Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Glimworm.

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Gij mooie glimworm, die in 't woud Des nachts zo helder blinkt door 't hout, Alsof het sappig groen der bladen Met diamanten is beladen, Och! zeg me eens (zo ik 't weten mag) Waarom glim je ook niet over dag? Als Ik zo prachtig licht kon geven, Dan deed ik 't vast mijn hele leven, En niet alleen, dat waar' gewis, Als 't donker is.…

Ik vergeet je niet... (aan mijn moeder)

netgedicht
4.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 997
Geen woord, geen teken op 't blad zal ooit kunnen verhalen hoe deze moeder-dochterband ontstond.. Als ik aan jou denken zal laat ik je in mijn beelden wie je altijd zult zijn. Ik hoef je niet anders voor te stellen ik hoef je niet groter te maken dan diegene die je was.…
katty14 augustus 2011Lees meer >

AAN MIJNE VRIEND GERRIT JOAN MEIJER.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.580
Bij al 't plundren, bij 't vernielen, Bij het weiden van het zwaard, Bij de duizenden die vielen Door de dwingeland der aard', Wiens gevloekte vuist niets spaart — In dees hartverpletbre dagen, Waar geen bloempje bloost aan 't blad, En, in plaats der rozenvlagen, Weemlend langs het bruiloftspad, Merg en bloed de weg bespat — Voegen…

Verzuchting...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 611
Je tekent een spel van liefdesbeelden met elk blad dat versmelt in het lucht-geheel.…
katty8 september 2013Lees meer >

Het letterschrift

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.535
De spreker ging voorbij; zijn adem is gebleven: Hij stierf; zijn adem leeft, zijn ziel kleeft vast op 't blad; Ja, teelt zich-zelve voort, om 't aardrijk door te zweven; Vermaant, getuigt, beveelt, in d'enkle vederspat. ô Hemelgift der Taal, gij band der stervelingen!…

Ruisbroek

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
bij de Vliet een eenzame boot de man dwingt zijn hart tot redding van zijn zoon wat hem bij iedere vloed steeds moeilijker valt als de wind gaat liggen het water wegtrekt van mijn mond mijn neus mijn oren zal ik bevrijd ademen mijn angst wegblazen in de gezuiverde lucht over de verminkte vlakten melk twee klontjes graag ik sla het blad…

Een woede in mijn ziel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Een willoos blad, niet meer dan dat, een speelbal van de winden. Is het niet juist typerend voor een wijs, verstandig man, dat hij zich vaste grond uitzoekt als basis voor zijn plan? Nu zien ze mij voor domoor an, een waggelende gans, een rivier die dan wel stroomt, maar zelden naar één kant.…

De doorne eenkhoorn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Hij ging op pad En naast zijn blad Vond hij een publiek zwembad. Hij maakt zich nat En roept de moed. Voordat de kat het doorhad, Pakt hij de hoed, Snel te voet, Pompend bloed, Voorbij de stoet En groet de kat. Jazeker, hij heeft de hoed van de kat gejat. Die adrenaline Werkt als cocaïne.…

De pracht van het leven

hartenkreet
2.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 924
Merk een blad op waarop nervatuur menig krullende dynamische golvende lijn tekent die onafgewerkt met elkaar verbonden zijn waarbij een voor een geluk of liefde betekenen Ze stromen in alle richtingen tegelijk onderweg naar het hart waar ze bij elkaar komen.…
CB5 augustus 2021Lees meer >

Ode aan de boom

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Hoe vrij en onbelemmerd jij langskomend seizoen beantwoordt zodat je telkens in een nieuw jasje wordt gestoken Het begint allemaal in lente met knoppen van waaruit blad en bloem ontstaan terwijl de dagen worden gevuld met baden onder een (ont)wakende zon in licht en warmte.…
CB8 juni 2022Lees meer >

De pracht van de seizoenen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Hoe gevoelens van geluk en vreugde geheel onverwacht door heimwee wordt overgenomen, melancholie als schoonheid en tristesse Het jong ontluikende verliest het eerst ontsproten blad terwijl volwassenen hier en daar hun verval laten zien en treffen al voorbereidingen voor het overleven van de winter.…
CB3 september 2022Lees meer >

De pracht van de seizoenen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
Hoe geheel onverwacht en plots fracties vrolijkheid wordt overgenomen door heimwee, melancholie als schoonheid en tristesse Het jong ontluikende verliest het eerst ontsproten blad terwijl volwassenen hier en daar hun verval laten zien en treffen al voorbereidingen voor het overleven van de winter.…
CB4 september 2022Lees meer >

ram

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
kom: sla dit blad ook maar om. morgen sneeuwt weer de getekende dag haar beton op wat we kenden als zomer: laag na laag op een streep op een punt over het bulderend grinniken van bv. de interne ezel die god, god zijnde alwetend en zelf erg potent, voor één van zijn zonen had bedacht.…

BERMWEG 181 - 183

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 585
de stille getuige was van de jaren dat pa verder alleen hier zijn passie en leven genoot op die plek bloeide liefde in een klein maar knus wit huisje waar ook ons wiegje stond tot pa en ma net als wij ieder een eigen wegen gingen een in de tuin geplante eik aanschouwde statig groeiend jarenlang stil dat alles tot hij met getekende blad…

Festina lente: 2. De Jonge Eik

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
Het water klaterde door zijn aderen de zon scheen dagelijks op zijn blad en bast. Ieder jaar weer meer bladeren te verliezen als de winterkoning langs het pad zich wast. De eik had echter geen hekel aan de winter hij trok zich terug in zichzelf om te rusten.…

