2623 resultaten.
Glimworm.
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.092 Gij mooie glimworm, die in 't woud
Des nachts zo helder blinkt door 't hout,
Alsof het sappig groen der bladen
Met diamanten is beladen,
Och! zeg me eens (zo ik 't weten mag)
Waarom glim je ook niet over dag?
Als Ik zo prachtig licht kon geven,
Dan deed ik 't vast mijn hele leven,
En niet alleen, dat waar' gewis,
Als 't donker is.…
Ik vergeet je niet... (aan mijn moeder)
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
997 Geen woord, geen teken op 't blad
zal ooit kunnen verhalen
hoe deze moeder-dochterband ontstond..
Als ik aan jou denken zal
laat ik je in mijn beelden
wie je altijd zult zijn.
Ik hoef je niet anders voor te stellen
ik hoef je niet groter te maken
dan diegene die je was.…
AAN MIJNE VRIEND GERRIT JOAN MEIJER.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.580 Bij al 't plundren, bij 't vernielen,
Bij het weiden van het zwaard,
Bij de duizenden die vielen
Door de dwingeland der aard',
Wiens gevloekte vuist niets spaart —
In dees hartverpletbre dagen,
Waar geen bloempje bloost aan 't blad,
En, in plaats der rozenvlagen,
Weemlend langs het bruiloftspad,
Merg en bloed de weg bespat —
Voegen…
Verzuchting...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Je tekent een spel van liefdesbeelden
met elk blad dat versmelt in het lucht-geheel.…
Het letterschrift
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.535 De spreker ging voorbij; zijn adem is gebleven:
Hij stierf; zijn adem leeft, zijn ziel kleeft vast op 't blad;
Ja, teelt zich-zelve voort, om 't aardrijk door te zweven;
Vermaant, getuigt, beveelt, in d'enkle vederspat.
ô Hemelgift der Taal, gij band der stervelingen!…
Ruisbroek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 bij de Vliet
een eenzame boot
de man dwingt zijn hart
tot redding van zijn zoon
wat hem bij iedere vloed
steeds moeilijker valt
als de wind gaat liggen
het water wegtrekt
van mijn mond mijn neus mijn oren
zal ik bevrijd ademen
mijn angst wegblazen
in de gezuiverde lucht
over de verminkte vlakten
melk twee klontjes graag
ik sla het blad…
Een woede in mijn ziel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 Een willoos blad, niet meer dan dat,
een speelbal van de winden.
Is het niet juist typerend
voor een wijs, verstandig man,
dat hij zich vaste grond uitzoekt
als basis voor zijn plan?
Nu zien ze mij voor domoor an,
een waggelende gans,
een rivier die dan wel stroomt,
maar zelden naar één kant.…
De doorne eenkhoorn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 Hij ging op pad
En naast zijn blad
Vond hij een publiek zwembad.
Hij maakt zich nat
En roept de moed.
Voordat de kat het doorhad,
Pakt hij de hoed,
Snel te voet,
Pompend bloed,
Voorbij de stoet
En groet de kat.
Jazeker, hij heeft de hoed van de kat gejat.
Die adrenaline
Werkt als cocaïne.…
De pracht van het leven
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
924 Merk een blad op waarop nervatuur menig
krullende dynamische golvende lijn tekent die onafgewerkt
met elkaar verbonden zijn waarbij een voor een geluk of liefde betekenen
Ze stromen in alle richtingen tegelijk onderweg naar het hart waar ze bij elkaar komen.…
Ode aan de boom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
559 Hoe vrij en onbelemmerd jij langskomend seizoen
beantwoordt zodat je telkens in een nieuw jasje wordt gestoken
Het begint allemaal in lente met knoppen van waaruit blad en bloem ontstaan
terwijl de dagen worden gevuld met baden onder een (ont)wakende zon in licht en warmte.…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Hoe gevoelens van geluk en vreugde geheel onverwacht door
heimwee wordt overgenomen, melancholie als schoonheid en tristesse
Het jong ontluikende verliest het eerst ontsproten blad terwijl volwassenen hier
en daar hun verval laten zien en treffen al voorbereidingen voor het overleven van de winter.…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Hoe geheel onverwacht en plots fracties vrolijkheid wordt
overgenomen door heimwee, melancholie als schoonheid en tristesse
Het jong ontluikende verliest het eerst ontsproten blad terwijl volwassenen hier
en daar hun verval laten zien en treffen al voorbereidingen voor het overleven van de winter.…
ram
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 kom: sla dit blad ook maar om. morgen
sneeuwt weer de getekende dag haar beton
op wat we kenden als zomer: laag na laag
op een streep op een punt over het bulderend
grinniken van bv. de interne ezel die god,
god zijnde alwetend en zelf erg potent,
voor één van zijn zonen had bedacht.…
BERMWEG 181 - 183
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 de stille getuige was
van de jaren dat pa verder alleen
hier zijn passie en leven genoot
op die plek bloeide liefde
in een klein maar knus wit huisje
waar ook ons wiegje stond
tot pa en ma net als wij
ieder een eigen wegen gingen
een in de tuin geplante eik
aanschouwde statig groeiend
jarenlang stil dat alles
tot hij met getekende blad…
Festina lente: 2. De Jonge Eik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 Het water klaterde door zijn aderen
de zon scheen dagelijks op zijn blad en bast.
Ieder jaar weer meer bladeren
te verliezen als de winterkoning
langs het pad zich wast.
