3148 resultaten.
Als water ben ik uitgestort
gedicht
3.9 met 19 stemmen
10.049 Rivier, stroom achterwaarts. Steen,
wordt weer vuur. Lucht om mij heen,
wordt lichaam dat mij draagt en
troost. Geheugen, val uiteen.
---------------------------------
uit: 'Soldatenliederen', 1991.…
“Jouw omhelzing,”
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 Stromen Fados en brakke
tranen glijden langs haar
wangen, vloeiend goud
van de Taag, druppels
gloeiend klaaggezang
verheffen zich in het hart,
laat het sneller kloppen
aan de oevers van mijn
zwanenzang en in de snaren
van de ziel, door de magie
van klanken van alledag
tot elkaar verbonden.…
Naar het strand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
779 Naamloos voegen wij ons in de stromen,
eendrachtig in ‘t gezinsverband,
elkeen in zijn glanzend onderkomen,
schuifelen we tevreden door dit rijke land.
Waar elke vluchtweg wordt ontnomen,
zet ik de stomende auto aan de kant;
naast ons zie ik nog een rookpluim komen,
zoveel ellende, …dat schept een band.…
Niets is wat lijkt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Heb wind gevraagd te waaien
over velden ruisend riet
zon te schijnen over zinderende aarde
met hier en daar spiegeling
water om te stromen tussen oevers
bekleed met weelderig struikgewas.…
Aanwijzing
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.137 Ooit moet hij hierheen zijn gedreven op vreemde
onwaarneembare stromen wellicht bij toeval
aan de kade van loodgrijze daken zijn vastgeraakt
en gebleven. Zie het deinen van schijnsel door de ruiten,
de vele planten die daarbinnen zijn gaan groeien.
-------------------------
uit: 'Eerst', 2010.…
nog niet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.556 De rust is er niet,
er is betwisting en argwaan
verlengd met een traan,
omgebouwd tot een stroom
van onwennigheid.
De ziel heeft nog geen toevluchtsoord,
staat te wachten
en bengelt aan een los koord.
De toekomst zal moeten uitmaken
of hij bij het hart en de ziel zal geraken.
Blijven ze in een web van ongenoegen
steken.…
Morgen
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.777 De bergen blauwen in de vert,
De stromen blinken in de vlakt,
De bloesemboom is wit-gesterd,
Het dorp is rood- en blauw-gedakt.
En mensen werkende op het land,
En kinderen buitlende naar school,
Zijn overal en niemand bant
Van 't hart de droom waarin ik dool.…
Februarie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
694 We zullen kabbelen op de stroom
in de hunkering van ieders droom
Planten en bloemen zullen ontluiken
en de bomen en de struiken
'n Verdwaald lieveheerstbeestje had moed
maar werd door nachtvorst niet behoed
Vroege merels laten zich zien
Ze verorberen rode besjes voor tien
Olijke kopjes kijken naar binnen
blij om de dag te gaan beginnen…
Verder dan de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 heel en niet half
half en niet een tiende
houd me vast
zegt het moment, laat me niet vallen
verdrinkend in de tijd
klinkt zijn echo na in eeuwigheid
dringend wil de druppel die
voortdurend in de stroom vergaat
gezien gehoord worden,
nogmaals, dat voortdurend sterven
bevalt me niet, wendt het moment zich
een korte stonde tot de wind
het…
Aan Godse ginder?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 Ik zoek toegang door de deur van
nieuwe dromen, tevergeefs
want ik word niet aangenomen
waarna ik afdaal in spelonken
waar de zon en maan hun vingers
op hebben gelegd, stromen zilveren
vonken door het duister in geluidloos
licht van kindervleugels, illustraties
van gewichtloze gedichten, verschijnt
de kleur op de lippen van de zee…
MUZIKALE MOMENTEN...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 M´n ogen gesloten
licht gapend slapend
laat ik me dromend meevoeren:
als ´n gevallen blaadje
licht drijvend in de beek;
'n reusachtige boomstam
op open water;
'n vlot op stroom;
´n vallende steen in
het geraas van een waterval;
´n zacht zoevende zeilboot
op eindeloze zeeën en
oeverloze oceanen
Het tsunamiseert m´n
achterdijkse…
Sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.931 Nu ligt ge als droeg een zachte stroom uw leen,
Met witte vree van bloemen om u heen.
------------------------------
uit: Verzen (1920)…
Bad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.763 Wees gerust, ik ben waakzaam dag en nacht
als geen ander
verander ik jouw leven,
in alle stromen, door onze dromen
en wij daar samen klaarkomen, voorbij onze dromen
in de stromingen en vibraties
van één grote levensstroom!
Het is één eenwording.
Waarvan ik nooit had durven dromen
en we samen klaarkomen.…
Wat jij voor mij bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
821 overvloed
duizenden druppels, van zowel kou als van liefde
wat niet in woorden is uit te drukken
ben jij voor mij, wat ik niet kan bevatten,
niet kan begrijpen, niet kan vastpakken
niet op kan vertrouwen, maar enkel kan voelen
voelen in heel mijn lichaam, voelen tot op het bot
weet je dat jij mijn hart in leven houdt,
dat je het bloed laat stromen…
water
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 Krachten gegeven om stormen te doorstaan
Wanneer liefde en gevoelens in devotie overgaan
En zwakte een enorme kracht wordt
Water dat maar blijft stromen
Zijn eigen weg volgend
Om van rivieren volwassen zeeën te maken
Angsten die verdwijnen omdat water zich samenpakt
Huizenhoge golven alle angsten verzwelgend
De zwakte van een druppel die…
Bloedbaan?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 Als je mij met je donkere ogen raakt
word ik vloeibaar, transparant kristal
als achtbaan van onze gezamenlijke dromen,
vraag ik je om in jouw bloedbaan
te mogen stromen, op het gevaar af
dat ik mijzelf ook als vluchteling beschouw
het water ademt waarvan we allen zijn
gemaakt, nog aarzelen onze lippen
de vraag is, of we wel van…
Regenboog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 Nooit zal er weer een zondvloed komen
Zoals het ooit eens is geschied
Over heel het aards’ gebied
Nooit weer zal er zo veel water stromen.
