Alle inzendingen over zinnen

3038 resultaten.

Sorteren op:

Waarover zal ik spreken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Zal ik spreken over tijdseenheden: uren, dagen, weken, maanden, o jaren wel, gevuld met onbegrepen zinnen, met raaskal, oorlogstrommels, met slachtoffers zonder tal.…

Geen tijd.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 990
hoe 't leven spoedt; Kweek zóveel Liefde in hart en zinnen, Dat - klopt de Haat - gij roepen moet: 'Ga weg! er is geen plaats hier binnen!' En zeg, als van uw Tijd hij vroeg: 'Voor Liefde heb 'k niet eens genoeg!'…
J.P. Heije6 oktober 2014Lees meer >

Geen verklaring

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 689
Hier rust een uniek ontwerp, geraakt door welgevormde zinnen, verkoos het gezegde, geen deelwoord bleef onvoltooid nog voor haar stem zich verder kon ontplooien, in het stramien van het denken, verving de kracht in een ongeëvenaarde zetting waarin zij de grip en geest verloor een schaduw langs het leven streek terp van wilde rozen…
Pama15 april 2015Lees meer >

Het ondeelbare deel?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
Ten laatste raakte ik verzeild in afgesloten ruimten en buiten zinnen, stuwing van het bloed door aderen waarin het hart te groot, de geest te nauw, ritmisch in taal en goederen vergrijsd in een roman, de plaats verkrampt in het scharlaken rood met alleen de tijd als onderkomen, het doen te laten als constante druk van zwaartekracht…
Pama19 januari 2016Lees meer >

Dichtbij veraf

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 573
en het is niet uit te maken wanneer de reis ooit begonnen is Zij trippelen op hoge hakken in en uit hun bestaan, de ene blond de ander een brunette en later verven zij hun witgrijze haren, wrijven dag- en nachtcrème op de droge huid De dames Sluik verdacht van eeuwig leven maar niet als van de goden gelijk Hun rijk is van de duizend zinnen…

Aan het bed van de dichter

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
Dwalen, en niet verdwalen zo spreekt zijn stem, zachtjes een beetje bedeesd, in korte zinnen klinken zijn woorden, en ik luister aandachtig naar wat hij te vertellen heeft hij vraagt me naar de zee ik vertel hem over golven meeuwen boven de einder en spelende gedachten ik laat hem foto’s zien hij pakt mijn hand in de zijne die uit…
mobar5 augustus 2016Lees meer >

Remco Campert op oudjaarsdag

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.016
over zwavel, binnen geurt het naar oudjaar, Remco sprak in dichterswoorden op tv, het voelt zo waar, zoals hij zijn vak beschrijft, ach, wat kennen wij elkaar, maar zo dicht, ja dichter nog raakt hij mijn verdiepte snaar alsof hij leest hoe in mijn hart elk nieuw gedicht ontspringt, hoe herkenning 't hart ontregelt, letters, woorden, zinnen…

Zonsopgang

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Woest kroop ik onder mijn dekbed en ik herhaalde de zinnen, die ik met serieuze aandacht eerder die nacht had verzonden. In de verte scheurden de eerste auto's al op weg naar broodnodige werkzaamheden. Ik dacht aan de levens van de mij zo dierbare dichters, zoals Rimbaud en Slauerhoff.…

De witte sneeuw

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Al eveneens, vergaat of staat de Minne: Die niets beoogt dan 't laag genot der zinnen, Ziet zijn geluk verslijkt eer hij 't vermoedt; Veel hoger wil ik mijne liefde plaatsen, Waar ze ongedeerd het zonlicht kan weerkaatsen, En rein blijft in des hemels hoogste gloed.…

Geestelijke voorbereiding.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
De stilte heeft bezit genomen een bron van nieuwe krachten deed woorden binnenstromen in tijd en mijn gedachten Woorden werden zinnen ‘t spreekt tot mijn geweten ‘t drong mijn hart toen binnen de Geest heeft het bezeten Door Liefde toen verlicht ‘k werd erdoor gevoed ‘t wezen wordt zo onderricht hoe het daarin wandelen moet ‘k Mag…
Robert Doek18 september 2017Lees meer >

