3578 resultaten.
De eenzame
poëzie
3.1 met 80 stemmen
25.642 Ik kan niet leven
met vaders, moeder, zusters, nichten, neven,
soms met een vriend, en voor een enkel uur.…
DE WEETGIERIGE BARONES
gedicht
3.7 met 34 stemmen
19.541 'k Zou dit
Freule
gaarne nader
onderzoeken
met permissie
van uw vader
te beginnen
met de roeken
te vervolgen
met de rozen
die ik meebracht
en het mandje
met frambozen
Komen wij toe
aan de pauwen
Wilt gij Freule
met mij trouwen?…
Deïsme
gedicht
3.8 met 153 stemmen
52.594 Sinds hij zich van de schepping onderscheidt,
gingen wij dood en liggen langs het pad,
wanneer niet Christus, koopman in oudroest,
ons juist in zo'n conditie vinden moest;
alsof hij met de Vader had gesmoesd.
-----------------------
uit: 'Vergeetboek'…
Ik mis je
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
2.865 Mijn gedachten reizen naar je toe,
de wens is de vader van de gedachten.
Ik ben het leven nog lang niet moe,
want jij kunt het zo verzachten.
De telefoon die gaat ineens over
en ik weet het zeker, dat ben jij!
want het is chemie en geen getover,
de leegte is weg, ik voel me blij!
Na een paar dagen al, ik mis je...…
Pearl
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
3.089 Op dinsdag gewijd aan bliksemflitsen
donderslag, koopt zij honderd condooms
tegen een voordeelprijs van twee kopen
voor de prijs van één, zij is prijsbewust
Woensdag werkt zij van ’s morgens vroeg
tot ’s avonds laat honderd mannen af
omdat haar vader honderd etmalen terug
plotseling de pijp aan Maarten gaf
Aan elke man die zijn zaad met…
Heengaan
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.349 kijk, daar staat mijn naam al op een graf,
dezelfde naam die men mij gaf
die van mijn opa, naamgenoot,
een maand voor mijn geboorte dood
er was in dertig, veertig jaar
haast niemand die nog omkeek naar
dit simpel graf, een steen, wat grind,
betreden door geen vrouw, geen kind
een man, een vader indertijd,
rest jou alleen vergetelheid
je…
Zondagmiddag
gedicht
2.5 met 58 stemmen
20.837 Het bijna doorzichtige hoofd in de kamer
is van mijn vader, hij kijkt niet naar buiten.
In de hemdsmouwen wacht hij op onweer en regen.
Zo jongen, zal hij wel zeggen, dat is lang geleden.
Wat brengt je hier? Waar heb je gezeten?
Hij vraagt niet maar gebaart: hoor, het begint.
Hij loopt naar de deur, naar de stromende regen.…
Meikind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
639 Kleurrijk wapper jij in de wind
baan voor baan lijkt te lachen
het kleine kind danst onwetend
op de vrede van vandaag en vraagt
mam, waarom is die vlag afgezakt
de moeder kijkt opzij naar haar enig
kind en denkt aan haar vader, de man
die nooit, maar dan ook nooit over
de oorlog wilde praten, wat zou hij
gezegd hebben tegen zijn kleinkind…
Tussen heg en steg
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.134 staat het witte huis
waarin ik vroeger woonde
met gesloten ogen zie ik nog
de granieten keukenvloer
geëmailleerde pannen op het vuur
het bleekveld en de moestuin
een houten schuur op 't oude erf
die mijn vader zelf ooit bouwde
tussen overpad en achterbuur
er wonen andere mensen nu
achter de strak gevoegde muren
die elegante tuin en dubbel…
De kloof der jaren
netgedicht
2.4 met 72 stemmen
7.319 Bij een glas
-mannen onder elkaar
maar ook kind en man
of beiden kind
zonen van hun vaders-
geanimeerd praten
of stilte rond
soms een woord laten.
Zoveel verbondenheid
zoveel geluksgevoel
en tegelijk
zoveel weemoed dragen
om de kloof der jaren
de snelheid van de tijd.
Ik ben zestig
jij bent twintig.…
KÖLNISCH WASSER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 ik tijdens mijn leven in mij droeg
Een oceaan die zoveel aandacht vroeg
Enkel Milena leefde werkelijk mee
Mijn 4711 zou overlijden
In Ravensbrück; ze had iets aan een nier
Ik was allang gestorven, zocht vertier
In ‘t schrijversparadijs aan gene zijde
Waar ik al mijn verloofdes terug zou zien
Zo ook mijn zusters na hun wrede dood
En vader…
grafrede
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
1.682 zal zijn
zoals dat zo vaak heet
stel dan de juiste tijd vast
niets zo irrelevant en toch
van levensbelang als tijd
al verlies je elke seconde
diezelfde eigenwijze seconde
mij heeft ze nooit losgelaten
gevangen was ik erdoor
en dat heeft mij bevrijd
vadertje tijd, zegt men wel eens
wel, nabestaande vriend, geloof me vrij
ik heb vele vaderen…
sterfelijkheid
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.696 dragende flanken
ik tuur voor me uit
zie de rustende aarde
waar graven met marmer
zijn aangeduid
in omvang , groots
of in nederigheid,
zo de dode mens
door nabestaanden is uitgeluid
en behoedzaam onder
het oppervlak is neergevleid
de komst naar hier
had ik in de tijd
veel te lang opgerekt
mijn zoekend oog herkent
vaders…
HELSCHE PIJNEN (aan J. Rutgers)
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
656 In mijn hersens- feest, ik loop op dons
Ik ben een vrije dichter, ruim van geest
Evenveel engel, als demonisch beest
Ondanks de grote liefde tussen ons
Ben ik alleen in fijngevoeligheid
Zo eenzaam als een huismus op een tak
Sinds vader ging en niet meer tot mij sprak
Snak ik naar warmte en genegenheid
De sabelslagen van mijn moeders tong…
Zo begrijp ik nu Mattheus 10: 37
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.389 Ga mee, fluisterde ze, je vader en moeder
slapen, sluip het huis uit, laat alles achter,
je hebt om te eten en wonen niets anders
nodig dan mij.…
Steen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
942 Ik lees altijd gretig netgedichten;
heb zelf géén dichterlijke ader
geërfd van moeder of van vader
die mij dit werk zouden verlichten.
