2969 resultaten.
onvoltooide liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
667 verre land ga ik je achterna
En koester mijn gevoelens vrij
De pijn werd haar ondraaglijk
Haar zucht naar hem betraand
Ze wilde o zo graag behaaglijk
Haar lieve man aanstaand
Toen was daar dat korte briefje
Met daarop de foto van zijn begrafenis
En aan de kist daar stond het liefje
Dat met hem had de echtverbintenis
Nu is ze naar het strand…
Herfstwind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
590 Wild en onbesuisd jaagt ze wolken de leegte in
voortrazend over stranden en velden
eindelijk verlost van lome zomersluimer
blaast ze ongetemd en ongeremd
met bolle wangen herfstblaadjes
als luchtpost verspreidend over het land
Limousines aanschouwen gelaten haar
geweld, lodderig en lui met een knipoog
wachtend tot ze eindelijk vermoeid haar…
De Zee
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
2.009 Jassen staan bol, we waaien bijna weg, we hebben lol
DE ZEE-Vacantie, Rockanje,
Met jou en je broertje nog even naar het strand,
vliegen met Papa, blote voeten in het zand.
DE ZEE-Waar jij zoveel van houdt,
Zon, Wind, Regen of koud.…
Hillary
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
812 Verliep die conferentie nét zo goed
Ok, het kost de staat dan 'n paar centen
Maar wij ontvingen niets dan complimenten
en rond 6 uur vertrok de hele stoet
Ontsnapt Hillary's hondje op het strand!…
Wegespoelde herinnering
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.841 kleine stapjes
Nog niks begrijpend van opa’s grapjes
Lopen ze met z’n twee
En zo zie ik hoe de tijd
Deze mooie herinnering slijt
En ze er straks niks meer van weten
Want het kind niet oud genoeg
Voor hem is het nog te vroeg
Om dit niet meer te vergeten
En opa is juist te oud
Zodat hij het niet meer onthoudt
Hoe zij liepen op het strand…
Stop de tijd
netgedicht
4.5 met 46 stemmen
2.611 Onze ogen zien de zee,
een blauwe zomerlucht,
een zonovergoten strand,
hier en daar een scheepje
aan de verre einder
Onze vingers voelen vingers,
warmte en vertrouwen,
stil sprekend met elkaar
van een nieuw begin:
Het is waar!
Onze harten zingen plezier:
eindelijk, dus toch!…
Zürich Blues
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
847 Cornielje speelt vandaag in Zürich
alle tafels zijn gereserveerd,
maar in Engeland spelen zijn zoontjes
met opa op het koude strand.…
op kindsbenen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.073 steeds meer en meer
schrijft ze de dingen aan elkaar
het onmiddellijke voorbij
weg van het donker
de oude dichteres
en al de rest
is te zwaar voor het
papier
haar taal gaat steeds trager
of ze zwijgt of legt liever
haar kinderen dingen in de mond
alsof haar herinneringen
stranden
in de vijver van haar jeugd
het echoot daar
als druppels…
VISIOEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.234 't Strand loopt onder water, langzaam onder...
Links het duin: er langs een rose rand
Rul doortrappeld, ondoorwaadbaar zand:
Rechts de zee: een altijd ruisend wonder.
En als eens Joannes, de verkonder
Jesu Christi, zie 'k een muur, een wand,
Opgebouwd door 's krijgsmans stalen hand,
Onder roff'len en kanongedonder.…
Een zomer lang
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.057 Tot eenieder die er kwam
van Noordzeestrand verdwenen was
verliefdenlaantjes had gelopen
warme zee vergeten was
totdat de bedelman zich pakte
met de wolken van het strand
gestilde Noordzee zag verdrinken
met een zon die opgebrand
haar laatste maantjes van geluk
voorbij de einder had geschoten
had genoten van het water
witte billen had verschoten…
De zee / verlangen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 Groot is mijn verlangen
naar je grote grijze stroom, die
losbandig over continenten zwalkt
kolkend naar ongekende diepte
en daar leven ontsluiert ongekend,
je kust de zanderige stranden
die besmeurd zijn achtergelaten
spoelt ze schoon, zodat
ze ongerept kunnen ontwaken,
en telkens weer ben je daar
in je onmeetbare eindeloosheid.…
Het zee-geruis
poëzie
3.6 met 7 stemmen
3.034 Verheug u toch, gij die dit rijmke lezen
en nog in gloed der zonne wandlen meugt
de stranden langs, wen mijn verstorven wezen
reeds lang ontbeert wat 't zozeer heeft verheugd.
Zegen dan uwe zinne' en uwe dag!…
Octava alta
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 Zij herstelde mijn geloof in een feeërie,
terwijl ik strandde in boeddhistische leegte,
waar mirakelen nu eenmaal welig tieren, maar
nooit zo tintelig door spirituele diepgang.