Ijskoud de mooiste

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Zinnen komen van verwondering moeizaam van mijn lippen, het blijft bij; kijk nu toch eens. De dag is als klavertje vier en honing ineen Anton Pieck legt in gedachten taferelen vast. Deze dag heeft een heuse Hollandse vader een die wandelt met een prachtige wandelstok.…

Want de nacht uit wederom

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
Ik ben wellicht olifant, kind van lange zinnen nee een torenvalk die verstilt bidt boven land. Al kan ik niet alles vertolken ondanks veerkracht stil alles belevend schilder ik in 't gloren paden gebruik toetsen en mijn ziel als armen en benen.…

geschiedenis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 650
staat altijd brutaal voorop ook al las je deze tekst zo-even nog op geschiedenis is ook wat je ooit hebt beleefd niet dat je dat later nog allemaal weet het is van toen en komt niet meer terug soms was dat best heftig, maar het is achter de rug geschiedenis bepaalt ons hele bestaan hoeveel geschiedenis hebben wij nog te gaan hoeveel zinnen…

ik had een lied voor 't al

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 750
ik denk zo vaak aan hoe het vroeger was toen ik als kind nog over beekjes sprong ik had een lied voor ‘t al - bij elke pas en hoe ik waadde in een waterplas hoe er zinnen in mij rijpten die ik zong ik denk zo vaak aan hoe het vroeger was tonen verstomden in een giftig gas toen daar de herfst zich in mijn botten wrong Ik had een lied voor…

Een wilde roos

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Hier rust een uniek ontwerp, geraakt door welgevormde zinnen, verkoos het gezegde, geen deelwoord bleef bij haar onvoltooid nog voor haar stem zich verder kon ontplooien, in het stramien van haar denken, ontving de kracht in een ongeëvenaarde zetting, maar zij de grip en geest verloor als schaduw langs het leven streek terp van wilde…
Pama25 mei 2019Lees meer >

Is alles wel liefde?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Nog worden we niet vatbaar resistent voor een gemeenschappelijke ziekte, toch zet ik de hoop van besmetting als wapen in, in het verlangen alles op het spel te zetten op de huid van je gezicht door elk sproetje in een roos om te zetten voordat ik vroeg of laat de ogen sluit een bijdrage aan de jaren vriendschap in de bittere zinnen…
Pama7 januari 2020Lees meer >

Welterusten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
Ik was dichter van buiten naar binnen van taal en beminnen vannacht werd ik wakker op kussens vol prachtige zinnen. De dood was dichter bij mij dan ik zelf had gehoopt. Ik werd dichter van troost en genoopt in een doolhof vol woorden te wonen. Ik was poëet en douanier, bewaker van grenzen en mensen die eindeloos zijn.…

Samen rijgen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
samen met mijn moeder rijg ik een ketting ik aan de ene kant, zij aan de andere nimmer komen wij dichter daar zij eindeloos verdwaalt in zinnen zonder einde, rondingen die maar niet vierkant willen worden, in herhaling vallend zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog waar het draad, zijdezacht, zijn weg door zou moeten vinden, steevast weigert…

In mij woonden goden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 373
Ik denk dat er diep in mij een prachtig paleis bestaat waar goden bepalen hoe mijn leven verlopen moet Ze willen bevrediging zijn een en al onrust en met velen, onhandelbaar doen ze wat ze altijd doen Mijn zinnen verwennen ze genoeg of juist niet genoeg want steeds weer verlang ik meer Toe, nog een keer, nog een keer Zo moe word ik…
Zywa21 april 2021Lees meer >