Kijk maar naar omhoog
Geloof God op Zijn woord
Hij draagt deze wereld voort
En plaatst Zijn regenboog.…
Regenboog
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
466 Nooit zal er weer een zondvloed komen
Zoals het ooit eens is geschied
Over heel het aards’ gebied
Nooit weer zal er zo veel water stromen.
Kijk maar naar omhoog
Geloof God op Zijn woord
Hij draagt deze wereld voort
En plaatst Zijn regenboog..…
Verlangen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.077 Langs de ronding der reuzige bogen,
Stort haar zilveren stromen de maan,
Op de golven, zich heffend ten hogen,
Waar de sterren te vonkelen staan.
Ach! de maan is zo hoog aan de kimme!
Ach! zo laag, in haar bedding, de zee!
Hoe zij smacht', hoe zij tracht', hoe zij klimme,
Onverhoord blijft haar brandende beê.…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 Nooit zal er weer een zondvloed komen
Zoals het ooit eens is geschied
Over heel het aards’ gebied
Nooit weer zal er zo veel water stromen.
Kijk maar naar omhoog
Geloof God op Zijn woord
Hij draagt deze wereld voort
En plaatst Zijn regenboog..…
Vluchtelingen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
736 hindernissen tegen
hongerig, afgemat en uitgeput
voor de oorlogsgruwel gevlucht
zij komen aan in een onbekend land
iedereen kijkt hen argwanend aan
kinderen op de arm en aan de hand
zien zij deuren voor hen dichtslaan
de winter komt met ijskoude nachten
ze schuilen dicht in een tent bij elkaar
‘t blijft op meer vluchtelingen wachten
in stromen…
Klokken luiden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 Terwijl de aarde zondvloed wordt
vanwege opgebrande levenslust
waaruit het vuil breeduit spuit
verhoog ik stilaan mijn terp
om stand te houden in een stroom
die remt en beklemt met een angst
waaraan ik mij niet wil onderwerpen.…
Wij zullen blijde zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.026 En heel mijn lijf
is 't duizel-ruisend huis en eindloos-wijd verblijf
waar Uwe zomerheên als vaarten vreugd door stromen.
Want thans is zomer zwaar der daden van Uw Daad,
en 'k voel, ik die gelúkkig ben, hoe door de bomen
bremstig Uw godd'lijk sap naar bast en blaêren slaat.…
Som der gelijke delen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Alleen liefde kan de wereld tot bedaren brengen
ruwe beelden en schetsen die hem vergezellen
geëtst in vergeten echo’s vervagen maar
klinken in de kruistocht van weer en tegenwind,
om een plaats te vinden in de stroom van
zinnen uit de verlaten jeugd van onschuld,
bittere smaak aller dromen verregend
op het bord met krijt verhult de geur…
Het openbare leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 minuten lopen van hem vandaan
doet de herberg goede zaken
Er zijn bomen om op te zitten
(de schors is ruw)
In de dependance zetelt de ambtenaar
bij wie je kunt trouwen
Bij goed weer eet je tussen de vogels
buiten in het bos, rondom open vuren
Het is een dagje uit
Iedereen fotografeert
en privé zijn alleen de wc's
(waar watervalletjes stromen…
vier de reis van leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 als in de prille ochtend
jouw nieuwe jaar zich meldt
rinkelen in weerom
de voorbije jaren
in deinende stromen
de ankers van herinnering
streelt in veilige haven dobberend
de wind van toekomst
de nog gestreken zeilen
die bollend eens gehesen
de ontdekkingen van leven
gelijk regenbogen slingers vieren
in de golven van die vergankelijkheid…
Oud beeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
510 Ergens op de wereld staat een oud beeld
met haar handen voor haar gelaat geslagen
Gure wind die langs haar stenen rokken speelt
en al haar fijne lijntjes laat vervagen
Ergens staat een klassiek beeld
tussen de oude kromme bomen
Terwijl de zon haar stenen haren streelt
laat zij haar tranen stromen
Niemand merkt meer op
het verdriet dat het…
Mocht u anders beweren?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
389 Verslagenheid zoals het werd gedeeld
in elke era weer wordt geproefd,
tekens dat alles opnieuw gedroomd
zoals het is niet zou moeten zijn wat
anderen in verwachting beweren als de
stromen in lief en leed even zijn gedroogd,
maar haar littekens nooit en mocht
verwachtingen ontstaan anders te
beweren is dat een realiteit die
mank gaat…
Oud gevat?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
490 gevat,
ik als drinker onervaren
verdronk in flessen onbenul
mijn wapen was een degen
die in een duel elke kurk
doorstak, schonk de tijd mij
toegemeten tot het jongste nat
niet meer rijpen kon en
elke dag komt de bodem
dichterbij in de ziel van de
fles ontstond de razernij
het glas vertekend en vergrootte
de jeugdzonden die in de stroom…
Misplaatste grap?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
451 een reepje pijnloos licht, waarin je
in wil vluchten, stiekem weg te
glippen, voegt niets toe aan de doelen
zonder dat vroegere dromen zijn verteert,
in ervaringen wat tegen zichzelf of tegen
het beeld wat zich in de spiegel van de
realiteit, je aanstaart en tegen je keert,
alle illusies ten spijt, de dood heeft
zich al genesteld in stromen…