Zend ik iets in dan moet ik vrezen
dat ik ’t niveau weer niet bereik,
zodat het dan uiteindelijk
redactioneel wordt afgewezen.…
volverwachtingskind
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
2.768 slapeloze nacht
in jonge vlegeljaren
rechtovereind de wereld in
grote handen op het feestversierde kleed
blauw geaderd kwetsbaar haast
getuigen tegenstrijdig streven
mijmer ik verdwaasd
gravend in herinnering
zoals je daar vertederend
een gretig levend kind
verhalend over vroege heldendaden
de aandacht aan je bindt
herken ik haast niet meer
de vader…
Woorden uit St-Laureis
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
743 in het voorhistorisch huis zoekt
de schroom haar verloren vader hopeloos.…
school is de plek!
hartenkreet
4.4 met 33 stemmen
4.849 Ze zeggen wel eens school is saai
Voor mij is dit de plek waar ik plezier kan maken met mijn vrienden
Thuis is er alleen ruzie en geschreeuw
Mijn vader is al ooit weggelopen
Maar kwam weer terug.…
de moedermaffia
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.097 kranig knippen van de streng
(jawel mevrouw, hij is niet te benijden)
ontpopt zijn schat zicht tot het ware kreng
haar borsten zijn voor ‘rupsje nooit genoeg’
en hem –oh goede god heb medelijden-
hem wachten koude flessen in de kroeg
------------------------------------------------------------------
de moraal:
een sonnet met wijze lessen
vaders…
Oorlog en vrede
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.327 ’t Is mooi, zo’n boek over Vaders en zonen,
Misdaad en straf, en ook De idioot,
Maar geef mij eerst een plekje om te wonen,
Een kleine schuilplaats tot het morgenrood.
Laat mij daar zachtjes leed en liefde honen
En zonder weemoed denken aan de dood,
En daarna boek en schrijver stil belonen
Voor ’t glaasje wijn en ’t stukje brood.…
Schuilplek
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.825 Een vader
is een onbehouwen vent, onzeker
met zijn lange lijf verlegen. Het lijkt
alsof hij een hol geraamte is, dat
enkel hangt aan absurde normen.
Wij kijken elkaar aan en besluiten
De jassen aan, de regen in naar buiten…
Trage beer
gedicht
3.3 met 276 stemmen
48.673 Mijn vader verloor 's winters zijn verstand.…
De geschiedenis herhaalt zich.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
870 Opnieuw een vader
die zijn kinderen laat staan
en zonder gevoel
een nieuwe weg is ingegaan.
Alleen deze pijn,
voelt nog groter aan...
want hieraan heb ik mee gedaan!…
in de buik van Moby Dick
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
920 was hij maar een echte jongen
in volks- en vaders lied bezongen
en geen touwverlamd skelet
zelfs in de buik van Moby Dick
of hoe men dat gevang wil noemen
wou hij huilen, bloeden, verbloemen,
van vlees vervallen in dagdaags gehik...…
in je ogen brandt het vuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
742 licht
over je hoofd gegoten
de woorden voorgezegd
die jou de hemel gaan beloven
je daarna neergelegd
je lachte veel en
droomde teddyberen
engelen wachtten bij je wieg
zorgen vlogen nog als veren
zonde was er toen nog niet
je groeit te snel
vermoeit je ouders
steelt hun jaren zonder winst
schopt de stoelen onder tafel
scheldt je vader…
Kunnen slapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Op een bed
bedenksels strijkt hij neer in dit refrein
met groeten van de verre overkant,
van Vader die de stroom beheerst en stuurt
wat slechts kan komen uit dat ander land :
een rust die helend werkt, die nachten duurt,
de streling van een stem, een koele hand,
een geurig deuntje dat mijn slaap ommuurt.…
Meditatie
netgedicht
2.5 met 100 stemmen
17.753 koude wind
dennenmossen bossen waaien
waar golfjes klotsen
over rotsen rotsen
fraaie waters
in mijn zijn - net wijn
schoonste der schoonheden
komt voorbijgegleden door
mijn lome weten weten
als een gans over egaal
vijvervlak strak en grauw
uitgestreken in het nauw
van de eindstreep -
de dichtgeregen dag - ach
nu vader…
BRILLANT DE LUMIÈRE
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
478 Wat was dat toch met ons
Onze wegen kruisten elkaar geregeld
Mijn verlangen werd dan een beker
Die ik niet ledigen kon
Ik raakte verdwaald tussen Gethsémane
En Calvarie, wilde mijn geest in je handen
Bevelen, mij
Ik noemde mijn eerstgeboren zoon naar je
Hoewel je niet zijn vader was en al die tijd
Bleef het bevatten uit
Ik ging verder…
Derde akte/ fletse kaas
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
755 Vader is vanmorgen de tuin ingegaan
en niet meer binnengekomen.
Negentien is ze, fris en ongeschonden,
nog in plastieken staat van Barbie,
maar iets staat te gebeuren,
iedere vezel in haar lichaam
schreeuwt om een uitéénvallen.
Deze wereld voelt aan als een
immanente inconsistentie.
Deze staat van zijn is een vergissing.…