2730 resultaten.
Lieke
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.151 Ze droeg het haar los in de wind
die danste met de gouden draden
zo zat ze daar het zondagskind
in het jonge gras te zonnebaden
Ze droeg haar Oma’s ring altijd
onbewust speelde ze er vaak mee
dat gaf haar extra vrolijkheid
ze rook lichtjes naar orchidee
Ze strooide kleine stukjes wit brood
en wist dat het vogeltje zou komen
met vleugels…
Vlinderloos
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
647 Altijd maar
die gecultiveerde eenzaamheid
en het gemak waarmee mensen
opzij worden gezet
weemoedige dromen
alleen maar verlangen
in zoet duister tastend
zijn plicht niet verzakend
als een eenvoudige heer
met verstand van zaken
eigenlijk kan hij
geen vlinder meer zien
alle vleugels leeg gelezen
in het oog van de nacht
verwijdert uit…
Tredmolens
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
591 Te slapen met de beuk
geworteld in de aarde,
te strijden met de muze
in een ongeboren lied,
verliezen beelden hun
zin en waarde, gedragen door
de vleugels van verdriet, voor
voor vrienden die wegvloeiden
uit de boezems van de linden.…
Geef mij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
970 Geef mij maar twee mooie volle vleugels,
niks geen regels of gebonden aan teugels.
zodat ik op de wind mezelf mee kan laten drijven.
en heerlijk in mijn gedachten daar even kan verblijven.
hoog boven de prachtigste gevormde witte wolken,
waar de luchtstromen alle kanten heen en weer kolken.…
Laatste ademzucht
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.346 Gedragen door de vleugels
van haar dromenvlucht
slaakt ze haar laatste ademzucht.
De wereld mag verder verstillen
insluimerend onder het deken van zwart satijn...…
Ontsnapping
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 We nemen de tijd voor onszelf en laten de pijn
aan een ballon opstijgen richting de zon, als de
vogel die te hoog vloog, z'n vleugels verbrand-
de en ter aarde stortte. En wij zullen toekijken
zo zal het zijn, en wij gelukkig zijn, mijn lief-…
De Bij in Mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
942 Hij jengelt met de vleugels door de blauwe lucht,
op bloemenjacht, bijna het einde van zijn vlucht.
Utopisch en mytisch is de bloem die hij vind,
van nature prachtig, één die iedereen bemint.
Altijd troostende schoonheid die haar siert,
naast magie die de Bij pleziert.…
hoog water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 water
zwaarder dan wolken
neer gaat het water
neer naar de zee
hoog gaat het water
hoog in de stroom
stromende zwaarte
zwaar naar de zee
nog dansen de ganzen
op de vliedende stroom
lichter dan water
lichter dan lucht
op weg naar de zon
schijnt hun eeuwige vlucht
als zij het water verlaten
het water zo licht
tilt de zwaarte van vleugels…
Noorderland
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
751 Noorderland; de blauwe
zeeklei van dit wijdse, stoerkrachtige land
stuwt mij op naar duidelijkheid, want
ik geloofde in niets of niemand meer,
en toch dwingt de stoere, sobere akoustiek
van dit vrije, heftig mooie Noorderland,
mij steeds weer tot luisteren naar klanken,
het geluid van vogels, wind en eeuwig water,
ik zweef op de sterke vleugels…
die dag van dauw en druiven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.213 nog voor zonsondergang die dag van dauw en druiven
prikt ze een koolwitje midden op de lege muur van haar kamer
vleugels wijd
legt ze mijn gezicht omgekeerd
onder het tafeltje met de droogbloemen
bij het open raam
laat de wind van slaap maar komen nu
alle sterren en een glimlach van de maan
hoe wreed ook
schrijft ze in haar dagboek
haar…
Hooggevoeligheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 drive in ons naar boven
liefde geven, liefde delen,
in woord en kleur, de zang van het zijn
bron van leven
bron van liefde
bron van kracht
waarmee we zijn verbonden
verdrijft de nacht met
kruiken vol olie
verzachten de pijn
maken de schaduwen blauw
stijg met ons op
vedervolk
tot de grens van ons gezichtsvermogen
warme vleugels…
Zeven huismussen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 geschreven was, door een zondaar
moeder zei dat vliegen overbodig was
en ze sloot de deur voor verdere vragen
zij liet de huisvogels weer los
om te ontsnappen aan de wildernis
van haar geprevelde woorden
die ergens vandaan leken te komen
tijdens het nog prille begin
van mijn jeugdmoedig bestaan
hadden mijn onbestemde dromen
zelden vleugels…
Ramses Shaffy
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.831 Ineens zit je weer achter de vleugel.
Je improviseert en dan zing je voor ons
'Het is stil in Amsterdam'.
Op de juiste plaats, op de juiste tijd.
In de juiste stemming.
We drinken nog een laatste glas samen.
Het is ochtend geworden.
Bedankt Ramses voor wat je wilde vertellen.
Aan mij, aan ons allen.…
Broos geluk
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
711 in stille aanbidding kwam je mij omringen
je vleugelen waakzaam over mij gespreid
mijn hart die zijn vreugd nauwelijks kon bedwingen
werd door menige andere bloem benijd.
toch ging de zoete kersentijd gauw verzuren
en zongen lentevogels niet langer op meie - toon.…
Gedicht voor het mensdom
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.864 Zij zuigen bloed en
beroven ons van onze goede vingers en vleugels.
