Alle inzendingen over tak

3024 resultaten.

Sorteren op:

kant geklost

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 520
morgens in de prille vroegte kruipt het witte ochtendlicht over natte bleke velden, stralen als een scherpe zicht strijken over stille plas, die door donk,re bossenrij omzoomd zich onthuld als een schilderij stil, met rechte stam, als in gelid staat de zilverboom op wacht zijn kroon vol loof, met zacht getinte bladeren in viltig wit takken…
lijda12 oktober 2010Lees meer >

VOORJAAR 1965

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
Donald had a farm" de wijs ving aan _ slaande maat zeisen welke zelf maaiden dansten tussen vrije varkens en kippen op een rijke boerderij zonder geld waar het wereldlawaai verstomde bij zuiver bijengezoem het lied kreeg vloeiende tonen voerde me over een vredige zee van dunne bosbessendrank naar een hoge rotskust wiens sierlijke takken…
Han Messie15 november 2010Lees meer >

Vreemd

poëzie
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.228
Vreemd, dat boom en tak zo stil staan In het gouden licht vandaag, Dat de bladertjes zo stil gaan, 't Een na 't ander, naar omlaag.…

Fiets

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 548
Het slot zorgvuldig dicht gemaakt aan ‘t stuur een kleurig tak een roze bel: volmaakte fiets. Van wie de fiets is weet ik niet; het is een nieuwe fiets die glimt het chroom blinkt in de zonneschijn. De rivier stroomt en stroomt, maar hapert even; is even stil. Een eindje verderop, geschiet, gegil en angst beheerst de straten.…
Mas Papo11 april 2011Lees meer >

ZON OP HET PLATDAK

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.235
Vredige rust heerste rondom haar ergens zong een vogel op een tak Zijn lied raakte gevoelig de snaar die iets in haar teer innerlijk brak Tranen gleden over haar wangen innerlijk voelde zij zich een wrak Zij ging steeds intenser verlangen wijl zij zacht tegen ’t steen sprak Klanken zweefden uit haar mond over heel het ongelijke oppervlak…

Dag dichter

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 905
Dag dichter Ik heb je machteloos liefgehad zeil maar weg neem de eerste beste bries een laatste zwaai vanaf de dijk een handkus voor je laatste werk vaarwel dichter tot aan het zielenwater je hebt me machteloos lief gehad ik onthoud alles, zei je ik geloof je ook datgene wat je vergeten was de tak die van de boom viel vlak voor…

Wereldvrede is.....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 727
Het dodental stijgt Arabieren Palestijnen Joden land geen land water vruchtbaarheid besterft elkander liefde geen liefde een stem die roept twijgt takken om ons heen gevleugeld en bebroed een regenwolk een wonderwolk exotische verfrissing er scharen mensen om ons heen stemgedrag afgezworen vruchten vallen af gerijpt lang volrijp en…

DANK VOOR HET LICHT

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 881
breng mij niet in moeilijke omstandigheden breng mij op plaatsen waar ik hoor breng mij in contact met waardevolle mensen breng mij de gedachten, die mijn leven bouwen zo vraag ik zo smeek ik zo filosofeer ik zo bid ik alleen zal ik het niet redden alleen kan ik de levensladder niet bestijgen alleen ben ik te klein voor de zware taak…
HANS UDING6 december 2011Lees meer >

Dode dag

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.018
De bronzen bomen krommen, nors geschaard, Hun donkre wortels diep in donkere aard, En kronklen zwart hun takken, ijzer-kaal, Langs loden hemel. Broos als brokklig staal Slaan ze elkaar stuk, waar kil de wind er vaart. Uit vijver, gepolijst, rood koper, staart De bodem op, door rimpling zilver-vaal.…

Godina

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Kabouters doen hun taak. Zij praten met de dieren, bidden tot de Logos van het Woud * en blaadjes in ontbinding als maaltijd laat hèn niet koud. Alleen trollen schieten met hun ondeugd altijd raak. "De sluiers worden dunner. Kom met deva's in het reine! Nu al kun je ons, zo rond zonsopgang, zien verschijnen".…
René Roumen21 september 2013Lees meer >

Gekleurde wangen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 970
Met haar gekleurde wangen slentert zij langs afgevallen bladeren Kastanjebruine ogen kijken mij vol vertrouwen aan Door lege takken ziet zij grijze luchten ’t weerhoudt haar niet om de zon te voelen Doorlopend wikkend en wegend maar zelf vederlicht bewandelt zij haar levenspad om onbaatzuchtig haar medemens de schouder toe te wenden Haar ranke…

De herfst leert mij

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
De herfst leert mij geduld en trouw, de stilte na de uren, geen boom in blad waarop ik bouw maar stam en takken, wortels diep die dragen ’t staan en ’t buigen aan weer en winden onderdanig. De herfst leert mij geduld en trouw, het licht van vele vuren die eenzaam branden in de nacht.…
Adeleyd2 november 2013Lees meer >

't I S S T I L L E

poëzie
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.404
Gij alleen, o vlugge en vlijtig ding, dat, langs de natte tak geklaverd, uw gepink laat horen, fijn en snel, ge ontsnapt en snetst alom: "Ik leef nog: piep! Ik leef, spijts ‘s winters winterdom!"…
Guido Gezelle30 november 2013Lees meer >

Tortelduif

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
In de zijtuin ligt hij nu, bij de berkenstomp met een pak nat blad bedekt en een tak lavendel, door een kind geplukt.…
Ralameimaar18 februari 2014Lees meer >

Stille liefde.