Het gedicht

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 483
En dan zijn daar de woorden Ik slaak een diepe zucht Toch kan ik ze niet pakken Want ze vliegen door de lucht Ze spelen krijgertje En hebben dolle pret Ik sta ernaar te kijken En voel me buitenspel gezet Wat zou ik ze graag vangen En mooie zinnen schrijven Maar ze komen niet naar binnen Ze willen buiten blijven Ze stribbelen tegen…

Als het stroomt

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
ons gedag duizend sterren stralen in je ogen en je lach je vult mijn hart met kussen we dansen in de nacht het gras aait onze voeten huid op huid zo zacht je handen strelen teder de droom, de bron, het fruit we versmelten en verbinden en liefde stroomt voluit mijn woorden wellen, weken in je handen tot dit rijm ze vullen zoete zinnen…
Sophie11 oktober 2023Lees meer >

Oude dichter

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 829
van het gevoel is nu anders geworden woorden hebben hun volgorde verloren een betekenis die ooit zo intens was de eenzame dichter stottert wanneer hij over stoere brandweervrouwen droomt die een binnenbrand komen blussen in de stad waar het leven zo vrij is verlangens, pure lust, intens genieten het zit niet meer in zijn woordenschat zinnen…
mobar14 augustus 2024Lees meer >

het is maar een gedicht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
mijn poëzie verdraagt de werkelijkheid niet meer zinnen breken onder druk van echt leven alleen woorden kunnen de scheuren nog schragen zo beklagenswaardig grauw als alles is was het maar de herfst die de wereld verkleurde maar het is een lentezon die alle hoop verbrandt lang voordat de winter überhaupt keurig een beurt krijgt…
R.E.N.S.11 december 2025Lees meer >

Als het verlijden je overvalt en de familie

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
het bij toerbeurt dagelijks als (schoon)kinderen, wel op maat om het ook voor onszelf vol te houden wij houden van haar en zij van ons de basis en de juiste maat voor de mantel de laatste winterzorgmantel van verzorging, liefde, aandacht en respect zij is een Christelijke vrouw weet dat het einde ook begin betekent maar heeft haar zinnen…
Jean Fermate11 december 2025Lees meer >

Verontrustende machteloosheid

netgedicht
4.6 met 47 stemmen aantal keer bekeken 1.743
Ik verjong niet door jouw zeurende beekjes in mijn oude aderen stromen woorden zwak in brakke zinnen door het duinlandschap dat mijn nacht nadert.…

Verloren liefde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 100
Waar ik net nog de stilte met zinnen bevocht, is nu ook de laatste herinnering gegaan. De geur van je huid hangt nog loom in de lucht, verloren liefde in een eenzaam bestaan. Een herinnering die met de ochtend wegvlucht, en geen enkele kroeg om nu naartoe te gaan.…
Alex Huppelrat20 september 2026Lees meer >

Een blad papier...

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 761
't Blad papier heeft dus het woord, en het babbelt lustig voort : "Geef me maar je mooiste zinnen, laat de woorden nu maar stromen, schenk me nu maar je gedachten, vul mij met je zoetste dromen. Wees niet bang, het zal wel lukken, écht, nu mag je wel beginnen, schrijf nu maar heel warme woorden en beroer nu maar mijn zinnen.…
A. Rivesta2 augustus 2017Lees meer >

Zweven ?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 868
Jij tintelt al mijn zinnen raakt mij woordloos aan maakt mij warm van binnen laat mij tollend naast je staan neemt me mee in draaiende wielen kijkt door mijn ogen om je heen samen een gedachte, twee zielen verbrijzelen we steen voor steen al is het pad soms slingerend raken wij elkaar wel eens kwijt boven aan het duin is het end vinden…
metha9 maart 2005Lees meer >

dichtregels

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.160
bedachtzaam en verstandig, leerden heel goed op te passen, werden met de jaren handig in het kneden van het leven dat zo veelbelovend leek, maar zo weinig had gegeven en nu zijn mijn regels oud, hebben rimpels, zijn bedaard, kruipen stroef hun laatste jaren, door de kleuters nagestaard, als melaatsen in de goot, langzaam bloeden zinnen…