355 resultaten.
climaxtase, het zijn erna
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 zich scherp bewust van onhoudbaar verlangen
geniet hij intens van zijn harde zijn
in extatische verwachting blijvend
voelt hij zijn opgerichte spanning
zijn verhitte ogen glijden langzaam wit
als hij vergeten verzinkt
in een zwoele extase
doordrongen van zachte huivers
ontkromt zich telkens zijn glanzende rug
daarbij zweet tot damp bewegend…
VUUR ZONDER VOER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Daaruit kruipt, traag hortend, een bange damp,
waaronder zwak schijnsel gevangen is.
De vlam, nietig als een dorre gele lis,
siddert in ademnood, voert verbeten kamp,
wil drinken, zuigt moeizaam met hevig gestamp.
Maar _ aan lavende vloeistof nijpend gemis...…
BOARNSTERHIM ADEMT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 Ochtendnevel rijst uit boerensloten
strekt witte grillige vingers uit
belust om al zoekend te grijpen
de verijlde zwevende dampen
omvatten met zonneglans verblijd
het gaarne bezochte dorp Grou
strijken vluchtig langs strenge muren
waarachter papieren en kunstwerken
verhalen van de geschiedenis
der beminde Friese grond
begeven zich tussen…
MIST
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.411 Zie nu 't vorm-slorpend grijs fantoom van mist
Zich vlijend om 't gebied van stad en land;
De lichten schijnen met een matte brand,
Gehuld in damp'ge waâ van amethyst.
't Lijkt àl verwazigd wat ik helder wist
Gezien door dof-beslagen, glazen wand,
Waarboven zich de grauwe hemel spant,
In nevelzee, half zichtbaar, half gegist.…
AVOND-MIST.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.759 Veel vreemde witte dampen
die waasden alles weg,
alleen matgoud van lampen
glom, boven zwarte heg.
Daar zong een teder meiske
met kindje aan haar hand,
een zacht en teder wijske
door 't witte avondland.…
Tot zelf inkeer komen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
535 Alles gezien, gehoord, gelezen en geschreven,
het is niets meer dan damp in het lege.
Dat iets is waaraan men zich niet vast kan
klampen en wordt alles met geld aaneengeregen.
Om zo toch nog iets, iemand te zijn, maar
pijn woekert aldoor onder de huid.…
kanker schoffelen en wieden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 treiteren wordt sarren
plagen dampen
morren geraakt tot wrokken
we krabben en kankeren wat af
omdat aan iets of iemand
we de pest hebben
hartelijk wordt hatelijk
als mispunten mespunten worden
die ons de ziel verwonden
als kwaad verwensend
kwellend het leven
ons verwoestend verderft
morren mindert niet
de kern van woede
die ons wrok…
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 zijn zwarte letters grift in poëzie
iets van zijn geest voor de mensheid tracht te behouden
in liefde vertolkt
Eenzaam maar niet alleen
als allerlei drukte nabijheid verhinderen
ondanks het lichamelijk van elkander gescheiden zijn
bewust van ' t gevoel verbondenheid
Als hij allerlei herinneringen in zich levend voel worden
de aardse dampen…
WATERSPEL IN HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 wereldveroveraars
maken ontdekkingsreizen
onderwerpen volken
vreedzaam of bloedig
aan hun wil en wetten
terwijl eeuwen voortrazen
heeft de woning van
Romes welgestelde burger
een ruime zitkamer
onder een dak met opening
waar welkome regendruppels
rook uit de haard zoenen
neerdalen in een bak
van gepolijst marmer
de huisvijver
vanwaar dampen…
Naar alle zijden ligt nu als een tuin
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.670 En eindloos hoog welft zich de nieuwe hemel,
Die elk jaar komt met voorjaarszang en -kleur,
En spel van zon en damp en wolkgewemel.
En altijd weer troon boven 't oud gebeur,
In nieuw verrukt zijn, op mijn hoge schemel,
Ik, dichter, die mijn land het schoonst land keur.
----------------------------------------
uit: Dagen en daden (1901)…
Avondwandeling
gedicht
3.7 met 85 stemmen
98.058 Achter ons dekt de witte damp
De schemerende landen.
Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp
In loveren warande. . .
Wat gingen wij vanavond ver
Het werd alleen tè laat:
Nog verder dan de gouden ster
Aan blauwe hemelstraat!
Zo saam doen twee een korte poos
Over een wijd gebied! . . .…
BOUTADE
poëzie
4.3 met 40 stemmen
4.419 O land van mest en mist, van vuile, koude regen,
Doorsijperd stukske grond, vol kille dauw en damp,
Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen,
Vol jicht en paraplu's, vol kiespijn en vol kramp!…
Grashalm
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
748 Het lomp geweld verzamelt,
damp parelt aan het vizier van hun helm.
Deze zomer nog kropen de mieren hier
ze tasten met schichtige sprieten.
Nu vind je scherven van een wensdroom.
Het lompe geweld moet de baron dienen
die gretig in de buidel tast,
het voordeel berekent.…
Een rijk van dwang en duurt niet lang
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.327 Als de most*, te nauw bedwongen,
Lijdt en worstelt, lijdt en zucht,
Zonder adem, zonder lucht,
Zie, dan doet hij vreemde sprongen;
Zie, dan riekt de ganse vloer
Naar de dampen van de moer*:
Alle banden, alle duigen,
Die het vrij, het edel nat
Hielden in het enge vat,
Moeten wijken, moeten buigen
Voor de krachten van de wijn,
Hoe geweldig…
Ons eigen land
poëzie
2.0 met 9 stemmen
2.250 -----------------------------------------
-----------------------------------------
malve: mauve (lichtpaars)
domen: dampen…
Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd
poëzie
4.2 met 8 stemmen
4.759 Nature, die daar schijnt in droeve damp begraven
Door ‘t missen van uw glans, betreurt haar rijkste gaven,
Die ge altezaam besluit in plaats zo nauw bepaald.
