Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Verklärte nacht

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11.204
Beginnende regen doorritselt de bomen, Besproeit het rukkende raam waarin jij zit te blinken, Licht waarin ik me zie, in wie ik misschien verdwijn. Je stapelt borden, verwijdert de kruimels en schenkt nog wat wijn. Ik hoor in de keuken het blauw porselein en de messen tinken, Ver.…

De Schepping 4

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
op de eerste dag had God het licht doen schijnen Maar toen Hij deze morgen uit het venster keek Vond Hij het schijnsel van de peer een beetje bleek En ook de spaarlamp was wat flets bij de gordijnen Hij mopperde: ~Mijn lieve God, doe er wat aan Haal weg die peer en laat een zon de boel beschijnen En als de dagloop haar des avonds doet verdwijnen…

Op ieder potje past een deksel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 783
Er is tijd nodig voor dat de herinneringen van de deksel verdwijnen. Het potje moet rusten, het potje moet helen. Uiteindelijk komt die weer een andere deksel tegen. Een te grote, een te kleine of één die past, het is passen en meten in het leven. Ooit komen we de juiste tegen.…

Overwintering?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
Morgen is misschien de beste tijd gisteren en vandaag te vroeg met dromen vergroeid te raken op zachte kussens in de geurigste contouren weg te duiken, gedachtenvleugels , achter gespiegelde horizonnen van twijfels zichzelf te moeten onderscheiden, pijn in de wiekslag van hoop te verdwijnen, groen in een malse ademteug laten ontluiken…
Pama17 februari 2016Lees meer >

Depressie

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.426
wordt je wangen steeds strakker je mond steeds afstandelijker dan enig iets wat ooit van mij was je lichaam zo doorzichtig alsof mijn hand zo door je heen kan als ik probeer tegen te houden dat je verdwijnt je bent onder ons maar hebt het contact verbroken aan je handen kan ik zien hoe verbeten je je soms nog vast- houdt je vingernagels verdwijnen…
Antjie Krog30 september 2016Lees meer >

Zomertijd

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 654
Zal nu een zomer lang de zon weer schijnen De dagen kleuren door bloem en kruid Bomen weer jubelen van het vogelgeluid Eindelijk kou en sombere wolk verdwijnen Zal nachtelijke hemel weer vol sterren staan Ergens in het hout de nachtegaal zingen De wereld is weer vol jeugdherinneringen En aan de hemel schijnt een glanzende maan Dan wandelen…

Voorbij de Appelboom

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.952
Ik las in jouw gedachten Zoete dromen van een kind Dat blijft zoeken naar houvast Om in een sprookje te verdwijnen Haastig zoekend naar geluk Naar iets dat altijd maar kon blijven Iets dat scherven weer tot glas brengt Iets dat ogen weer doet schijnen En twee mooie stenen raapte ik Gelegen op jouw pad Hield ze vast met de gedachte Wie jij…
Jan Haak22 april 2018Lees meer >

Voetlicht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Stemmen verborgen in de boomtoppen, orgelpijpen van een verdwijnende storm, bewogen in het krakend ritme van het uitgewaaide griend, gerimpeld in het huilen van de wind en wat men alleen maar hopen kan maar niet voortijdig ziet, laat het getijde zich niet foppen door het, kreunen van de vals gestemde instrumenten de kraag opgestoken…
Pama14 april 2019Lees meer >

Overwintering?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 393
Morgen is misschien de beste tijd gisteren en vandaag is te vroeg met dromen vergroeid te raken in de zachte kussens in de geurigste contouren weg te duiken, gedachten-vleugels, horizon van twijfels zichzelf te moeten onderscheiden, pijn in de wiekslag van hoop te verdwijnen, groen in een malse ademteug laten ontluiken, mens te worden…
Pama16 februari 2020Lees meer >

