Alle inzendingen over strand

2969 resultaten.

Sorteren op:

onvoltooide liefde

netgedicht
4.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 667
verre land ga ik je achterna En koester mijn gevoelens vrij De pijn werd haar ondraaglijk Haar zucht naar hem betraand Ze wilde o zo graag behaaglijk Haar lieve man aanstaand Toen was daar dat korte briefje Met daarop de foto van zijn begrafenis En aan de kist daar stond het liefje Dat met hem had de echtverbintenis Nu is ze naar het strand…

Herfstwind

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Wild en onbesuisd jaagt ze wolken de leegte in voortrazend over stranden en velden eindelijk verlost van lome zomersluimer blaast ze ongetemd en ongeremd met bolle wangen herfstblaadjes als luchtpost verspreidend over het land Limousines aanschouwen gelaten haar geweld, lodderig en lui met een knipoog wachtend tot ze eindelijk vermoeid haar…
Magali1 oktober 2008Lees meer >

De Zee

hartenkreet
2.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.009
Jassen staan bol, we waaien bijna weg, we hebben lol DE ZEE-Vacantie, Rockanje, Met jou en je broertje nog even naar het strand, vliegen met Papa, blote voeten in het zand. DE ZEE-Waar jij zoveel van houdt, Zon, Wind, Regen of koud.…
Lucienne16 maart 2009Lees meer >

Hillary

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 812
Verliep die conferentie nét zo goed Ok, het kost de staat dan 'n paar centen Maar wij ontvingen niets dan complimenten en rond 6 uur vertrok de hele stoet Ontsnapt Hillary's hondje op het strand!…
trawant31 maart 2009Lees meer >

Wegespoelde herinnering

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.841
kleine stapjes Nog niks begrijpend van opa’s grapjes Lopen ze met z’n twee En zo zie ik hoe de tijd Deze mooie herinnering slijt En ze er straks niks meer van weten Want het kind niet oud genoeg Voor hem is het nog te vroeg Om dit niet meer te vergeten En opa is juist te oud Zodat hij het niet meer onthoudt Hoe zij liepen op het strand…

Stop de tijd

netgedicht
4.5 met 46 stemmen aantal keer bekeken 2.611
Onze ogen zien de zee, een blauwe zomerlucht, een zonovergoten strand, hier en daar een scheepje aan de verre einder Onze vingers voelen vingers, warmte en vertrouwen, stil sprekend met elkaar van een nieuw begin: Het is waar! Onze harten zingen plezier: eindelijk, dus toch!…

Zürich Blues

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 847
Cornielje speelt vandaag in Zürich alle tafels zijn gereserveerd, maar in Engeland spelen zijn zoontjes met opa op het koude strand.…

op kindsbenen

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.073
steeds meer en meer schrijft ze de dingen aan elkaar het onmiddellijke voorbij weg van het donker de oude dichteres en al de rest is te zwaar voor het papier haar taal gaat steeds trager of ze zwijgt of legt liever haar kinderen dingen in de mond alsof haar herinneringen stranden in de vijver van haar jeugd het echoot daar als druppels…

VISIOEN

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.234
't Strand loopt onder water, langzaam onder... Links het duin: er langs een rose rand Rul doortrappeld, ondoorwaadbaar zand: Rechts de zee: een altijd ruisend wonder. En als eens Joannes, de verkonder Jesu Christi, zie 'k een muur, een wand, Opgebouwd door 's krijgsmans stalen hand, Onder roff'len en kanongedonder.…

Een zomer lang

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Tot eenieder die er kwam van Noordzeestrand verdwenen was verliefdenlaantjes had gelopen warme zee vergeten was totdat de bedelman zich pakte met de wolken van het strand gestilde Noordzee zag verdrinken met een zon die opgebrand haar laatste maantjes van geluk voorbij de einder had geschoten had genoten van het water witte billen had verschoten…
jan haak26 maart 2010Lees meer >

De zee / verlangen

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 674
Groot is mijn verlangen naar je grote grijze stroom, die losbandig over continenten zwalkt kolkend naar ongekende diepte en daar leven ontsluiert ongekend, je kust de zanderige stranden die besmeurd zijn achtergelaten spoelt ze schoon, zodat ze ongerept kunnen ontwaken, en telkens weer ben je daar in je onmeetbare eindeloosheid.…
lijda15 mei 2010Lees meer >

Het zee-geruis

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.034
Verheug u toch, gij die dit rijmke lezen en nog in gloed der zonne wandlen meugt de stranden langs, wen mijn verstorven wezen reeds lang ontbeert wat 't zozeer heeft verheugd. Zegen dan uwe zinne' en uwe dag!…

Octava alta

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Zij herstelde mijn geloof in een feeërie, terwijl ik strandde in boeddhistische leegte, waar mirakelen nu eenmaal welig tieren, maar nooit zo tintelig door spirituele diepgang. Al is mijn angst voor Circes in het geheel niet ongegrond, ik heb meerdere Magdalena's gezien, meerdere duisternissen doorkruist.…

Afscheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
houden mijn vlees geen koorts meer opwekt in je bloed als je niet langer week wordt van de wijze waarop ik mijn handen vouwde toen ik je talenten prees strooi mijn as dan uit op de plaatsen waar we de duivels in elkaar ontbonden met lichamen vol gretigheid de natte banken in het park de groezelige kamers in krakende pensions de stranden…
greet mariën10 december 2010Lees meer >