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.311
Regendruppels slaan vervaarlijk tussen takken door en raken ons gelaat met brute kracht, gebukt tegen de wind in loop je weer wat door want juist dit weer heeft ons hierheen samengebracht.…
Leonardo20 januari 2015Lees meer >

spoorloos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
rijpten negen in getal in het vrouwelijk schoon waarlangs ruiende drift zijn potlood sleep als strepen van krijt op zwarte wegen diep gekerfde pijnen uit tranen van gemis bouwden zuilen van zout die zoet smelten als het lege verleden de brug vindt naar mijn zoekende heden de weg gevonden omhelzen sluiers van liefde gelijk strelende takken…

Verhangen

poëzie
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.642
Zijn gerokken lijf, in vodden, wiegelt met een doof gerucht van de takken, lijk de slinger van een uurwerk, door de lucht. Diepe, met de randen vóór zijn ogen, zit een vette hoed, en er leken uit zijn neuze- gaten zwarte druppels bloed.…

Park

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
om genade want het geweten heeft niet stil gelegen tijdens de donkere nachten in de gevangeniscel onweerswolken, je hebt ze lang niet gezien je staart nu vaak uren naar de wolken misschien dat alles zal veranderen bomen, wat zijn ze wonderbaarlijk van dichtbij nu je weer vrij bent wil je alles voelen de weerbarstige schors, de kale takken…
mobar12 februari 2016Lees meer >

onverzoenlijke dood

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
uit mijn lippen in een druppel van bloed ***** Alles voltrekt altijd in perfecte tegenstelling de zweem van harmonie en de horizon valt in mijn huid barst open in de vlakte poezie volstrekt nutteloos met vrijloophoek bijna haaks nergens snijdt het aan kanten wind steekt op maar er valt niets meer te ontwaren zelfs de takken…

bevers

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 716
misplaatste inplanting van nieuwsoortige sportcomplexen ongerijmd een beetje als een bever in een lingeriezaak wat een zever ze staken er gekscherend de sneer in de krul caprioolde in de snorren ze roerden nog even door het water Ze bouwden zich een comfortabel paradijs lepelden lustig verder met hun grote slof dreven op boomstammen takken…

Heuvel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Wanneer jij schijnbaar achteloos de handen mannelijk in de broekzakken je weg naar de heuvel koos braken onder jouw hakken de takken Dan dacht je steeds expres dat ik er ditmaal niet zijn zou jouw ‘vlasblonde prinses van wie ik hou’ Jij deed mij in bed stilletjes huilen ofschoon ik jou maar hoefde te zien om mijn tranen voor…
Zywa8 april 2018Lees meer >

Zwarte zeilen, donderwolken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 475
Uit de graven groeien bomen die hun takken samenvlechten onverbreekbaar is hun band…
Zywa12 maart 2019Lees meer >

Stilte in het bos

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
Koerend geluid galmt op een bewogen tak een gearriveerde duif wappert zijn vleugels langzaam knippert de uil wijs zijn ogen wanneer intense stilte volgt zoals op de Dam.…

Dwarrelblad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
Als een blaadje dat zich vastklampt aan de tak om niet te vallen en waaraan de wind vraagt: “Blad, wat is het dat je niet kunt laten gaan. Waarover wil je de controle houden. Hoeveel regendruppels tel je voor je meewilt met de stroom. Zeg me blad, wat is het dat jou tegenhoudt van deinen op de kracht van dragen.”…

Herfst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Het herfst aan de bomen, de doorschijnende blaad'ren zijn op z'n generfdst Zomaar ineens rood of bruin in de kruin Aan een kant geel aan de rand van de bomen Waartoe dienen die kleuren en leuren de takken er elk jaar mee Om ons op te beuren?…
Ralameimaar16 oktober 2019Lees meer >

Vleugelslagen van je ziel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
met 't licht op ons gezicht omhoog geheven wachten wij de dagen af met de taak op aar'd aan eenieder van ons gegeven met liefde omringd opdat eenieder zingt; en zoveel andere mooie dingen ieder met zijn eigen gave als je maar bij jezelf blijft; trouw aan je identiteit je persoonlijkheid bent wie je bent waak erover in deze verwarrende…

Polarisatie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
een ijzeren robot met slechts één doel God is liefde en brengt de mensen bij elkaar Om alle onmenselijkheid en polarisatie te doorbeken Waar communicatie niet meer mogelijk is schuilt 't gevaar Kunstlicht vloekt met daglicht - men zegt - ze zijn afgeweken Als bloemen treurig en slap die in dorre aarde vallen Gelijk een boom met kale takken…

Kansloos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
zie je dan niet hoe de vork in de steel bij al wat ik deel de zon voor de achterkamer een onverkoopbaar product met nauwelijks communicatie al gauw uit de gratie als gebeeldhouwd schilder ik onder de kale takken van de eigengerechtigde boom een spijker links een spijker rechts 't gebroken glas ertussen in vervlogen…

Eerste hulp bij twijfel

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
Er zullen immers ook altijd wel takken buigen. Ik leg even mijn handen in mijn schoot en wacht. Ik zag en zie wat ik zie en kijk aandachtig naar een machtig iets dat nog leven mag heten. Mensen zijn soms slordig met dat wat geluk is. Durven ze nog gelukkig om zich heen te kijken, te luisteren naar vogels zonder van hun zij te wijken.…

Sneeuw

hartenkreet
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 989
De sneeuw valt zacht, op heg en struik, de takken als met witte bloesem overdekkend. Met glinsteringen in het witte winterlicht. Geluidloos dekt de sneeuw de aarde dicht. Elk geluid klinkt nu gedempt. Het ligt daar stil en koud te zijn. Als met een zachte deken toegedekt, in zoete rust, nog ongerept en rein.…
Antje7 februari 2021Lees meer >