Alle inzendingen over herinnering van afsc

34188 resultaten.

Sorteren op:

De laatste trein

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 443
Hun ogen blijven spreken, vragen zacht om herinnering, hun stemmen, verstild door geweld, worden in stilte herhaald. De trein vertrok, verzegeld, genummerd, onomkeerbaar, de deuren sloten als een vonnis op wat ooit vrij was.…
CB6 januari 2025Lees meer >

[ De ezel: jonge ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 383
De ezel: jonge ogen op hoge benen. Eens was ik ook zo.…
Zywa14 januari 2025Lees meer >

geografisch onbegrip

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 630
(voor K.Schippers in herinnering) we kunnen gerust stellen dat de schilder Vermeer nooit in Cadaqués was evenmin dat Breitner ooit in Kiruna is geweest van Gris weet ik niets maar dit terzijde natuurlijk is alle inspiratie goed voor de schilder om van de dichter nog maar te zwijgen...…

Onder een bloedmaan

netgedicht
2.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 536
Tranen in de nacht de maan roept naar de sterren jouw adem blijft hier Tijdens de nacht zie ik de zachte gloed van Selene en voel hoe mijn hart langzaam uit elkaar valt, genesteld in rouw die zich verweeft met de hemel, waar de rode maan zacht jouw ziel meenam. Vandaag verliest mijn blik zijn helderheid onder een grauwe mist die zwaar…
CB4 februari 2025Lees meer >

Wind

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 791
Een geluid diep in herinneringen geboren, helaas verdwijnt het ook weer vlug. Echter steeds opnieuw als wind gaat waaien, jij in gedachten aan hen denkt. Glippen zij door de goddelijke mazen, geven jou dit emotionele geschenk.…
Pitsikato16 februari 2025Lees meer >

Altijd aanwezig

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 784
Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was, mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar. Ik sta hier, met een hart dat echo’s draagt van wat verloren ging, en in de aarde onder mijn voeten fluistert haar stem zonder klank. Tijd heeft haar contour vervaagd, maar niet de warmte van haar lach, nog…
CB19 februari 2025Lees meer >

Dichter bij de polder

netgedicht
2.5 met 41 stemmen aantal keer bekeken 857
Wolken drijven traag molenwieken slaan de tijd stilte in het groen De polder strekt zich uit onder een hemel van vloeibaar licht, waar beekjes meanderen door het uitgestrekte grasland. Windmolens spreiden hun armen terwijl koeien grazen in de adem van de eeuwige bries. Langs wilgen slingeren paden door het land waar het water de horizon…
CB12 maart 2025Lees meer >

Wat telt...

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Wat zoeken wij wanneer we durven stilvallen, wanneer de vragen er weer zijn, het uitzicht op wat komen gaat, de droeve of de blije herinneringen? Het gaat voorbij, zoals alles voorbijgaat, alleen de liefde blijft, het steeds opnieuw de anderen zien staan, horen en begrijpen.…
Adeleyd18 maart 2025Lees meer >

Altijd verbonden

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
Fonkelende ster haar hart vol licht en warmte bewaard, voor altijd Hoog boven rimpelloze meren en slapende velden zweef jij als een verre gedachte, een herinnering van vuur. Je danst aan de rand van het niets, als een droom die verdwaalt, een vonk in de eindeloze nacht die nooit zal doven.…
CB18 mei 2025Lees meer >

Best weer gelukkig

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 430
Ik ben best gelukkig met mijn zijn, Wel geheel anders dan eer, En het is toch ook wel minder fijn, Wijl jij bent heen, komt niet weer, En het doen nog steeds pijn, Al mijn herinneringen aan weleer.…

Vertel mij wie ik vroeger was

netgedicht
1.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 597
Verloren stemmen fluisteren in stilte zacht ik zoek mijn echo Vertel mij wie ik vroeger was, toen stilte nog een veilige plek was om te schuilen, toen ik sprak met bomen en luisterde naar het licht, en elke traan mocht vallen zonder uitleg of schaamte. Was ik altijd al geraakt, of was mijn huid te dun voor het gewicht van de wereld, leerde…
CB25 juni 2025Lees meer >

Stukjes schuld en boete

netgedicht
4.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 402
ik heb ze nog even uit het zicht gezet gedachten waarmee je nog steeds niet uit de weg kunt waar aan stukjes schuld en boete kleven over zaken die door geen van de twee partijen zijn te vergeven of mogelijk zijn te vergeten ook al is de rode draad van aanwezigheid soms duidelijk zichtbaar in vaak pijnlijke en duidelijke…

Afscheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 404
We weten niet hoe diep onze wortels gaan maar ze bieden kracht en houvast. Afscheid doet beseffen dat we de ander nooit volledig hebben begrepen of bemind. Maar er is leven, ook na de dood en morgen kleurt weer de horizon.…
Adeleyd28 juni 2025Lees meer >

Voor altijd

netgedicht
2.5 met 82 stemmen aantal keer bekeken 5.550
We liepen door de dagen zonder te weten hoe herinneringen zich stil aan ons hechtten, hoe tijd zich vouwde rond wat wij niet uitspraken. Nu je uit beeld bent, voel ik je in alles wat blijft — in licht, in adem, in stilte.…
CB2 juli 2025Lees meer >

De verhuizing

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 295
Het mandje, het etensbakje, het rode halsbandje – alles mee naar zolder, alleen herinnering blijft beneden. Een teckel die niet meer springt, een zoon die nooit meer zwaait, en toch ademt het huis in elk hoekje van verdriet.…