Argwaan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
nu het beest in opmars is, ontwaakt de achterdocht woorden die worden gesproken, veelal worden herhaald, vinden geen houvast boosheid maakt zich meester nu jij vindt dat er over jou heen beslist wordt alle touwtjes die jij dacht te laten vieren, zijn jouw hand allang ontglipt zo verdwijn jij meer en meer in de grijze mist die jou omhult hoe…
LadyLove20 augustus 2020Lees meer >

Hemelse gedachten

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
Ik zie haar weer staan, de halve Maan Ook een Satelliet, gestaag volgend haar baan En daar, haast niemand die het ziet een Meteoor, verdwijnend in het niet Vreemde krachten trekken er in het Heelal Krachten die wij niet kennen, en er nooit aan wennen Het Heelal, waar je ook kijkt, Sterren zie je overal Ze leven…

voor het eerst weer regen

gedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.022
hoe lang kun je wegblijven zonder dat het fout gaat de rust op het plein is onmisbaar in het licht van de maan glanst een blad sla, het huis van de buurman is leeg gehaald met een kleine truc verdwijnen een fiets, een naaimachine, een brood, een afgetrapte schoen het is al na twaalven en je komt om de hoek als het warmer wordt kan het zijn…

Gendergekte

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 603
Wij eisen dan ook: dat 'vrouw en man' verdwijnen moeten uit het woordenboek! Kranten, Onderwijs en Wetenschappen, uw geaardheid domineert. Wij vinden dat HET er toe doet. Een kater is geen poes maar kat.'…
K.Bladzij24 augustus 2021Lees meer >

viertalig testament

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
overspoeld door een overkill aan vragen in vier talen had ik maar niet in dat laatje moeten loeren ik liet das neue testament spoorloos verdwijnen samen met la vie éternelle het was le retour de ma triste humeur in die sobere kamer heb ik de vuurproef niet doorstaan…
J.Bakx16 december 2021Lees meer >

Perspectief

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 647
De boeren demonstreren heel normaal dacht ik zo Ze moeten het tij keren voor de koeien verdwijnen! Want als boeren protesteren is er iets goed mis Overal staan trekkers en tractoren om zoveel mogelijk te laten zien en horen!…

Een glimlach...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Hoe kan hij ook, de dood liet jou verdwijnen. Dit gaat al jaren zo en echt het gaat niet weg. ’t Is steeds het onverwachte. Een pijl scheurt door mijn hart, nu ik het zeg. Ik wil jouw naam niet langer dragen. Te leven met een dode, dat is niets voor mij. ‘k Ben weer het meisje dat ik was, toen jij mijn hand kwam vragen.…
Antje26 juli 2022Lees meer >

BEJAARD STEEDS STERK

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
In de jonge jaren van de twintigste eeuw verkoopt de meubelmaker voldaan zijn kapstok van donkerbruin hout waarin een spiegel glanst aan twee trouwlustigen gedurende heel het leven van de beide geliefden houdt de kledingdrager aan zijn sierlijke booghaken jassen en hoeden die de tijd doet verschijnen en later verdwijnen nieuwe gewaden…
Han Messie27 oktober 2022Lees meer >

Wonderlijke stiltetijd

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 414
nog zijn ze er met tussenstops van jaren de donker groene gehuchten tegen de hellingen aangeplakt helaas minder glooiend en klein de horizon in een eerder verdwijn door hoge flats direct aan de rand van zee waardoor de terrassen tot op het strand lopen en inpandig logistiek goed beheersbaar zijn en het klimaat beter te regelen…

Vrije zon

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
schijnt helder de lucht is helemaal blauw in dit licht vindt men al gauw het land gaat naar de kelder de zomerwind zal koelen het land is helemaal droog de woningnood is veel te hoog asielverzoekers laat men spoelen de zon die vrij blijft schijnen de wind die vrij blijft waaien de waarheid wil niet draaien geen mens mag dus verdwijnen…