Natuurdans van de tijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 71
Koelte keert nu weer, Bloemen sluiten traag hun blad, Rust daalt op het land. Vogels zoeken rust, Laatste groet aan het daglicht, Stilte neemt het over. De zon zakt nu weg, Duister roept de eerste ster, Nacht begint opnieuw.…

Ik lag te slapen op mijn bed

poëzie
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.235
O 't is daar stil stil stil, wachten, alleen geril van vlammen en vlamamandelen, ruisende gaat te wandelen het licht in het gouden gewaad hangende in de luchtstraat."…

Ik lag te slapen op mijn bed

poëzie
3.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 4.496
O 't is daar stil stil stil, wachten, alleen geril van vlammen en vlamamandelen, ruisende gaat te wandelen het licht in het gouden gewaad hangende in de luchtstraat.…
Herman Gorter18 november 2022Lees meer >

Voorheen en Thans

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.987
Hoe minzaam speelt in 't herfstseizoen Door 't ruisend woud het licht der maan. Hier zag ik Olga sidd'rend staan. Zacht lei ze 't korfje neer in 't groen En snikte en vlood... Haar argloos wicht Is thans apteker te Maastricht.…

Schepping

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 260
vissen, koraal Zo’n schelpje op een maagdelijk strand Van algen in golven en mossen op rotsen Naar groen goud vol bloemen en vruchten In almaar delende, verenigende ideeën In een wordend zijn, de ruimte tussen de dingen In zoveel zieltjes, allemaal op zoek Naar ergens iets, daarbinnen, daarbuiten Als water door beken van bergen De ruisende…

Voorheen getrouwd

netgedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.715
Een verbleekt en onzorgvuldig bewaard herbarium waar alleen nog onder het plakband een bloem of blad heel is gebleven en rest rest valt uiteen in kruimels van hun liefde uit gelukkiger tijden een versleten romantische metafoor verdwijnt net voor de eerste beledigingen: Klootzak! Hoer! Idioot! Teringwijf!…
Branka Korac5 september 2007Lees meer >

Tussen seizoenen

gedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.577
Blad viel, sneeuw viel de bladeren achterna, de sneeuw bracht regen, regen stuift op sneeuw. Reeds schemeren de lichte tenten van de zon, de golven, ribben van de zee. * Verf nat de doden, schilder ze op. Als grote zachte bloemen in de regen slapende bomen met sneeuw.…

Tussen seizoenen

gedicht
3.6 met 38 stemmen aantal keer bekeken 17.314
Blad viel, sneeuw viel de bladeren achterna, de sneeuw bracht regen, regen stuift op sneeuw. Reeds schemeren de lichte tenten van de zon, de golven, ribben van de zee. * Verf nat de doden, schilder ze op. Als grote zachte bloemen in de regen slapende bomen met sneeuw.…

Zomernamiddag

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.856
Het was een zonnige zomernamiddag: geen windje dat ruiste, geen blad dat bewoog; een hemel zo blauw als ‘t azuur van uw oog, - o zonnige zomernamiddag.…

PAPARAZZI

hartenkreet
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.686
leven tot een onmogelijkheid maakt, wie wil het toch weten, wie heeft er iets mee waarom moest mijn leven kapot, of dat van mijn vrouw, mijn schoolgaande kinderen, alle twee Stop toch met het verhinderen van een leven te leven zonder steeds maar weer die angst van glurende ratten en leugenachtige hazen, die trots hun slachtoffers ten blade…

Het hofje

poëzie
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.290
‘k Denk dan aan een platenbijbel, Een dikbuikig kabinet, ‘t Blad met transparant comfoortje Waar de koffie wordt gezet. ‘k Zie die oude, lieve handen, Neepjesmuts en omslagdoek, ‘k Ruik de zwarte brokkentrommel, De gesneden peperkoek.…

flower power

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.078
meeldraad, zo apart de blaadjes met de roze kleur, als was het zacht fluweel, begeesterden mijn jongenshart dat bonsde in mijn keel mij had een bloem nog nooit bekoord maar deze trok mij aan ik keek heel lang, ontledend zelfs, en liet mij niets ontgaan ik gloeide vol verwondering ja raakte licht van streek, streelde zachtjes langs het blad…

Als ik rust....

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.517
Loop ik hier: 't is 't blauw der luchten, Loop ik ginds: 't is 't groene woud; Waar ik ga, of klare stromen Baden in het middag-goud, Hoor de donkre dennen zuchten Zwatelen de klaterbomen, Waar het blad nooit ruste houdt; 't Ruist en suizelt in de klanken Van mijn lied, waar, fonkelend Als de weerschijn van rivieren Verten…

Palmbomentuin

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
drie waterpalmen houden frontaal de wacht gekroond met zware vruchtenpracht en stevig blad waarin wollige vleermuizen vreedzaam in grote groepen huizen drie kokospalmen bakenen prijkend de tuin af naast het achterpad waar lichtstralen veel zachter lijkend een koele bries je haren vat ’s nachts ruisen de bomen heel tevreden wanneer een verkoelende…
Ludy Bührs22 oktober 2022Lees meer >

EGO FLOS

poëzie
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.473
Ik ben een blomme en doe des morgens open, des avonds toe mijn blad, om beurtelings, nadien, wanneer gij, zonne, zult, heropgestaan, mij nopen, te ontwaken nog eens of mijn hoofd de slaap te biên.…