4016 resultaten.
Het perfecte plaatje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
713 ik koester een romantisch beeld
van zoete kindjes, moegespeeld
die 's avonds netjes slapen gaan
en pas weer naast hun bedje staan
wanneer de wekker is gegaan
er wordt niet aan mijn hoofd gezeurd
het plaatje perfect ingekleurd
zonder schreeuwen, zonder slaan
worden schoenen aangedaan
en kunnen wij de deur uitgaan
vermoeide moeders snap ik niet
zie…
Zomerse warmte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
580 herhaalt zich alsof ik nogmaals moet ondervinden
dat ik alleen ben in een drukkende wereld
die om handelen vraagt tijdens mijn traagheid
ik herhaal mezelf ook in hunkerende heimwee
waar het spelen als vanzelfsprekend is
alsof we kinderen van de zon zijn
nooit last van hoogmoed of eigenwaan
altijd vrolijk en spontaan
hoe langzaam valt de avond…
Gedachtegoed in december
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 De avond kwam en de houtskool
werd ontstoken en met een stuk
karton het vuur aangeblazen
Op de roosters lamsvlees gelegd
dichtgeschroeid en omgedraaid
er hing een geur van ketjap
Om het vuur werd naar elkaar
en naar een mot gekeken, die
in een flits van licht verdween
Ook deze huiskamer is onderdeel
van een uitdijend heelal,waarin
jij…
Vlieland
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.675 Daar waar ik nooit jouw naam vergat
Met sporen op het schelpenpad
De boerenglop, het droge wad
En rozenbottelwegen
Daar vond ik wat ik nodig had
Veel meer nog hier, dan in de stad
Een stilte, die de zee verbrak
Naakt in de zon gelegen
Waar zeilboot met de vogels gaat
Mijn hart voor jou steeds over slaat
Waar lichtjes waken, 's avonds laat…
op jonge leeftijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 het is uitdagend fris op deze plek die als
luchtspiegel weerkaatst in een overzees veld,
nergens een kleinhuizig, aangeharkt dorp,
het is een pleisterplaats die in de smaak valt
en de kinderjaren zijn al verlaten
de avond loopt voor de troepen uit,
lijkt zich elders te bevinden, in een
opgeschoond, onwrikbaar tijdperk
er drijft geen huis…
Het stille huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 dolende geest
die niet meer weet wie of wat
hij ooit is geweest
In het stille huis
klinkt een ademtocht
als een schrille kreet
zijn de schaduwen tastbaar en
is het verleden onverwerkt leed
Daar woon ik
daar verblijf ik
daar leef ik mijn leven
als was het dat van een ander
De ramen kijken er uit
op maanloze nachten
de ochtenden en avonden…
HartHout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
475 Ik kwam voor jou, niet voor het hout
dat je me laat betasten, gladgeschuurd
met hier en daar een scheur goudgevoegd --
de eenvoud-schoonheid
van het lied van de tijd op de luit
van het leven, jouw leven
Je laat me de kiekjes zien
en rekt de avond, je rekt je uit
tot het welterusten in de gang
In het logeerbed streel ik het hout
van jouw…
Wat doe ik hier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Werd deze ochtend wakker
de rijzende zon in mijn hart
een sterrenhemel in mijn hoofd
sentimentele vlinders in mijn buik
dacht
wat doe ik hier
in het landschap
ik ging die avond slapen
de maan naast mijn hart
dacht
wat doe ik hier
in bed
in het hotel
van de salon moralist
lag in de nacht
diep te slapen
kon niet denken
want ik…
EMMAÜS
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
578 Blijf bij ons Heer als het avond wordt
en wij angst hebben om achterom te kijken
er is teveel lijden, teveel onverwerkt verdriet
blijf niet langer die Vreemdeling achter ons
maar kom heel dichtbij en maak u bekend
spreek ons met liefde aan en leer ons verstaan
wat u met uw woorden zeggen wilde
zit met ons aan voor het avondmaal
wij hebben behoefte…
Ikeapedia
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 Een blauwgeel rariteitenkabinet
Begon zijn wereldreis ooit in Zuid-Zweden
Bij Elmtaryd, vlakbij Agunnaryd
In '43, toen soldaten streden
Daar timmerde hij grote tondeldozen
Hij was pas 17 en heette Ingvar
Toen hij wat kronen kreeg voor z'n examen
Begon de jonge Kamprad aan zijn droom
Een labyrint voor slapen en
voor wonen
Voor avond…
EEN NITTE KERSTTUIN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
788 waar alleen de merel en het roodborstje
gehuisd zijn,
zoekend naar mijn brood kruimeltjes…
In dit land van rijm en ijskristallen
wanneer de avond valt
spiegelen de gouden lichtjes
aan de dennenbomen
zich in het magische van een witte kersttuin
een ijskoude schoonheid die mijn ziel beklijft!…
De h van herhaling
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
634 Helaas - de avond roept.
U haast zich naar een koorrepetitie.
We moeten beter leren ademen.
Morgen staat de dag weer klaar.…
Barometer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 bewolking
het duurt een tijd voordat
het ochtendgrijs
van kruitdamp na het vuurwerk van de flanken
in roodgroenlinkse tint
is opgelost
Daarna vooral in 't westen
volop zon
den haag en de boerburger bollenstreek
in 't zuiden overheerst
bij mies en freek
bewolking tussen wilders'
gouden bergen
een koude dag, maar in de
loop der avond…
Verloren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 Door de week passeer ik 's avonds
ramen van mensen die van niets weten:
het paar dat al tien dagen kust
en overal wachtenden
Nergens vind ik de grootse schoonheid
waarvoor ik wil leven
Ik loop rond om mijn weemoed
te delen, herinneringen
aan mijn plannen en de jouwe
We amuseren ons
met gespeelde zelfgenoegzaamheid
en wijden ons aan het…
Vrijheid is niet gekleed
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
278 me, opgevouwen in een kist, boeken
onder mijn knieën, onder mijn hoofd
De wereld heeft wetten nodig
die boven de partijen staan, ik denk
al jaren over grenzen heen
over het recht op vrijheid:
de vrije zee en zelfbeschikking
van volken, urenlang zit ik stil
te schrijven zonder zucht of kuch
Ik heb geoefend me niet te verroeren
elke avond…
Trouw
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
311 Wanneer de avond valt
en schaduwen langer worden,
besef je dat trouw niet altijd liefde is,
maar soms slechts overleven
in een wereld die nooit mild was.
