304 resultaten.
Voor vlinders en wolven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
465 Naar de naamloze man in niemandsland
die vertelde hoe fascisme ontstond
op straat in kleine dorpsgemeenten
onder de maanlach zonder spiegelbeeld
in het verstikkende donker van de nacht.…
Stom liefdesliedje
netgedicht
3.7 met 35 stemmen
4.449 Je hoort slechts wat je horen wil
Je ziet slechts wat je wil zien
Je voelt slechts wat je voelen kunt
Er is nooit meer dan misschien
Slechts het rinkelen van metaal
liefdespijlen voor een verhaal
van het verstikkend net van goud
weet jij niet dat ik van je houd
Je hoort slechts wat je horen wil
Je ziet slechts wat je wil zien
Je voelt…
KIND VAN DE ZEE
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
988 is overweldigend
overdenderend en overdonderend
Ze sleurt je mee
en laat nauwelijks los,
verstrikt in haar verzuigingskracht
Opgewonden en vol angst
laat je je weerloos meevoeren
in haar grootsheid
Je voelt het tij keren
en trappelt tegen,
haalt adem tegen de stroom in
Je wilt onnadenkend blijven
waar je nu bent
"Omarm me, verstik…
Ontspiegeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.512 afbeelding mij strelen totdat die
onvermoeid zijn hoogtepunt bereikt
met beleid vakkundig af en aan
glanzende vormen betasten paradigma’s
die ontstaan
waarbij
allerlei
beproevingen ontspruiten
glas beschermd buitenste
randen tactvol
het gedeelte dat vol
vragen de contouren besteelt van puurheid
een aaneenschakeling bevrijdt
gedachtes van verstikking…
gedacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Een woord en woord
Maar de ogen
Geen contact
Klik geen geklik
Geen verstikkend gevoel
Bij het gedacht
Dat het binnen de minuut voorbij is
Een lach en daad
Maar het lichaam
Geen contact
Zo ver weg
Veilig en intact
In het hoekje
Terwijl ik zeg
De nood en drang
Houdt mijn snelkloppend hartje in bedwang
Het willen van iets echt
Het…
ontaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 De adem is verstikkend, ze grijpt je bij de strot,
dwingt je te buigen voor haar waarden,
want moeder zal bloeien op de dag
dat jij bent uitgestorven op aarde.…
Festina lente; 10. Totaal van het pad (zonder…)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
345 ‘Wij verstikken onszelf door verkeerd aangeleerde
maniertjes. En als wij dit groepsgewijs doen, noemen
we het cultuur, en moet het beschermd worden voor
invloeden van buitenaf; vooruitschrijdend inzicht is
niet aan ons besteed, wij wentelen liever nog dieper
in de eeuwige stront van anderen en uiteindelijk ook
in dat van onszelf.…
Sjors Boesch – We noemen hem Kees XXIV; vers 283
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
314 De knoppen niet uit te zien rollen,
opkomende bollen niet laten knakken
onder volle billen,
knokige knieën
diep in de grond gedrukt;
tenen niet in vechtstand gestoken,
geen harkende vingers
in ’t frisse groen
van stikstof minnende planten
met doorns
die de vroeg ontluikende lust
verstikken in bloed
dat druipen en kruipen zal
langs…
JIJ
gedicht
2.7 met 609 stemmen
84.795 ook
Omdat jij door bleef vechten
Op het randje van de dood
Het wrede tedere leven
In je armen sloot
Omdat je onomwonden
Het huwelijksbed indook
Omdat jij zo graag kinderen wou
Daarom kreeg ik ze ook
Omdat jij leven kunt
Met mij zoals ik ben
Omdat jij altijd anders bent
Dan ik denk dat ik jou ken
Omdat jij jouw heilig vuur
Niet verstikken…
Lentemei
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
879 Lentemorgen, verrukkelijke maand mei
narcissen bloeien nog geel lichtend
frisse blauwe lucht
een zwak odeur van nat asfalt
slentert de zon stil tegemoet
en ‘k weet ik hou van jou
Lentemiddag, verrukkelijke maand mei
de kersenboom staat volop in zijn bloei
met bloesems wit en fel
de lucht langzaam verstikkend
en in de hemel eerste wolken…
Gebonden
hartenkreet
3.6 met 25 stemmen
4.327 en vriendin wilden zijn
Ze smolten hun levens aaneen als broos glaswerk
Ze deelden van alles: vreugde en pijn
Toen kwam de duivel, vol haat en vol afgunst,
Hij blies heel langzaam het glaswerk tot bel
Daardoor werd het nog mooier vol kleuren
Maar het werd ook een gevangenis, een hel
Samen waren zij daar gevangen
Te dicht op elkaar, verstikkend…
de kadans der duizenden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
930 onbeheerst mijn gekoesterde rust
tot ik eindelijk het verzet moe soldatesk vertrek
sluit ik me aan bij duizenden zwijgende mannen
starre blik pal vooruit zijn ze ziende blind
besef ik vol afgrijzen in desolate blikken
dat hier geen vrije ziel meer heersen kan
in ultieme beweging beproef ik nog de vlucht
doch onmogelijk verstrikt in een verstikkend…
Ik wist het natuurlijk al lang.
