6267 resultaten.
Mens
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
909 De rode draad van de mens is het misschien.
Iedereen kijkt, maar niemand wil het zien.
We zijn allen hetzelfde, allen gelijk.
Wat maakt het nu uit of je arm bent, of rijk?
We verliezen de harmonie uit het oog.
Over enkele jaren staat de liefdesbron droog.
Liefde voor de medemens en je naasten,
we moeten het in gaan zien en ons haasten.…
Portret over eindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
783 De herfst spint donkere aarde
als een zijden draad
in een boeket van eeuwigheid
De zwaartekracht drukt hevig
op het verzwakte hart
en teer weefsel bleekt rond holle ogen
waarin de moed steeds dieper zinkt
en zij al bijna lichtloos
wanhopig naar leven zoeken:
“O, ouderdom,
waarom was zij niet voorbereidt?…
Waf waf waf
gedicht
3.0 met 10 stemmen
7.522 Leg de ketting klaar en hark mij tegen draad van
kokkelgeur, het ganzenei moet stuk voor stuk
gezwellen. Toe maar, bakkelei wat bokbederft, jij
stropop volle maan. Je lazerij nu pruimsteen en
dan vellen speelt geen rol, maar hou van mij.
Knip mijn oren, snij die staart. Dat kindschap
zweet in appeltaart vol hoedendoos en razernij?…
Een zondag in Dordt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Een storm fluit langs draden van staal.
Terwijl meeuwen bij elkaar kruipen, loop ik
in gedachten en zie de hemel breken.
Banen van licht drijven door de wind
gedragen naar de slapende stad.
Deze middag ligt zij als laat middeleeuws
donker en kil voor mijn voeten.
Straten en stegen zijn nagenoeg leeg.…
ik zie mijn Wad verdwijnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
486 Ik zag aan je zoom dat de naden
gingen draden, zelfs je geur
wordt minder zout, ik weet
je gaat in regen en komt in
zwijgen telkens terug
als een dichotomie bespeel
jij het aangezicht en roemt
de verte aan jouw kim, je broze
wervels kalven dieper en dieper
om tenslotte te verdwijnen in het niets
maar mijn hand zal je altijd blijven…
licht marine blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 de zee wisselend goud
legt het glinsterend vlak
waarop kleine schepen varen
langs een dunne lijn die
samenvalt met de dromende daad
van wandelaars over het strand
zij vinden aanlopende golven
en vrachtvaarders
op vaste afstand
bij klaarlichte dag werpen vlaggen
kleuren aan de mast
op het laag bed van golven
liggen dun gestrekte draden…
Klankschalenkoningin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 (voor Marys)
Als een Wicca-hogepriesteres slaat ze heel secuur
tegen de kristallen klankschalen rondom haar reine
gestalte, gehuld in een Spiderwomanpak met web
door de hoge klanken bedwelmd trippel ik als een
gehypnotiseerde spin langs de zwarte draden van
haar soepel vallende spinneweb op zoek naar de
kern van haar verlichtingsgeluk…
De kunst der minne
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.189 In de eerste dagen gaat het goed,
Dan weet men alles klaar te spinnen:
Men conjugeert het werkwoord ‘minnen’
En vindt die spraakkunstoefning zoet.
Ruim is er pratensstof voorhanden,
Maar dra is men uitgepraat,
En zit dan, met de mond vol tanden,
Te kijken op elkaars gelaat.
Nu, ’t spreekwoord leert: ‘wie zoekt, die vindt.’…
MEZEN
poëzie
4.2 met 19 stemmen
6.357 ‘t Zit entwaar ‘en spinne,
‘t ronkt entwaar ‘en bie:
snappen doen ze ze inne,
zonder "een-twee-drie."
Hoor ze vijzevazen,
altijd even stout;
reppen, roeren, razen,
weg en were, in ‘t hout!
"Mij!" zo roept er ene,
"mij die mugge!" - "Dij?"
Wederroept Marlene,
"mij, Martijne, mij!…
Arabische hooligans
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
721 Als ze nog een eerzaam leven willen opbouwen,
dan moeten ze daar maar snel mee beginnen,
want met dit laffe schaden van ons vertrouwen
zullen ze geen garen kunnen spinnen.…
ontspruiten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 Hermitage
ducktape cassetterecorder
walkman paarden mennen bang
hard wegrennen
wegwedstrijd mentaliteit majesteit
ontbijt eitje kiwi rivierbedding
bordelen bedelaars barbaars
arsenalen banaal bananen
mannen vrouwen kinderen
ouderen levenden doden
duiden huilen uithuilen
nachtuilen goed luisteren
bewegen wegversperring
verspilling spinnen…
schiphol
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.648 de rook zijn ogen trof,
zegt dat hij bij haar had willen blijven
maar het zijn leugens, hij doet alsof
en zij, zo hartverscheurend schreiend,
kijkt - als hij niet kijkt - opzij
want als hij opstijgt ligt zij vrijend
in haar nog warme bed naast mij…
That's the spirit
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
881 ebbenhouten parket knarst piept
plooit en trilt alsof mijn kamer
zwetend buiten staat en bonkend
verlangt naar een vasttapijt van stoom
ontspanning adem frisse lucht
een vergruizelde geest zeemt rondjes
zwaait in de deuropening gaapt me aan
alsof ik het ben die binnenval
ik had je niet verwacht
dit is mijn huis
daarom
hij verklaart…
Oktoberroos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
745 Een rode vlek laat in oktober
de roos bloeit wat vermoeid
de vorst liet haar nog ongemoeid
een wonder tussen `t blad van koper
wat glazig oogt haar rood tussen
het verdorde en vergeelde blad
alsof het reeds was gevat
in koude handen van de dood
verwonderd kijkt ze rond
`t verdorde en vergeelde blad
doet haar vermoeden dat
de zomer reeds…
Tunnel
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
