489 resultaten.
misschien noem ik het varen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
617 ik tekende vogels
en werd blind
vouwde het water open
alsof ik er bij hoorde
maar werd onzichtbaar
in deze stilte
golven overspoelden, dun
en donker
het voelen
opnieuw onleefbaar
tot aan de hals
ik legde mijn hart
naast voetstappen, op ribben
van het kale zand
hoorde regen praten, nog
smaller dan anders
ik sprak van beminnelijkheid…
Selamat djalan (goede reis)
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.546 zij was stil
dacht na, zo diep
over ver
het voelde als kil
doch de ogen
traanden vaak
in het licht van een ster
een eeuwigheid later
was ik er zelf
daar, aan het warme water
mijn stem trilde
het was waar
hier zag ik nog
haar voetstappen in het zand
ruiste nog de bries
door het losse zwarte haar
verliefd dwalend over het strand…
Ode aan een dichter
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
638 op een hoogte
planken met tafel en stoel bekleed
zit hij
met woorden
in zijn wereld
haast roerloos
slechts zijn lippen bewegen
de ogen schuiven in stille gang
achter glas in korset
hij zucht zijn gedicht
naar oplopende treden
in de schaduw
voetstappen verwijderd
van beschijnend licht
een karaf siert
zijn verstilde mimiek…
In pose voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Zij liep in pose voorbij
Haar voetstappen klonken helder
in de holte van de maan
Met haar verdriet onderhuids
laat zij mannen slechts verlangen
met heel af en toe
Een mooie pijl van de boog
die in een wirwar van woorden
trefzeker
Zonder twijfel of veel angst
Met veel passie en goed gericht
doel heeft getroffen...…
Ogenblik (Breitner 1895)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
492 de handkarren ratelen geluidloos
over de keien
het carillon geeft de beurshandelaren
taal noch teken
vastgelopen voetstappen
op het plein
stakende stemmen
overvleugeld door het bronzen
bevroren klokgelui
kinderen rennend gestold
in woordeloze beweging
ongehoorde straatventers
prijzen schreeuwend
hun koopwaar aan
ze overstemmen…
Met de ragebol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 "
Mijn voetstappen dolen in
het rond
op onvruchtbare
grond en
de zon houdt zich schuil
achter donkere wolken.
Alles ontstaat uit zichzelf
wanneer
wij zingen van liefde en bloemen
Stem vol melancholie
Hij haalt de ragebol
door spinnenwebben van de taal.…
Het groene woud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Voetstappen nauwelijks zichtbaar
het sporadische water grauw,
geknakte takken gedoemd te sterven.
Het bedekte groen
als een fluwelen mantel,
en hier en daar een paddenstoel.
Gebarsten wind blaast
door opgeprikte bomen.
Bijtende kleurrijke stralen
priemen door het rijpe blad.…
Begraven Voorbije Dingen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Zwijgen zal hier voorgoed een sprekend verleden,
Wanneer in de aula de voetstappen hol opklinken in
Een afscheid van een nimmer meer optreden.…
Asiel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Langzaam verwaaiend in de wind,
voetstappen in het natte zand,
hier kwamen ze aan land
een man met zijn vrouw en hun kind.
Met al die anderen in haast gevlucht
kwamen zij uit een overvolle boot,
bang voor vernietiging en de snelle dood
die elke dag kwam, hoog uit de lucht.…
OPEN DOEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In de kamer van mijn leven
werk en denk ik voortdurend
buiten klinken voetstappen
er wordt aan de deur geklopt
Jezus de sterke Heiland
staat buiten wil mijn gast zijn
met diep ontzag kom ik nader
druk langzaam op de klink
met vragende schuldgevoelens
mijn hand voelt zwaar aan
door de kier schijnt stralend licht
omgeeft de Redder de…
november blues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 voetstappen worden niet herkend
de nacht heeft de zinnen gewist
en voor het venster staan verdorde bloemen.