De eik had echter geen hekel aan de winter
hij trok zich terug in zichzelf om te rusten.…
Natuurdans van de tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
71 Koelte keert nu weer,
Bloemen sluiten traag hun blad,
Rust daalt op het land.
Vogels zoeken rust,
Laatste groet aan het daglicht,
Stilte neemt het over.
De zon zakt nu weg,
Duister roept de eerste ster,
Nacht begint opnieuw.…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
2.8 met 10 stemmen
3.235 O 't is daar stil stil stil,
wachten, alleen geril
van vlammen en vlamamandelen,
ruisende gaat te wandelen
het licht in het gouden gewaad
hangende in de luchtstraat."…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
3.4 met 41 stemmen
4.496 O 't is daar stil stil stil,
wachten, alleen geril
van vlammen en vlamamandelen,
ruisende gaat te wandelen
het licht in het gouden gewaad
hangende in de luchtstraat.…
Voorheen en Thans
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.987 Hoe minzaam speelt in 't herfstseizoen
Door 't ruisend woud het licht der maan.
Hier zag ik Olga sidd'rend staan.
Zacht lei ze 't korfje neer in 't groen
En snikte en vlood... Haar argloos wicht
Is thans apteker te Maastricht.…
Schepping
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
260 vissen, koraal
Zo’n schelpje op een maagdelijk strand
Van algen in golven en mossen op rotsen
Naar groen goud vol bloemen en vruchten
In almaar delende, verenigende ideeën
In een wordend zijn, de ruimte tussen de dingen
In zoveel zieltjes, allemaal op zoek
Naar ergens iets, daarbinnen, daarbuiten
Als water door beken van bergen
De ruisende…
Voorheen getrouwd
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
3.715 Een verbleekt
en onzorgvuldig bewaard herbarium
waar alleen nog onder het plakband
een bloem of blad heel is gebleven en
rest
rest valt uiteen in kruimels
van hun liefde uit gelukkiger tijden
een versleten romantische metafoor
verdwijnt net voor de eerste beledigingen:
Klootzak! Hoer! Idioot! Teringwijf!…
Tussen seizoenen
gedicht
4.2 met 9 stemmen
7.577 Blad viel, sneeuw viel de bladeren achterna,
de sneeuw bracht regen, regen stuift op sneeuw.
Reeds schemeren de lichte tenten
van de zon, de golven, ribben van de zee.
*
Verf nat de doden, schilder ze op.
Als grote zachte bloemen in de regen
slapende bomen met sneeuw.…
Tussen seizoenen
gedicht
3.6 met 38 stemmen
17.314 Blad viel, sneeuw viel de bladeren achterna,
de sneeuw bracht regen, regen stuift op sneeuw.
Reeds schemeren de lichte tenten
van de zon, de golven, ribben van de zee.
*
Verf nat de doden, schilder ze op.
Als grote zachte bloemen in de regen
slapende bomen met sneeuw.…
Zomernamiddag
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.856 Het was een zonnige zomernamiddag:
geen windje dat ruiste, geen blad dat bewoog;
een hemel zo blauw als ‘t azuur van uw oog, -
o zonnige zomernamiddag.…
PAPARAZZI
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
1.686 leven tot een onmogelijkheid maakt,
wie wil het toch weten, wie heeft er iets mee
waarom moest mijn leven kapot, of dat van mijn vrouw,
mijn schoolgaande kinderen, alle twee
Stop toch met het verhinderen van een leven te leven
zonder steeds maar weer die angst van glurende
ratten en leugenachtige hazen, die trots hun slachtoffers
ten blade…
Het hofje
poëzie
2.4 met 5 stemmen
2.290 ‘k Denk dan aan een platenbijbel,
Een dikbuikig kabinet,
‘t Blad met transparant comfoortje
Waar de koffie wordt gezet.
‘k Zie die oude, lieve handen,
Neepjesmuts en omslagdoek,
‘k Ruik de zwarte brokkentrommel,
De gesneden peperkoek.…
flower power
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.078 meeldraad, zo apart
de blaadjes met de roze kleur,
als was het zacht fluweel,
begeesterden mijn jongenshart
dat bonsde in mijn keel
mij had een bloem nog nooit bekoord
maar deze trok mij aan
ik keek heel lang, ontledend zelfs,
en liet mij niets ontgaan
ik gloeide vol verwondering
ja raakte licht van streek,
streelde zachtjes langs het blad…
Als ik rust....
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.517 Loop ik hier: 't is 't blauw der luchten,
Loop ik ginds: 't is 't groene woud;
Waar ik ga, of klare stromen
Baden in het middag-goud,
Hoor de donkre dennen zuchten
Zwatelen de klaterbomen,
Waar het blad nooit ruste houdt;
't Ruist en suizelt in de klanken
Van mijn lied, waar, fonkelend
Als de weerschijn van rivieren
Verten…
Palmbomentuin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
552 drie waterpalmen houden frontaal de wacht
gekroond met zware vruchtenpracht
en stevig blad waarin wollige vleermuizen
vreedzaam in grote groepen huizen
drie kokospalmen bakenen prijkend
de tuin af naast het achterpad
waar lichtstralen veel zachter lijkend
een koele bries je haren vat
’s nachts ruisen de bomen heel tevreden
wanneer een verkoelende…
EGO FLOS
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.473 Ik ben een blomme
en doe des morgens open,
des avonds toe mijn blad,
om beurtelings, nadien,
wanneer gij, zonne, zult,
heropgestaan, mij nopen,
te ontwaken nog eens of
mijn hoofd de slaap te biên.…