Doch nauw en is zij niet, gelijk het schijnt van buiten,
Maar wijd en woest genoeg om alles in te sluiten
Waar zich mijn wufte ziel zo ver in heeft verdwaald.…
nomade
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.602 op eeltkussens zeil je door zand dat zindert
omzwachteld en wijdbeens tussen vetbulten
geen duinflank die jouw passen hindert
het stof dat hier opstuift in kromme kegels
reist op een dek van damp naar het noorden
slaat met regen op stoeptegels neer
jouw kameel is een loom en voos schip
door een lange stok aangespoord
er bloeit een schuimvlok…
de andere slaap
gedicht
3.1 met 17 stemmen
6.376 Grijs licht, late zwanen in strakke vlucht
langs ijle belijning van wijkende bergen
op het hemelse paard uit fergana gekomen
en nu aan de rand van verstijfde moerassen
zuidelijk de weg die zich splitst op het herfstig plateau:
denkbeeld van damp om bereden nomaden,
flits van een trein roodbestoft uit de bergflanken brekend -…
Avondwandeling
poëzie
4.1 met 14 stemmen
2.470 Achter ons dekt de witte damp
De schemerende landen.
Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp
In loveren warande ...
Wat gingen wij vanavond ver,
Het werd alleen tè laat:
Nog verder dan de gouden ster
Aan blauwe hemelstraat!
Zo saam doen twee een korte poos
Over een wijd gebied! ...…
Aan een Dichter
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.094 Dichter, van uw zachte woorden
waar gij omgaat begeleid,
aan de nooit betreden boorden
zwervend uwer eenzaamheid,
uit de weelderige wegen
van het leven tot de rots
van uw vast geluk gestegen
langs de paden van uw trots,
als de morgenzon gerezen
boven damp en duisternis,
Dichter, uit de streek der vrezen
in het rijk, waar vrijheid…
Wanneer het zomer werd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.002 Wanneer het zomer werd sloeg aan mij uit
Het rode harst van dennen in de zonne,
Ik wasemde de dampen uit van kruid,
Waarvan de lente vezels had gesponnen.
Gestadig werd mijn hoofd verheugd met licht,
Ik ruiste zoals windbestoven blaren,
Ik stond gelijk een windzuil opgericht,
Gereed langs hemel, zee en aard te varen.…
Ik moet er niet van weten...
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.435 Gij die vandaag de hemel kuist van vuiler dampen rotheid,
O licht, o warmte, o levenslust, bedanke u, vurige godheid!
- Mijn zonnig land... mijn verten... mijn jong leven... Kameraad,
Nicht raisonniren... Weer u scherp, en eind als een soldaat!...…
Voorbij Claire de la Lune
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
528 Er gebeuren zoveel rampen, ruzies, met
dichterlijke dampen. Die moeten nodig gepubliceerd.
Wie maalt er nu om het supergewone?…
Koffiedamp en vergeten vingers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
324 Nu glijdt het licht weg over de tafel,
schuift schaduwen onder de stoelpoten,
laat een cirkel van stilte achter
waar de damp al is opgelost
en alleen de bittere smaak
van bijna vergeten blijft hangen.…
EVOLUTIE
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.785 verwarmen
het wilde vlees verteerd door maag en darmen
waarvan vaak het verhitte bloed af droop
de tand des tijds liet niets op zijn beloop
een ongelijke strijd zonder erbarmen
soms woei van ver een schetterend geluid
dan trok hij er met speer en spies op uit
het beest, verraden door zijn zware stampen
lag later, omgelegd, wat na te dampen…
echt leven slechts voor even?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
565 in grote steden volle straten pleinen
hete sferen dragen zware dampen
vrije mannen meiden massa’s deinen
zwoel taps hun gezucht bij 't slampen
genot in drift drijft begeerlijk lonken
jonge blommen zoeken in rust’loos dwalen
lijven ogen neuzen monden om te bepalen
zonder knel hun keus diep in splonken
ziet het water stijgt ze tot de lippen…
Het bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.443 Er liggen verse paardenvijgen,
de damp slaat er van af,
verloren in actie,
door een paard in draf.
De eenden in de bosvijver,
duiken vrolijk heen en weer,
het ontlokt ons een lach,
keer op keer.
Zelfs de kleinste vogeltjes,
zoeken en plekje voor hun nest,
hoe en waar dat moet komen,
weten ze zelf het best.…
slammen met geluidloze stemmen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.379 in het kraken
van gebeden
roep ik de God
uit het verleden
met woorden die
ik had geleerd
Zijn Zoon heeft de
chaos ook niet gekeerd
paarden braken
hun nek en tanden
op stenen handen
die wezen naar elkaar
vingers beschreven
hun strijd met bloed
uit die tijd vol jaloezie
barstend van nijd
de zwarte hengst
met flanken die dampen…
ZWEVEND VAN HERFST NAAR WINTER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Een zwarte streep damp
raakt de ondergaande zon,
verscherpt het purper.
Langs de parkvijver
staan heesters, kaal, recht en stijf;
Dáár ruist bamboeloof.
De merelsnavel
glimt bij winterduister, wijst
star, dicht _ één kant op.
Doornroosjes ballet
klinkt door het huis: ik krijg trek
in sterke koffie.…
't Rozeneiland
poëzie
5.0 met 1 stemmen
886 brand 't geurigst, het kostelijkst wierook,
stijg' zijn damp naar 't dak van deez' heil'ge tempel,
pleng op 't altaar purperen wijn en helder
rijzen uw hymnen:
Diensters, op!…