Al is mijn angst voor Circes in het geheel
niet ongegrond, ik heb meerdere Magdalena's
gezien, meerdere duisternissen doorkruist.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 houden
mijn vlees geen koorts
meer opwekt in je bloed
als je niet langer week wordt
van de wijze waarop ik
mijn handen vouwde
toen ik je talenten prees
strooi mijn as dan uit
op de plaatsen
waar we de duivels
in elkaar ontbonden
met lichamen vol
gretigheid
de natte banken in het park
de groezelige kamers in krakende pensions
de stranden…
In bad
gedicht
2.5 met 26 stemmen
6.766 En straks zwaai ik mijn voet over de kant
en vind ik even later op het keramieken strand,
zonder warmte te verwachten
van de glazen zon,
al gauw de droogte weder in mijn roze nachtjapon.…
De Essentie Van Geluk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
847 Geluk zit in heel kleine dingen
zoals een pas ontloken bloem
in dauwdruppels van de vroege morgen
een oogopslag
een enkele zoen
Het zit in kijken naar de sterren
in stralen van
de ondergaande zon
soms zelfs in koele regendruppels
en in een witte roos
op het balkon
Het zit in dromerige golven
in lopen langs
het uitgestrekte strand…
nacht vol wensen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
584 hoe teer is uw bloesemblad
zo zacht deinende doorheen een lentebries
ragfijne schoonheid
naakt leunend tegen volmaaktheid aan
smeulend mij smeltend
dat uw vergelijkbaar bent met de zee
het ruisen van kabbelende golfjes
zo wiegend uw vlezige vlinder heupen
u deed mij stranden in de branding
de ooit zo gevreesde nacht schuimend beminnen…
Wieren en blauwe algen,
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 De noorden wind orakelt in
voordurende en duistere vlagen,
het getij is haar zekerheden
kwijt, vergeten de bekende weg
naar het strand te vragen.…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 Met de eenvoudigen woon ik
als een schamel struikje
aan de boorden van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt…
Wat ik op de vloedlijn vond..
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
515 De noorden wind orakelt in
voorvluchtige en duistere vlagen,
het getij is haar zekerheden kwijt,
vergeten naar de bekende weg
op het strand te vragen.…
Gecultiveerde parels
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
532 De zonnewind deelt de zoetste
tatoeages met het zilt op de blossen
van wangen, klopt het kindergruis van
de schouders van die frêle dwaler
op het strand, een heerlijke ruis
verstopt in de parels van verlangen en
in de gecultiveerde verhalen van roze
schelpjes die zij ooit zelf heeft geteld.…
nooit meer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
636 als het lichaam ballast wordt
als je leeft van herinneringen
enkel 'nooit meer' in het verschiet hebt
nooit meer hand in hand
met haar wandelen
in het bos of
langs het strand
nooit meer met haar dansen,
nooit meer bloemen voor haar plukken
zelfs nooit meer ,
zon voelen op je huid
wind in je haren
malse regen
of prikkelende vrieskou…
De stilte
poëzie
3.9 met 10 stemmen
8.183 Draag uw kleine levenszegen
Naar het dromenloze land,
Lijk de golve' haar oogst bewegen -
Tot zij zachtjes breken tegen
Het doodstille strand.
Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet,
Laat uw ziel zich zo ontplooien
En haar bloemen om zich strooien
Uit een vroom gemoed.…
Oor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 Ik heb een schelp gevonden
Zo’n bijzondere en fijne ronde
Hierzo, op haar lichaam het strand
Plotseling gestreeld door mijn hand
Als door de goden zelf gezonden
Ik fluister ertegen, dichtbij mijn mond
Lieve dingetjes, ik verzin ze terstond
Haar reactie is begrijpend liefdevol en zwijgend
Sereen naar het bovenaardse neigend
Verlicht toen…
Druppels.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
593 Kijkend in 't aards theater
neem ik in gedachten mee
druppeltjes van levend water
samen vormen zij de zee
Zeeën zonder grenzen
nemen druppels mee
druppeltjes van mensen
uit onze eigen mensenzee
Druppeltje uit de mensenzee
vluchtend uit 't vreemde land
't kon niet verder met ons mee
ligt als druppel op 't strand
Door ons eigen onvermogen…
Gedicht voor onmacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 Ik maak een gedicht voor jou kleine man,
die aanspoelde op het strand, daar dan.
Ik maak een gedicht voor je broertje kleine man,
omdat die samen met jou om het leven kwam.…
Magenta
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
737 Herinner jij je nog onze
uitspattingen op het
strand?…
NOORDZEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.134 Wie klotst er zo blij, zo juichend aan 't strand?
Wie geeft er ons zout in het bloed,
En moed in het krachtig gemoed?
Hoezee! dat is de Noordzee!
Hoezee, dat is de Noordzee,
De zee van Nederland!
Wie omsluit in ene heilige band,
België, Nederland, old merry England?…
Zwarte bloemen op je graf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Wie jij was, het werd gisteren al vergeten
het hindert je niet, al dat hout om je heen
Donderslagen en loodzware koude regen
teisterden de dragers van jouw begrafenis
Lange gezichten, welke zwijgend zwegen
bezorgden jou niet langer zuiver ergernis
Sombere regenwolken en kille duisternis
na je zwaar bestaan, waar jij veel om gaf
Je strandde…
Selma
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 Meer dan dertig jaar geleden
trof ik jou in Ouddorp aan Zee
je liefdevolle glimlach was
als de zegen van een toverfee
heden herinner ik mij jou
als een ware beminde
ook al gingen we nooit bloot
maar in bikini en zwemslip
verder niet
die tongzoen op het strand
ben ik nooit vergeten
terwijl je zei dat je
verloofde in een Arabisch
land…