3038 resultaten.
Door één lief woordje zou zich laten winnen
poëzie
3.9 met 10 stemmen
5.294 woordje zou zich laten winnen,
Door één gebaar of vriendlijke oog-opslag
Of door een luide open-heldre lach
Na veel gevlei's en zachtjes-aan zoet minnen
Ik, die droef-wachtend op des Levens tinnen
Melodieus zit klagend, naar de dag
Opstijgend glorieus, van wat eens mag
Bevredigen mijn ziel en zachte zinnen…
Keursdichter
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.566 De veertien regels van het fraai Ronsard sonnet
- geschreven door gebruik van twaalf lettergrepen –
snakken naar een eigen plek en daarom slepen
we twee maal vier zinnen in omarmd rijmcouplet
wat nu nog rest wordt duo trio, dat past net
in terzinen – mij klinkt deze naam benepen –
die een wending moeten kunnen onderstrepen…
Loze letters
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.027 Ik hoorde je praten,
onsamenhangende
zinnen kraamde je uit.
Het raakte kant noch wal.
Leugens en verzinsels
over anderen,.
mega roddels
gehoord of gelezen.
Loze letters
zweeg je maar, zwijg
laat je niet verleiden
tot een hoop ruis
in de woorden
die je spreekt,
het kwetst anderen.…
Waterlanders
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
538 De zee golft mee op ruige vinnen
verwekt het duin in schuimend zand,
getuigde pluimage aan de offerrand,
uitdagende normen der dorpse minnen,
in uitgebleven beminden, jaagt in
angst de afslag binnen, vallen diepe
stilten, niet in tonnen aangekant,
stromen tranen over het gewelfde waterland,
wekken klokken het gemoed er droeve zinnen,
het…
Samen uit
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
3.220 Hij lijkt niet goed bij zinnen
en gaat terstond na deze pech
z'n scheidingsreis beginnen.…
Slechts het heden telt
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
638 vult
gevoeld gemis
ik honger uit
als ik niet gevoed word
droog uit,
huil zonder tranen
omdat stromen bevroren
kunnen raken
neen, mij ontbreekt niets
daar niemand zo verrijkt is
met zon en schaduw
als ik, deze mens
wie haalt mijn denken in
terwijl ik slenter
als een slak
en dagenlang
daken op huizen schep,
woorden in zinnen…
opgedrongen ziekte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 Ik lees in jouw zinnen
het verscheiden
van de duistere mens
er is geen gelaat meer
kant noch wal
vel tegen vel
puist en steencyste
alle individualisme
bloot gelegd
in een poel van
naakte aanschijn
het gaat oeverloos
ophemelen
van ziektebeelden
ingebeeld
opgedrongen
sociaal rond draaien
theatrale empathie
van een generatie
want…
Laatste woord voor een filosoof
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.140 Als de stilte dan
of later
nog verdreven
door de beesten,
gelaten,
laten
dan zijn er geen woorden meer,
maar zinnen
die de vrouwen ontsluieren
en ontdekken.
Ik vroeg een filosoof
en hij keek mij neer,
het bloed nog in zijn ogen.
Hij wist
en ik niet.
Hij zong.
