Alle inzendingen over tuin,schemer

3968 resultaten.

Sorteren op:

Groene idylle

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 655
hier is de sleutel van mijn hemel het stukje Eden in mijn achtertuin waar vogels vrolijk flierefluiten tot schemering hun snavels dicht daar klimmen maagden in de palmen verschuilen juffertjes zich in ‘t groen zet de leeuwenbek zo’n grote mond op dat bange rozen rimpelen in de wind maar als het botert tussen de bloemen smeert de klaver…
Nina Laverona18 september 2006Lees meer >

Le col de l'homme mort

gedicht
2.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 8.097
wachtte nog met sneeuwen maar de stilte was al ingetreden toen wij stegen met dat lopen dat een vorm van stilstaan is wij zochten naar een uitzicht een punt voor het verdwijnt wij wisten niet hoe men de draagkracht meet van ijs we waren samen en alleen we waren nauwelijks en nog zoals de laatste vogels in de lucht voor het begon te schemeren…

BRUSSEL

poëzie
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.820
Hun ouderdom volmaakte tooi en luister, Zij dromen in een schemering van duister Verheven boven het moderne grauw. In de weerspiegelingen hunner ramen Vloeien de beelden van 't verleden samen En flonkeren als zonneschijn in dauw.…

Spinnewiel

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.106
er zijn zijden draden spon langs wielen die er haast bezweken en waar engelen voorzagen waar zijn wakeland verging Het was een speldenprik die viel om lome ogen uit te steken van de tijd die er verstreken werd gespaard als zegening en die de dwazeling stomdronken meenam in zijn apenstreken en liet dansen als een nar in zonverlaten schemering…
jan haak22 maart 2009Lees meer >

Mens in wording

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 808
Van voorouderlijk dier naar de mens die bewust is van z’n bestaan ontwikkeling zoals die plaatsvindt van baby naar de volwassenheid In de schemering heersen oerangsten door het onverklaarbare zinken wij in de onderwereld of valt de hemel naar de aarde?…
Custor6 april 2009Lees meer >

duister verlangen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 544
onuitgesproken over de tongen er waart een duister stigma onder de lendenen het ochtendgloren verheft hem tot de nietigheid de genade staat als een megaliet het steen licht op voor ijle creaturen tegels verschuiven het sterven van silhouetten met het hart op het enige boek legt hij de hand op dode letters de gevangenis van zijn spreken en in de schemer…

December

poëzie
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.613
Al de zon is uitgeblonken, En het jaar is heengezegen, En mijn handen zijn nog open, En mijn hart is leeggeschonken, En het heeft niets weergekregen, - Schemer laat één lichte sprankel Aan een hart, dat niet mag hopen!…

als zij kind had kunnen zijn

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 646
kunnen slapen zonder het wakend oog in haar linker zij als zij kind had kunnen zijn ontwetend van het ondragelijke dagelijkse sterven in haar geen kennis van ouderdomssentiment gewoon met de stenen in haar buik kunnen hinkelblokken kunnen stoepkrijten de regenboog nabij gekleurd zij is de vrouw zonder kind gehuwd met duister en schemering…
Claire7 april 2010Lees meer >

LICHT DES LEVENS

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Witroze schemer verzacht een zangersmond, die overal klinkt, uit bloemen, op de grond. Broederschap tussen elfen en gnomen? Ach, hier blijven, nooit meer vandaan komen... Geurige rozenadem zweeft soezend rond, toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond, maar drijft me tevens naar de boszomen.…

LICHT DES LEVENS

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 731
Witroze schemer verzacht een zangersmond, die overal klinkt, uit bloemen, op de grond. Broederschap tussen elfen en gnomen? Ach, hier blijven, nooit meer vandaan komen... Geurige rozenadem zweeft soezend rond, toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond, maar drijft me tevens naar de boszomen.…

- Weerschijn -

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.124
gedragen door vleugels van geloof, verder dan te sterven en dood te zijn kon ik wenen om je, mijn eenzaamheid want ik droeg je diep in mijn gelukzalig hart, mijn beste schemering ..mijn weerschijn, mijn stervende stap, naar het oneindige stoffelijke bestaan, dat nachtenlang aangebroken was.…

Ik zou er nog maar eens over nadenken.