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.497 Je wilt me niet kwetsen,
maar ik verstik je, jouw wereld is immers veel groter en
veel ruimer, jouw wereld heeft meer deuren en meer ramen,
jouw wereld heeft veel meer licht en geeft je vooral ook veel meer lucht,
en niks zit er op slot.
Je hebt gelijk m’n lief, je hebt gelijk.…
Gestolde gevoelens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.234 Rond en door alles heen
zitten hun tentakels,
en verstikken alles.
Want versteende gevoelens
blijven onzichtbaar aanwezig
onherkenbaar en stil.
Ze bestaan en
houden me gevangen
in onwetendheid van vergeten verdriet
en ontvluchte werkelijkheid.…
Johannesbroodboom
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.264 Nu de tijd gekomen was
om gouden ringen af te dragen
nam ik plaats
daar waar de koopman
ooit zijn vlinderzaden bond
en ze verkocht - met hart en ziel
als eerlijk goud aan handelaren
die ze later doorverkochten
en met wisselgeld betaalden
voor een zon die hen verdorstte
meer dan honger hen verstond
in die verstikkende woestijn
waarin geen…
labyrint
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
642 veelheid van silhouetten
Deze vochtige wentelwereld ruikt naar een tekening in vettig grafiet
De wereld komt naar beneden in doorweekte vellen
huizen smelten weg in een wassen schildering
het warme vet uit mijn huid vervoegt zich koudweg in
een huivering,
tastbaar zwellen mijn vochtige ribben tot dikke tralies
en benemen me de adem
Dit verstikkend…
Op het gebroken dressoir der wanhoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 de doornen prijkt en
snijdt diep in samen gevouwen handen
die steun zoeken op het gebroken dressoir der wanhoop
Alsof zijn wil de wet veracht
en kromme wegen gaat in ziende ogen
die geen stem hebben om te spreken
Hier pleiten wij alsnog voor alle getroffenen:
Weet dan dat Veritas regeert in de bezielende handen
gebonden aan het verstikkende…
Napoleonbol
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
743 Als een dolle hond graaf ik naar je ijle bestaan,
terwijl de vleermuizen mij massaal verstikken.