Prachtige deuntjes
die kinderen verblijden
in hun slaap.…
- Op termijn -
netgedicht
4.1 met 55 stemmen
599 Heb ik heel de wereld bereisd,
gevoelige zinnen op de tocht
nacht die opstond voor weeën in de kou
naakt en vogelvrij
de witte noorderzon
heeft de maan vervolgd
gejaagd
ontevreden als een bruine beer
het hart verscheurd met grommen
de poolster fonkelt intens vol geluk
met spijt
een scheidingslijn trekkend
verdient moe
de…
Like clouds
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
731 the sweetets things
zijn die zinnen-liefde of the mind
to share it with others
to give…to love
gedijt als bloesem op wimpers heel zacht
how wonderful
vanuit een nieuwe wereld
naderen voeten
ik vang de klanken op like clouds
dat stemming kleurt open en bloot
that fills my soul
bij ‘t open venster
waar het ons gevoel ligt te wachten…
Dansende slang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
573 Zijn is het bezweren van de leegte
die het wekken van de dansende slang belooft
het leven dat geen tijd kent, slechts beweging draagt
wervelt tot de strelende zinnen van het binnen
vandaar begint het ontginnen van de toortsen van verlangens
slechts getuigen zijn zij, afspiegelingen van het grote inferno
tot het laatste uur van het laatste…
voor jou en lenteliefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 maagdelijkheid
danst op witte bomen
langs de dijken
en gaat de appels voor
zo uitgelaten lente fris
lachen wij golvende duinen door
met de neus in de wind
volgen we het spoor van de zee
rondom regenwolken
maar vlakbij zonnig droog
hebben wij water en aarde
van petten tot callantsoog
in zon en in regen
wind voor en wind tegen
de zinnen…
Het zee-geruis
poëzie
3.6 met 7 stemmen
3.034 Zegen dan uwe zinne' en uwe dag!
Ik die dit schreef, ging met een hart vol wonden,
handen vol euvel, oren vol geklag,
en heb het leven toch zo schoon gevonden.…
Het ondeelbare
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
531 Uiteindelijk raak ik verzeild
in afgesloten kamers, door
zinnen, stuwing van het bloed
door aderen waarin het hart te
groot de geest te nauw, ritme
van zin en woord verstijfd in mijn
roman, de plaats verkrampt in grijs
en groen, in tijd niets meer vernomen,
het laten een constante druk van
wurging als ik binnen kom, tussen
aarden…
Tot besluit, een opdracht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
4.499 en dan wil ik dat jij morgen mijn zinnen streelt,
dat je ze leest als bautastenen*) die zijn als een staande ovatie
voor mijn leeggelopen landschap, dat je ze een bad geeft
in laurierkerswater, om ze tot besluit te begrijpen.…
TEVEEL INFORMATIE
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
792 Generatieverschillen
uitbreiding electronica
IT in alle hoeken en gaten
telefoon uitverkoren
laptop niet te ontwijken
computers in ieder gezin
jong en oud bezeten
niet meer zonder kunnen
eenvoud is verdwenen
snel is de code
verbinding hebben
contacten te over
over de totale aarde
is het oppervlakkigheid ten top
spreken in korte zinnen…
wortel schieten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
692 En toch op een gegeven moment uit de
hoge hoed, en als een konijn de zinnen
springend van hot naar her, alles werd
levendig en aangeraakt door de lippen
van een warmbloedige vrouw die ook
nog eens kon zingen als een nachtegaal,
niet cerebraal maar bruisend en bewe-
gelijk als de zee, de eb en vloed, als een
zeehond zo soepel en vrolijk…
DE SECRETARESSE
gedicht
2.3 met 54 stemmen
18.242 Zij drijft hem zachtjes naar de warme woede,
die ééns zijn bazen-hand doet rebelleren,
om aan de zinnen onverkort te leren,
dat alles is, gelijk hij lang vermoedde.
------------------------------------
uit: Torren aan de lijm (1961)…
over het schrijven van een gedicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
591 Welke zinnen kun je nog meer ratelend haspelen
en jezelf inkleden met dichterlijk imponeren?
Terwijl je alleen maar aan het klooien bent, toch
is de verleiding groot om soms serieus genomen
te willen worden, om voor vol te worden aangezien.…
Woordmolens.
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
617 Denk ik de waarheid te benaderen,
er zijn zo velen, mogen die bestaan
om tegen wil en hoon, de vlinders
van de Muzen aan te mogen raken,
strooit de zinnen in de goot, die
verder drijven zonder vlagvertoon.…
Morgen
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
571 Morgen ga ik bezinnen
en laat mijn gedachten
liggen op het schap,
zal ik woorden onberoerd laten
en worden zij geen zinnen.