826 Mijn keel is als een donkere tunnel
Die bij elk woord het licht weer dooft
In glibber en in ruwe natte wanden
Alsof mijn strot de woorden niet gelooft
Gevoel heeft zeker niet ontbroken
De harten tollen in mijn bezig hoofd
Rondom mijn navel fladderen vlinders
Zoals hun pop mij had beloofd
In duizenden zoete lieve woorden
Worden mijn harten…
Meester Mollenman
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.329 Meester Mollenman vibreerde
als hij ons kon dirigeren
en zijn Morgenstimmung
in een lied gezamenlijk kon eren
en dus zwaaide ik beleefd
mijn beide stokjes zeer doorleefd
hoog in de lucht - steeds met een flair
alsof het mij maar iets kon schelen
maar hij zag dat ik alsof deed
en ik nooit een noot zou spelen
En ik ademde maar stikte
zag…
Utopie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 de wind waait door je haar
je bent verrast alsof je je hoed kwijtraakt,
afgestaan aan de wind, je bedankt haar
voor deze koele onderbreking, en loopt
daarna weer verder in de traagmakende zon,
bezweet en langs de hoge bomen richting
de boerderij, naar boer Jansen, kijken of
daar wat te doen is.…
‘everybody is happy now’
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
636 ik zag ze, hoe ze zichzelf
overschreeuwden, alsof stilte
een misdaad was
alsof betonnen woorden, zelfs die er nog niet waren,
dijken moesten breken, dammen
vlak bij voeten
ieder moment
in een ander, onbereikbaar leven
volgestopt met graten, vage vrienden
en joints die enkel het vreten van verzen kenden
zonder kauwen, omhoog
op weg…
Tante Tiet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
996 Het huiskamertje van tante Tiet was mistig van
de sigarettenrook en ik verstond geen flikker
van al dat Groningse geklaag over ditjes en datjes,
terwijl ze witbrood met sardientjes in tomatensaus
serveerde, alsof ze de duurste kaviaar presenteerde.…
ATTITUDE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
326 Haar houding ietwat vreemd
Alsof zij ergens onder gebukt ging
Hoe ongewoon dan ook
Bij nader beschouwen
Konden de boomrijke bossen
De oorzaak zeker niet zijn
Zij lieten niets van zich horen, hielden zich stil
De vogels daarentegen
Floten alsof het een lieve lust was
Zeker met betrekking tot het tijdstip
Was dat zeker verbazingwekkend
Diep…
Strakke hand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 Je handen liggen stil,
maar ik herinner ze anders—
op mijn rug,
duwend,
corrigerend,
alsof er één juiste vorm bestond.
Ik kijk naar je.
Misschien zeg je het nu.
Iets kleins.
Iets dat blijft hangen.
Maar je ogen glijden langs me heen,
alsof je nog zoekt
naar wie ik had moeten zijn.
Ik ben het niet geworden.
Ik weet het.…
Poëziealbum
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
539 vergeelde bladen
onder doorschijnend
licht
waar bloemen eeuwig
in papier mochten
wonen
en bibberletters
groter leken dan
een gezicht
nu het schrijven
zelf tot op de
letter ontleed
alsof vergeten
iets was wat alleen
volwassenen deden
we plakten de wereld
dicht
met poezen,hartjes
elfjes,
en een beer met
een raar rood wang
alsof…
Kalverliefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.179 Mijn aandacht wordt langzaam
fijner, hoe elke kleine beweging van jou
een spoor achterlaat in een verborgen ruimte die
zich in stilte opent, alsof mijn gevoeligheid jou al langer herkent.…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 In de zachte ruimte achter mijn
vrije gedachten, waar stilte als een dun vlies
om mijn broos hart ligt, blijft een woordloos weten tegen
mij aan leunen, alsof het wacht tot ik klaar ben het te ontvangen.…
Waar de maan mij terugziet
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
262 Ik volg het trage verschuiven
van haar unieke helderheid dat zich niet
laat vasthouden maar wel aanwezig blijft tussen wat
zichtbaar wordt en weer oplost alsof kijken zelf een vorm van vinden is.…
Ochtendstilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
238 De contouren blijven zacht
en de kleuren ongehaast, alsof tijd zich
uitstrekt en nergens heen wil, terwijl het land ontwaakt
in het eerste licht en wacht op wat komen mag, zonder iets te vragen.…
Tikke-Tak…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
173 Tikke-tak, alsof de wekker dringend sprak:
“Ga nu rusten, ga nu slapen
morgen moet je vroeg weer op.”
dus deed hij alsof hij sliep
vol met zorgen in zijn kop.…
de zee
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
801 de zee, het zwarte gat
de ijzige massa die iemand
helemaal kan opslokken en
dat maar al te graag doet
overdag een lief kabbelende vriend
zoet als een koekje,
braaf als een baby'tje
maar 's nachts duister en wreed
alsof boze machten heersen
het zwarte kwaad die menig schipper deed verdwijnen.…
tikje ondoorzichtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
917 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon wilde wel
maar scheen toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
we zijn er allebei
de bank is vrij
jij kent de plaats
wijs mij de bomen
waaronder we de
andere wereld dromen…
Even proeven van de lente...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
658 Even zon zien en de bomen
die heel stil aan 't praten gaan;
even lachen naar de mensen
die niet kunnen blijven staan,
maar gejaagd hun weg vervolgen
alsof iemand hen bedreigt;
even horen hoe een vogel
weeral naar het zingen neigt
en hoe lente wordt herboren,
alles weer nieuw leven krijgt.…