34188 resultaten.
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 Hun ogen blijven spreken, vragen zacht om herinnering,
hun stemmen, verstild door geweld, worden in stilte herhaald.
De trein vertrok, verzegeld, genummerd, onomkeerbaar,
de deuren sloten als een vonnis op wat ooit vrij was.…
[ De ezel: jonge ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 De ezel: jonge
ogen op hoge benen.
Eens was ik ook zo.…
geografisch onbegrip
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
630 (voor K.Schippers in herinnering)
we kunnen gerust stellen
dat de schilder Vermeer
nooit in Cadaqués was
evenmin dat Breitner ooit
in Kiruna is geweest
van Gris weet ik niets
maar dit terzijde
natuurlijk is alle inspiratie
goed voor de schilder
om van de dichter
nog maar te zwijgen...…
Onder een bloedmaan
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
536 Tranen in de nacht
de maan roept naar de sterren
jouw adem blijft hier
Tijdens de nacht zie ik de
zachte gloed van Selene en voel hoe mijn
hart langzaam uit elkaar valt, genesteld in rouw die zich
verweeft met de hemel, waar de rode maan zacht jouw ziel meenam.
Vandaag verliest mijn blik
zijn helderheid onder een grauwe mist
die zwaar…
Wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
791 Een geluid diep in herinneringen geboren,
helaas verdwijnt het ook weer vlug.
Echter steeds opnieuw als wind gaat waaien,
jij in gedachten aan hen denkt.
Glippen zij door de goddelijke mazen,
geven jou dit emotionele geschenk.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
784 Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was,
mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar.
Ik sta hier, met een hart dat echo’s draagt van wat verloren ging,
en in de aarde onder mijn voeten fluistert haar stem zonder klank.
Tijd heeft haar contour vervaagd, maar niet de warmte van haar lach,
nog…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Wolken drijven traag
molenwieken slaan de tijd
stilte in het groen
De polder strekt zich uit onder
een hemel van vloeibaar licht, waar beekjes
meanderen door het uitgestrekte grasland. Windmolens
spreiden hun armen terwijl koeien grazen in de adem van de eeuwige bries.
Langs wilgen slingeren paden
door het land waar het water de horizon…
Wat telt...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Wat zoeken wij wanneer we durven stilvallen,
wanneer de vragen er weer zijn,
het uitzicht op wat komen gaat,
de droeve of de blije herinneringen?
Het gaat voorbij, zoals alles voorbijgaat,
alleen de liefde blijft, het steeds opnieuw
de anderen zien staan, horen en begrijpen.…
Altijd verbonden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
468 Fonkelende ster
haar hart vol licht en warmte
bewaard, voor altijd
Hoog boven rimpelloze meren en
slapende velden zweef jij als een verre gedachte,
een herinnering van vuur. Je danst aan de rand van het niets,
als een droom die verdwaalt, een vonk in de eindeloze nacht die nooit zal doven.…
Best weer gelukkig
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
430 Ik ben best gelukkig met mijn zijn,
Wel geheel anders dan eer,
En het is toch ook wel minder fijn,
Wijl jij bent heen, komt niet weer,
En het doen nog steeds pijn,
Al mijn herinneringen aan weleer.…
Vertel mij wie ik vroeger was
netgedicht
1.8 met 28 stemmen
597 Verloren stemmen
fluisteren in stilte zacht
ik zoek mijn echo
Vertel mij wie ik vroeger
was, toen stilte nog een veilige plek was
om te schuilen, toen ik sprak met bomen en luisterde
naar het licht, en elke traan mocht vallen zonder uitleg of schaamte.
Was ik altijd al geraakt,
of was mijn huid te dun voor het gewicht
van de wereld, leerde…
Stukjes schuld en boete
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
402 ik heb ze
nog even uit
het zicht gezet
gedachten
waarmee je
nog steeds
niet uit de
weg kunt
waar aan stukjes
schuld en boete
kleven over zaken
die door geen van
de twee partijen
zijn te vergeven
of mogelijk zijn
te vergeten
ook al is de
rode draad van
aanwezigheid
soms duidelijk
zichtbaar in
vaak pijnlijke
en duidelijke…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
404 We weten niet
hoe diep onze wortels gaan
maar ze bieden kracht en houvast.
Afscheid doet beseffen
dat we de ander nooit volledig
hebben begrepen of bemind.
Maar er is leven,
ook na de dood
en morgen kleurt weer
de horizon.…
Voor altijd
netgedicht
2.5 met 82 stemmen
5.550 We liepen door de dagen zonder
te weten hoe herinneringen zich stil aan ons
hechtten, hoe tijd zich vouwde rond wat wij niet uitspraken.
Nu je uit beeld bent, voel ik je in alles wat blijft — in licht, in adem, in stilte.…
De verhuizing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
295 Het mandje, het etensbakje,
het rode halsbandje –
alles mee naar zolder,
alleen herinnering blijft beneden.
Een teckel die niet meer springt,
een zoon die nooit meer zwaait,
en toch ademt het huis
in elk hoekje van verdriet.…
Echo van as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Er zweeft nog stof van woorden,
die nooit zijn uitgesproken.
Een naam, een kind, een ogenblik —
in rook, in angst, gebroken.
Maar uit de as van duisterheid
groeit zacht een stille eed:
dat wie toen werd uitgewist,
nooit meer vergeten heet.