Morgen laat ik ieder
beeld-woord rusten
om te verdwijnen in een kosmische wereld
teruggetrokken, dromend achter de coulissen
Dan zal ik nog slechts luisteren
naar de stilte
en ontmoet ik mijn Ziel.…
Een oceaan van levende gezichten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 Hoe het onzichtbare pad
zich openbaart aan de lichtende ogen
van de sprekende pop, de zinnen zich
herschikken naar het cadans van geluk.
De zwerver zwaait met zijn dirigentstokje
beroert de melodieën van morgen
luistert naar de nachtegaal
die klaprozen uit vingers tovert
en zeesterren over de horizon laat vliegen.…
Intieme verschillen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
687 Je voelt je als een jong meisje
dat in haar eerste gedicht
tot de ontdekking komt
dat de wereld veel fraaier is
dan zij in werkelijkheid heeft bedacht
terwijl jij jouw zinnen probeert te verleggen
ademt de zomer een wildlied voor de horizon
alle dwergen zijn dappere tuinmannen
die nippen aan een lauwe advocaat
de stad is een oneerlijke…
Onmin of meer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 Buiten zinnen graaide ik mijn koffer vol.
De vraagtekens bleven liggen aan zijn voeten.
De voegwoorden verdunde ik, met liters tranen.
Ik had je lief, riep ik, van het moment dat je blindelings
bij me binnensloop. Iedere ader verbond ons in het echt.
Iedere cel was als een meer waarin we samen zwommen.
We hadden tijd, we hadden leven.…
Aan de zee bij Katwijk-Binnen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
748 Diep wanhopig buiten zinnen,
want haar lief ging plots'ling heen.
Tranen stroomden uit haar ogen.
Ook van ond'ren werd zij nat.
Langzaam kwam de vloed naar boven.
Zij zuchtte: "'k Ben het leven zat".
Reeds omspoelden zilte golven
haar middel en haar leest.
Binnenkort wordt zij bedolven
en dan is zij er geweest.…
Mijn ondeelbare deel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 Uiteindelijk raak ik verzeild
in afgesloten kamers en door
zinnen, stuwing van het bloed
door aderen waarin het hart te
groot de geest te nauw, ritmisch
in taal en woord verstijfd in een
roman, de plaats verkrampt in grijs
en groen, in tijd niets meer vernomen,
het doen laten een constante druk
van wurging als ik binnen kom.…
Humane act ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 valt weer malse voorjaarsregen en
worden etsen van de wonden uitgewist, zal
door een woordtapijt de bühne verder onder
sneeuwen, dagelijks sneller dan verwacht
onbevredigd in de kaalheid van dit vuur was
ik de schoonheid al eerder kwijt in de littekens
van de blinde jaren, aangehaalde teksten in as,
om die weer te vegen, bloemrijke zinnen…
Gedaanteverwisseling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 Met er bovenop de Sacré-
Coeur
Noten begeleiden de gezongen
woorden
Een mix van Frans, Amsterdams, iets
Italiaans en Iers
Tango's, zeemansliederen en ook Vlaams
repertoire
Het in maart hier aanwezig publiek
heeft 12 zinnen bedacht
gerelateerd of slechts los van elkaar
vervolgens is toneelscript geschreven
Podiumkunst, mooie muziek…
Kees
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.877 ,
schreeuwde ik hem oneindig veel keer
vaak geheel buiten zinnen toe
als hij daar als een volleerde zwerfkat
uit de omvergetrokken vuilnisbak
weggegooide haringstaarten gevist had.
“Kees en nu naar binnen!”…
VOEDING EN WOORDEN: TAAL, TEKST!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Mijn maag voed ik graag
met woorden
en de lekkere trek
met zinnen
en heb ik echt honger
dan schrijf ik tot ik flauwval
Maar met een beetje water
de bron van elk bestaan
kom ik weer bij
en zet me wederom aan de pen
Zo stromen mijn woorden weer
door de aderen van mijn lichaam
waarbij mijn menselijk skelet
zich onmetelijk staande houdt…