dan ontstaat het begin van beweging
iemand stapt uit een zee van onzekerheid
groet de vergeefse ochtend
en verdwijnt in een overtollg moment.…
Laat je me?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
71 vloer luister ik
naar jou, ver weg in huis
de geluiden blijven onderweg
ergens hangen - je bidt
als een vogel en ineens
duiken er vragen op
mij, die me verlammen
(Soms zijn het jouw handen
..om mijn borsten of jouw mond
..jouw zuigende mond)
Het plafond is leeg, niets
te zien, alleen te voelen
maar ik geef geen kik
Ik hoor jouw voetstappen…
Zoiets simpels
gedicht
2.3 met 279 stemmen
75.130 Het is van je handen
op zoek naar houvast de afdruk nog weten
op leuning en deurpost en je voetstappen
op het parket en de trap, dat zo willen
laten, bedenken: poetsen en wrijven is
sinks de tijd verdrijven, jouw tijd
moet hier blijven.…
Soms is het ...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
792 Hoe je gelaat geëtst staat
op de wanden van mijn ziel
en je ogen die mij ooit aanzagen
en je stem die mij ooit sprak
ik ben de kleur niet vergeten
en de klanken niet
van ver zal ik je herkennen
aan het geluid van je schreden
waar ik lang geleden mijn
eigen voetstappen deed volgen
tot waar je ook liep
soms is het dat ik je hoor roepen…
Stappenteller
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
806 Opgaand in het landschap
en in het ritme van de muziek
zetten we in vloeiende cadans
onze voetstappen in vruchtbare grond
We wisselen gedachten uit
elkaar behoedend
voor al te grote sprongen
Vanuit het oude vergezicht
stijgt de mist langzaam op
en in de warmte van de zon
boven het kronkelend pad
wordt het voor ons helder
vinden we…
kuste je rode lippen fel
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.374 lippen fel
we gingen door de hel van
ons erotische vermogens
je putte me niet uit
bracht steeds vers fruit
in eindeloze stromen
bleven we godzalig komen
jij was het sprookje uit
mijn meest intieme dromen
nog zijn mijn sporen
niet te vinden tussen
de linden in het gras
de sprietjes waren korter
dan ik dacht, angst herkende
onze voetstappen…
Kerkgang
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.039 Ze komt binnen, haar voetstappen
klinken hol en leeg in de lange gang,
even lijkt ze klein en bang
en naar lucht te willen happen.
Ze knielt en prevelt iets heel zacht,
en vouwt haar oude handen,
een paar kaarsen laat ze branden,
en het is alsof ze lacht.…
De tijd is dood.
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.918 De `tijd`maakt met haar geen ruzie meer
geweld is in de ruimste zin van het woord
een aanslag die op haar voetstappen rust
en niet meer voortsnelt zoals het hoort
schuifelend over de lange trage gangen
vergeet ze waarnaar ze in rondjes spoedde
in een kringetje loopt ze vergetelheid weg
waar niemand haar tegen kon behoeden
herkenbare gezichten…
Draait zijn rug zeewaarts
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.066 toen zij nog bij hem was
kon hij iedereen vertellen
van de zee
al die druppels samen
schelpen in scherven
eenzame kreten van
zeevogels in de wind
een laatste zinkende zonnestraal
het leven in al zijn poriën
al zijn voetstappen
aan de vloedlijn
hij draait zijn rug zeewaarts
nagestaard door
cirkelende meeuwen
in het achterland…
Stille getuigen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
589 zo zijn geheimen
de deurbel
zoveel warmte
bij de omhelzing
niemand hoeft
te weten
geen mens
hoeft te zien
hartstocht, passie
geritsel van kleding stukken
slordig neergeworpen
door gang en kamer
de bank vertelt
kreunend een verhaal
twee lege glazen
zijn in de nieuwe morgen
stille getuigen
de deur was alweer
dichtgevallen
voetstappen…
Als Dante's prayer
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
658 niet waar ogen rusten