Ik gris BH's van wildvreemde droogmolens, omdat
ik denk dat ze van jou zijn, kus ze, snuif ze,
duw ze in mijn mond tot ik bijna stik door jou.…
Bloei
poëzie
4.0 met 2 stemmen
957 De bogaard vloeit over
Van rood en van wit,
Waar plaats was voor lover
Nam bloesem bezit;
En zwaarhoofden duchten,
In weelde zo groot,
't Verstikken der vruchten
Uit wit en uit rood!…
Viskomkrom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
610 Richting zee
zat het me die nacht zonder maan al niet mee
maar dat ik zwemmend in het rond
nét het net van die vermaledijde visser vond
en in het ruim van zijn boot
te midden van spartelend grauw
als enig exoot op de dood
door verstikking wachten zou
waarna hij ons achteloos slachtte tot zalig beleg:
Dat was dikke vette vissenpech…
Waar de stilte spreekt
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
634 Ze boog zich jarenlang
naar wat gepast leek, wiste zichzelf in
het verstikkende rumoer van wat 'hoort', maar in de stilte,
waar prikkels niet regeren, ontkiemt ze — puur, ongeslepen en onverbogen.…
Goelag Archipel
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.583 Naamloze bewoner wat hebt gij geleden
Door pijn, terreur en zinloos geweld moe gestreden
Geketterd door zijn credo maakten redelozen hem tot slaaf
Noodlot, simpele pech kerfden hem in naamloos epitaaf
Ongewild, vol ontberingen , geduurde hij deze onderdrukking
Geestdoding, tergende twijfel, die enorme verstikking
De kou, de ontberingen…
Kungfu
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
915 Vers van de pers
afgestudeerd in de Shaolin tempel
nog even een stage
geheel alleen met de blote vuist
de Twin towers neergehaald
Master Fighter, je deed het lijken
of het een terroristische daad was
Mai geri, maai George in het kruis
boem blang, Kabang dang
naaktslakken in je neus
een verstikkende pladijs
tussen de kiezen
je hebt leren…
Schemergestalte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 Een zee van zand doet verstikken
en oneindig water is alles wat je ziet.
Deze ongrijpbaar gekrenkte geluiden
uit wezenloos vergrendelde kluizen
klinken als de laatste stuiptrekkingen
van de levenden uit de dode huizen.
Onder het geknars van vertrapte stenen
is haar stem hoorbaar uit het graf.…
Beschermengelen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
973 (voor Roelienke)
Eens verscheen jij als een prerafaëlitische prinses
vanuit het verstikkende duister naar voren, waardoor
ik jouw talloze geheimenissen en occulte wijsheden
als de mij zo geliefde Chardonay-wijnen inhaleerde.
Jouw pure schoonheid genaakte de ziel van de Godin.…
In ieder klaslokaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
502 moment van herdenking
slachtoffers van nodeloos bruut geweld
verdriet, mededogen gevoeld in het land
voor Samuel Paty en de onschuldigen
omgebracht in Nice
ik zou het willen uitschreeuwen
om het verdriet zo groot, vele tranen snikkend
tegen de angst, want die is verstikkend
letters op papier
letters, woorden die vragen, schreeuwen
om…
Mijn vaders oorlogsdagboeken
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.184 Brokken verstikken mij ’t verder gaan,
trillend omklem ik mijn glas,
tranen wellen gestaag steeds meer aan,
visualiserend hoe het toen was.
Je schrijft: ”Nimmer vergeten maar wel vergeven!”
Ik herken je handschrift in zwart op wit.
Met geëmotioneerde illustraties heb je ‘t omgeven,
terwijl je voor bevrijding, lees ik: bid.…
alleen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
999 Zuivere lucht wilde ik hebben
geen verstikkende woorden.
Niet moeten,
maar mogen.
Had schrik, om in een sleur te geraken,
om geen nieuwe dingen meer toe te laten.
Ik snakte naar warmte
maar ik verwachte een koude douche.
Ik verwachte zachtheid
in plaats van een hard stenen omhulsel.…
Triest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
704 ’n Eigen zal niet zwijgen
Die dient Ik weer van repliek
En hij antwoordt heel geladen
Met een ’Ach man, jij bent ziek’
En zo blijven ze maar strijden
Met elkaar en dat wel vaak
Met m’n Ik en met m’n Eigen
Is het echt een trieste zaak
Daarom wordt ik vaak verweten
Niet m’n Eigen, noch m’n Ik
Dat ik negatief en star ben
En dat ik mezelf verstik…
Ecliptisch
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
491 De aangevreten bundels folianten
Verstikkend in het rime riche perkament
Gedecoreerd beslag over het leder
Tussen de Hades en de Styx gevangen
Bijeengepakte kuddes olifanten
Hiërogliefen in de mummiekamers
Eclips van farao's in koningsgraven
De pieken van de Kölner Dom - een queeste
Naar luchtkastelen in de Middeleeuwen
Nu staan in…