Echo van as

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Er zweeft nog stof van woorden, die nooit zijn uitgesproken. Een naam, een kind, een ogenblik — in rook, in angst, gebroken. Maar uit de as van duisterheid groeit zacht een stille eed: dat wie toen werd uitgewist, nooit meer vergeten heet. De aarde draagt hun echo voort, in lied, in licht, in steen. En wie vandaag hun namen leest, laat…

De tijd van Allerheiligen

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Herfstlicht op de steen fluistert verloren namen bladeren vallen Geluiden van de wereld die ik diep voel, in het trillen van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert. Stemmen van degenen die ik mis, zijn overal, in het ritselen van regen, in het tikken van vensterlicht…
CB31 oktober 2025Lees meer >

Het begint met tover

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 265
De kinderen vragen waarom we wonen waar we wonen hoe we zijn gekomen aan de antieke lamp, en waarom ik niet alle antwoorden weet Ik tover er verhalen uit levensverhalen van pijn, verdriet en succes met wat opschepperij glad dichtgesmeerd, glanzend van genoeg betekenis om ze te laten overleven houvast en troost te laten geven, hoop…
Zywa19 november 2025Lees meer >

Alles Rijmt Wanneer Je Achteruit Het Boek Gaat Lezen

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.313
============ ================== ik tekende paarden, steeds weer paarden, die dezelfde kant op rijden. in het patroon van het tafelzeil zie ik alles wat bestaat door een manier van kijken en er was warmte en geluk mijn moeder strijkt de overalls, blauwgelapt, met boerenbonte boetepleisters de kachel likt de kolenkit, houd hem in de gaten…
Simon K.7 december 2025Lees meer >

Voor een hart

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 505
Het verleden reikt nog eenmaal een herinnering aan, tot tranen stromen bij het we(d)erzien.…
CB3 januari 2026Lees meer >

Ik draag je in gedachten mee

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 707
Je hoeft niet hier te zijn om nabij te zijn, want mijn stille geest weeft draden van herinnering. In de luwte van mijn eigen, diepe wereld, draag ik je teder en veilig in gedachten mee.…
CB17 januari 2026Lees meer >

Scharlaken Stilte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 304
In het scharlakenrood van de schemering waar de avond stil ontwaakt Schaduwen die zich langzaam lengen tot het licht in verval geraakt volgt hij een betreden pad door vergeten straten waar het licht niet langer schijnt Hier klinkt de weergalm van het verleden dat langzaam oplost en dan verdwijnt Herinneringen blijven heimelijk hangen, een…

Sterren boven de kamperfoelie

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 264
De sterren zijn ver weg ver van elkaar, net als wij Ze twinkelen op mij lichtjes van geluk het sterrenstof van toen we samen waren Jouw lippen vonkten in mijn hart, jouw warmte lag in mijn armen Ik voel het nog, hier in de tuin, met de sterren daarboven, boven mij en boven de geuren van de kamperfoelie zoals toen met jou…
Zywa6 april 2026Lees meer >

Afgedankte tafel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 243
Leegte trekt mij over de stoep langs het huis waar ook mijn ouders niet meer wonen Alles is anders Het hart ontbreekt Het tafelmassief van de ongeschreven regels gepreekt tot gehoorzaamheid - een boek vol in mijn hoofd Ik voel het gewicht ervan verschuiven bij het zien van de kamer, zo vertrouwd de zekerheden weer zwaar en duidelijk…
Zywa15 april 2026Lees meer >

Jan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 230
Ik wil niet mooi schrijven over het ongemak van zijn leven en het succes van zijn plannen om daar een eind aan te maken Het is verschrikkelijk Voor mij klopt het niet Voor mij had het anders gemoeten Samen, op de een of andere manier Ik herken hem soms in een voorbijganger die mij ontglipt Zelfs als ik meteen op hem af spring en een kus…
Zywa22 april 2026Lees meer >

Vrijheid is een werkwoord

netgedicht
2.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 491
De knop barst open rood dat door het pantser breekt licht wint van de nacht De ochtend breekt de stilte van de nacht, een nieuwe dag in mei is opgegaan. We vieren wat de vrijheid ons heeft gebracht, en hoe we hier vandaag samen mogen staan. Geen muren meer, geen angst die ons regeert, geen woorden die we moeten onderdrukken. De geschiedenis…
CB4 mei 2026Lees meer >

dubbelleven

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 216
hoeveel gezichten op gedragen vlakheid de wanordening in gedachtekring bewoonbaar in een uitkamer en een dode tot leven brengen naar ‘t schijnt…

Boom

netgedicht
2.5 met 70 stemmen aantal keer bekeken 554
Naam in bladeren gedragen door avondwind wortels zwijgen stil Onder de oude boom blijf ik soms staan, nog voor wind ligt en vogels zwijgen, alsof je naam nog tussen bladeren hangt en iets bewaart wat niet verloren ging, maar dieper wortelde in alles wat ik ben. En elke ochtend weer, nog voor dauw verdwijnt en het gras opdroogt voel ik…
CB9 mei 2026Lees meer >

Wat je mij meegaf

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 401
In mijn manier om stilte te bewaren woon jij nog steeds In de plooien van je sjaal schuilt de geur van thee en ochtendmist, de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid. Je handen waren als een huis met open deuren, een plek waar woorden mochten rusten en elke…
CB10 mei 2026Lees meer >

E haere tatou I hea

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 323
Naar de retrospectieve te Parijs Van Gauguin geweest op terugreis Stond ik te liften in mijn legerjas Met zijn catalogus in een plastic tas Halverwege december en bevroren Raakten vingers neus en oren Maar onverschrokken zette ik door En bij de oprit naar de auto-route du Nord Door een Citroën DS al gauw opgepikt Die tot Brussel was…