liggen vingers verzonken op een bladzijde
melktobbe gedachten doen verdwalen
voordat ik er erg in had
maar adem herstelt (verkwikt)
als Dante's prayer
nog zonder aankomst door de ander
die meetelt om niet te vergeten
wat in het hart is gegrift van liefhebben
tussen dauw en overvloed
in de kadans van stille voetstappen…
Weer en wind voorbij
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
654 Maar in de annalen van het zand
stonden jouw voetstappen,
hand in hand...…
Als tranen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.011 Mijn voetstappen straks sporen
zullen achterlaten zodat je niet
zal vergeten dat ik hier bij je was
en waar dan alleen nog herinnering
hangt van onze mooie dagen samen
die daar werden overschaduwd door
mijn verdriet maar waar de vogels
toch weer vrolijk zullen gaan zingen
zodat ze met hun lied mijn vriendschap
en warmte naar je toe zullen…
Een enkele wee heimt na
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 de zee loost zonder einde
het hoofd vol met gedachten
de meeste verdwijnen weer snel
als verse voetstappen langs de vloedlijn
ik laat ze maar komen en weer gaan
een enkele wee blijft heimen
zoals dat gaat bij hersenspinsels
in het land van Halfslaap
terwijl de regen al weer boogt
vlijmt één wolk nog scherp na
ik groet de dag, verwelkom…
en ik begreep
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 in een stad, nog nooit geweest
een land waar mijn lief is
liggen ook mijn voetstappen
hoor de echo
van onze stemmen
daar waar het altijd oorlog is
lopen wij samen
hand in hand
slapen op het dak
alsof er geen afweergeschut is
kijkend naar de sterren
in het zachte ochtendlicht
net voor ik me bewust ben
van mijn leven
waar mijn onschuld…
Water van hogerop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 overweldigend
is het veelvoud
aan kleur in een
natuurlijk palet
dat zonder ingreep
van de mens op
aarde is gelegd
bevriezend koud
heldert kabbelend
water van hogerop
dat door zonnewarmte
beroerd heel snel
zijn sneeuwkragen
niet meer zal dragen
je lach trekt
kippenvel omhoog
kramp verstoot
ons van het strandje
waar alleen nog
voetstappen…
De Leeuw van Vlaanderen
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
7.552 Zachte voetstappen in het mulle zand,
vergezellen me op mijn vele tochten.
Sluimerend ontwaken de eerste fluiters,
en hun liederen klinken langs de heuvel.
In de verte ontwaar ik enkele ruiters,
en boerenvrouwen in minzaam gekeuvel.
Hier klopt het hart van slapend Vlaanderen,
zijn bloed stroomt door de beken.…
Strijklicht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.086 ruw, zoals de zee zwalkt
over aarde, sluit ik mijn ogen
op de einder, voel hoe
duinen zich smal vouwen
rond voetstappen
waar dunner wordende
dromen kijken in het
aangezicht van leegte
het schreien verbergen
achter de ranke boog
van rietlicht
hoe kan je zeggen
wanneer golven
zich stil leggen op
mijn adem
dat je me niet
loslaat…
Voorbij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.043 Mijn voetstappen verdwijnen
welhaast peilloos diep, langs
stille kamers en dode gangen.
Eens was dit huis een bron van licht
het zoete leven..waar kinderen
draafden door marmeren gangen vol
tomeloze energie en rode wangen.
Zij zijn inmiddels van mij weggedreven
en uitgezworven over alle landen met
slechts zo nu en dan een kaart..…
Als ijs adert in bevroren ogen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.127 afgrijzen en weerzinwekkende voel
brandt als vuur in een gesloten hart
en prikkeldraad de huid omvelt
Als haat opzwelt en de keel dichtsnoert
Dan zie je beiden
ieder een kant op gaan
Was eens de liefde mooi en bloeiend
Teloorgang gedoemd
Zwarte bloemen ijzen
in gebroken harten
Bloedrode tranen......uiteengerukt
laten een spoor van voetstappen…