356 resultaten.
't ijsje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.511 ogenschijnlijk ietwat doelloos
loop ik trots en zeer tevree
aan het kleine kinderknuistje
van mijn oudste kleinzoon mee
'k laat mij door het ventje leiden
langs de snackbar in de straat
waar een bordje vol verleiding
voor de kinderoogjes staat
'k voel het ventje even dralen
daarom kijk ik wat opzij
zie zijn bruine oogjes stralen
hij…
heden ten dage
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
757 waar licht knokt
tegen donkerte
en blaren
dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat
ook ik ga schuilen
om mijn ziel
weer te ontwaren
niet dat ik in
de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is
een terugtrekkende
beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming
de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn gedachten
doelloos…
Dingen in gedichten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
778 Maar soms is ieder denken mij teveel,
mijn pen ligt doelloos op het blanco blad,
de dingen lijken van hun zin ontdaan.
De nieuwe rol die ik hen toebedeel
is die van nutteloze boel omdat
geen druppel inkt hen linkt aan mijn bestaan.
(Het winnend gedicht van de Cultura sonnettenwedstrijd n.a.v. Gedichtendag 2008)…
NIET THUIS
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.568 Doelloos loopt ze door de kamer
Haar gedachten zijn elders
Het is donker en kil in huis; ze rilt
De thermostaat moet hoger, denkt ze
Het voorjaar lijkt niet op een voorjaar
Maar het deert haar niet
Alles in en om haar heen huilt
Wonderlijk hoe de natuur zich soms aanpast
Ze staat voor het het raam
De straten zijn nat en leeg
De huizen…
Winter (Platbodems in Groningen stad)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Doelloos wijst hun vaan de winden aan,
terwijl zij wachten tot de zomer hen weer wekt.
Dan halen zij met frisse moed het anker op
en gaan met mensenvracht en proviand geladen
weer vrolijk spelevaren op het ruime sop.…
Zwervend
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
889 Doelloos liep ze door de stad
had huis en haard verlaten
haar kleren kwamen uit een voddenzak
en zaten vol met gaten
Een oude tas met wat spulletjes
droeg ze los over haar schouders
haar grootste schat daarin
was een foto van haar ouders
Ze wist dat ze hen pijn had gedaan
fouten gemaakt, deed alles verkeerd
maar nu na maanden gezworven…
Ziekenhuis
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.831 Ik staar door 't venster doelloos voor mij uit...
Werd zó de wereld van eerstaf geschapen
Met maan en wolken, zonder een geluid
En zonder licht? Waar ik vanmorgen zag
De bomen met hun gele en groene verven
Raad ik het ziekenhuis, waar dag aan dag
Gemartelden in duizend angsten sterven.…
Eenzaamheid
poëzie
3.2 met 14 stemmen
1.414 Van alle dingen die de mensen wachten
In aards verlangen naar gelukkig zijn,
Is niets zo doelloos als 't vergeefse trachten
Naar één te worden door tezaam te zijn.
Bij alle vreugden die de mensen derven
Is niets zo zeker als de zekerheid:
Alleen te leven en alleen te sterven
In eigen pijn van eigen zielenstrijd.…
Kentering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 knagend vol genot
geen verweer maar zin in
morgen meer
het leven laat zich zien
zonderling kronkelend
maar helder als glas
flonkert het diep in mij
handen voor de oren
ogen strak gesloten
maar het komt binnen anders
als nooit
binnenste buiten gekeerd voel ik mij
de voering golvend mooi gekleurd
beweegt op een onzichtbare wind
schijnbaar doelloos…
De zee is één schuim.
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.938 Dolle koppen
doelloos krulle' over zich. Zij wordt niet moede
holten te maken en holten te stoppen.
Tot bergen zet zij om het hoge floppen
van water, tot een berg wordt in het licht
een flop van water, met glooiingen, zicht
van licht schijnt daarin, maar het vlakt tot soppen.