Er komt een tijd dat er geen tijd meer komt.
Vrienden, mocht ik het vertellen? Word niet boos,
want wie gedichten schrijft is stapelgek.
De dichters leven onder water van de liefde.…
Bomen
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.987 En val vleugels. En val. Niet.
Voor Len Janssen de Nie.
---------------------------------------------
uit: 'Waaraan het vlees ontsnapt', 2014.…
spring - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
738 draagt jou de vriendschap
die jij rond jou verzamelde
door een kameraad te zijn
pak een parachute en val
in de armen van de liefde
die je geven en krijgen mag
als een rivier die stroomt
geniet vrij van het uitzicht
van de vele herinneringen
die het voorbije jou bouwde
als rugzak voor de toekomst
pak een parachute en vlieg
op vleugels…
heerlijke winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 sneeuwballengevecht soms
of een ritje op een afgestofte slee
struinen jong en oud daartussen
buiten rennen kinderen spelend
rollen stapels sneeuw tot poppen
met hoge hoeden op het hoofd
waarin zij wortel neus zijn laten
de schrale wind en kou trotserend
vegen zij liggend in sneeuwtapijt
daarop de mooiste winterengelen
met prachtige vleugels…
Hemelkleurig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Ik achtervolg jou met een vogelkleur
nooit blijf ik onbewogen
voor jouw onbekende verlangen
de beide vleugels in de lucht.…
JE WAAKTE OVER MIJ DIE BANGE NACHT
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
625 Een engel die altijd aan me dacht
spreidde zijn vleugels over mij zo zacht
En je waakte over mij
die bange nacht.
Ik voelde jouw hand strelend over mijn wang
jij vroeg: ben je niet bang?
Jij was het die me hield zo sterk
ooit kwam je al eens bij mij terecht
het was ook een donkere nacht, bij die duistere gracht.…
Kraaientaal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Het bestaan van één zwarte kraai stelt weinig voor
en ik en alles wat ik zeg valt in het niet,
schiet niet op mijn vleugels, blijf weg bij mijn
laatste bomen, blijf af van mijn ziel.…
Ik heb er schijt aan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 langer aan mee
Je kunt mij waarschuwen
Maar ik doe wat ik wil doen
Het kan vriezen en dooien
Het kan plenzen en uitdrogen
Maar daar heb ik schijt aan
Iedereen stuurt je een kant op
Iedereen weet het wel beter
Maar ik doe wat ik wil doen
Ik in duik het water, ook al kan ik niet zwemmen
Ik spring van de berg af, ook al heb ik geen vleugels…
het ellenlange verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 want het niet weten zijn de
vleugels van vrijheid, niet
behept door onraad en glorieuze
valse overpeinzingen
nu, nu behelst ze het weten wie ik was
doch wie ik nu als aardse eenling ben
is voor decimale jaren lang voor
haar nog een vraag, maar
ze zoekt en pleegt geen woorden daar
mijn stilte de Allerheiligen in
ontboezemingen overtreft…
De fluistering van de aarde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
537 Vlieg in het groen
stilte rust op tere vleugels
de aarde ademt
In de ochtend komt de
aarde langzaam tot leven. Ze ademt haar
geuren uit en schenkt me de klank van haar rust, waar de
bomen praten met de lucht en mijn hart trilt met elke zucht die zij voortbrengt.…
Scherven van geluk
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
455 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
Scherven van geluk
netgedicht
1.5 met 15 stemmen
578 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
Wind in den Ouden Boom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
343 In t duistre der nacht waar de wind wild waait
En takken kraken in kille klacht
Daar wortelt de ziel in aardes rust
Gelijk een boom die t licht begroet met lust
O vleugels wijd in hemels adem zwevend
Waar wolkjes walsen in de zonneschijn
De stilte streelt de bladeren beven
En t hart herleeft in t vrije vaste zijn
Geen muil…
Thuis op deze aarde
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
404 Kwetsbaar op de grond
vleugels drinken zacht het licht
veilig in het nu
De geur van natte aarde
stijgt langzaam op, een uitnodiging om
de adem diep te laten zakken. Het ruisen van bladeren
filtert het lawaai, totdat alleen de hartslag van het bos nog overblijft.…
Bezige bij
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
140 Tussen bloemen vol
stille overvloed volgt ze een spoor
dat niemand ziet, alsof haar vleugels luisteren
naar de aarde en nemen wat in zachtheid wordt gegeven.
Onder de warmte van
een zomerse dag vindt haar vlucht
een eigen ritme, alsof het ruisen van gras en
wind samenkomen in een taal die alleen het leven kent.…
De najaarstrek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
256 Een rilling beweegt onder hun vleugels
terwijl de warmte van de zomer langzaam uit hun lichamen wijkt.
Hoog boven mij beweegt
een dunne lijn die zich nauwelijks laat
volgen tegen het open blauw, maar ergens diep
in mij voel ik een stille aandrang, zonder te weten waarom.…