Uiteindelijk breekt alles,
je hart, je wil, je hoop—
en niemand zal het zien of horen,
want trouw kan ook moord betekenen.…
De stad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
318 Als de avond valt, keert het tij,
een hond die zijn baas uitlaat,
een overwerker onder zijn jas,
lege tram knerst naar de remise.
In de nacht is de stad zich zelf,
mensen slapen of hebben seks,
lantaarns verlichten de leegte,
alleen de maan houdt de wacht.…
oud en nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 stram staan de bomen, zwart en grijs
eens levendig en licht
en vrolijk lachend in de wind
nu zijn hun harten dicht
de avond streelt mijn haren zacht
en kust mijn tranen stil
ik ben alleen in het heelal
waartoe? en om wiens wil?…
Morgen, bij dageraad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
121 Ik zal niet kijken naar de gouden gloed van de vallende avond,
Noch de zeilen in de verte die afdalen naar Harfleur,
En als ik aankom, zal ik op je graf
Een boeket van groene hulst en bloeiende heide leggen.…
De mensen vragen erom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
81 hexameters en herhaald
tot ze het feilloos konden opzeggen
als vertaling van de wanklanken
uit de mond van hun gevangene
die ze dienen voor het oog
van boeren, burgers en gezanten
aan een voet van het huis
van de goden, de witte berg
van zwakke kalksteen
op het kruispunt
van verborgen scheuren
waarin de grond is weggezakt
's Avonds…
Tumult
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Naar gelang wie er over vertellen
Was het niets minder dan een kristalnacht
Anderen onder het mom van rellen
Vinden geen aanwijzingen voor een jodenjacht
Decadent roffelend op de grote trom
Leeft men in een wankelstaat van Sodom
En Gomorra tweedrachtig van God los
Als Dante verdwaalt in een donker bos
Getuigenissen die niet echt deugen…
zomeravond
netgedicht
3.2 met 173 stemmen
43.672 Avonden weemoed waaien door mijn haar,
De zilte wervelingen op het strand
Vloeien als lucht en aarde in elkaar.
Het wrakhout sluimert langs de duinenrand.
Hoe lang is het geleden dat ik naar
Dezelfde wereld keek, hetzelfde zand
En zorgeloos hier speelde ieder jaar.
De zee schuimt eeuwig eender op het land.…
O engeitado
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.157 Ik bewandel 's middags de prado's
En 's avonds hoor ik de fado's
Aanklagen tot diep in de nacht:
"A vida é immenso tristura" -
Ik voel mij al samensnoeren
Met de kwaal die zijn tijd afwacht.…
Zomerzon
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.032 Als een moeder straal je op ons neer
Heerlijk vrolijk, en soms laaiend heet
Elke dag verschijn je weer
Totdat wij baden in het zweet
Tot in de late avond straal je van geluk
Beschermend als een melkgevende koe
Wij, lekker aan de barbecue
Met een biertje, worst en biefstuk
Op vakantie ga je met ons mee
Lekker in het binnenland
Maar natuurlijk…
De nacht,
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.058 Maar in de avonden doet het zeer.
Dan huilt mijn hart heel zacht,
En zoek ik de weg naar het einde
van die lange verdrietige nacht.…
een hondenleven
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
921 gelaten volg ik aan een korte lijn
ik ben een oude hond onder de mensen
een surrogaat voor nooit vervulde wensen
van een bazin die ruikt naar terpentijn
ze heeft haar vreemde nukken, ik herken ze
aan de blikken als we 's avonds samen zijn
de opgekropte woede, het chagrijn
normale stilte wordt een heel intense
ik slik haar buien al zo lang…
Opa
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.341 Des avonds wilde hij verhalen doen
Over doodspuwende kanonnen,
Waarmee soldaten, koel zowel als koen,
De vuigste vijand overwonnen.
Dan kwam er speeksel om zijn heldenmond
En streek hij moedig door zijn haren
En ongeveer een meter in het rond
Was elk beducht voor zijn gebaren.…
recordboek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
672 Het honderd pagina's tellende "snelste boek ter wereld" leek 's avonds binnen enkele minuten uitverkocht, meldde de Duitse televisie.…
Verspeeld
hartenkreet
2.0 met 19 stemmen
2.610 heb het al achter me gelaten
ook al staat het overal nog op
de muren geschilderd,
ook al staat het nog gegrift
op banken, tafels, planken
je zag enkel mijn schulp,
waar ik al die tijd in kroop
je zag enkel mij verdorren
in de late herfst avond
het doet me nog steeds
de sporen bij elkaar zoeken
maar elke aanwijzing zegt me
met trillende…
Als niemand groter groeit
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.087 na 's avonds hevig woord-
gevecht en 's nachts
doorbroken lichte
slaap met ieder
in zijn eigen
bed
't wordt NEE als ik geen
vrede zoek en NOOIT
als niemand groter
groeit
Jij kijkt naar mij en ik naar rechts
Een halve meter niemands-
land, waar zwaar en ziek
de kilte hangt heerst
heel kort in het
waterbed
Maar dan…