3890 resultaten.
Afstand
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.089 neem haar verhalen
onder de lange wimpers
zover als begin en einde
zullen ze niet komen
maar enkele passen
en ze zijn al dieper
met enkele passen
zijn ze nagenoeg thuis
aan hun eigen oever
waar andere sterren
hun licht dompelen
in de binnenste stilte,
meer zo je wilt,
verborgen voor wetten
die in dit buitenleven
op onze deuren…
December
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
983 December is de maand van donkere dagen
met weing zon en nauwelijks nog kleur,
de winter staat in feite voor de deur
en grenzen tussen dag en nacht vervagen.
Zou het daarom zijn dat somtijds mensen klagen
dat alles in ontdaan van flair en fleur
en het leven lijkt verworden tot een sleur
nu grenzen tussen dag en nacht vervagen?…
je dook als zon door glas
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.791 de richting was vergeten
ik heb al die tijd geweten
wat vroeger is gezegd
ik koos de ruimte
voelde hoe nabij je was
je dook als zon door glas
toen we in ijlte kruisten
eeuwen huisden in je geest
tijd was slechts passant als
zand dat tot woestijnen waaide
je keek me aan en zwaaide
de hemel was voor mij te ver
jij kierde door zijn deuren…
Dit huis
gedicht
2.9 met 16 stemmen
9.093 Ramen, trappen, deuren, in en uit
van kinderen die bij hun moeders blijven
zwijgen, in de tuin een schrikbewind van kruid.
Geef dit huis geen uitstel meer,
het denkt zo lang al aan een landschap
toe te horen dat hij blijven zal.…
Voelde levend vingers sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
650 je koos voor dood
in uitzichtloos
voelde levend
vingers sterven
vegeteerde zonder greep
niet nog een week
het was wat jou betreft
wel mooi geweest
je opende een deur zonder
lijdzaam af te wachten
we hopen dat je binnen komt
met het laatste van je krachten
wij drempelen een levenlang
weten van jouw laatste gang
maar donkeren…
doodtij
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.886 als los zand
op de ongelezen ochtendkrant
binnen oog- en oorbereik
hing de deurbel stil voor lijk
de telefoon hield zich ook al dood
waarmee hij een saaie aanblik bood
uit de radio kabbelden geluiden
die op niets bijzonders duidden
slechts wat slome variété
verder niets zinnigs op de teevee
verveeld hing als een dooie mus
in de deur…
op het kussen van de avond
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
827 eindeloze stoet, geluiden van nergens
en overal
wanneer daglicht en schaduw
zijn woorden verlaten
op zoek gaan
naar losgebroken schimmen van de ziel;
het weten dat alles leeft
in open zicht
en dat, gedragen door het sterven,
verwachting terugkantelt
in kleine fonteinen, ongevraagd
en vaak hoger
het komen en gaan
tussen deuren…
ruimte voor tijd
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
835 in een lied wat nooit stopt
beukt de oerknal tegen de wind
en tijd
in deze materie
waar in wij bestaan
beukt een oer drum
van maan tot maan
van bos boom tot muur en stad
deuren gaan open
open zelf het raam
voor hun
die al eeuwen dichten
zingen
zij zijn herboren
in de realiteit
en verbeelding
sla het op
neem met mee
leer te leven
de…
" Dauw voor de pauw "
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
612 Avond en een bleke maan
vuur blijft onaangestoken
deur op slot, voorgoed!
Als aardkluit ontwricht
in doorgewortelde zoden,
dijk wordt gedicht.
Het avondgloren wentelt
zich stervend in purper,
schreiende flamingo´s.
Twee aalscholvers
schudden jonge vleugels,
ze vissen dauw voor de pauw.…
Nat uur
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
466 De frisheid in je longen
is van damp, is van dauw
Morgen door merel bezongen
Wij samen alleen tegen kou
Een uur overdag, een avonduur,
een uur nat, een uur droog
maakt je vrij, opent wegen
Geen grens, deur of muur
De akker glanst in gloed
van avondrood en zomerzwoel
Schemer door reebok begroet
We weten: straks is het koel
De lucht…
Droomvrouw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
544 Zij kwam naakt aan de deur,
vertelde
dat zij een bad had genomen
en ik
benijdde het badwater.
Haar frisse nachtjapon
ontspon zich
als een witte vlinder die
mijn hart omvleugelde.
Mijn neerslachtigheid
wilde als een jong veulen
in haar weide springen,
maar zij hield
de hekken gesloten.…
meteen een vier
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.736 Na veel vijven en zessen
schijnbaar zonder zin
komt het moment - hij
stuurt het de wereld in
Een ander leest het en
geeft meteen een vier,
al na het eerste couplet - de
dichter vindt hij een klier
In het labyrint waar
de geesten wonen
slaat Poëtica met een deur
Zij roept met rode konen:
‘dit is vloeken in de kerk,…
De echo schatert kakmadam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
543 arrogant
je hoort ze fluisteren
opgeheven hoofd
blik op oneindig
verstand op nul
tranen in je ziel
droge ogen
glimlach gestift
op verlegen lippen
aarzelende voetstappen
vanuit wiegende heupen
kakmadam
echoot haar na
ze durfde niet zo goed
naar buiten
de angst hield haar jaren thuis
nu zal ze nooit meer
haar voeten buiten de deur…
Eindhalte Gdomsk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
642 gelaat
geen spoor van leven in de ogen
het harde geknars van de trein
die het einde van de wereld verlaat
laat haar koud, zij weet van sterven
Gdomsk verdwijnt langzaam van de kaart
wat moet dat moet, zeggen de grijzen
uit dit kind- en godverlaten oord
wanneer ze na een witte week
nog steeds geen trein hebben gehoord
bungelt aan de deur…
Laat me...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.246 Laat me weer eens voelen
hoe het is verliefd te zijn
breng weer eens rozen voor me mee
of een fles rosé of witte wijn
Laat me nog eenmaal voelen
hoe het is om jong te zijn
neem me mee terug in de tijd
naar ons bankje op het plein
Laat ons nog eens samen kijken
naar de sterren en de maan
het zand voelen op ons lichaam
voordat we de deur…
GEMIS
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
798 De deur staat altijd open, hóe je er ook voor staat!!!!!
Je bent altijd welkom met àl je problemen, het maakt mij niet uit......ik ben niet perfect, en dat zal ik ook nooit worden.