In bad

gedicht
2.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 6.766
En straks zwaai ik mijn voet over de kant en vind ik even later op het keramieken strand, zonder warmte te verwachten van de glazen zon, al gauw de droogte weder in mijn roze nachtjapon.…

De Essentie Van Geluk

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 847
Geluk zit in heel kleine dingen zoals een pas ontloken bloem in dauwdruppels van de vroege morgen een oogopslag een enkele zoen Het zit in kijken naar de sterren in stralen van de ondergaande zon soms zelfs in koele regendruppels en in een witte roos op het balkon Het zit in dromerige golven in lopen langs het uitgestrekte strand…
Ariadne10 januari 2011Lees meer >

nacht vol wensen

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 584
hoe teer is uw bloesemblad zo zacht deinende doorheen een lentebries ragfijne schoonheid naakt leunend tegen volmaaktheid aan smeulend mij smeltend dat uw vergelijkbaar bent met de zee het ruisen van kabbelende golfjes zo wiegend uw vlezige vlinder heupen u deed mij stranden in de branding de ooit zo gevreesde nacht schuimend beminnen…

Wieren en blauwe algen,

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
De noorden wind orakelt in voordurende en duistere vlagen, het getij is haar zekerheden kwijt, vergeten de bekende weg naar het strand te vragen.…
pama13 augustus 2011Lees meer >

Reservaat

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
Met de eenvoudigen woon ik als een schamel struikje aan de boorden van het verstand de oude bomen hier overheersen het bospaneel ze broeden op slangeneieren langs het lome pad zijn de dagen verlaten stranden verschroeid zand vol littekens soms, heel even, tilt een milde regen van herkenning mij in het ritme van de vergezichten veegt…
Kees Keizer25 november 2011Lees meer >

Wat ik op de vloedlijn vond..

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
De noorden wind orakelt in voorvluchtige en duistere vlagen, het getij is haar zekerheden kwijt, vergeten naar de bekende weg op het strand te vragen.…
Pama31 december 2012Lees meer >

Gecultiveerde parels

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
De zonnewind deelt de zoetste tatoeages met het zilt op de blossen van wangen, klopt het kindergruis van de schouders van die frêle dwaler op het strand, een heerlijke ruis verstopt in de parels van verlangen en in de gecultiveerde verhalen van roze schelpjes die zij ooit zelf heeft geteld.…
Pama17 juni 2013Lees meer >

nooit meer

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
als het lichaam ballast wordt als je leeft van herinneringen enkel 'nooit meer' in het verschiet hebt nooit meer hand in hand met haar wandelen in het bos of langs het strand nooit meer met haar dansen, nooit meer bloemen voor haar plukken zelfs nooit meer , zon voelen op je huid wind in je haren malse regen of prikkelende vrieskou…

De stilte

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 8.183
Draag uw kleine levenszegen Naar het dromenloze land, Lijk de golve' haar oogst bewegen - Tot zij zachtjes breken tegen Het doodstille strand. Zie de boom de paden tooien Rondom zijne stille voet, Laat uw ziel zich zo ontplooien En haar bloemen om zich strooien Uit een vroom gemoed.…

Oor

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
Ik heb een schelp gevonden Zo’n bijzondere en fijne ronde Hierzo, op haar lichaam het strand Plotseling gestreeld door mijn hand Als door de goden zelf gezonden Ik fluister ertegen, dichtbij mijn mond Lieve dingetjes, ik verzin ze terstond Haar reactie is begrijpend liefdevol en zwijgend Sereen naar het bovenaardse neigend Verlicht toen…

Druppels.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Kijkend in 't aards theater neem ik in gedachten mee druppeltjes van levend water samen vormen zij de zee Zeeën zonder grenzen nemen druppels mee druppeltjes van mensen uit onze eigen mensenzee Druppeltje uit de mensenzee vluchtend uit 't vreemde land 't kon niet verder met ons mee ligt als druppel op 't strand Door ons eigen onvermogen…
Robert Doek6 september 2015Lees meer >

Gedicht voor onmacht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
Ik maak een gedicht voor jou kleine man, die aanspoelde op het strand, daar dan. Ik maak een gedicht voor je broertje kleine man, omdat die samen met jou om het leven kwam.…
Johanna6 september 2015Lees meer >

NOORDZEE

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Wie klotst er zo blij, zo juichend aan 't strand? Wie geeft er ons zout in het bloed, En moed in het krachtig gemoed? Hoezee! dat is de Noordzee! Hoezee, dat is de Noordzee, De zee van Nederland! Wie omsluit in ene heilige band, België, Nederland, old merry England?…

Zwarte bloemen op je graf

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 752
Wie jij was, het werd gisteren al vergeten het hindert je niet, al dat hout om je heen Donderslagen en loodzware koude regen teisterden de dragers van jouw begrafenis Lange gezichten, welke zwijgend zwegen bezorgden jou niet langer zuiver ergernis Sombere regenwolken en kille duisternis na je zwaar bestaan, waar jij veel om gaf Je strandde…
Ton Rijkers8 februari 2016Lees meer >

Selma

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 465
Meer dan dertig jaar geleden trof ik jou in Ouddorp aan Zee je liefdevolle glimlach was als de zegen van een toverfee heden herinner ik mij jou als een ware beminde ook al gingen we nooit bloot maar in bikini en zwemslip verder niet die tongzoen op het strand ben ik nooit vergeten terwijl je zei dat je verloofde in een Arabisch land…