Alle inzendingen over afgrond

404 resultaten.

Sorteren op:

namiddag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
in de namiddag waar gisteren haar glans verniste met het grijs van afschuw verviel mijn zijn in de afgrond waar zwavel en vuur elkander omarmden onwetend van mijn eigen ik bracht de macht van de duivel de uitwasemingen van de hel in het lichaam dat mij dan tóch toebehoorde?…
elze8 december 2022Lees meer >

Breekbaar overeind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 140
Nu de avondzon mijn randen verzacht, blijft de afgrond tastbaar dichtbij. Maar mijn bloei bleef, wild en levend, met mijn blik nog altijd gericht op de horizon van morgen.…

Gevangen

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 886
Dalen naar een afgrond, keer op keer, laat me zweven op vertrouwen, daal niet neer. Witte wolk, door rook bevangen, laat me los, houd me niet gevangen. Handen omarmen zacht gefluister, koud en kil zijn de woorden die ik beluister. Blaadje groen, grove gezangen, jouw zachte schoonheid houdt me gevangen.…

Gevangen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 907
Dalen naar een afgrond, keer op keer, laat me zweven op vertrouwen, daal niet neer. Witte wolk, door rook bevangen, laat me los, houd me niet gevangen. Handen omarmen zacht gefluister, koud en kil zijn de woorden die ik beluister. Blaadje groen, grove gezangen, jouw zachte schoonheid houdt me gevangen.…

Ik weet niet waar ik ga

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.103
Uit 't afgrond van de pijn, waarin ik redloos viel, ik roep u: réd, red mijn onsterfelijke ziel! -------------------------- uit: Verzen (1900)…

Als bij donderslag

hartenkreet
3.8 met 37 stemmen aantal keer bekeken 2.679
Ik keek de dood weer in de ogen en huilde als een jonge hond Door 't leven voelde ik me bedrogen, toen 'k keek in die diepe afgrond... Inmiddels ben ik jaren verder Vijf jaar is het geleê Waarvan ik twee jaar heb gekuurd...…

Ik, die met bossen ruis en, meisje, lach

poëzie
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.133
Wel juich en klaag ik vaak in liefdelied, Als ver uit splitsing naar eenheidsgeluk Met vox humana zich mijn hunk'ren richt: Nu ik al jouw registers openruk, Schreeuwt 't Zelfbesef, dat zich als 't eeuw'ge ziet, 'T MAGNIFICAT voor ons, afgrond'lijk Licht.…

Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont

poëzie
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.800
Aan 't wereldoppervlak stormen de dingen: Zelfs geen gedruis zal tot in de afgrond dringen, Want stil de ziel aan 't hart van Brahman kleeft; Al kan het oud verdriet niet meer genezen, Hij weet: gezonken naar zijn eigen Wezen, Nu bloedt hij verzen, waar Zijn licht op beeft. ----------------------------------------- uit: Brahman I, p. 99…

Mijn eigen religie

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.011
moe gestreden door eigen religie scheidt de ziel zich van mijn wezen construeer ik zo een soort antipathie wat menig mens zal doen vrezen blik ik in mijn eigen kathedraal zie het zwarte aan de macht beeld dan een vertekend verhaal zo draai ik mijn rondje in de nacht kom vanuit de afgrond opgestegen en dans over grijs gedraaide platen…
pandorra28 januari 2003Lees meer >

Kortlevend plankton van de Brahmanzee

poëzie
3.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.702
Door golventop laat ik omhoog me tillen, En 'k zie de verte parelmoerig trillen, En 'k voel me toekomst, ben, wat eens zal zijn; En laat de glazige afgrond neer me glijden, Dan zie 'k schemeren langverzonken tijden, En 't diepst verleden voel 'k bestendig mijn. --------------------------------------------------- dit sonnet is het 7e…

Verdwaald

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.203
Ik loop verder langs de afgrond van verstand en helder zicht. Ben zo mogelijk verzonken, slenter bodemloos verward. Deze marathon van onvree, de volharding van dit buigzaam hart. 'K heb geen idee waar het geluk loert. Waar ik zoeken moet en vind. Waar het kind in mij kan spelen, waar ik traan en lach bemin.…

Weerstand

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 570
Mijn doden zijn niet dood, de levenden niet levend de tijd van het verleden, verkeert te lang in niet geschreven tekens, wat uit angst wordt vermeden, verleert de man, wat door het kind is aangereikt,het leed lijkt een eentonig spel, de afgrond is een ondiepe kwel, waarin een vis, die zich spiegelt aan in z’n eigen stilstand.…
pama10 december 2008Lees meer >

Ergo

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
mens als denker-aap zich kwelt Zolang ik denk, besta ik zegt Descartes en dit wanhopig klampen aan 't bestaan door kwesties te verzinnen speelt mij parten het is mijn angst in nietzijn op te gaan die het krampachtig ratelen der raden in werking houdt zo gauw de leegte dreigt mijn web is klaar maar 'k span voortdurend draden over de afgrond…
Peter Anders21 september 2006Lees meer >

history

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Haar moeder Marilyn bleef steeds hopen dat haar man ooit president zou worden,maar droomde elke nacht dat zij in de afgrond stortte. Haar stiefzus Angelina is waar Tinesha soms stiekem mee vree, zoals die avond bij de vijver, terwijl haar vriend ronddreef als krokodil voor een Pizza Hut reclame.…

O door het Leven niet, maar uit u-zelve

poëzie
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.191
O door het Leven niet, maar uit u-zelve Bedorven volk, want 't Leven-zelf bederft niets, 'k Zeg tot u allen: kinderen, gij derft iets, Waardoor ge u-zelf kunt de' Eeuwge Afgrond delven.…
Willem Kloos10 november 2019Lees meer >