Het énige wat ik verlang, is een mailtje............
..........hoe gaat het nog met jou?…
Zandkasteel gemorst ( Haiku's)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Luchtkasteel verlicht,
laatste tred naar hemels slot
glazen deur is dicht....…
vervolg
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
644 ik geef je geen dromen meer
noch zet de kersenboom voor je klaar
op de puinhopen
van de oude rivier
waarin alles lijdzaam stil wordt
vanaf hier
open ik mezelf wel
en de tijd, de deuren van het rouwbeklag
zullen voor het grijpen liggen
ogenblikken zoals ze zijn
zoals ik ben
wanneer de nacht voorbij moet
en ik rond en rond draai…
Lieve Han
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
780 nog van toen
Koen uithuizig was door schotwonden
de meeste buren liegen over ligfietsen
zo ja waarom niet hé Han ja toch
postcodeloterijen liegen never nooit
lees ik verleden week in de krant Han
dat jouw vader zo verschrikkelijk leed
had je niet even kunnen bellen met
mijn man Jan heeft een huis gekocht
ik wist niets van hardhouten deuren…
rara
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
565 door de ramen steekt het licht
de kop op
donder door de deuren heen
geen
geluid
boven iedereen uit
de slaap was te kort
net als dood gaan
niet meer maarr
nooit een teken en gebaar
de tijd lief
bedaar
nooit komen twee verhalen samen
amen o driedelig
?…
straatleven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
980 weet je nog hoe het ooit klonk
het echte leven van de straat
met losse blaadjes in de wind
en kinderen van kattenkwaad
door zakken van 't zand
het gewiebel van een steen
het openen van deuren
en het sluiten, één voor één
het kraken van een venster
en de weergalm van het glas
en veegjes van muziek
en het stappen in een plas
en een brievenbus…
Hellepoort & Paradijsdeur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
430 Twee massieve, zwarte deuren
Duister. Donker. Raadselachtig
Elk met meer dan tweehonderd
Kronkelende figuren. Krioelend
Eeuwigdurende foltering
Een marteling. Oneindig
Heldhaftig.…
Oog in oog
gedicht
2.8 met 11 stemmen
7.820 De deur wacht op stappen. Schuilhoeken kijken.
Hij staat voor de spiegel, hij het bangst
omdat het beeld zich in hem laat betrappen:
een schuldig kind dat de rede doorbreekt,
uit oude kasten naar taal komt happen.
Maar het huis is leeg, niemand spreekt
het verleden tot stilstand, geen vader,
geen moeder, geen vuist, geen schoot.…
Chaos in de woonwijk
netgedicht
3.2 met 26 stemmen
636 de woonwijk in mijn hoofd
brengt ogen naar het straatlicht
als een oude vogel vlieg ik traag
langs huizen
ik zie de linker
en de rechterbuur
en de bovenbuur rimpelt
in het raam mijn naam
de buur drie deuren verder
lijkt ook op mij
ik voel hun binnenkant, hoe ze tasten aan chaos
in de winterkamer en steeds wisselt de scherpte
van…
ik wou dat je hier was
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 jij weet het dan wel
kan jij je helden ruilen
voor wolken of spoken
of as van een boom
hete lucht voor iets gewoon
als chillen thuis
maar hoor je de ruis
als je wandelt door mijn droom
in je hoofdrol voor de buis
ik mis je, ik wou dat je hier was
onze zielen zijn op weg
in een vissenkom
ieder jaar die sleur
zet hem open dan, die deur…
Lentezang
poëzie
3.1 met 10 stemmen
1.504 Een hemelwagen
Staat vóór de deur.…
Het dagelijks verlangmoment
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
672 rituelen worden uitgevoerd
met een lichte ondertoon van somberheid
aan de ene kant geven ze noodzakelijke rust
maar anderzijds is er dat onderhuids verlangen
waardoor de zekerheid verlamt in schijn
want er moet toch zoveel meer zijn
dan dit armzalig alles wat er nu is
het wees maar tevreden met uw lot
roept irritatie op vanwege afgesloten deuren…
here we live and now
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
955 oprukkende betonjungels
waar deuren verdwijnen
wind transparante naaktheid slaat
in hoeken van digitaal leven
vanachter lichtende schermen
stroomt chemo door aderen
van geleende tijd
gif licht op in elke cel
modderpoelen en draaikolken
van leugens
leugens om bestwil en eigenbelang
om landsbelang en geld
wij zijn verloren gelovigen…
Vrolijk (Brrrr) Pasen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
718 Helder grauw is de hemel
wijds het ruime zicht
geprikkeld worden organen
en de deuren blijven dicht
straks gaan we zwierend over vaarten
genieten van het mooie weer
soepel glijdend over gladde baan
voorwaarts naar het Pasen
want ‘t is lente in ons bestaan
koek en zopie uit het kraampje
ergens midden op het ijs
tussen velden met witte…
Open plek ?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
599 Het is een korte weelde als de bomen in mij slapen
en met de wortels reiken tot aan mijn schedeldak
tot de bottende knoppen in mij ontwaken als de
lentewind klopt aan de deuren van mijn vezelpak.…