Setèngah mati

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
zich kust bevond Doch thans doemt een kapseisscenario De lichtkrans van de grootste aller sterren Is onze mata hari, oog der dag Als kroonjuweel aan gindse hemeltrans Schittert zij als de bron van alle leven Vannacht liet zij ons sterrenloos verkwijnen Ons planetarium op losse schroeven Laat onze site toch niet in 't niets verdwijnen…
Maxim15 oktober 2024Lees meer >

Vertel mij wie ik vroeger was

netgedicht
1.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 597
Was ik altijd al geraakt, of was mijn huid te dun voor het gewicht van de wereld, leerde ik verdwijnen om niemand tot last te zijn, en voelde ik soms die pijn van anderen dieper dan mijn eigen pijn.…
CB25 juni 2025Lees meer >

Een ooit beleefd festijn

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 221
Het zou het feest van herkenning kunnen zijn of worden als de glimp van haar vurig oplicht in warme omhelzing of wordt het een uiterst snel verdwijnen uit een ooit beleefd festijn waarbij ondeugd meekeek en deelde omdat vergeten in samen beleven een goed excuus leek daar waar zachte avonden spiegelend drijven op het…
wil melker19 augustus 2025Lees meer >

in dit grote niets; in het kleinste al

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
de gedachten die onvermijdelijk verdwijnen in het uitdijende al wat zeker leegte genoemd worden kan omdat het al teveel is om te bevatten en de gedichten die onverbiddelijk ontsnappen aan die oneindige val want als vulling gezien worden in ieder geval des dichters leven het misschien is voor een vaste lezer als ik met laserogen…
R.E.N.S.8 september 2025Lees meer >

Kwetsbaarheid

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 325
Zo leer ik te rusten in wat ik niet hoef te weten, te luisteren naar wat breekt zonder te verdwijnen. Want in het loslaten wordt iets groter heel - stilte die niet zwijgt maar ademt door alles heen.…
CB11 november 2025Lees meer >

Tussen ons

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 423
Op dagen dat ik achter mijn eigen schaduw verdwijn, voel ik nog steeds dat wat tussen ons leeft liefde heet— al herkent niemand het zo. En toch raap ik, heel voorzichtig, mijzelf op. Blijven. Breken. Ik beweeg ertussen. En noem het liefde.…

Schimmelruiter

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 960
In antwoord op Kamervragen over het wel en wee van de deus ex machina uit zuidelijke oorden op zijn schreden kerend vanuit Santiago de Compostella via de camino naar het hoger gelegen noorden waar de golfstroom zich steeds meer laat gelden, weiden onderlopen en elf friese steden dreigen te verdwijnen in de anonimiteit der historie waar zelfs…

polyfoon

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 365
afgeschermd van het lawaai het chagrijn dat terugtrekt de gedachte wenkt de lege leegte verlost dit moet verdwijnen zelfs als het wild groeit levend door de polyfonie van de wereld lichter door de liefde vreugde verspreidt zich meer dan onbekende delen samen kunnen zijn dit zal verheffen wat behouden blijft geconserveerd en wel…
Stoker18 januari 2026Lees meer >

Visuele schrijfstijl

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Mijn schrijfstijl is visueel, tastbaar, onomkeerbaar, een spiegel van mij die steeds opnieuw ademt, altijd op de rand van verdwijnen en verschijnen.…
Nathan22 januari 2026Lees meer >

zing voor mij, Lorelei

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 262
Mijn handen verdwijnen na elk woord, de lamp flikkert boven de kooi, maar blijft storend branden; pantalon en colbert half los, op het nachtkastje wacht wankelend een waterglas; zing voor mij, Lorelei, voor de dag zacht door de boeg breekt, maar net krachtig genoeg.…
Stoker4 maart 2026Lees meer >

Rond

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 338
beweging een lichte afwijking daar waar de lijn even loslaat van haar eigen perfectie, maar de cirkel kent geen genade zij keert terug naar hetzelfde punt altijd- was ik maar een gelijkbenige driehoek dan was er tenminste een schuine zijde een helling, waarlangs ik zou glijden uit deze besloten vorm — niet verdwijnen…