De storm, d' orkaan loeit.…
Stil zijn de nachten vol verwachting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Waar heden ten dage massa's mensen doelloos
zwerven en alom oorlogen woeden op een wereld
eens voor een eeuwige vrede bestemd; zal bij
al het geen van wat reeds van het paradijs werd
verloren; die Kerstster wederom gaan stralen
op die vleesgeworden boodschap die het geheim
van de eeuwige vrede kent.…
Toekomst afgeworpen?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
454 Vonken reinigen de wedloop
van een fossiele natuur als ik
doelloos dans rond mooiste
keien van de top , al het slechts
het kleinste deel van de berg
wat ik zie, kan ik daarop de
dromen projecteren zonder mij
te laten boeten ? Blijft de horizon
gelijk, zonder achterom te kijken?…
Sprekende stilte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
644 Kranten, nog in hun plastic beschermhoes,
koppen luid sensatienieuws op de tafelhoek,
nutteloos nieuws, doelloos onderzoek.
Zijn oude pantoffels onder zijn schabel,
netjes zichtbaar de witte Eskimo label.
Zoals op die droeve dag, alles bleef liggen.
Ik vraag:”Waar kan ik zonder te storen zitten?”…
ik weet van ander leven
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
3.808 inferno te verlaten
ik was nog verre van
volmaakt in genereuze deling
herstel kwam toen te laat
de schok beperkte groei in
een uiterst curieuze speling
ik brak in jou de band
ging naar de overkant
en schreeuwde longen vol
zag de hoofden buigen
in een zorgenvol getuigen
ik weet van ander leven
voel in alles het gegeven
vlieg in doelloos…
Flamboyant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 Heden ten dage waar licht knokt
tegen donkerte en blaren dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat ook ik ga schuilen
om mijn ziel weer te ontwaren
Niet dat ik in de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is een terugtrekkende beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn gedachten doelloos…
De Klim
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
455 Ik kon er niet om heen
toen het uit het niets verscheen
ik greep het vast
bevrijdde mij van rugzaklast
moeizaam ging de klim
op deze hersenschim
en als ik naar beneden keek
zag ik dat grond verdwenen leek
het touw hing losjes naar beneden
alsof het doelloos was afgesneden
het slingerde van hier naar ginder
de houvast werd almaar minder…
ARTIFICIELE INTELLIGENTIE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
237 Doelloos scrollen op sociale media
op zoek naar een betrouwbare pagina.
Sinds AI zijn intrede heeft gedaan
kan het nogal eens misgaan.
Revolutionaire technologie
met veel fictieve informatie.
Intuïtie volgen, onderscheiden echt of niet.
Is het geloofwaardig wat je ziet?
ONS denken uitbesteden...
voor een gedicht, heel speciaal.…
het verhaal van een vader
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.762 rekenen op hoon
wanneer zo’n ouwe lul mij wou beletten
dan maakte ik met hem de kortste metten
en kreeg die eikel z’n verdiende loon
ik voelde mij een echte Rolling Stone
die menig kraakpand obstinaat bezette
en heel het koningshuis de straat op zette
oranje franje beu, doe maar gewoon
maar nu ik in een Vinex-villa woon
en elke avond doelloos…
Bedrogen droom
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.585 Waarin ik heldere beken waad
die monden in de Neder Rijn
en uiterwaarden doelloos dwaal
geen tel minuut of uur bepaal,
bewust ben van mijn eigen zijn.
Vervuild van afwijzend onbegrip
- waarin jij mijn hart doodzweeg -
en je treffend afgeschoten woorden
die goede bedoelingen doorboorden,
loost mijn gevoel haar zwaarte leeg.…
Luchtsignalen
netgedicht
2.2 met 3493 stemmen
565.870 Geen wolkje tussen de strepen van einderreizen in de lucht
geen vlaagje wind doortrok de bladeren tot fluister, geen zucht
vergezelde mijn gedachten die keer op keer
verder weg waren dan dwalend
over bruggen die beter zouden branden dan ooit gebouwd
doelloos heb ik ze tot kraken toe heen gesjouwd
niet bewust van het mooie weer
ontluikend…
Matthias kijkt
gedicht
2.3 met 59 stemmen
21.708 Maar ogen te precies geslepen zien
niets dan wat hier geschreven staat:
god kegelt doelloos auto's door de straat
en waait wat met een slingerende fiets.