De aarde draagt hun echo voort,
in lied, in licht, in steen.
En wie vandaag hun namen leest,
laat…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Herfstlicht op de steen
fluistert verloren namen
bladeren vallen
Geluiden van de
wereld die ik diep voel, in het trillen
van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo
beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert.
Stemmen van degenen
die ik mis, zijn overal, in het ritselen
van regen, in het tikken van vensterlicht…
Het begint met tover
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
265 De kinderen vragen waarom
we wonen waar we wonen
hoe we zijn gekomen
aan de antieke lamp, en waarom
ik niet alle antwoorden weet
Ik tover
er verhalen uit
levensverhalen
van pijn, verdriet en succes
met wat opschepperij
glad dichtgesmeerd, glanzend
van genoeg betekenis
om ze te laten overleven
houvast en troost te laten
geven, hoop…
Alles Rijmt Wanneer Je Achteruit Het Boek Gaat Lezen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.313 ============
==================
ik tekende paarden, steeds weer paarden,
die dezelfde kant op rijden.
in het patroon van het tafelzeil
zie ik alles wat bestaat
door een manier van kijken
en er was warmte en geluk
mijn moeder strijkt de overalls, blauwgelapt,
met boerenbonte boetepleisters
de kachel likt de kolenkit,
houd hem in de gaten…
Voor een hart
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
505 Het verleden reikt
nog eenmaal een herinnering aan, tot tranen stromen bij het we(d)erzien.…
Ik draag je in gedachten mee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
707 Je hoeft niet hier te zijn
om nabij te zijn, want mijn stille geest
weeft draden van herinnering. In de luwte van mijn
eigen, diepe wereld, draag ik je teder en veilig in gedachten mee.…
Scharlaken Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
304 In het scharlakenrood van de schemering
waar de avond stil ontwaakt
Schaduwen die zich langzaam lengen
tot het licht in verval geraakt
volgt hij een betreden pad door vergeten straten
waar het licht niet langer schijnt
Hier klinkt de weergalm van het verleden
dat langzaam oplost en dan verdwijnt
Herinneringen blijven heimelijk hangen,
een…
Sterren boven de kamperfoelie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
264 De sterren zijn ver weg
ver van elkaar, net als wij
Ze twinkelen op mij
lichtjes van geluk
het sterrenstof van toen
we samen waren
Jouw lippen vonkten
in mijn hart, jouw warmte
lag in mijn armen
Ik voel het nog, hier
in de tuin, met de sterren
daarboven, boven mij
en boven de geuren
van de kamperfoelie
zoals toen met jou…
Afgedankte tafel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
243 Leegte trekt mij over de stoep
langs het huis waar ook
mijn ouders niet meer wonen
Alles is anders
Het hart ontbreekt
Het tafelmassief
van de ongeschreven regels
gepreekt tot gehoorzaamheid -
een boek vol in mijn hoofd
Ik voel het gewicht ervan
verschuiven bij het zien
van de kamer, zo vertrouwd
de zekerheden weer zwaar
en duidelijk…
Jan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
230 Ik wil niet mooi schrijven over het ongemak
van zijn leven en het succes van zijn plannen
om daar een eind aan te maken
Het is verschrikkelijk
Voor mij klopt het niet
Voor mij had het anders gemoeten
Samen, op de een of andere manier
Ik herken hem soms
in een voorbijganger die mij ontglipt
Zelfs als ik meteen op hem af spring
en een kus…
Vrijheid is een werkwoord
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
491 De knop barst open
rood dat door het pantser breekt
licht wint van de nacht
De ochtend breekt de stilte van de nacht,
een nieuwe dag in mei is opgegaan.
We vieren wat de vrijheid ons heeft gebracht,
en hoe we hier vandaag samen mogen staan.
Geen muren meer, geen angst die ons regeert,
geen woorden die we moeten onderdrukken.
De geschiedenis…
dubbelleven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
216 hoeveel gezichten
op gedragen vlakheid
de wanordening in gedachtekring
bewoonbaar in een uitkamer en
een dode tot leven brengen
naar ‘t schijnt…
Boom
netgedicht
2.5 met 70 stemmen
554 Naam in bladeren
gedragen door avondwind
wortels zwijgen stil
Onder de oude boom blijf
ik soms staan, nog voor wind ligt en vogels
zwijgen, alsof je naam nog tussen bladeren hangt en iets
bewaart wat niet verloren ging, maar dieper wortelde in alles wat ik ben.
En elke ochtend weer, nog
voor dauw verdwijnt en het gras opdroogt
voel ik…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 In mijn manier
om stilte te bewaren
woon jij nog steeds
In de plooien van je sjaal
schuilt de geur van thee en ochtendmist,
de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet
wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.
Je handen waren als een
huis met open deuren, een plek waar
woorden mochten rusten en elke…
E haere tatou I hea
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
323 Naar de retrospectieve te Parijs
Van Gauguin geweest op terugreis
Stond ik te liften in mijn legerjas
Met zijn catalogus in een plastic tas
Halverwege december en bevroren
Raakten vingers neus en oren
Maar onverschrokken zette ik door
En bij de oprit naar de auto-route du Nord
Door een Citroën DS al gauw opgepikt
Die tot Brussel was…