd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
712 je scherpt licht in vouwend duister
een klauw met bont gevoerd
nagels putten in de huid
strelen bloedvergietend voren rood
het hart onbloot in spuitend dood
lach en kijk je lijf bevrijd
van haat in levenloze staat
je trekken zijn verbekt in nijd
omdat het onderscheid
door dood niet meer bestaat
ze lachen met hun lippen dun
lege ogen hongeren…
Nu de bladeren zijn gevallen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Nu de bladeren zijn gevallen
en de sneeuw de daken dekt
voel ik hoe een helder lied
tot diep in mijn ziel klinkt
en daar een licht doet ontvlammen
dat ik graag wil laten schijnen
in jouw duister, over jouw pijn.…
Ondanks
netgedicht
4.5 met 33 stemmen
1.606 samen samenzijn
het verleden vergeten voor even
want je gaat dood, de tijd sterft mee
laat mij me één keer veilig bij je voelen
Laat mij je strelen,
zachtjes door je grijze haren
door je kwetsbaarheid
door je laatste uren
je ademt nauwelijks nog
we staan samen aan het einde
van een nieuw begin
Je bent bijna dood,
het is donker en duister…