Matthias kent de woorden onverward
en tast de ruit af met een blik van glas
en wilde zo graag dat hij buiten was,-
en breekt mijn hart.…
Ode aan december
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
680 het deinen, schijnen, doelloos
wiegen van kaalgekrenkte ranke takken
vergruizelt in het winterwoelen tot een wind
grasgefezel tot een vlakte
een bos baart, een duister hol
thuisloze sterren kraken
door het neergestorte meer
ijszwarte spiegel van een heelal
tot diep in de aarde
stroomt de nacht weg,
aan de kabbelende oevers
leeft een…
op dode stenen jagen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
926 ook doelloos van deur naar deur gerend
en heeft het uiterlijke slechts in schijn belegd
opdat de leegte moest worden getemd?
of lig je tussen dode stenen geklemd?
eenzaamheid is aan de mens eigen
wanneer wij blijven zwijgen
of schaduwen zich door de jaren heen
aan elkander blijven rijgen
of hangt er om je nek een dode steen?…
Verdwaald
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.203 Ik loop rondjes om mijn evenaar, draai wat doelloos om mijn as.
Een horde spinsels dromt tezamen, vermenigvuldigt zich alras.
'K voel mijn bloed dat zich een weg baant.
Maar de weg loopt krom, loopt dood.
Ga ik deze kruising nemen? Of zie ik mezelf dan bloot?
Ik loop verder langs de afgrond van verstand en helder zicht.…
Hoop en Vlijt
gedicht
3.0 met 11 stemmen
8.612 Ook wij, doelloos op weg naar Graft
geloven nergens in en vertrouwen toch
op aankomst, desnoods door niemand behouden.
Zorgeloos DNA, op pootjes vol levenslust.
-------------------------------
uit: 'Zeehond graag', 2000.…
vermeende inspiratieloosheid
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
748 twee punten
in een gering raken
weidsheid groeit
in een zee van oeverloosheid
het vervult zich
in een rij atomen
afgesneden
van de baan terug
elk op weg
naar een vruchtbaar land
geen leegte geen lijden
van een handvol
gegijzelde cellen in het zog
van een doelloos zwalpen
het was slechts een spiegel
voor ons verborgen
voorbij de…
Kalme zee
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.857 Niet doelloos, neen, de sterren en de maan
zijn onze gids, zoals weleer toen zij
het trekken langs een vaste hemelbaan
aan ons als voorbeeld stelden. Ieder tij
bracht wrakhout mee uit onze oceaan.
Toch ging de dreiging, leek het, ons voorbij
toen wij voor anker lagen op de ree.…
Teder hart
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
538 (voor Mirjam Bruijn)
Teder hart, ik denk aan jou,
terwijl ik doelloos door de straten slenter,
snuffel tussen zinloze prullaria in de Wibra.
Teder hart, ik hou van jou,
ook al ben je kilometers van mij verwijderd,
is het lot vooralsnog zo wreed, je voelt nabij.…
BOARNSTERHIM ADEMT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 verijlde zwevende dampen
omvatten met zonneglans verblijd
het gaarne bezochte dorp Grou
strijken vluchtig langs strenge muren
waarachter papieren en kunstwerken
verhalen van de geschiedenis
der beminde Friese grond
begeven zich tussen wandelaars
krioelend en vol verrassing
tenslotte zijn ze verloren
boven het knipogende Pikmeer
dalen doelloos…
NEBO
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.924 Doch doelloos moet ik lijden en mijn klacht
Kaatst, onverhoord, de kale bergkruin weer...
En, de ogen dicht, stort ik in d'afgrond neer.…