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 675
Ik zou er nog maar eens over nadenken, als ik jou was over mijn aanbod, zo vorstelijk en genereus Het omhelst een kompleet nieuwe toekomst, met einders die we kunnen aanraken in de eerste schemering Met Blauwe gaaien, die in hun lavendelkleed boven ons in de lucht wervelen En onder de Paardenkastanjes zullen we de kievitsbloemen…
Peterdw.10 september 2010Lees meer >

BESTENDIG?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Het sterke geloof mag bescheiden schijnen als een kaars in dalende schemer of nacht. Dat wassen zuiltje heeft mateloze kracht; verleiding wil steeds bij zijn vlam verschijnen. De dansende vuurtong kan zich verkleinen, dan walmend opspringen met trotse macht.…
Han Messie19 december 2010Lees meer >

getroffen door engelen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 850
hart alsof getroffen door engelen mijn honger voor liefde verdwijnt in stilte schreeuwend naar god voor een paar armen mijn adem koud mijn hartslag stervende schaduwen van herinneringen forceren mijn ziel te vluchten de maan een stille getuige van mijn stem en daden littekens op mijn hart alsof getroffen door engelen de schemering…
DN1 augustus 2011Lees meer >

EEN MAAN VOL LIEFDE

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 823
Nu vannacht de maan vol liefde zit kan ik je schoonheid niet weerstaan Je zalige lijf, je benen en je haarsnit wel overal komen mijn handen aan Nu die maan door ’t dakraam licht landt hij op je prachtig blanke huid En ziet ’t tedere dat ik daar verricht in het schemer door ’t dakraamruit Nu die maan op je lichaam straalt raak ik nòg heviger…
Ton Rijkers5 september 2011Lees meer >

Het afgelegen tijdsboeket

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de schemerige polderrug ver weg van alle klanken die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen van dit afgelegen tijdsboeket het zicht nimmer scherp als mijn ogen haken aan de wimpers en geen trots gebaar of een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw ontmoeten…
elze3 oktober 2011Lees meer >

WAT KOMT ?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.282
Bij warme huis'lijke gezelligheid van een plechtig of knus ervaren kerstfeest wacht de vage toekomst, die men mint én vreest, als nevel door vragende schemer verspreid. De koude duisternis voert een stille strijd, hangt over het woonoord van een bosgeest.…
Han Messie15 november 2011Lees meer >

de kortste dag (winterpunt)

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.216
kleurt de hemel dun, waterblauw een draad van spinnenrag hangt eenzaam in de lucht glinstert zilver, als bij toverslag door de wind, die even zucht wat laatste bladeren aan takken kaal, bijna bloot kleuren nog eenmaal op van okergeel naar herfstig rood het water kabbelt al in grijs de lucht weerspiegelt laag het zweemt al naar schemer…
lijda8 december 2011Lees meer >

Antilope ( over een diepe liefde )

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
) Zeg mijn lief wat zeg ou ervan mijn schat myn klos kom snel als een antilope tussen zon en maan licht als de wind die valt naar het zuiden en geen keer meer vindt nat als de regen die alles vervroegt vurig als de zon die – oh liefde – de schoonheid bezingt en roept om ou mysterieus als de maan in bleke schemering…

oude schermutselingen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
regen ijle mist ik snipper een sjalotje een steelpan vol tranen branden achter mijn ogen oude schermutselingen smelten als hete stroop boven mezelf stijg ik uit en geniet met smaak van het gerecht dat ik zojuist heb bereid de niet gevallen regen de ijle mist ik snijd plakjes van de wolken en bewaar ze in een kluis in de schemer…