- Alles wat jij bent -

netgedicht
4.5 met 50 stemmen aantal keer bekeken 640
Stuit op grove taal van onwil rem hard aan de kant, slip sterk met mijn bruine open ogen over mijn eigen gevoelsgrens open gaapt voor mij een grote afgrond achter harde wilde golven voel ik wand doorvoed mijn hartje met het begin van wat ik seconden lang stil herken, ik begeer niet langer wat ik krijgen kon en mijn luiheid toch weerhouden…

- Impertinent -

netgedicht
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 557
Als de vrijheid, de hooghartige impertinentie, naar de afgrond doet verbannen gelijk sommigen ze noemen, stelt ze de meest impertinente vragen.…

WIJNRODE TRANEN

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 838
Als overdag de zon scheen, straalde zij bij maanlicht evenwel, kwamen tranen Niemand zag dan het innerlijk geschrei noch haar wijnrode tranen die kwamen Wanneer ’t donker viel,viel dat immer met het diepe gevoel van eenzaamheid Het voelde dan als een bergbeklimmer die stilletjes in een diepe afgrond glijdt Als het duister dan over het land…
Ton Rijkers3 december 2010Lees meer >

Amour fou

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 465
Ik kan je afdoen als een van de vele femme fatale's, een mannenverslindster, een ijdele sirene, die mannen naar de afgrond leidt en pure destructie wenst, maar dan getuig ik niet van zelfinzicht, want we waren beiden gevangen in onze gekke, gekmakende liefde.…

Aan een pseudo-volksleider

poëzie
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.581
O gij die zijt een ijdeltuit afgrijslijk, Gij gaat u zelf een gruwbre afgrond delven, Daar 't groot Hollands volk niets meer voor u aanvangt Dan dat het vindt uw houdinkjes vrij prijslijk.…
Willem Kloos22 november 2023Lees meer >

De vader

gedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 14.540
Dit kleine prinsje, kraaiend, blij en rap, is 't enig wezen in het aardse tranendal voor wie hij in een afgrond springen zal. Nu ja, maar stellig van een hoge trap. Van vadertrots zwelt hem de weke krop, want dit is nu toch 's levens suikerstang. Hij sabbelt, maar het duurt niet lang. Het zoet slinkt weg, de knaap groeit op.…

zo gaat dat

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 652
Haar moeder Marilyn bleef steeds hopen dat haar man ooit president zou worden, maar droomde elke nacht dat zij in de afgrond stortte. Haar stiefzus Angelina is waar Tinesha soms stiekem mee vree, zoals die avond bij de vijver, terwijl haar vriend ronddreef als krokodil voor een Pizza Hut reclame.…

Leer me het geheel te zien

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Leer me het geheel te zien: de grootsheid van dit heelal, de afgrondelijke diepte van de liefde, de pogingen tot vrede, de kinderlach te horen, en de stemmetjes hoog en blij. Leer me dan niet te struikelen over een molshoop, al doet een keitje in een schoen ook pijn.…
Adeleyd4 augustus 2012Lees meer >

Vechten mijn kind, je kan het

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.061
Vandaag 30 geworden, mijn zoon, mijn bloed Net gescheiden, werkloos en de weg kwijt Hoog opgeleid, daar ligt het niet aan De illusie dat er wat zou zijn heb je verloren Ik voed je, help je, ben radeloos Zie je naar de afgrond glijden Je luistert niet, bent doof Ik bid, smeek, niets helpt Nu mag ik niet meer helpen Opdat je het zelf op kan…
Hanneke14 september 2012Lees meer >

Oriëntatie

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.487
bewust ontweek ik de gebaande wegen het spoor van hen die me zijn voorgegaan en toen kwam ik bij deze afgrond aan ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen over het dal had eens een brug gelegen ik wachtte tot de sterren en de maan me richting gaven, maar ik moest voortaan langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen ik hakte takken…

MIJN LAATSTE DAG

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Als mijn laatste dag is aangebroken en de zon ophoudt mij te beschijnen Worden mij wat handen toegestoken gelijk in de potdichte mist de seinen Mijn ziel is warm, mijn lijf zo koud achter mij vervaagt wat ooit bestond Vergeefs zoekend naar enige inhoud zie ik de wereld dicht bij de afgrond Puur stil hangt als een deken om mij mij rest slechts…

De gele wolken werden langzaam rood...

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Dan merkte hij, hoe in zijn afgrond diep Het donker stond en langzaam overliep, En golven duisternis de omgeving vulden; En dan, op eens, zag hij blauw fonk'len, vlak Tegen de schuine lijn van 't verste dak, Die mooie ster, blank als een nieuwe gulden. ------------------------------- uit: Brahman I (1919)…

Magenta

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 737
Van 't één op 't andere moment stierf onze tijd een wisse dood daar tijd een voorschot had genomen op jongvolwassen levens in de knop Herinner het fijne en mooie Ontdekt terwijl 'k heerlijk zwierf langs de rand van de afgrond... !…

Poly - of monogaam?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
toegang tot het tijdelijke paradijs is wat het heden ons steeds zal leren, overhandig je een ongeldig plaatsbewijs begeeft je ziel en lichaam zich op glad ijs onderzoek je opmaat, geef het een naam dan blijft het niet alleen bij mooie woorden maar gedreven door de mysterie van het kloppend hart, wordt de euforie niet anders dan bij de afgrond…
Pama10 maart 2020Lees meer >