De kleine kamer, altijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 608
Telkens terug tot in die kleine kamer met schemer: niemandsland tussen leven en dood. Ongrijpbaar voor wie dan ook of wat dan ook, hoog contact met eigen ziel: nog altijd dichtbij eigen liefde en stille vrede. Onomstreden. Mijn kleine kamer verdroeg mijn angst, zorgen en haat vanuit onmacht. Ze bewerkstelligde veiligheid en eigenheid.…

Avondroos

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 946
de oever van het land de avondzon blijft achter als kringen in het zand ’s avonds wordt het stil alleen wat doffe klanken in ’t riet ’n roerdomp, alsof die zeggen wil je hoort me wel maar ziet me niet de wind is gaan liggen en de laatste bloemen sluiten het hoofd ligt in de schoot nu vogels niet langer fluiten in deze gewatteerde schemer…
Iniduo15 maart 2013Lees meer >

Consolatio

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Kou, grauw en schemering vergrijzen te lang al de kentering waar mensen naar reiken; moeten ten leste toch wijken. Kraken de rolluiken op en baren, tinkelend eerst nog door reetjes, zonlicht goudgeel, het verblindt twinkelend nat in het gras: miljarden splintertjes glas.…

De aardappeleters van Vincent van Gogh

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
Amper laat het dakraam licht door of het met de geest iets heeft beklonken overeenkomt met mijn streek en sfeer van: steek het licht maar op in boerendonkerheid de tijd speelt mee dat kleuren zijn verworpen na de schemer van het Drentse avondrood alsof het groen pigment zich heeft verplaatst niet zo zeer rondom de dooie dood en dis van meelderige…

Naar huis

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Zoet gevoel naar 't lieve thuis te stomen, En, al naderende, u om niets bekreund Dan te zien of ge, uit 't portier geleund, 't Dak ziet schemeren achter lindebomen! Of de buren reeds te voorschijn komen? Of door 't rijden, waar de straat van dreunt, In de muren, door het dak gesteund, Spleet en barsten niet zijn toegenomen?…

Nacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
Als schemering de vormen doet vervagen en kleuren hun helderheid ontneemt, als uit de ruimte boven ons het duister neerdaalt, nauw merkbaar de dag onder zijn hoede neemt, dan komt de nacht tot leven.…

Notre Dame

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 592
wanneer het lawaai van buiten verstomt treedt je binnen schemer vermolmde geur strijkt over hout kaarsen en stenen eeuwen hebben een traditie opgericht zacht gemurmelde gebeden naar hoge schouders van de muren opgeheven het ronde venster stort een roos kleuren waar stralen op de vloer stil staan je kunt niet wankelen in dit licht…

De onbereikbaarheid.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Maar je lijkt het meest op de lucht hierboven op het spel van buien licht en donkere wolken met tussen in weifelende schemering die ons van elkander scheidt. En met een in zachtheid verpakte huivering adem ik het ondenkbare in, besef de onbereikbaarheid van het mysterie en stap midden in de storm de stilte in...!…
katty14 september 2014Lees meer >

NACHT UIT ENKEL ZWART

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 720
De schemering vergleed tot nacht een nacht met enkel donker zwart ‘t Leven had louter droef gebracht dat zich ook vestigde in mijn hart De nacht bevroor van eigen koud wijl wind gleed door ‘t naakte riet Voor mij leek zij ’t mooiste goud goud, dat gehuld bleek in verdriet De maan keek over wolken heen edoch trok zich direct weer terug…
Ton Rijkers14 januari 2015Lees meer >

Megalomaan?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
symboliek, schuurt de kiel van menig scheepje over ondiepten tussen de hemel en de sterren, wedijver in een onbetwiste heerlijkheid, gedeeld waarbij uitersten de grenzen bepalen, bevaren we de stromen uit een gezamenlijke vijver waaruit de tol zal worden gehaald, tot een wijze sluiswachter de bakens heeft verzet, ons uit deze schemering…
Pama9 februari 2016Lees meer >